Μια νέα τάση διαφαίνεται στις ΗΠΑ: όλο και περισσότεροι γονείς συνεχίζουν να στηρίζουν οικονομικά τα ενήλικα παιδιά τους, συχνά σε σημείο που θέτουν σε δεύτερη μοίρα τη δική τους οικονομική ασφάλεια και τις αποταμιεύσεις για τα γηρατειά.
Σύμφωνα με νέα έρευνα της Savings.com σε δείγμα 1.000 Αμερικανών με ενήλικα παιδιά, ένας στους δύο παραδέχεται ότι προσφέρει τακτική οικονομική υποστήριξη. Κατά μέσο όρο, οι γονείς δίνουν 1.474 δολάρια μηνιαίως στα παιδιά τους – ποσό αυξημένο κατά 6% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά.
Πάνω από το 80% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι βοηθάει με την αγορά ειδών παντοπωλείου, το 65% πληρώνει ακόμα και τον λογαριασμό κινητής τηλεφωνίας των παιδιών τους, ενώ το 46% συμβάλλει ή και χρηματοδοτεί πλήρως τις διακοπές τους.
Συνολικά, η ετήσια βοήθεια που παρέχεται φτάνει κατά μέσο όρο τα 17.688 δολάρια – ποσό σχεδόν διπλάσιο από αυτό που καταβάλλεται για τις ίδιες τις συνταξιοδοτικές αποταμιεύσεις των γονέων. Το 47% παραδέχεται ότι έχει θυσιάσει τη δική του οικονομική σταθερότητα για να στηρίξει τα παιδιά του, με το 40% να δηλώνει ότι ένιωσε πιεσμένο να προσφέρει, ακόμη κι αν αυτό είχε αρνητικό αντίκτυπο στη δική του καθημερινότητα.
Το φαινόμενο, πάντως, δεν αποδίδεται μόνο στην υπερπροστατευτικότητα των γονέων. Οι νέοι ενήλικες βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν σκληρότερο οικονομικό κόσμο. Οι ευκαιρίες απασχόλησης για απόφοιτους πανεπιστημίου έχουν μειωθεί, με την υποαπασχόληση να αυξάνεται. Σύμφωνα με τον «Οδηγό Αποφοίτων 2025» του LinkedIn, οι περισσότεροι νέοι βρίσκουν δουλειά σε κλάδους όπως η οικοδομή, η ακίνητη περιουσία ή οι διοικητικές υπηρεσίες – τομείς που στο παρελθόν δεν απαιτούσαν πανεπιστημιακό πτυχίο.
Σε αυτό το πλαίσιο, το 35% των γονιών λέει ότι θεωρεί υποχρέωσή του να στηρίξει οικονομικά τα παιδιά του. Κάποιοι όμως έχουν θέσει χρονικά όρια: το 11% σχεδιάζει να σταματήσει την υποστήριξη εντός του επόμενου έτους, το 26% σε 1–2 χρόνια, και το 28% σε 3–4 χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, το 18% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν υπάρχει κανένας χρονικός περιορισμός για την οικονομική ανεξαρτησία των παιδιών τους.
Η νέα γενιά αντιμετωπίζει σίγουρα διαφορετικές προκλήσεις, αλλά το ερώτημα παραμένει: μπορεί η οικονομική υποστήριξη χωρίς χρονικό ορίζοντα να είναι λύση – ή μήπως τελικά αποτελεί ένα ακόμη βάρος για τη γενιά που ήδη ετοιμάζεται για συνταξιοδότηση;
