Συνέντευξη Helena Hauff Facebook Twitter
Παίζει μόνο βινύλια, δεν έχει μάνατζερ, έχει μηδενική παρουσία στα social media, δεν πληρώνει για διαφήμιση, δεν την επιδιώκει, δεν έχει καν smartphone. Η Helena Hauff είναι η μετουσίωση του «practice what you preach». Φωτ.: Janine Kuehn

Helena Hauff: «Από το booth του DJ θέλω να διηγηθώ μια ιστορία»

0

Αν υπάρχει ένα άτομο σε όλο το φάσμα της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής, το οποίο σηκώνει μόνιμα το μεσαίο δάχτυλο σε όλες τις πρακτικές που θεωρούνται άκρως αναγκαίες για τη δημιουργία και τη συντήρηση μιας καριέρας, τότε αυτή είναι η Helena Hauff.

Παίζει μόνο βινύλια, δεν έχει μάνατζερ, έχει μηδενική παρουσία στα social media, δεν πληρώνει για διαφήμιση, δεν την επιδιώκει, δεν έχει καν smartphone. Με άλλα λόγια, είναι η μετουσίωση του «practice what you preach».

Η ίδια λέει χαριτολογώντας ότι δεν ξέρει πώς κατάφερε να τα κάνει όλα αυτά, να ταξιδεύει παντού και να μοιράζεται το πάθος της για αυτόν τον δύσκολο, σκοτεινό και σταθερά underground, raw techno και electro ήχο του παρελθόντος, που τον παντρεύει με το σήμερα. Η αλήθεια είναι πως αν τη δεις να παίζει, είναι εντυπωσιακή. Δεν την καταπίνει το booth, εκείνη το καταβροχθίζει κινούμενη με απόλυτη άνεση – οι μείξεις της είναι τέλειες και η ροή της, ο τρόπος που ξεγλιστράει ανάμεσα στα είδη, σε αφήνει με ανοιχτό το στόμα.

«Δημιουργεί περισσότερη ενέργεια [το να παίζεις διαφορετικά είδη]», εξηγεί. «Είναι, επίσης, πολύ πιο δύσκολο (τεχνικά) από το να παίζεις μόνο ένα πράγμα. Όταν όμως πάει καλά, αναπτύσσει αυτόν τον ομοιόμορφο ήχο μέσα στη βραδιά. Κι αν το ακούσετε για τρεις ή τέσσερις ώρες, τότε μπορείτε να νιώσετε το νόημα που έχει – θα δείτε τη μεγάλη εικόνα».

Θέλω να διηγηθώ μια ιστορία, να παρουσιάσω διαφορετικές ιδέες και ήχους στους ανθρώπους, να χτίσω μια διάθεση. Να δημιουργήσω μια γέφυρα που συνδέει μουσική που κυκλοφόρησε στο παρελθόν με νέες παραγωγές.

Τη στιγμή που οι πιο πολλοί συνάδελφοί της είναι ταγμένοι στο να βρουν τρόπο να χρησιμοποιούν τους αλγόριθμους προς όφελός τους, και ωθούνται σε ένα ατέρμονο τσίρκο αυτοπροβολής και εύπεπτης μουσικής, προορισμένης να χτυπήσει στο αυτί στο σκρολάρισμα σε μια πλατφόρμα…

Τη στιγμή που σχεδόν όλοι αποφάσισαν να ακολουθήσουν τη «μόδα» –λες και μιλάμε για άλλο ένα fast fashion τσίτι που θα φορέσεις 6 μήνες– και δηλώνουν «underground» και «techno», όταν ανάθεμα κι αν αυτό που παίζουν πλησιάζει καν τον ήχο, σκάει η Hauff με την νταρκίλα και τα skills της κι όλα έρχονται στη θέση τους. «Κανείς δεν μπορεί να πει ότι πέτυχα λόγω των ωραίων φωτογραφιών που δημοσίευσα στο Instagram. Απλά είμαι καλή σε αυτό που κάνω». 

— Έχεις να επιδείξεις μια από τις πιο ενδιαφέρουσες καριέρες στον χώρο της χορευτικής μουσικής. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να ακολουθείς ακριβώς αυτό που σου αρέσει, όταν αυτή η καριέρα δημιουργεί προσδοκίες, όχι μόνο από τη σκηνή, αλλά και από το κοινό;
Δεν είναι καθόλου εύκολο. Είναι προφανώς πολύ διαφορετικό να παίζεις μπροστά σε 10.000 άτομα σε ένα τεράστιο φεστιβάλ από ό,τι μπροστά σε 200 σε ένα μικρό κλαμπ. Απολαμβάνω πολύ και τα δύο, αλλά το να παίζεις underground μουσική σε μια τεράστια σκηνή είναι πρόκληση, ο κόσμος περιμένει κάτι διαφορετικό. Θέλω να παραμείνω πιστή στον ήχο μου, αλλά θέλω και το πλήθος να διασκεδάσει, η γραμμή είναι πολύ λεπτή. Μου αρέσει όμως η πρόκληση, και μερικές φορές πετυχαίνω τη «συνταγή», μερικές φορές αποτυγχάνω παταγωδώς.

Συνέντευξη Helena Hauff Facebook Twitter
«Δημιουργεί περισσότερη ενέργεια [το να παίζεις διαφορετικά είδη]», εξηγεί. «Είναι, επίσης, πολύ πιο δύσκολο (τεχνικά) από το να παίζεις μόνο ένα πράγμα. Όταν όμως πάει καλά, αναπτύσσει αυτόν τον ομοιόμορφο ήχο μέσα στη βραδιά. Κι αν το ακούσετε για τρεις ή τέσσερις ώρες, τότε μπορείτε να νιώσετε το νόημα που έχει - θα δείτε τη μεγάλη εικόνα». Φωτ.: Janine Kuehn

— Θα έλεγες, λοιπόν, ότι παίζεις δίσκους πάντα με στόχο την ιδανική αντίδραση στο dancefloor, ή υπάρχει μια υποβόσκουσα διαδικασία έκφρασης των σκέψεων, των ιδεών και της ψυχής σου, μέσω δονήσεων και συχνοτήτων; Σε ποιες περιπτώσεις βγαίνεις από το booth νιώθοντας γεμάτη;
Θέλω να διηγηθώ μια ιστορία, να παρουσιάσω διαφορετικές ιδέες και ήχους στους ανθρώπους, να χτίσω μια διάθεση. Να δημιουργήσω μια γέφυρα που συνδέει μουσική που κυκλοφόρησε στο παρελθόν με νέες παραγωγές. Το ιδανικό είναι όταν η ενέργεια του χώρου ευθυγραμμίζεται με τη δική μου, όταν όλοι νιώθουμε το ίδιο πράγμα, όταν όλοι χορεύουμε στον ίδιο ρυθμό. Μερικές φορές ένα ρίγος διαπερνά τη σπονδυλική μου στήλη και τότε ξέρω ότι αυτό που δίνω εκείνη τη στιγμή λειτουργεί. Κάθε φορά που συμβαίνει, φεύγω από το πάρτι νιώθοντας γεμάτη και χαρούμενη.

— Η ακρόαση στο σκοτάδι εμποδίζει τον εγκέφαλό μας να κάνει αυτό που φυσικά θέλει να κάνει, να χρησιμοποιήσει όλες τις αισθήσεις, κι έτσι εστιάζει σε μία μόνο αίσθηση: την ακοή. Επίσης, κατά τη διάρκεια της νύχτας ο ήχος κάμπτεται προς το έδαφος, γι' αυτό νιώθουμε πως «επιπλέον» ήχος φτάνει στα αυτιά μας, κάνοντάς τον πιο δυνατό. Αν προσθέσουμε και τον δικό σου σκοτεινό ήχο, έχουμε συμπληρώσει την εξίσωση. Πώς αξιοποιείς στο έπακρο αυτές τις ήδη ευνοϊκές συνθήκες για σένα;
Η νύχτα έχει μια ιδιαίτερη αίσθηση. Είναι από τη φύση της πιο ήσυχη, αλλά τη γεμίζουμε με ήχο. Η νύχτα έχει, επίσης, μια αίσθηση κινδύνου. Προφανώς και ήταν η πιο επικίνδυνη ώρα, γιατί δεν μπορούσες να δεις τα αρπακτικά που σε καταδίωκαν και είσαι πιο ευάλωτος όταν κοιμάσαι. Έτσι, ως άνθρωποι, βιολογικά μπορεί να φοβόμαστε τη νύχτα. Όμως έχουμε εξυψωθεί ως είδος από αυτό το συναίσθημα, τώρα γιορτάζουμε τη νύχτα, αντί να τη φοβόμαστε.

— Το κοινό πιστεύει ότι δεν υπάρχει και τόση πίεση για τους επιτυχημένους DJs/καλλιτέχνες – όταν τα έχεις καταφέρει, απλά σε κλείνουν, παίζεις αυτά που θέλεις στο slot σου και τσουπ, πετάς στην επόμενη χώρα. Είναι έτσι; Πώς πιστεύεις ότι αντιμετωπίζει η αγορά τους καθιερωμένους DJs;
Υπάρχει μεγάλη πίεση, οι άνθρωποι έχουν προσδοκίες στις οποίες δεν μπορείς πάντα να ανταποκριθείς. Μερικές φορές παίζω και μου λένε «δεν έπαιξες αρκετό electro», ή ότι δεν έπαιξα αρκετή techno, ή ότι δεν έπαιξα αρκετά δυνατά, ή ότι έπαιξα πολύ αργά σε ρυθμό, ή πολύ γρήγορα. Όλοι έχουν διαφορετικές ιδέες και άποψη για αυτό που κάνω. Νομίζω πως είμαι καλή DJ, αλλά έχω μέρες που δεν το νιώθω, που κάνω λάθη, δεν είμαι πάντα άψογη και αψεγάδιαστη. Είμαι τελειομανής κι όταν κάνω μια μαλακία, είμαι πολύ σκληρή με τον εαυτό μου. Αλλά, γενικά μιλώντας, θεωρώ ότι βρίσκομαι σε μία εξαιρετική θέση, μπορώ να κάνω ό,τι θέλω και δεν με νοιάζει τόσο πολύ, πια, τι πιστεύουν οι άλλοι για μένα. Προσπαθώ να είμαι καλός άνθρωπος και να αντιμετωπίζω τους άλλους με σεβασμό, προσπαθώ να απολαμβάνω τον εαυτό μου. Ήμουν πολύ τυχερή στην καριέρα μου και δεν το θεωρώ δεδομένο.

Helena Hauff - Spur

— Ο καπιταλισμός θέλει να είμαστε μονίμως παραγωγικοί. Έτσι, τα γεμάτα προγράμματα των DJs εκλαμβάνονται ως επιτυχία στη σκηνή. Πώς προσεγγίζεις αυτή την πραγματικότητα, ώστε να προστατεύσεις τον εαυτό σου;
Φτιάχνω τους δικούς μου κανόνες και προσπαθώ να μην το παρακάνω – αν νιώθω ότι χρειάζομαι διάλειμμα, επιτρέπω στον εαυτό μου να κάνει ένα διάλειμμα. Επίσης, έχω μια ζωή έξω από τον κόσμο των DJs. Κάνω πολλά αθλήματα κι έχω μια πολύ προσγειωμένη κοινωνική ζωή. Λατρεύω τη μουσική και το DJing, αλλά δεν είναι το μόνο πράγμα στη ζωή μου. Είναι καλό να υπάρχει ισορροπία.

— Είναι σοκ για πολλούς (προσωπικά το βρίσκω αξιοθαύμαστο) το ότι έχεις μηδενική παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ποιο συναίσθημα σε οδήγησε σε αυτή την απόφαση, την αμφισβητείς ποτέ; Ποια είναι τα προνόμια αυτής της στάσης; Εκτός από τη συνήθη χρήση τους από τους καλλιτέχνες, τα social media μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εκφράσεις τον εαυτό σου και τις απόψεις σου, νιώθεις ποτέ αυτή την ανάγκη;
Ήμουν στο Myspace για 2 μήνες το 2007 και το θεώρησα γελοίο. Δεν μου άρεσε ο τρόπος που με έκανε να νιώθω. Κατανάλωνα πάρα πολύ χρόνο, με έκανε να μπω στη διαδικασία να σκεφτώ πάρα πολύ τι σκέφτονταν οι άλλοι για μένα, με έναν περίεργο τρόπο. Πήρα λοιπόν την απόφαση να μην μπω ποτέ ξανά σε άλλο δίκτυο.

Πρώτα από όλα, πρέπει να πω ότι δεν κρίνω κανέναν που τα χρησιμοποιεί, πραγματικά δεν το κάνω. Νομίζω πως η ιδέα ότι «είσαι διάσημος, μόνο επειδή είσαι στα social media» είναι ανόητη. Αν δεν έχετε το ταλέντο να το υποστηρίξετε, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν θα σας οδηγήσουν πουθενά (στις περισσότερες περιπτώσεις). Ωστόσο, η πίεση στους νέους καλλιτέχνες είναι τεράστια. Μακάρι περισσότεροι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν ότι είναι προαιρετικό – αν δεν σας αρέσει, μην τα χρησιμοποιείτε.

Μιλάω τακτικά με άλλους καλλιτέχνες που ζηλεύουν τη θέση μου, καθώς πιστεύουν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν μαζικά την ψυχική τους υγεία. Αλλά γνωρίζω ότι μπορούν, επίσης, να έχουν θετική επίδραση σε μερικούς ανθρώπους – αν είστε κλεισμένοι στο σπίτι, ίσως η διαδικτυακή αλληλεπίδραση να σας βοηθά να αντεπεξέλθετε, για παράδειγμα...

Αισθάνομαι ότι πρέπει να σκεφτούμε λίγο περισσότερο, όμως, με ποιον πραγματικά αλληλεπιδρούμε και σε ποιους πουλάμε τα δεδομένα μας. Αυτές οι πλατφόρμες διοικούνται από μεγαλομανείς που το κίνητρό τους είναι τα χρήματα και χέστηκαν για το να κάνουν τον κόσμο καλύτερο. Υπονομεύουν τις δημοκρατίες σε όλο τον κόσμο, συγκαλύπτουν την εμπορία ανθρώπων, βοηθούν στη διάδοση παραπληροφόρησης κ.λπ.

Ίσως το να αφήσουμε το πεδίο ελεύθερο στους μισαλλόδοξους να μην είναι το σωστό, ίσως είναι καλύτερο να ασχοληθούμε και να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Επομένως, δεν είμαι σίγουρη αν η στάση που έχω κρατήσει είναι απαραιτήτως η καλύτερη.

Συνέντευξη Helena Hauff Facebook Twitter
Αν θέλουμε να ελαχιστοποιήσουμε τον πόνο, πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα. Όλοι θα επωφεληθούμε από μια πιο ισότιμη κοινωνία. Τουλάχιστον αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο εγώ θέλω να ζω. Φωτ.: Janine Kuehn

— Γίνεται πολύς λόγος για τη διαφορετικότητα στη σκηνή αυτήν τη στιγμή. Μιλάμε για ασφαλείς χώρους, για την πραγματική θέση των γυναικών, τις υποεκπροσωπούμενες ομάδες, την ορατότητα, την ισότητα.
Νιώθω ότι όλα αυτά τα θέματα είναι πολύ σημαντικά. Πρέπει να είμαστε όλοι ανθρωπιστές. Πώς γίνεται κάποιοι άνθρωποι να πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι από κάποιον άλλο; Αν θέλουμε να ελαχιστοποιήσουμε τον πόνο, πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα. Όλοι θα επωφεληθούμε από μια πιο ισότιμη κοινωνία. Τουλάχιστον αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο εγώ θέλω να ζω.

— Η Γερμανία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την techno. Εκτός από τους προφανείς λόγους που ανιχνεύονται στη μοναδική μουσική ιστορία της χώρας, πιστεύεις ότι αυτό το αδιαμφισβήτητο ηχητικό φαινόμενο μπορεί να αποδοθεί και σε συγκεκριμένους κοινωνικούς παράγοντες;
Αν κοιτάξουμε τη μουσική ιστορία διαφορετικών χωρών, μπορούμε να δούμε εύκολα την επιρροή του παρελθόντος στους τρέχοντες ήχους. Ίσως η ιστορία της κλασικής μουσικής, με την επαναλαμβανόμενη φύση της, να επηρέασε τη γερμανική techno. Επίσης η μοναδική ιστορία του Βερολίνου έχει σίγουρα συμβάλει σε αυτό. Αλλά δεν νομίζω πως μπορώ να δώσω μια πραγματική εξήγηση.

— Η Γη καταστρέφεται και είσαι εσύ αυτή που θα διαλέξει το τελευταίο τραγούδι που θα ακούσει η ανθρωπότητα, πριν αποχαιρετήσει αυτόν τον σκληρό αλλά όμορφο κόσμο. Ποιο θα είναι;
Η Nina Simone να τραγουδάει «Black Is the Colour of My True Love’s Hair».

Nina Simone - Black Is The Color Of My True Love's Hair 

— Έχεις κάποια σχέση με την Ελλάδα; Και, για πες, τι θα γίνει στην Αθήνα το Σάββατο;
Είμαι μισή Ελληνίδα! Και το Σάββατο θα ακούσετε πολλή techno και electro, η ενέργεια θα είναι απόλυτα ακατέργαστη.

Η Helena Hauff θα εμφανιστεί στο CHAOS 2022 το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου.

Μουσική
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Συνέντευξη Chris Liebing

Μουσική / Chris Liebing: «Είμαι παιδί της μουσικής των '80s και το λατρεύω αυτό»

Μια συνέντευξη με τον Γερμανό δημιουργό που παρέδωσε κυριολεκτικά την ψυχή του στην techno και συνεργάστηκε με κάποιες από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ηλεκτρονικού ήχου, λίγο πριν από την εμφάνισή του στην Αθήνα.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Rebekah

Μουσική / Rebekah: «Η κατάχρηση εξουσίας και ναρκωτικών πλήττει την techno σκηνή»

Η επιτυχημένη Βρετανή DJ, ιδιοκτήτρια δισκογραφικής και παραγωγός μιλά στη LiFO για τα φαινόμενα σεξουαλικής κακοποίησης που μαστίζουν τη χορευτική μουσική, με αφορμή την αποψινή της εμφάνιση στην Αθήνα.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

TETΑΡΤΗ 18/01-«Τα νέα της Αλεξάνδρας»: Ένα τραγούδι – διασυρμός για μία γυναικοκτονία που διαφημίστηκε ως έγκλημα τιμής 

Ο επόμενος κόσμος / «Τα νέα της Αλεξάνδρας»: Ένα τραγούδι–διασυρμός για μία γυναικοκτονία

Η Χριστίνα Γαλανοπούλου καταγράφει τις λεπτομέρειες και τα στοιχεία που τεχνηέντως «ξέχασε» ο συνθέτης του διάσημου ρεμπέτικου και συζητά με τη σκηνοθέτιδα Βάσια Ντούλια για την αποκατάσταση της υστεροφημίας της δολοφονημένης Αλεξάνδρας Μυλωνάκου μέσα από το reclaim του τραγουδιού.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Δημήτρης Πλατανιάς: «Δεν είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω τα πάντα για το τραγούδι»

Μουσική / Δημήτρης Πλατανιάς: «Δεν είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω τα πάντα για το τραγούδι»

O κορυφαίος Έλληνας βαρύτονος έκανε τα όνειρά του πραγματικότητα, τραγούδησε τους ρόλους που τον ιντρίγκαραν, ταξίδεψε, γεύτηκε αμέτρητες επιτυχίες, είπε τα γενναία «όχι».
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Η Σακίρα και η ταξικοποίηση της απιστίας

Οπτική Γωνία / Η Σακίρα και η ταξικοποίηση της απιστίας

Ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός και η σύγκριση των κοινωνικών τάξεων στο σύμπαν των celebrity ήταν το τελευταίο οχυρό των πολέμιων της πολιτικής ορθότητας. Να, όμως, που πέφτει κι αυτό – ας είν’ καλά οι χορηγοί.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ