Ένας 92χρονος άνδρας καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τον βιασμό και τη δολοφονία μιας γυναίκας, σε μια υπόθεση που παρέμενε ανεξιχνίαστη για σχεδόν έξι δεκαετίες και θεωρείται η πιο παλιά που διαλευκάνθηκε ποτέ στη Βρετανία.
Ο Ryland Headley, που ήταν 34 ετών όταν διέρρηξε το σπίτι της Louisa Dunne την οποία βίασε και στραγγάλισε, καταδικάστηκε την Τρίτη στο Κακουργιοδικείο του Μπρίστολ. Η Dunne, χήρα και γιαγιά 75 ετών, βρέθηκε νεκρή στο σαλόνι της από έναν γείτονα στις 28 Ιουνίου 1967.
«Η παραβίαση του σπιτιού της, του σώματός της και τελικά της ίδιας της της ζωής ήταν μια ανελέητη και βάναυση πράξη ενός διεστραμμένου άνδρα», ανέφερε ο δικαστής Derek Sweeting, απευθυνόμενος στον κατηγορούμενο.
Κατά την εισβολή του, ο Headley είχε αφήσει το αποτύπωμα της παλάμης του σε ένα τζάμι, ωστόσο οι αρχές δεν κατάφεραν τότε να εντοπίσουν τον δράστη, παρότι εξέτασαν τα δακτυλικά αποτυπώματα 19.000 ανδρών και αγοριών της περιοχής.
Αργότερα, ο Headley εγκατέλειψε το Μπρίστολ και καταδικάστηκε για τον βιασμό δύο ηλικιωμένων γυναικών στα τέλη της δεκαετίας του '70, σε επιθέσεις με παρόμοια χαρακτηριστικά. Αν και αρχικά του επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη, η ποινή του μειώθηκε σε δεύτερο βαθμό και τελικά εξέτισε μόλις δύο χρόνια φυλάκισης.
Πώς οι βρετανικές αρχές εξιχνίασαν την υπόθεση
Παρά την καταδίκη του, το γενετικό του υλικό δεν συλλέχθηκε παρά μόνο το 2012, όταν συνελήφθη για άλλη υπόθεση. Το 2023, η αστυνομία άνοιξε ξανά την υπόθεση Dunne και, έπειτα από επανεξέταση των στοιχείων, εντοπίστηκε σπέρμα του Headley στη φούστα της ηλικιωμένης. Επίσης, το αποτύπωμα της παλάμης του ταυτίστηκε με εκείνο του παραθύρου.
Στο δικαστήριο, η εγγονή του θύματος, Mary Dainton, δήλωσε ότι η δολοφονία και ο βιασμός της Louisa Dunne είχε καταστρέψει τη ζωή της μητέρας της. «Το γεγονός ότι ο δράστης δεν είχε συλληφθεί επηρέασε σοβαρά την υγεία της. Κανείς από όσους την ήξεραν δεν είναι εδώ σήμερα για να δει ότι επιτέλους αποδίδεται δικαιοσύνη», ανέφερε.
Ο δικαστής Sweeting επέβαλε ποινή ισόβιας κάθειρξης με ελάχιστο χρόνο κάθειρξης τα 20 έτη, προσθέτοντας με σαφήνεια: «Δεν πρόκειται ποτέ να αποφυλακιστείτε. Θα πεθάνετε στη φυλακή.»
Ο φόνος της Louisa Dunne, όπως εξήγησε το δικαστήριο, χαρακτηριζόταν από πλήρη περιφρόνηση προς την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. «Ήταν μια ευάλωτη ηλικιωμένη γυναίκα που ζούσε μόνη της. Τη μετατρέψατε σε μέσο ικανοποίησης», σημείωσε ο δικαστής. «Ίσως να μην είχατε σκοπό να σκοτώσετε, αλλά τη βιάσατε και την επιτεθήκατε με αγριότητα.»
Η Mary Dainton, που τότε ήταν μόλις 20 ετών, μίλησε για το κοινωνικό στίγμα και τη συναισθηματική φθορά που υπέστη η οικογένεια. «Υπήρξε κόσμος που μας απέφευγε. Έκτοτε η ζωή μου ανατράπηκε. Είμαι κουρασμένη και θλιμμένη, κάτι που επηρέασε τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους γύρω μου».
Η εισαγγελέας Charlotte Ream δήλωσε ότι η υπόθεση αποτελεί υπενθύμιση της δέσμευσης των αρχών να αναζητούν δικαιοσύνη «όσα χρόνια κι αν περάσουν». Ο επικεφαλής αστυνομικός ερευνητής, David Marchant, τόνισε ότι «το έγκλημα αυτό άφησε βαριά σκιά στην πόλη και κυρίως στην οικογένεια της Louisa». Πρόσθεσε πως η Dainton επέδειξε «αξιοσημείωτο θάρρος» σε όλη τη διάρκεια της έρευνας και της δίκης.
Ο Headley, ο οποίος αρνήθηκε τις κατηγορίες μέχρι τέλους, καταδικάστηκε ομόφωνα. Το αίτημά του για ελάφρυνση ποινής απορρίφθηκε.
Με πληροφορίες από BBC, Euronews
