ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ συστήθηκαν για πρώτη φορά ίσως με τον Ράμι Γιούσεφ στο “Poor Things” του Γιώργου Λάνθιμου, όπου ερμήνευσε ιδανικά –και με την χαρακτηριστική του ημι-σαρδόνια συστολή– τον Μαξ, τον ντροπαλό αλλά αισθηματία βοηθό του Δόκτορος Μπάξτερ (Γουίλεμ Νταφόε) που είναι αυτός που θα βρεθεί τελικά στο πλευρό της Μπέλα (Έμμα Στόουν), έστω και ως φίλος.
Όμως ο νεαρός ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και stand-up κωμικός, έχει να επιδείξει στα 33 του χρόνια μια σειρά από εντυπωσιακά διαπιστευτήρια, έχοντας ήδη κερδίσει μεταξύ άλλων βραβείων και υποψηφιοτήτων, μια Χρυσή Σφαίρα καλύτερου ηθοποιού για την ερμηνεία του στην εξαίρετη τηλεοπτική σειρά Ramy, της οποίας ήταν ο δημιουργός και ο πρωταγωνιστής, στο ρόλο ενός Millennial Αμερικανού μουσουλμάνου (όπως ο ίδιος) και πιο πρόσφατα, μια υποψηφιότητα της Ένωσης Αμερικανών Σκηνοθετών για το τέταρτο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου του The Bear, που είχε γυριστεί στην Κοπεγχάγη.
Ο Ράμι Γιούσεφ –ο οποίος ήταν από εκείνους που επέδειξαν στο κόκκινο χαλί της πρόσφατης τελετής των Όσκαρ την κονκάρδα υποστήριξης στην Παλαιστίνη, μπαίνοντας κι αυτός στα μαύρα κατάστιχα των ισχυρών λόμπι που στηρίζουν φανατικά την γενοκτονική προέλαση του Ισραήλ– γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κουίνς της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε στο Νιου Τζέρσι, σε γειτονιά όπου ζούσαν αρμονικά Εβραίοι και Άραβες, όπως πολλές φορές έχει σημειώσει.
Στη μία ώρα που διαρκεί η παράσταση, ο Γιούσεφ θίγει με τον επιμελώς διακριτικό αλλά καίριο και καυστικό τρόπο του, διάφορα καυτά και μη ζητήματα, προσωπικά, πολιτικά, κοινωνικά και συναισθηματικά, κυρίως – αλλά όχι πάντα – υπό το πρίσμα ενός νεαρού Αμερικανού μουσουλμάνου που, μεταξύ άλλων, έχει κουραστεί να απολογείται και για την καταγωγή του.
Σ’ αυτό εδώ μάλιστα, το δεύτερό του stand up special για το HBO, με τίτλο “More Feelings” (το πρώτο, επίσης υπέροχο, λεγόταν απλώς “Feelings”) που κυκλοφόρησε πρόσφατα και γυρίστηκε με εξαιρετικό στυλ από τον δημιουργό του The Bear, Κρίστοφερ Στόρερ στις αρχές Φεβρουαρίου στο Νιου Τζέρσι, θυμάται από σκηνής πόσο τον ένωνε με τους Εβραίους γείτονές του η εκκωφαντική απουσία των Χριστουγέννων και του Άη Βασίλη από τη ζωή τους κάθε Δεκέμβρη.
Ένας από τους βασικούς άξονες αυτής της παράστασης είναι η αμηχανία του αιγυπτιακής καταγωγής Γιούσεφ απέναντι στον ρόλο του Μουσουλμάνου celebrity που έχει αναγκαστικά επενδυθεί. Είναι παιδί μεταναστών, αλλά αντιλαμβάνεται κι ο ίδιος πόσο σχετικός μπορεί να είναι αυτός ο όρος: Η γιαγιά του, από την πλευρά της μαμάς του, ήταν διερμηνέας στα Ηνωμένα Έθνη και ο πατέρας του –ο οποίος δεσπόζει εν τη απουσία του σ’ αυτό το special – ήταν διευθυντής σε διάφορα ξενοδοχεία, ανάμεσά τους και το Plaza της Νέας Υόρκης. Στο προηγούμενο stand up του για το HBO θυμόταν μάλιστα ότι μεγάλωσε σ΄ ένα σπίτι όπου υπήρχε μονίμως μια φωτογραφία του Τραμπ πλάι στον πατέρα του.
Στη μία ώρα που διαρκεί η παράσταση, ο Γιούσεφ θίγει με τον επιμελώς διακριτικό αλλά καίριο και καυστικό τρόπο του, διάφορα καυτά και μη ζητήματα, προσωπικά, πολιτικά, κοινωνικά και συναισθηματικά, κυρίως –αλλά όχι πάντα– υπό το πρίσμα ενός νεαρού Αμερικανού μουσουλμάνου που, μεταξύ άλλων, έχει κουραστεί να απολογείται και για την καταγωγή του, για τον ρόλο του ως επιφανούς εκπροσώπου της αραβο-αμερικανικής κοινότητας αλλά και για τον τρόπο που είμαστε όλοι προγραμματισμένοι πλέον να αποδεχόμαστε μόνο την όποια στενή και στεγνή ατζέντα έχουμε αποφασίσει να ενστερνιστούμε.
Και το καλό να κάνεις, κάποιοι θα βρουν τρόπο να σε κατηγορήσουν γι’ αυτό. Όπως όταν είχε συγκεντρώσει σημαντική οικονομική βοήθεια για τους σεισμόπληκτους στη Συρία και την Τουρκία, κάποιοι Μουσουλμάνοι τον έψησαν στα social media απαιτώντας να μάθουν, όπως λέει με συγκαταβατικό χαμόγελο, «πού ήταν όταν έγιναν οι πλημμύρες στο Πακιστάν». «Τι να πω, δεν θυμάμαι», λέει και μετά από μία παύση κοιτάζει μελαγχολικά το κοινό και προσθέτει μοιρολατρικά: «Είναι δύσκολο να ασχοληθείς με πλημμύρες άμα είσαι στεγνός».
Λίγο καιρό μετά από αυτή την εμφάνιση, ο Γιούσεφ εμφανίστηκε ως οικοδεσπότης στο Saturday Night Live, ανήμερα του Μεγάλου Σαββάτου των Καθολικών και των Προτεσταντών και στο μονόλογό του τόνισε πόσο σημαντικό ήταν εκείνο το σαββατοκύριακο «για τους πάσης απόχρωσης θρησκευόμενους: Ραμαζάνι για τους μουσουλμάνους, Πάσχα για τους Χριστιανούς, νέο άλμπουμ για τους οπαδούς της Beyoncé». Τα τελευταία του λόγια όμως τότε, όπως περίπου και σ’ αυτό το special, δεν ήταν αστεία ούτε σαρκαστικά, αλλά μια επείγουσα έκκληση: «Παρακαλώ απελευθερώστε τους ομήρους. Παρακαλώ απελευθερώστε την Παλαιστίνη».
Ramy Youssef: More Feelings | Official Trailer | BINGE
