Ο χαλβάς του Σαρτρ

Facebook Twitter
1

στην αγορά της Ιερουσαλήμ

Ο Σαρτρ διάβαζε την Δίκη του Κάφκα όταν ξαφνικά στις 2 Σεπτεμβρίου βυθίστηκε στον καφκικό σύμπαν ενός στρατού που βρισκόταν σε αναμονή. Έμοιαζε να περιμένει μία αιωνιότητα, αλλά ήταν μόνο έξι μήνες, στην εισαγωγή ενός πολέμου που δεν έλεγε να αρχίσει, μεταξύ του Σεπτεμβρίου του 1939 και του Μαρτίου του 1940.

Σαρτρ - ντε Μποβουάρ

Ως μέλος μίας τετραμελούς ομάδας βρισκόταν μαζί με άλλες σε μία σειρά μικρών αλσατικών χωριών παράλληλα με τα γερμανικά σύνορα. Έγραφε κάθε μέρα. «Τρία γράμματα, πέντε σελίδες μυθιστορήματος, τέσσερις σελίδες σημειώσεων. Δεν είχα γράψει περισσότερο σε όλη μου τη ζωή.»  Ήξερε πως σώθηκε χάρη στη λογοτεχνία, διαβάζοντας, γράφοντας.

Και, μέσα στα γράμματα που έγραφε καθημερινά στην Σιμόν ντε Μποβουάρ, φαίνεται ότι εκτός από φιλόσοφος, συγγραφέας και στοχαστής, ήταν άνθρωπος σαν κι εμάς: ανάμεσα στις σκέψεις για τη ζωή και το θάνατο, ονειρευόταν την αγαπημένη του λιχουδιά. Στο βιβλίο «Witness to my life» μπορούμε να διαβάσουμε τα γράμματα που έγραψε εκείνη την εποχή και αυτό που παρουσιάζεται ξανά και ξανά, είναι το ζήτημα του χαλβά.

Διάβασα γι’ αυτή την εμμονή στο υπέροχο blog “Paper and Salt” όπου συνδυάζεται η λογοτεχνία με το φαγητό – τι άλλο να ζητήσει κανείς.

 «Μην το ξεχάσεις,» λέει στην Σιμόν το 1939, όταν της ζητάει να του στείλει δύο κουτιά. Όμως στο επόμενο γράμμα – επίπληξη και απογοήτευση. «Είχα τρομερά κέφια, και μετά έλαβα τα βιβλία σου, αλλά όχι τον χαλβά. Μήπως έστειλες κι άλλο δέμα;»


Μεγάλη χαρά και ευγνωμοσύνη όμως όταν ο χαλβάς τελικά έφτανε: «Ο χαλβάς έφτασε σε καλή κατάσταση.. Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ, γλυκιά μου. Φάγαμε όλο το κουτί στο μεσημεριανό.» «Έδωσα χαλβά στον Πίτερ, ο οποίος χασομερούσε τόσο πολύ που του έβαλα τις φωνές. Αυτή τη στιγμή τρώει ένα μεγάλο κομμάτι με μεγάλη ευχαρίστηση.»


Υπάρχουν άπειρες παραλλαγές χαλβά, αλλά αυτός που άρεσε στον Σαρτρ ήταν σκέτος σε ατομικές μερίδες, καλυμμένος με τριμμένο αμύγδαλο. «Είναι εξαίσιος, και τα αμύγδαλα προσθέτουν κάτι το διαφορετικό.»

Γεύση
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σαν τα κρασιά της Χαλκιδικής δεν έχει

Το κρασί με απλά λόγια / Σαν τα κρασιά της Χαλκιδικής δεν έχει

Από την αρχαία Μένδη μέχρι τους αμπελώνες του Αγίου Όρους, τις μοναστηριακές παραδόσεις και την ιστορία της εμβληματικής κορμίλιτσας, που έφτασε να γίνει το κρασί του Κρεμλίνου, ανακαλύπτουμε τη μακραίωνη και συναρπαστική ιστορία του αμπελιού και του κρασιού στη Χαλκιδική.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Ένας φούρνος στο Παγκράτι με καρδιά μικρού χωριού

Γεύση / Ένα ξεχασμένο νεοκλασικό στο Παγκράτι έγινε ο πιο γλυκός φούρνος της πόλης

Το Ideas Lab-Extraordinary Bakery στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κοντά στην πλατεία Βαρνάβα, το οποίο μετατράπηκε σε φούρνο και καφέ και γέμισε με βιβλία, φυτά και διακοσμητικά, διατηρώντας μια ζεστή, χαλαρή ατμόσφαιρα.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Οι 12 καλύτερες croque-madame στην Αθήνα

Γεύση / Οι 12 καλύτερες croque-madame στην Αθήνα

Σε ζύμη σφολιάτας, με ψωμί μπριός ή σάντο, με ελληνικά τυριά ή μικρά δημιουργικά twists: το ζεστό σάντουιτς με το αυγό σερβίρεται στην Αθήνα σε διάφορες εκδοχές, διατηρώντας όμως πάντα κάτι από τη γαλλική του καταγωγή.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ
Δήμος Σαμουράκης: «Η Στοκχόλμη έχει 12 μισελενάτα εστιατόρια. Η Αθήνα 16»

Γεύση / Δήμος Σαμουράκης: «Η Στοκχόλμη έχει 12 μισελενάτα εστιατόρια. Η Αθήνα 16»

Από τις κουζίνες που δούλεψε μικρός μέχρι το δικό του see|ds στα Ιλίσια, ο ταλαντούχος σεφ ακολούθησε μια διαδρομή 23 χρόνων που τον οδήγησε στο πρώτο αστέρι Michelin. Με αφορμή αυτή τη σημαντική διάκριση, μιλά για την επαγγελματική του πορεία, την εξέλιξη της αθηναϊκής γαστρονομίας, το fine dining, αλλά και για το είδος εστιατορίου που, κατά τη γνώμη του, δεν λείπει καθόλου από την Αθήνα.
M. HULOT
Το NOLAN μετακομίζει, αλλάζει σεφ και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο

Πολιτισμός / Το NOLAN μετακομίζει, αλλάζει σεφ και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση στην αθηναϊκή γαστρονομική σκηνή, το NOLAN ετοιμάζεται να εγκατασταθεί σε νέα διεύθυνση, στην οδό Κολοκοτρώνη 11, και να υποδεχτεί τον νέο Executive Chef του, John Skotidas.
THE LIFO TEAM
Μόλις άνοιξε το tavernaki και είναι μαγαζάρα

Γεύση / Από το αυγολέμονο στο miso, ένα tavernaki δρόμος

Κουνουπίδι γιαχνί με κόκκινο κάρι, μακαρόνια με κιμά από πάπια ωρίμανσης, τηγανητή φέτα με την τεχνική του spring roll: Ο σεφ Άνταμ Κοντοβάς, στο νέο του μαγαζί στο Κολωνάκι, ενώνει τα πιάτα της ελληνικής ταβέρνας με τις γεύσεις της ασιατικής παράδοσης.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ
Η Νάξος στρώνει το παραδοσιακό τραπέζι του μέλλοντός μας

Γεύση / Τις πατάτες με τ' αυγά τις λένε «παταταύγουλα» στη Νάξο

Πατάτες με αυγά ποσέ, ψιλοκομμένο ζαμπόνι και τριμμένο ναξιώτικο «αρσενικό» και ραβιόλι από βρασμένες σε νερό λεπτές φέτες πατάτας, γεμισμένο με πουρέ, μαζί με τσιπς από τη φλούδα της: μια ταπεινή πρώτη ύλη, με τους κατάλληλους συνδυασμούς, δίνει απολαυστικά πιάτα.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Μόσφιλα, γκόρτσα και τζίτζιφα: Οι ξεχασμένοι καρποί της ελληνικής εξοχής

Nothing Days / Μόσφιλα, γκόρτσα και τζίτζιφα: Οι ξεχασμένοι καρποί της ελληνικής εξοχής

Πριν από τα εξωτικά φρούτα και τα ομοιόμορφα προϊόντα των σύγχρονων μανάβικων, υπήρχαν οι καρποί που μάζευαν οι άνθρωποι από τα άγρια δέντρα, κι έφτιαχναν μαρμελάδες, πετιμέζια και γλυκά. Τρεις από αυτούς, σχεδόν ξεχασμένοι σήμερα, αφηγούνται μια ολόκληρη ιστορία γεύσεων και εποχικότητας που κινδυνεύουμε να χάσουμε.
M. HULOT
ΒΡΑΒΕΙΑ MICHELIN ΑΣΤΕΡΙΑ MICHELIN ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

Γεύση / Βραβεία Michelin: Νέες διακρίσεις για την Αθήνα και ντεμπούτο για Θεσσαλονίκη και Σαντορίνη

Η έκδοση του Οδηγού MICHELIN για το 2027 διευρύνει για πρώτη φορά την παρουσία του στην Ελλάδα πέρα από την Αθήνα, εντάσσοντας τη Θεσσαλονίκη και τη Σαντορίνη και σχεδόν διπλασιάζοντας τον αριθμό των εστιατορίων που περιλαμβάνει
THE LIFO TEAM
Κάτι ήξεραν οι παππούδες μας: 10 νεο-καφενεία της Αθήνας για να σμίξουμε όπως παλιά / Στους νεο-καφενέδες ρακές και μπραντς να μας κερνάς: 10 στέκια που μας φέρνουν πιο κοντά

Γεύση / Σ' αυτούς τους 10 νεο-καφενέδες, ρακές και brunch να μας κερνάς

Στα σύγχρονα καφενεία, πίνουμε ελληνικό καφέ το πρωί και κοκτέιλ το βράδυ, μοιραζόμαστε μια ρακή ή ένα μπουκάλι κρασί, παραδοσιακούς μεζέδες ή ένα ψαγμένο πιάτο και ξαναβρίσκουμε κάτι που έχουμε ξεχάσει: τη χαρα τού να καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι απλώς για να τα πούμε.
ΛΙΝΑ ΙΝΤΖΕΓΙΑΝΝΗ

σχόλια

1 σχόλια
Ωραίοι αυτοί στη φωτογραφία που βάλατε, αλλά δεν είναι ο Σαρτρ και η Μπωβουάρ, είναι οι ηθοποιοί που τους έπαιξαν στην ταινία https://m.lifo.gr/uploads/image/369906/tumblr_lkzre2NMlr1qc5sf3o1_400.jpg