Τους τελευταίους μήνες, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε αναπτύξει στρατιωτική δύναμη στην Καραϊβική για να απειλήσει τη Βενεζουέλα.
Μέχρι τώρα, ο πρόεδρος χρησιμοποιούσε αυτή τη δύναμη- ένα αεροπλανοφόρο, τουλάχιστον επτά άλλα πολεμικά πλοία, δεκάδες αεροσκάφη και 15.000 Αμερικανούς στρατιώτες- για παράνομες επιθέσεις σε μικρά σκάφη που ισχυριζόταν ότι μετέφεραν ναρκωτικά. Το Σάββατο, η κατάσταση κλιμακώθηκε δραματικά, με τις ΗΠΑ να συλλαμβάνουν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, στο πλαίσιο αυτού που ονόμασε «μεγάλης κλίμακας χτύπημα» εναντίον της χώρας.
«Λίγοι άνθρωποι θα νιώσουν συμπάθεια για τον Μαδούρο» σχολιάζουν οι New York Times, χαρακτηρίζοντας την επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα «παράνομη» και επισημαίνοντας πως ο Μαδούρο είναι αντιδημοκρατικός και καταπιεστικός, έχοντας αποσταθεροποιήσει το Δυτικό Ημισφαίριο τα τελευταία χρόνια.
Τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσαν πρόσφατα μια έκθεση που περιγράφει λεπτομερώς περισσότερες από μια δεκαετία δολοφονιών, βασανιστηρίων, σεξουαλικής βίας και αυθαίρετης κράτησης από μπράβους εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων. Έκλεψε τις προεδρικές εκλογές της Βενεζουέλας το 2024. Έχει τροφοδοτήσει οικονομικές και πολιτικές αναταραχές σε όλη την περιοχή υποκινώντας μια έξοδο σχεδόν οκτώ εκατομμυρίων μεταναστών.
Αν υπάρχει ένα κυρίαρχο μάθημα από τις αμερικανικές εξωτερικές υποθέσεις του περασμένου αιώνα, ωστόσο, είναι ότι η προσπάθεια εκδίωξης ακόμη και του πιο αξιοθρήνητου καθεστώτος μπορεί να χειροτερέψει τα πράγματα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πέρασαν 20 χρόνια αποτυγχάνοντας να δημιουργήσουν μια σταθερή κυβέρνηση στο Αφγανιστάν και αντικατέστησαν μια δικτατορία στη Λιβύη με ένα διαλυμένο κράτος. Οι τραγικές συνέπειες του πολέμου του 2003 στο Ιράκ συνεχίζουν να βασανίζουν την Αμερική και τη Μέση Ανατολή. Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σποραδικά αποσταθεροποιήσει χώρες της Λατινικής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της Χιλής, της Κούβας, της Γουατεμάλας και της Νικαράγουας, προσπαθώντας να εκδιώξουν μια κυβέρνηση μέσω της βίας.
Ο Τραμπ δεν έχει ακόμη προσφέρει μια συνεκτική εξήγηση για τις ενέργειές του στη Βενεζουέλα, επισημαίνουν οι New York Times. «Ωθεί τη χώρα μας προς μια διεθνή κρίση χωρίς βάσιμους λόγους. Αν ο Τραμπ θέλει να υποστηρίξει το αντίθετο, το Σύνταγμα ορίζει τι πρέπει να κάνει: Να απευθυνθεί στο Κογκρέσο. Χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου, οι ενέργειές του παραβιάζουν τη νομοθεσία των ΗΠΑ».
Γιατί ο Τραμπ επιτέθηκε στη Βενεζουέλα
Η τυπική λογική για τον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό της κυβέρνησης είναι να καταστρέψει τους «ναρκοτρομοκράτες». Κυβερνήσεις σε όλη την ιστορία έχουν χαρακτηρίσει τους ηγέτες αντίπαλων εθνών ως τρομοκράτες, επιδιώκοντας να δικαιολογήσουν τις στρατιωτικές εισβολές ως επιχειρήσεις αστυνόμευσης.
«Ο ισχυρισμός είναι ιδιαίτερα γελοίος σε αυτή την περίπτωση, δεδομένου ότι η Βενεζουέλα δεν είναι ουσιαστικός παραγωγός φαιντανύλης ή άλλων ναρκωτικών που έχουν κυριαρχήσει στην πρόσφατη επιδημία υπερβολικών δόσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η κοκαΐνη που παράγει ρέει κυρίως προς την Ευρώπη. Ενώ ο Τραμπ επιτίθεται σε σκάφη της Βενεζουέλας, έδωσε επίσης χάρη στον Χουάν Ορλάντο Ερνάντες, ο οποίος διηύθυνε μια εκτεταμένη επιχείρηση ναρκωτικών όταν ήταν πρόεδρος της Ονδούρας από το 2014 έως το 2022» συνεχίζει το δημοσίευμα των New York Times.
Μια πιο εύλογη εξήγηση για τις επιθέσεις στη Βενεζουέλα μπορεί να βρεθεί στην πρόσφατα δημοσιευμένη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ. Διεκδίκησε το δικαίωμα να κυριαρχεί στη Λατινική Αμερική: «Μετά από χρόνια παραμέλησης, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επαναβεβαιώσουν και θα επιβάλουν το Δόγμα Μονρόε για να αποκαταστήσουν την αμερικανική υπεροχή στο Δυτικό Ημισφαίριο».
Σε αυτό το έγγραφο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεσμεύτηκε να αναδιατάξει δυνάμεις από όλο τον κόσμο στην περιοχή, να σταματήσει τους διακινητές στην ανοιχτή θάλασσα, να χρησιμοποιήσει θανατηφόρα βία εναντίον μεταναστών και διακινητών ναρκωτικών και ενδεχομένως να εγκαταστήσει περισσότερα αμερικανικά στρατεύματα στην περιοχή.
Η Βενεζουέλα έχει προφανώς γίνει η πρώτη χώρα που υπόκειται σε αυτόν τον ιμπεριαλισμό των τελευταίων ημερών, και αυτό αντιπροσωπεύει μια επικίνδυνη και παράνομη προσέγγιση στη θέση της Αμερικής στον κόσμο. Προχωρώντας χωρίς καμία ένδειξη διεθνούς νομιμότητας, έγκυρης νομικής εξουσίας ή εγχώριας υποστήριξης, ο Τραμπ κινδυνεύει να δικαιολογήσει τους δικτάτορες στην Κίνα, τη Ρωσία και αλλού που θέλουν να κυριαρχήσουν στους γείτονές τους. Πιο άμεσα, απειλεί να αναπαράγει την αμερικανική αλαζονεία που οδήγησε στην εισβολή στο Ιράκ το 2003.
Με πληροφορίες από New York Times
