ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ Η ΣΤΕΓΗ για την ποιότητα των events που διοργανώνει· θυμάμαι σαν χθες το πάρτι του Stegi Radio τον Φλεβάρη και τη συγκλονιστική εμφάνιση της industrial DJ Helena Hauff. Ακόμη, το Respublika rave στη Μαλακάσα, λίγο πριν από την καλοκαιρινή παύση ήταν ίσως το πιο προσεκτικά στημένο και άρτια εκτελεσμένο techno event των τελευταίων ετών.
Έτσι και φέτος η σεζόν ξεκίνησε με ένα υπαίθριο, δωρεάν πάρτι για να υποδεχθούμε το φθινόπωρο και να προϊδεαστούμε για όσα έρχονται. Ο κόσμος κατέκλυσε την Πέμπτη 3/10 τους δρόμους γύρω από τη Στέγη, όπου, εκτός από δικούς μας κυρίως τραγουδιστές και DJs, άκουσε την Αυστραλή HAAi που έκλεισε τη βραδιά, παίζοντας από τις 22:30 ως τις 00:00.
Η HAAi συνδυάζει πετυχημένα ηλεκτρονικούς και πειραματικούς ήχους με τη house και το αποτέλεσμα είναι πάντα ζωντανό, ξεφεύγοντας από τετριμμένα μονοπάτια ή ταμπέλες.
Η HAAi είναι ένα πρόσωπο που δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις στον χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής, παρά τη σχετικά σύντομη πορεία της. Έγινε περισσότερο γνωστή από αναμεταδόσεις του BBC Radio κι εγώ την έμαθα από το φετινό Sonar στη Βαρκελώνη, όπου και έπαιξε υπέροχα στο main stage δίπλα στην εμβληματική Jennifer Cardini.
Συνδυάζει πετυχημένα ηλεκτρονικούς και πειραματικούς ήχους με τη house και το αποτέλεσμα είναι πάντα ζωντανό, ξεφεύγοντας από τετριμμένα μονοπάτια ή ταμπέλες.
Βγαίνοντας στη σκηνή μετά τους Joker (δεν είμαι σίγουρος, βέβαια, πόσο ταιριαστή ήταν η μετάβαση από το hip-hop σε electronic), η περφόρμανς της ήταν αντάξια μεγαλύτερου ονόματος. Στο γρήγορο set της έπαιξε πολλά γνώριμα beats και είχε μια ροή εύπεπτη, αλλά ποτέ βαρετή. Κορυφώθηκε περίπου μία ώρα μετά την έναρξη με ηλεκτρονικούς και trance ήχους και τελικά άρχισε να σβήσει σιγά σιγά κατά τις 12. Το set της εξέπεμπε τελικά ενέργεια και αισιοδοξία. Τόση ενέργεια και χορό είναι δύσκολο να βρεις μια συνηθισμένη Πέμπτη στην Αθήνα.
Όμως επειδή το event της Πέμπτης δεν μου ήταν αρκετό, αποφάσισα να πάω και στο COMA το Σάββατο 5/10 που διεξαγόταν στο Temple, για να ακούσω την πρωτοεμφανιζόμενη στην Ελλάδα Grace Dahl στο πρώτο event της διοργάνωσης για τη σεζόν.
Το κορυφαίο πάρτι ήταν μάλλον αυτό με τον Dubfire και τoν Luke Slater στο Oddity – κάτι στο vibe και στις groovy μελωδίες της Grace με τράβηξε τελικά περισσότερο εκεί. Το Temple έχει στεγάσει πάρα πολλά techno πάρτι τα τελευταία χρόνια, με κορυφαία, κατά τη γνώμη μου, αυτά που οργανώνει το COMA. Ως χώρος έχει γίνει γνωστός σε όλους που ακούμε αυτήν τη μουσική και για τα θετικά και για τα αρνητικά, στα οποία νομίζω πως δεν χρειάζεται ειδική αναφορά.
Αυτό που έχει σημασία είναι πως η διάθεση του κόσμου ήταν κορυφαία, όλοι χόρευαν και η Grace Dahl σίγουρα ικανοποίησε και με το παραπάνω. Οι ήχοι της είναι minimal, απλοί και groovy, παίζει καθαρή techno, σπάζοντάς την ανά διαστήματα με κάποια πιο funky κομμάτια. Στο δυόμισι ωρών set της έχτισε, δεν φλυάρησε σε κανένα σημείο και ήταν σε άμεση επαφή με τον κόσμο (το μεγάλο πλεονέκτημα των μικρών κλαμπ).
Δεν θα με εξέπληττε αν στο μέλλον συνεργαζόταν με μεγάλες δισκογραφικές και έπαιζε b2b με μεγάλα ονόματα του χώρου. Εξάλλου, στη σχετικά μικρή της πορεία, στη βάση της, στην Ολλανδία, η δημοτικότητά της εκτινάχθηκε γρήγορα και χαρακτηριστικό της επιτυχίας της είναι σίγουρα το άνοιγμα τόσων και τόσων πάρτι μεγάλων διοργανωτών, όπως οι Awakenings και Intercell.
