One step beyond

One step beyond Facebook Twitter
0

KODE 9

Ο Σκοτσέζος Steve Goodman που κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Kode 9 είναι ένας από τους ανθρώπους που όρισαν το dubstep ως νέο «είδος» από τα σπάργανά του, το 2001. Από τότε που δεν είχε ακόμα αποκτήσει όνομα, και στους πειρατικούς του Λονδίνου το grime άρχισε να παίζεται σε πιο αργές στροφές, ν' αποκτάει κενά με τη χαρακτηριστική ηχώ και να γίνεται περισσότερο λυρικό. Ο Kode 9 δικαιούται το χαρακτηρισμό «πρωτοπόρος του dubstep», παρ' όλο που ο ίδιος τον αρνείται πια κατηγορηματικά. «Όταν πρόκειται να μιλήσεις για μουσική, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσεις λέξεις», μου λέει, «και η χρήση τους μπορεί να είναι λίγο πολύ ακριβής. Δεν μου αρέσει η ιδέα να είμαι πρωτοπόρος του dubstep. Η εμφάνιση ενός είδους είναι συνήθως συλλογική προσπάθεια και το dubstep δεν διαφέρει σ' αυτό. Να σου πω την αλήθεια, ούτε καν δεν ξέρω τι είναι το dubstep πια».
Ο Kode 9, που έχει σπουδάσει φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Warwick, έχει δουλέψει ως ακαδημαϊκός και έχει συνεργαστεί με το Cybernetics Culture Research Unit στο ίδιο πανεπιστήμιο για τη μελέτη της ρέιβ κουλτούρας, με ιδέες που εμπλέκουν την «κυβερνητική», μεταμοντέρνες θεωρίες, την επιστημονική φαντασία και τον «Αφροφουτουρισμό». Από το 2006 δουλεύει στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου, σε ένα πρόγραμμα για την κουλτούρα του ήχου και γράφει ένα βιβλίο με τίτλο Ο Ηχητικός Πόλεμος. «Το βιβλίο μιλάει για την κατάχρηση των ηχητικών συστημάτων», εξηγεί, «από την αμερικάνικη έρευνα στον ακουστικό οπλισμό στο Ιράκ μέχρι ποικίλα συστήματα που βασίζονται στο μπάσο από διάφορα μέρη του κόσμου. Μιλάει επίσης για το όλο και περισσότερο αναπτυσσόμενο πεδίο των δονήσεων που δεν μπορούμε -ωστόσο- να ακούσουμε».

Ο Kode 9, που δηλώνει ότι προτιμάει να τον χαρακτηρίζεις απλά DJ, ξεκίνησε να ασχολείται με τη μείξη ήχων το 1991 στο Εδιμβούργο. «Έπαιζα hip hop, funk, house, reggae και πρώιμο χάρντκορ» λέει. «Άρχισα να παίζω jungle το 1995 και από το 1999 αγγλικό garage, που μετεξελίχθηκε σ' αυτό που παίζω σήμερα. Με ενδιαφέρουν όμως όλα τα είδη μουσικής». Το 1994 ξεκίνησε τη δικιά του δισκογραφική εταιρεία, την Hyperdub -μία από τις πιο πετυχημένες στο είδος-, στην οποία εκτός από τις προσωπικές του δουλειές κυκλοφορούν οι δίσκοι του Burial. «Η πρώτη κυκλοφορία της Hyperdub ήταν το Sine Of The Dub, μια διασκευή στο Sign Of The Times του Prince, το 2003» λέει. «Η φράση "Low End Theory", που πήραμε από τον ομώνυμο δίσκο των A Tribe Called Quest, περιγράφει με έναν πιο γενικό τρόπο τη σχέση ανάμεσα στα μουσικά και στα συγγραφικά μου ενδιαφέροντα».

«Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ήταν αρκετά σουρεαλιστικά» συνεχίζει. «Όταν πρωτάρχισα με τον συγκεκριμένο ήχο πριν από 8 χρόνια, υπήρχαν ελάχιστοι άνθρωποι που έκαναν αυτό που αγαπούσαν, όπως ο Scream, oι Horsepower κ.λπ. Τώρα υπάρχουν τόσες παραλλαγές που είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσεις την ίδια αγάπη ή ακόμα και να παρακολουθήσεις περισσότερο από ένα μικρό μέρος του. Έτσι, συνεχίζουμε απλά να κάνουμε αυτό που αγαπάμε με την Hyperdub, με τις παραγωγές μου και τις ζωντανές εμφανίσεις με τον Spaceape. Είναι δύσκολο να κάνω μια γενική επισκόπηση του είδους ως σύνολο».

Το dubstep είναι ο κατεξοχήν αστικός ήχος της Αγγλίας του σήμερα, ένα είδος που γεννήθηκε υπόγεια στα λονδρέζικα soundsystem και εξακολουθεί να αφορά μικρό μερίδιο του κοινού. «Σίγουρα το περιβάλλον επηρεάζει πολύ τη γέννηση ενός ήχου», λέει ο Kode 9, «το κλίμα, η αρχιτεκτονική, οι κοινωνικές εμπειρίες που έχεις στις πόλεις παίζουν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της μουσικής. Το ίδιο σημαντικό ρόλο παίζουν όμως και φανταστικές εμπειρίες που έχεις από μέρη που δεν έχεις πάει ποτέ, βαθιά κάτω απ' τη θάλασσα, το απώτερο διάστημα ή η... Αθήνα».

PINCH

Ιδιοκτήτης της θρυλικής Tectonic records και ένας από τους πρώτους παραγωγούς που έδωσε μια techno άποψη στον ήχο του dubstep. To Qawwali στην Planet Mu απέδειξε σε όλους ότι η συγκεκριμένη μουσική μπορεί να αφομοιώσει ακόμα και τον ήχο του Maurizio, ενώ η Mary Anne Hobbs συνεχίζει να θεωρεί το mix του Pinch ως ένα από τα καλύτερα που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή της. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο τελευταίος του δίσκος είναι ένα συνονθύλευμα από επιρροές όπως οι Basic Channel, o Photek, η dark speed garage και οι Autechre, ενώ χαίρεται πάρα πολύ που άνθρωποι όπως ο Surgeon, o Ricardo Villalobos και ο Laurent Garnier συνεχίζουν να παίζουν τα κομμάτια του. Οι τελευταίες του κυκλοφορίες στη Soul Jazz και στην Punch Drunk Records φεύγουν χωρίς ανάσα από τα ράφια των περισσοτέρων δισκοπωλείων, ενώ μεγάλο θόρυβο έχει δημιουργήσει το remix του για τους Simian Mobile Disco.

PEVERELIST

Τον τελευταίο καιρό ο Peverelist δηλώνει ευχάριστα καταβεβλημένος από τις διάφορες ασχολίες του. Πώς να μην είναι κουρασμένος όταν αποτελεί έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους παραγωγούς της πόλης του Μπρίστολ και είναι ιδιοκτήτης της Punch Drunk, μια από τις πιο δυνατές δισκογραφικές της πόλης. Εκτός από τα να κυκλοφορεί τα δικά του κομμάτια, αλλά και τα κομμάτια άλλων παραγωγών όπως του RSD (το νέο nickname του θρυλικού Rob Smith των Smith and Mighty) και του Pinch, ο ίδιος «διοικεί» με μεγάλη δόση ευγένειας το Rooted Records, ένα από τα πρώτα internet δισκάδικα που στόκαραν τις πρώτες dubstep κυκλοφορίες. O ίδιος δηλώνει μεγάλος fan του Detroit techno και ακόμα προσπαθεί να καταλάβει πώς ο Pole, ένας από τους πιο γνωστούς εκπροσώπους της dub techno σχολής της Γερμανίας, του ζήτησε να κάνει ένα remix για την τελευταία του κυκλοφορία. Το συγκεκριμένο κομμάτι καθώς και το «Infinity Is Now» (στην Tectonic records του Pinch) εμφανίσθηκε σε πολλά top 10 διαφόρων μεγάλων ονομάτων της techno σκηνής και απέδειξε ότι το Μπρίστολ δεν περιορίζεται μόνο στους Massive Attack.

HEADHUNTER

Σύμφωνα με τον Tony James (aka Headhunter) όταν σε παίρνουν τηλέφωνο παραγωγοί και DJ όπως ο Laurent Garnier και ο Mr. Scruff για να σε παρακαλέσουν να τους δώσεις μερικά καινούργια σου κομμάτια, τότε κάτι σωστό κάνεις στη μουσική σου. Ο Headhunter αποτελεί έναν από τους πρώτους techno/dubstep καλλιτέχνες που υπέγραψε στην Τempa records (μαζί με την dmz αποτελούν τις πιο αναγνωρισμένες εταιρείες της σκηνής) και μετά από μόνο ένα ep υπέγραψε συμβόλαιο για ένα ολόκληρο άλμπουμ, σε μια εταιρεία που έχει κυκλοφορήσει θρυλικά LP από καλλιτέχνες όπως ο Skream, οι Horsepower Production και ο Benga. To remix που έκανε για τον γνωστό techno παραγωγό Martin Buttrich «έκαψε» πολλά dance floors και, όπως μας αποκάλυψε, «η Αθήνα ήταν το καλύτερο τεστ για το συγκεκριμένο κομμάτι». Πάντως, όπως δήλωσε και ο ίδιος, η δεύτερη επίσκεψή του στην χώρα μας είναι πολύ ιδιαίτερη, αφού θα μπορέσει να παίξει δίπλα στον Moritz Von Oswald, έναν από τους μεγαλύτερους ήρωες του.

Gismo

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT
Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Μουσική / Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Είχαμε προβλέψει before it was cool το τεράστιο κύμα της techno μουσικής που βιώνουμε τώρα γι' αυτό και δώσαμε χώρο και φωνή στους καλλιτέχνες που καθόρισαν με τη δουλειά τους το είδος. Η dj Φώφη Τσεσμελή ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να τους μιλήσει.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT