Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Τζέι Ντι Βανς προσκάλεσε προσωπικά τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ στους εορτασμούς της 250ης επετείου της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ στις 4 Ιουλίου. Από τη μεριά του, το Βατικανό ανακοίνωσε ότι ο Πάπας θα περάσει την 4η Ιουλίου με μετανάστες στη Λαμπεντούζα. Η άρνηση του πρώτου Αμερικανού Πάπα επισφραγίζει την ήδη ορατή ρήξη μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και του τραμπισμού.
Ο γεννημένος και μεγαλωμένος στο Σικάγο, Ρόμπερτ Φράνσις Πρεβόστ, νυν Λέων ΙΔ΄, προτίμησε να σνομπάρει τις τραμπικές παράτες για το μείζον γεγονός της πατρίδας του, προκειμένου να δείξει ότι βαδίζει αταλάντευτα στον δρόμο που άνοιξε ο προκάτοχός του, ο αείμνηστος Φραγκίσκος, του οποίου ίσως η μεγαλύτερη συνεισφορά υπήρξε η ριζοσπαστική προσέγγιση του μεταναστευτικού/προσφυγικού.
Έναν σχεδόν χρόνο μετά την εκλογή του, ο Λέων έχει καταδείξει ότι θα συνεχίσει τις προσπάθειες του Φραγκίσκου υπέρ των «αδύναμων και των φτωχών»· ότι στέκεται στο πλευρό των μεταναστών που αντιμετωπίζουν τη βία των μασκοφόρων της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE)· και ότι αντιτίθεται αδιαπραγμάτευτα στην εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού για να περισταλούν οι ατομικές ελευθερίες.
Ο Λέων ΙΔ΄ έχει δείξει ότι στέκεται στο πλευρό των μεταναστών που αντιμετωπίζουν τη βία των μασκοφόρων της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE)· και ότι αντιτίθεται αδιαπραγμάτευτα στην εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού.
Σε αντίθεση, όμως, με τον Φραγκίσκο που τον πολέμησαν οι «θεοσυντηρητικοί» καθολικοί, φαίνεται ότι τουλάχιστον μέχρι στιγμής ελέγχει απολύτως την κατάσταση. Αντίθετα από την εκτίμηση του ακροδεξιού Στιβ Μπάνον ότι η εκλογή του είναι «αντί-Τραμπ ψήφος», το κονκλάβιο δεν τον ψήφισε έχοντας πρωτίστως κατά νου τα συμφέροντα των φιλοτραμπικών επισκόπων.
Από πουθενά δεν προκύπτει ότι η μάχη που δίνει ο νέος Πάπας είναι κομματική – ειδάλλως θα επρόκειτο για ασυγχώρητη ανοησία. Απεναντίας, στις παρεμβάσεις του εστιάζει σε μια ηθική ζωής βασισμένης στην παράδοση και στα Ευαγγέλια. Καταρχάς, διότι ένας ενδοχριστιανικός ψυχρός πόλεμος εκτυλίσσεται στις ΗΠΑ με τον χριστιανοεθνικισμό και τον χριστιανοσιωνισμό, δύο κινήματα που έχουν οπλοποιήσει τη θρησκεία για πολιτικούς και στρατιωτικούς σκοπούς. Τελευταίο επεισόδιο, η επίθεση τις προάλλες του πάστορα Νταγκ Γουίλσον –το ίνδαλμα του υπουργού Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ–, ο οποίος συζήτησε την απαγόρευση των καθολικών ευχαριστηρίων πομπών στις ΗΠΑ. Δεν παλεύεις τον αντίπαλο αντιγράφοντας τις θέσεις του· τον αντιμετωπίζεις με εναλλακτικό σχέδιο και λόγο. «Ο Θεός δεν μπορεί να στρατολογηθεί από το σκοτάδι», δήλωσε ο Πάπας την περασμένη Κυριακή επικρίνοντας όσους επικαλούνται τη θρησκεία για να διεξαγάγουν πόλεμο.
Η σύγκρουση με τον τραμπισμό δεν άργησε να φτάσει στις γεωπολιτικές αναστατώσεις. Τον Ιανουάριο, οι τρεις καρδινάλιοι Μπλέιζ Κούπιτς (Σικάγο), Ρόμπερτ ΜακΕλρόι (Ουάσιγκτον) και Τζόζεφ Τόμπιν (Νιούαρκ) εξέδωσαν μια ασυνήθιστα σκληρή δήλωση στην οποία ανέφεραν ότι η χώρα έχει εισέλθει «στην πιο βαθιά και έντονη συζήτηση σχετικά με την ηθική βάση των ενεργειών της Αμερικής στον κόσμο από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου». Ο πόλεμος με το Ιράν διεύρυνε το χάσμα μεταξύ Τραμπ και καθολικών. Την 1η Μαρτίου, λίγες ώρες μετά την έναρξη των επιχειρήσεων, ο Λέων κατήγγειλε τον πόλεμο του Τραμπ λέγοντας: «Αφήστε τη διπλωματία να φιμώσει τα όπλα».
Υπάρχουν κι άλλα. Ο δισεκατομμυριούχος χρηματοδότης του Τραμπ, Πίτερ Τιλ, ιδρυτής της Palantir και ο πιο «διανοούμενος» από τους τεχνο-ολιγάρχες, μετά το Παρίσι δίνει αυστηρά ελεγχόμενες διαλέξεις στη Ρώμη σχετικά με τον Aντίχριστο – «ένας κακός βασιλιάς ή τύραννος ή αντιμεσσίας που εμφανίζεται στους έσχατους καιρούς», ουσιαστικά συνώνυμος με «ένα παγκόσμιο κράτος». Προσπερνώντας τον ιδεολογικό αχταρμά του Τιλ και την εσχατολογική τρομολαγνεία του, αυτό που μένει είναι η θρασύτητα των τεχνο-ολιγαρχών που θεωρούν ότι μόνον στον εαυτό τους είναι υπόλογοι.
Εξού και η αντίθεσή τους με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄, ο οποίος μαζί με πολλούς άλλους προειδοποιεί για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης. Ο Πίτερ Τιλ αναμασά τον προ πολλού παρωχημένο λιμπερταριανισμό ισχυριζόμενος ότι η ρύθμισή της θα σταματούσε την επιστημονική πρόοδο, ο δε Λέων ΙΔ΄, που εκθειάζει την τεχνολογική καινοτομία, υποστηρίζει ότι η ρύθμιση είναι απαραίτητη για τη διαχείριση των κινδύνων που εγκυμονεί – παλαιόθεν διάσημο δίπολο, γνωστό ως ο δρόμος της αρετής και της κακίας.
