Αναμφίβολα την παράσταση αυτή την εβδομάδα κλέβει η Anora του Σον Μπέικερ, ο αναπάντεχος Χρυσός Φοίνικας του περασμένου φεστιβάλ Καννών που προβάλλει ως οσκαρικό φαβορί.
Ο Μπέικερ επιχειρεί μια ανατροπή της γνώριμης συνταγής των παραμυθιών, όπου το «happily ever after» μετατρέπεται σε κωμωδία υψηλών ντεσιμπέλ, στα πρότυπα του (επίσης) δικού του Τangerine, της αλμοδοβαρικής φάρσας, αλλά και των πιο φασαριόζικων σεκάνς του γουντιαλενικού σινεμά. Μικρό σε εκτόπισμα, αλλά ενίοτε θαυματουργό στην κωμωδία του και με μια τελική σκηνή που το «ψηλώνει» ελαφρώς και μας κάνει να δούμε με λίγο διαφορετικό μάτι όσα προηγήθηκαν.
Πλην του Χρυσού Φοίνικα, κυκλοφορεί και η Χρυσή Άρκτος του περασμένου φεστιβάλ Βερολίνου, η Δαχομέη της Μάτι Ντιόπ, ένα υβριδικό ντοκιμαντέρ για την κλοπή των αρχαιοτήτων της Δαχομέης από τη Γαλλία και την επιστροφή τους στο σημερινό Μπενίν, που φέρεται να επικαλείται το σινεμά του Αλέν Ρενέ και του Κρις Μάρκερ και λέγεται ότι κρύβει πολλές εκπλήξεις για όσους σινεφίλ το δοκιμάσουν.
Μένοντας σε arthouse δρόμους, αυτή την εβδομάδα έχουμε και το Samsara, μια πολύ ιδιαίτερη κινηματογραφική εμπειρία, χωρισμένη σε δύο μέρη, με μια μεταβατική σεκάνς που θα συζητηθεί.
Υποθέτουμε ότι περισσότερα εισιτήρια θα κόψει το Venom: The Last Dance, στο οποίο εκτιμήσαμε για ακόμα μια φορά τη σωματική κωμωδία του Τομ Χάρντι. Θα θέλαμε μεν να έχει δοθεί σε μια καλύτερη ταινία, αλλά έχουμε δει πολύ χειρότερα από το (κάπως κορεσμένο) υπερηρωικό είδος σε σχέση με αυτή την τρίτη (και τελευταία;) ταινία της εν λόγω σειράς.
Τέλος, το animation Β’ Εθνικής της εβδομάδας μάς έρχεται από τη Ρωσία αυτή τη φορά, λέγεται Ηοw to Save the Immortal και δεν έχει καμία σχέση με βρικόλακες – μια παρεξήγηση που ξεκινά από τις (μάλλον ηθελημένες) ομοιότητες του κεντρικού χαρακτήρα με εκείνον στο Hotel Transylvania.
