Στις 12 Σεπτεμβρίου 2024 θα εγκαινιαστεί στην γκαλερί Gagosian η έκθεση «Henry Moore and Greece» (Χένρι Μουρ και Ελλάδα).
Είναι η πρώτη έκθεση του έργου του καλλιτέχνη στην Ελλάδα εδώ και είκοσι χρόνια και γίνεται σε συνεργασία με το Henry Moore Foundation.
Παρουσιάζοντας μια επιλογή από έργα που εκτείνονται σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του Μουρ, η έκθεση φωτίζει τη γοητεία του καλλιτέχνη για την αρχαία ελληνική τέχνη, την οποία ανέπτυξε κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Ελλάδα το 1951, λίγους μήνες πριν από την πρώτη του αναδρομή στην Tate στο Λονδίνο.
Στα πρώτα του γλυπτά σε πέτρα και ξύλο, ο Μουρ είχε απομακρυνθεί από την κλασική παράδοση, αντλώντας έμπνευση κυρίως από μη ευρωπαϊκούς πολιτισμούς – για παράδειγμα, την αφρικανική και μεσοαμερικανική τέχνη. Μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1950, και ιδιαίτερα μετά την επίσκεψή του στην Ελλάδα το 1951, η προσοχή του στρέφεται όλο και περισσότερο στην ελληνική τέχνη.
Η μοντελοποίηση σε πηλό ή γύψο και η χύτευση σε μπρούντζο του επέτρεψαν να εργαστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα και να ενσωματώσει μια μεγαλύτερη αίσθηση κίνησης στα γλυπτά του. Οι αποσπασματικές φιγούρες παρουσιάζουν πιο ποικίλες επιφανειακές επεξεργασίες από αυτές της προηγούμενης δουλειάς του και συχνά ενσωματώνουν κολλητές κουρτίνες.
Η έκθεση «Henry Moore and Greece» διερευνά τους δεσμούς μεταξύ της πρακτικής του και της παλαιότερης αρχαίας ελληνικής τέχνης, όπως η κυκλαδική γλυπτική. Ο καλλιτέχνης έκανε τη μία και μοναδική επίσκεψή του στην ηπειρωτική Ελλάδα το 1951 για μια έκθεση στο Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα, ταξιδεύοντας επίσης στους αρχαιολογικούς χώρους των Δελφών, της Ολυμπίας και των Μυκηνών. Δεν εξέθεσε ξανά στην Αθήνα μέχρι το 1965.
Το έργο του Large Standing Figure: Knife Edge (1961) είναι ένα από τα ψηλότερα και πιο εντυπωσιακά μεταπολεμικά μπρούτζινα έργα του, που είχε επιρροή από το ενδιαφέρον του για τα κυκλαδικά ειδώλια, αλλά ταυτόχρονα από την ανάκληση της Φτερωτής Νίκης της Σαμοθράκης (περ. 200-190 π.Χ.). Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης έργα όπως τα Draped Reclining Figure (1952-53), Falling Warrior (1956-57) και Τhe heads of King and Queen (1952-53), βασικά γλυπτά στον διάλογο του Moore με την ελληνική τέχνη.
