"I'm driving your girlfriend home..."

Η πατρική βιβλιοθήκη, ευχή και κατάρα μαζί. Ποτέ τακτοποιημένη, πάντα σε πύργους, λες κι έτοιμη για μετακόμιση. Δεν υπήρχαν απαγορευμένα ούτε και προτεινόμενα. Ούτε καν για την ηλικία των 12. Μόνο ακατανόητοι τίτλοι, μπερδεψούρικοι, ατάκτως ερριμμένοι. «Η δίκη της Νυρεμβέργης», «Ρουμπαγιάτ», «Νόθες εκλογές στην Ελλάδα» και κάπου μέσα στο γιουσουρούμ των ετερόκλητων τίτλων, ένα παλιακό, κόκκινο βιβλίο με γραμματοσειρά – παίδεμα για το μάτι: «Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι».

Στη σελίδα 147, εκεί που ο Ντόριαν έχει ήδη επιτεθεί θανάσιμα στον Μπάζιλ Χόλγουορντ, πατικωμένα μικροσκοπικά λουλουδάκια και ένα ξενόγλωσσο σημείωμα στη μαμά. Για δες! Υπήρξε, λοιπόν εποχή που ο μπαμπάς ήταν ρομαντικός. Τέλος της ανάμνησης.

Χρόνια μετά, ξεπακετάρισμα και τακτοποίηση, η πατρική βιβλιοθήκη κληρονομικώ δικαιώματι, ξεμπουκάρει απ’ όλες τις κούτες κι όλες τις σακούλες, στενεύει τα σελοφάν και ζορίζει τα σελοτέιπ της όπως – όπως ομαδοποίησης, πάνω πάνω το παλιακό βιβλίο, με το ξεθυμασμένο πια ροδακινί εξώφυλλο και στο ράδιο ο Moz να συμφωνεί. “Everyday is like Sunday/ Everyday is silent and grey /Trudging back over pebbles and sand/ And a strange dust lands on your hands/ and on your face... / on your face ...”.

Περιέργως Κυριακή, μέρα ορόσημο των περισσότερων μετακομίσεων, αναμνήσεις από παντού και απ’ όλα, ξεκαπίστρωτες στο πάτωμα και μέσα στο βιβλίο, ακόμη εκεί, τα εδώ και χρόνια ημιζώντανα λουλουδάκια και οι στίχοι στη μαμά, με καμιά δεκαριά ελληνικές κουβέντες. «Για ‘σένα λέει ο Morissey:   «I'm driving your girlfriend home / And she's saying / How she never chose you /"Turn left", she says / I turn left /And she says /"So how did I end up / So deeply involved in / The very existence /I planned on avoiding?"/And I can't answer”. Σ’ αγαπώ – Ο οδηγός».

«Ληστής», λοιπόν, ο μπαμπάς. Κι ο πρώτος της οικογενειακής «συμμορίας» που εγκατέλειψε. The first of the gang to die… Συμπτώσεις;

Μπα. Απλώς, κοίτα να δεις, τι μαθαίνεις από κάποιον που δεν φαντάζεται ότι υπάρχεις, για κάποιον που δεν υπάρχει πια...

-------------------------------------