Ο Daniel Rothman, μαθηματικός του MIT, μελετά την ιστορία του κύκλου του άνθρακα της Γης και πώς αυτός εκτροχιάστηκε στο παρελθόν οδηγώντας σε μαζικές εξαφανίσεις ειδών.
Η έρευνά του δείχνει πως οι πιο καταστροφικές εξαφανίσεις δεν προκλήθηκαν από αστεροειδείς, αλλά από γιγάντιες ηφαιστειακές εκρήξεις που πλημμύρισαν την ατμόσφαιρα και τους ωκεανούς με CO₂.
Όταν το διοξείδιο του άνθρακα απελευθερώνεται με εκρηκτικούς ρυθμούς, ο κύκλος του άνθρακα χάνει την ισορροπία του. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ένας καταστροφικός θετικός μηχανισμός ανατροφοδότησης, με την ίδια τη Γη να απελευθερώνει ακόμη περισσότερο άνθρακα, οδηγώντας σε αλυσιδωτές οικολογικές καταρρεύσεις που διαρκούν εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια.
Αυτό συνέβη στη «Μεγάλη Εξαφάνιση» πριν από 252 εκατομμύρια χρόνια, όταν οι ηφαιστειακές εκρήξεις της Σιβηρίας μετέτρεψαν τον πλανήτη σε αφιλόξενη κόλαση.
Σήμερα, σύμφωνα με τον Rothman, η βιομηχανική μας δραστηριότητα λειτουργεί σαν ένας νέος γεωλογικός μηχανισμός, απελευθερώνοντας CO₂ με ρυθμό έως και δέκα φορές ταχύτερο από τις αρχαίες ηφαιστειακές υπερ-εκρήξεις.
Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο η ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα, αλλά η ταχύτητα με την οποία διοχετεύεται στο σύστημα. Και αυτήν τη στιγμή, ο ρυθμός είναι τέτοιος που η Γη δυσκολεύεται να αντισταθμίσει τις συνέπειες.
Η ιστορία μάς διδάσκει ότι, αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό, δεν αποκλείεται να βρεθούμε μπροστά στην έκτη μαζική εξαφάνιση, μια διαδικασία που θα μπορούσε να είναι εξίσου καταστροφική με τις μεγαλύτερες κρίσεις του παρελθόντος.
Με πληροφορίες από Guardian
