Ο Τζέιμι Μπελ δεν περίμενε ότι οι πιο σεξουαλικά φορτισμένες σκηνές του Half Man θα ήταν οι μέρες που θα ένιωθε σχεδόν ανακούφιση.
Στη νέα σειρά του Ρίτσαρντ Γκαντ, την πρώτη μεγάλη τηλεοπτική δουλειά του δημιουργού μετά την παγκόσμια επιτυχία του Baby Reindeer, ο Μπελ υποδύεται τον Νάιαλ, έναν κλειστό, ευάλωτο άντρα που μεγαλώνει δίπλα στον Ρούμπεν, τον βίαιο, χαοτικό χαρακτήρα που παίζει ο ίδιος ο Γκαντ. Η σχέση τους δεν είναι αδελφική, ερωτική ή φιλική με τον απλό τρόπο. Είναι όλα αυτά μαζί και κάτι πιο σκοτεινό: μια σχέση συνεξάρτησης, προστασίας, φόβου και καταστροφής.
Σε συνέντευξή του στον Guardian, ο Μπελ λέει ότι το υλικό του Γκαντ δεν ήταν εύκολο να παιχτεί. Το περιγράφει ως κάτι «βίαιο», «κτηνώδες», ένα έργο που δεν γυρίστηκε με ευκολία ή διασκέδαση. Το Half Man περιλαμβάνει σεξ, βία, εξαντλητικές συναισθηματικές συγκρούσεις και σκηνές που ζητούν από τους ηθοποιούς να μπουν σε χώρους σχεδόν αφόρητης έκθεσης.
Και όμως, όταν έφταναν οι μέρες των πιο explicit σκηνών, ο Μπελ ένιωθε ότι, τουλάχιστον, δεν είχε μπροστά του άλλες τεράστιες σκηνές διαλόγου. «Τις μέρες που ο χαρακτήρας μου έπρεπε να κάνει σεξ με τυχαίους ανθρώπους, σκεφτόμουν “δόξα τω Θεώ”», είπε. Όχι επειδή αυτές οι σκηνές ήταν απλές, αλλά επειδή λειτουργούσαν σαν διάλειμμα από τις δεκαεξασέλιδες σκηνές όπου έπρεπε να σκάβει ασταμάτητα μέσα στο συναίσθημα.
Το Half Man παρακολουθεί τη σχέση του Νάιαλ και του Ρούμπεν σε βάθος τριών δεκαετιών. Ο πρώτος είναι βιβλιοφάγος, εσωστρεφής, καταπιεσμένος και κρυφός ως προς τη σεξουαλικότητά του. Ο δεύτερος είναι ο γιος της συντρόφου της μητέρας του, ένας άντρας με ιστορικό φυλακής, βία, ορμή και μια σχεδόν τρομακτική φυσική κυριαρχία. Ο Νάιαλ τον φοβάται, τον χρειάζεται, τον θαυμάζει και γαντζώνεται πάνω του.
Ο Μπελ λέει ότι αυτό το καταλάβαινε απόλυτα. Μεγάλωσε, όπως λέει, σε ένα αποκλειστικά γυναικείο σπίτι και έκανε μπαλέτο. Ως παιδί, συχνά κολλούσε σε σκληρούς, ταραγμένους άντρες, ανθρώπους που δεν ήταν «η δική του παρέα», αλλά που προτιμούσε να έχει με το μέρος του. Στον Ρούμπεν βλέπει ακριβώς αυτό: τον επικίνδυνο άντρα που μπορεί να γίνει ασπίδα για κάποιον που νιώθει εκτεθειμένος.
Γι’ αυτό ο Νάιαλ δεν απομακρύνεται. Ο Ρούμπεν είναι καταστροφικός, όμως είναι και προστατευτικός. Είναι ο άντρας που φοβούνται οι άλλοι. Για έναν άνθρωπο που αισθάνεται ευάλωτος, αυτή η βία μπορεί να μοιάζει με σωτηρία. Ο Μπελ το περιγράφει σχεδόν σαν παρασιτική προσκόλληση: ο Νάιαλ κρατιέται από τον Ρούμπεν σαν από σύστημα υποστήριξης ζωής.
Η σειρά μιλά ανοιχτά για την ανδρική ντροπή. Ο Νάιαλ παλεύει με τη σεξουαλικότητά του, φτάνει μέχρι τη θεραπεία μεταστροφής και βυθίζεται σε επικίνδυνες σεξουαλικές συμπεριφορές. Ο Μπελ, ως straight ηθοποιός, λέει ότι ένιωσε μεγάλη ευθύνη να προσεγγίσει σωστά αυτό το κομμάτι, επειδή η σεξουαλική καταπίεση είναι ο πυρήνας του χαρακτήρα.
Το «να είσαι ο εαυτός σου», λέει, είναι ίσως η πιο απλή συμβουλή στον κόσμο και μερικές φορές η πιο δύσκολη να ακολουθήσεις. Στον Νάιαλ, η επιθυμία δεν μπορεί να υπάρξει καθαρά. Κρύβεται, μεταμφιέζεται, γίνεται κίνδυνος, γίνεται εθισμός, γίνεται κάτι που πρέπει να συμβεί στα σκοτεινά.
Ο Μπελ αναγνωρίζει στον χαρακτήρα και κάτι ακόμη: την αυτοαπέχθεια. Λέει ότι δεν μπορεί να βλέπει τίποτα στο οποίο παίζει. Κάθε φορά σκέφτεται ότι το κατέστρεψε, ότι δεν ήταν αρκετά καλός, ότι απέτυχε. Άλλοι ηθοποιοί του έχουν πει να χαλαρώσει, να το δει σαν δουλειά και όχι σαν ζήτημα ζωής ή θανάτου. Εκείνος λέει απλώς ότι δεν ξέρει πώς.
Το Half Man μπαίνει έτσι στη συζήτηση για την τοξική αρρενωπότητα χωρίς να την αντιμετωπίζει σαν αφηρημένο σύνθημα. Η σειρά δείχνει άντρες που πληγώνουν, άντρες που φοβούνται, άντρες που χρησιμοποιούν τη βία ως γλώσσα, άντρες που δεν έχουν μάθει να ζητούν βοήθεια χωρίς να μετατρέπουν την ανάγκη τους σε καταστροφή.
Ο ίδιος ο Μπελ μιλά για την αρρενωπότητα με ψυχραιμία αλλά και σαφήνεια. Αν κοιτάξει κανείς, λέει, ποιοι είναι οι βασικοί παραβάτες στον κόσμο στη μισογυνία, στη σύγκρουση, στο έγκλημα, είναι κυρίως άντρες. Γι’ αυτό θεωρεί σημαντικό να φωτίζονται τέτοιες ιστορίες.
Η προσωπική του βιογραφία μοιάζει να επιστρέφει ξανά και ξανά στους ρόλους του. Ο πατέρας του έφυγε πριν γεννηθεί, και ο Μπελ μεγάλωσε με τη μητέρα και την αδελφή του. Αστειεύεται ότι υπάρχει ένα καθαρό μοτίβο στη δουλειά του: ορφανά παιδιά, πατέρες και γιοι, γονεϊκή δυσλειτουργία. Σαν να λένε οι δημιουργοί: «Έχουμε ιστορία για πατέρες και γιους; Φέρτε τον Μπελ».
Αυτό τον ακολούθησε και στο All of Us Strangers, όπου έπαιξε τον πατέρα του χαρακτήρα του Άντριου Σκοτ. Εκεί, λέει, η εμπειρία ήταν σχεδόν στοιχειωτική, γιατί τον ανάγκασε να σκεφτεί τη δική του σχέση με τη γονεϊκότητα.
Παράλληλα, ο Μπελ ετοιμάζεται να μπει σε ένα άλλο μεγάλο βρετανικό σύμπαν. Αυτή την περίοδο γυρίζει τη νέα σειρά-συνέχεια του Peaky Blinders, όπου θα υποδυθεί τον Duke Shelby, τον γιο και διάδοχο του Tommy Shelby, σε μια ιστορία που μεταφέρει το franchise στο μεταπολεμικό Μπέρμιγχαμ των αρχών της δεκαετίας του 1950. Λέει ότι είναι ενθουσιασμένος, θαυμάζει τον Steven Knight εδώ και χρόνια και βλέπει το Peaky Blinders ως ένα western μεταφερμένο σε εργατικό, αστικό περιβάλλον.
Και ύστερα υπάρχει πάντα ο Billy Elliot. Για πολλούς, ο Τζέιμι Μπελ θα παραμένει για πάντα το αγόρι που χόρευε πάνω στην τουαλέτα. Ήταν 13 ετών όταν κέρδισε τον ρόλο απέναντι σε χιλιάδες άλλα παιδιά και έγινε ο νεότερος ηθοποιός που κέρδισε Bafta πρώτου ανδρικού ρόλου. Σήμερα είναι 40, πατέρας τριών παιδιών, και γελά όταν λέει ότι αυτό σοκάρει ακόμη όσους τον έχουν φυλαγμένο στη μνήμη τους ως παιδί-χορευτή.
Το Half Man μοιάζει να τον τοποθετεί αλλού. Μακριά από το αιώνιο παιδί του Billy Elliot, ο Μπελ μπαίνει σε μια σειρά για άντρες που δεν ξέρουν πώς να αντέξουν τον εαυτό τους. Για τη ντροπή που γίνεται σώμα. Για το σεξ που γίνεται κρυψώνα. Για τη βία που μοιάζει με προστασία μέχρι να αποκαλυφθεί ως φυλακή.
Και ίσως γι’ αυτό η πιο παράξενη ατάκα της συνέντευξης λειτουργεί τόσο καλά. Όταν ο Τζέιμι Μπελ λέει ότι οι μέρες με τις σκηνές σεξ ήταν ανακούφιση, δεν μιλά απλώς για το σοκ ενός γυρίσματος. Μιλά για το πόσο εξαντλητικό μπορεί να γίνει να κοιτάζεις κατάματα έναν χαρακτήρα που δεν αντέχει να κοιτάξει τον εαυτό του.
με στοιχεία από Guardian
