Τη νύχτα που ένα έργο της 27χρονης ζωγράφου Anna Weyant έκανε ντεμπούτο στον οίκο Christie's, η νέα καλλιτέχνις ήταν πολύ νευρική για να παραστεί ή ακόμα και να παρακολουθήσει τη ζωντανή αναμετάδοση.
Αντ' αυτού, η Weyant «κρύφτηκε» στο μικρό της διαμέρισμα στο Μανχάταν και έβαλε μία ειδική εφαρμογή χαλάρωσης στο κινητό της μέχρι που ένας φίλος της έστειλε μήνυμα με τα νέα.
Το "Summertime", το πορτρέτο μιας γυναίκας με μακριά μαλλιά που η 27χρονη είχε πουλήσει για περίπου 12.000 δολάρια δύο χρόνια νωρίτερα, είχε μεταπωληθεί για 1,5 εκατομμύριο δολάρια, δηλαδή πέντε φορές πάνω από την υψηλότερη εκτίμηση.
Η άνοδος της Weyant «στην κορυφή του κόσμου» της σύγχρονης τέχνης ήταν εκρηκτική - και απέχει πάρα πολύ από το ταπεινό της ξεκίνημά της στο Κάλγκαρι του Καναδά.
Τη νέα δημιουργό είχε ανακαλύψει στο Instagram πριν από τρία χρόνια μια «χούφτα» μυημένων καλλιτεχνών, εμπόρων και συμβούλων και η Weyant είναι πλέον διεθνώς περιζήτητη για τους πίνακές της με ευάλωτα κορίτσια και γυναίκες σε έντονα φωτισμένες αποχρώσεις που παραπέμπουν στους παλιούς δασκάλους. Φανταστείτε τον Μποτιτσέλι ως millennial, του οποίου οι καλλονές με το πορσελάνινο δέρμα πετάνε επίσης το ένα πόδι ψηλά σαν το meme της Βικτόρια Μπέκαμ ή φοράνε χρυσά κολιέ που γράφουν "Ride or Die".
Το έργο της κ. Weyant, που αποτελείται από περίπου 50 πίνακες, έχει ήδη περάσει στα χέρια κορυφαίων συλλεκτών, όπως ο επενδυτής Glenn Fuhrman και ο πλαστικός χειρουργός Stafford Broumand. Το Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες εξέθεσε πρόσφατα το έργο της σε μια συλλογική έκθεση και ο πρώην επιμελητής της Μπιενάλε της Βενετίας Φραντσέσκο Μπονάμι δήλωσε ότι προβλέπει ότι θα κάνει σύντομα τη δική της εμφάνιση σε Μπιενάλε, η οποία θα αποτελούσε άλλο ένα ορόσημο στην καριέρα της.
Όπως και να έχει, η ζήτηση για την τέχνη της ξεπερνά την προσφορά: Οι έμποροι λένε ότι η λίστα αναμονής για να αγοράσει κανείς έναν από τους πίνακές της αριθμεί τουλάχιστον 200 ονόματα. Και τον περασμένο μήνα συνεργάστηκε με τη μεγαλύτερη γκαλερί, την Gagosian.
Η Weyant δηλώνει την ευγνωμοσύνη της για την προσοχή. Αλλά γνωρίζει επίσης ότι οι καλλιτέχνες που επιδιώκουν δια βίου καριέρα τείνουν να ευδοκιμούν δημιουργώντας ένα πελατολόγιο που πληρώνει σε αυτούς και στις γκαλερί τους ολοένα αυξανόμενες τιμές με την πάροδο του χρόνου. Εάν οι τιμές κάνουν πολύ δραματικά άλματα στις δημοπρασίες, οι νέοι καλλιτέχνες φοβούνται ότι οι πρώτοι συλλέκτες τους δεν θα είναι πρόθυμοι ή ικανοί να ακολουθήσουν τα τεράστια άλματα των τιμών. Αυτό μπορεί να αποδυναμώσει τη ζήτηση, αν οι πιο πλούσιοι συλλέκτες στη δημοπρασία στραφούν σε άλλους καλλιτέχνες. Ακριβώς όπως και στη μουσική ή στον κινηματογράφο, κανένας εικαστικός καλλιτέχνης δεν θέλει να μείνει στην ιστορία για μία και μόνο επιτυχία.
«Ο κόσμος δε σταματούσε να με συγχαίρει», είπε η ίδια μετά τη δημοπρασία, αλλά η πώληση ρεκόρ στον Christie's δεν την ηρέμησε. «Το μόνο που ένιωσα ήταν πίεση».
Τον περασμένο μήνα, καθένας από τους τρεις μεγάλους οίκους δημοπρασιών της Νέας Υόρκης συμπεριέλαβε για πρώτη φορά ένα από τα έργα της Weyant στις πιο λαμπερές βραδιές τους - ένα σημάδι ότι οι συλλέκτες στη λίστα αναμονής της γκαλερί της και όχι μόνο, ήταν έτοιμοι να πληρώσουν παραπάνω στη δημοπρασία, για να μην περιμένουν.
Και τα τρία έργα ξεπέρασαν τις εκτιμήσεις και κατέληξαν να πωληθούν σε πολλαπλάσια τιμή από τις αναμενόμες. Η Weyant δεν πήρε μερίδιο, όπως είπε, καθώς οι καλλιτέχνες στις ΗΠΑ δεν λαμβάνουν αυτόματα πνευματικά δικαιώματα από τις μεταπωλήσεις των έργων τους σε δημοπρασίες.
Το ρεκόρ της είναι ένα πορτρέτο του 2020, το "Falling Woman", που πωλήθηκε στον οίκο Sotheby's για 1,6 εκατομμύρια δολάρια, οκταπλάσιο της υψηλής εκτίμησής του. Ο πίνακας παραδόθηκε από τον Tim Blum, τον πρώην έμπορο της κας Weyant στην Blum & Poe, με τον οποίο έκτοτε έχουν έρθει σε ρήξη, σύμφωνα με την καλλιτέχνιδα. Ο κ. Blum αρνήθηκε να σχολιάσει στην Wall Street Journal.
Με το βλέμμα στο μέλλον, η 27χρονη θα αφοσιωθεί στη ζωγραφική εν μέσω της φρενίτιδας της αγοράς για τα έργα της.
«Ο κόσμος της τέχνης λατρεύει να καταβροχθίζει τους νέους », σχολίασε ο κριτικός τέχνης Jerry Saltz, ένας από τους πρώτους θαυμαστής της Weyant. «Μπορεί να είναι δύσκολο να ζωγραφίζεις με μια φωνή στο κεφάλι σου να ψιθυρίζει αριθμούς και τιμές, αλλά ίσως εκείνη μπορεί».
«Απλά προσπαθώ να την προστατεύσω από τους μεγάλους κακούς λύκους»
Καθώς ανέρχεται στον κόσμο της τέχνης, η Weyant έχει σημαντική βοήθεια. «Αλλά είναι περίπλοκο». Τον τελευταίο χρόνο, η καλλιτέχνης βγαίνει με τον Larry Gagosian, τον 77χρονο ιδρυτή του αναμφισβήτητα πιο ισχυρού δικτύου γκαλερί τέχνης στον κόσμο.
«Υπάρχει προηγούμενο για τέτοιου είδους ειδύλλια στον κόσμο της τέχνης» σημειώνει η Wall Street Journal. Ο Νεοϋορκέζος έμπορος Gavin Brown είναι παντρεμένος με την καλλιτέχνιδα Hope Atherton, αν και δήλωσε ότι δεν την εκπροσώπησε ποτέ. Αλλά η σχέση της Weyant και του Gagosian από τον Μάιο έως τον Δεκέμβριο απασχολεί τους κύκλους της τέχνης.
Ο Martin Smick, καθηγητής ζωγραφικής της Weyant στο Rhode Island School of Design, δήλωσε ότι πρόσφατα την υπερασπίστηκε απέναντι σε ορισμένους καλλιτέχνες που «ήταν σαρκαστικοί και αιχμηροί» σχετικά με μία υποτιθέμενη προνομιακή μεταχείριση που θα μπορούσε να έχει, με την ένταξή της στην γκαλερί του συντρόφου της. «Αισθάνομαι ότι την προστατεύω», δήλωσε ο κ. Smick.
Η Ellie Rines, ιδιοκτήτρια της νεοϋορκέζικης γκαλερί 56 Henry, η οποία εξασφάλισε στην Weyant την πρώτη της ατομική έκθεση στη Νέα Υόρκη πριν από τρία χρόνια, δήλωσε ότι όποιος συνυπολογίζει την ερωτική ζωή της καλλιτέχνιδας στις πιθανότητες επιτυχίας της είναι μισογύνης.
Από την πλευρά του, ο κ. Gagosian δήλωσε ότι δεν έχει βγει ποτέ στο παρελθόν με καλλιτέχνη οποιουδήποτε είδους. Παραδέχθηκε ότι η γκαλερί του μπορεί να βοηθήσει να μπουν περισσότερα έργα της σε μουσεία παρά σε καταλόγους δημοπρασιών, όμως όταν πρόκειται για συζητήσεις σχετικά με την καριέρα της, ξεκαθάρισε ότι την αντιμετωπίζει όπως και τους άλλους καλλιτέχνες του.
«Είναι έξυπνη και έχει αυτή την επιφυλακτικότητα των μεσοδυτικών ΗΠΑ και δεν μιλά τη γλώσσα της τέχνης», είπε ο Gagosian. «Απλώς προσπαθώ να την προστατεύσω από τους μεγάλους κακούς λύκους».
Η Weyant δήλωσε ότι καλωσορίζει την εμπειρία της γκαλερί του Gagosian και προσπαθεί να διατηρήσει τη γνώριμη ρουτίνα της.
Παρόλο που κινείται όλο και περισσότερο στο κύκλωμα τζετ-σετ του κ. Gagosian, εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται στο διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στο δυτικό Μανχάταν, στο οποίο είχε μετακομίσει το 2017. Όταν δουλεύει, τραβά τις κουρτίνες στο σαλόνι που έχει μετατραπεί σε στούντιο, ενώ δίπλα της ροχαλίζει το κόκερ σπανιέλ "King Charles". Το περιβάλλον είναι ερμητικό, αν και η διάθεσή της είναι ζωηρή. Όταν έρχονται επισκέπτες, η καλλιτέχνης λέει ότι της αρέσει να ψήνει μπισκότα με σοκολάτα.
Πολλές δυνατότητες
Καθώς μεγάλωνε, η Weyant δεν γνώριζε κανέναν που να έχει επιλέξει μια ζωή αφιερωμένη στην τέχνη. Κόρη δικηγόρου και δικαστή επαρχιακού δικαστηρίου, είπε ότι οι μόνοι πίνακες ζωγραφικής στο πατρικό της σπίτι ήταν κάτι έργα που είχε αγοράσει ο παππούς της σε παζάρια.
Εγγράφηκε για να φοιτήσει στο κολέγιο RISD, κυρίως επειδή ήταν η πλησιέστερη σχολή στη Νέα Υόρκη που την δέχτηκε. Δεν δήλωσε αμέσως ειδικότητα, αλλά από τον πρώτο χειμώνα της εκεί, είχε στραφεί προς τα μαθήματα ζωγραφικής. Μιμούμενη το στιλ του Βρετανού ζωγράφου Lucian Freud, συμμετείχε σε διαγωνισμό ζωγραφικής που διοργάνωσε η Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά το καλοκαίρι μετά το πρώτο έτος σπουδών της -και κατέλαβε μια θέση στην πρώτη τριάδα.
Στο δεύτερο έτος σπουδών της, άρχισε να ζωγραφίζει γυναίκες και κορίτσια που έμοιαζαν χαμένα σε σκοτεινά παραμύθια.
«Όντας νέα, μπερδεμένη και νοσταλγός της γενέτειράς μου σε μια νέα περιοχή, ήμουν απλά φοβισμένη», είπε. «Θυμάμαι να σκέφτομαι ότι αν μπορούσα να μεταφέρω τους φόβους μου στη γυναίκα που ζωγράφιζα, τουλάχιστον θα είχα ένα άλλο άτομο στη συζήτηση μαζί μου».
Μετά την αποφοίτησή της το 2017, πέρασε επτά μήνες ζωγραφίζοντας στην Ακαδημία Τέχνης της Κίνας στο Hangzhou, και πιστεύει πως το «σέπια τοπίο» της πόλης επηρέασε τη δική της σιωπηλή παλέτα. Οι πυκνές πινελιές της άρχισαν να εξομαλύνονται.
Η μεγάλη ευκαιρία για την Weyant ήρθε όταν επέστρεψε στη Νέα Υόρκη την άνοιξη του 2018 και άρχισε να βοηθά τη ζωγράφο Cynthia Talmadge. Η Talmadge προώθησε τη βοηθό της δημοσιεύοντας κάποια από τα έργα της Weyant στο δικό της Instagram, συμπεριλαμβανομένης μιας νεαρής γυναίκας που αράζει με ένα μπουρνούζι, τινάζοντας το ένα πόδι της προς τον ουρανό.
Η Talmadge σύστησε επίσης τη βοηθό της στην έμπορό της στο 56 Henry, την Rines. «Είδα μεγάλη δυναμική σε αυτή», δήλωσε η Rines.
Ακολούθησαν συλλογικές εκθέσεις. Το επόμενο καλοκαίρι του 2019, η Rines τοποθέτησε τα σχέδια της κWeyant σε μια πετσέτα παραλίας σε μια έκθεση τέχνης στο Hamptons και πούλησε μερικά για περίπου 400 δολάρια το ένα.
Το ίδιο καλοκαίρι συνέβη κάτι αναπάντεχο για τη νεαρή καλλιτέχνιδα: Ο κριτικός τέχνης κ. Saltz, δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο Instagram του εννέα δείγματα της δουλειάς της, τα οποία, όπως είπε, βρήκε αναζητώντας την στο google, προσελκύοντας 4.352 likes. Χωρίς να κατέχει κανένα έργο της, δήλωσε ότι βρήκε τη δουλειά της συναρπαστική.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019, οι συζητήσεις εντείνονταν για την πρώτη ατομική έκθεση της Weyant στη Νέα Υόρκη, "Welcome to the Dollhouse", «Καλώς ήρθατε στο κουκλόσπιτο» στο 56 Henry. Οι πίνακές της με τα κατηφή νεαρά κορίτσια συνόψιζαν τις αγωνίες της πρώιμης εφηβείας. Μία από τις νέες γυναίκες είχε γεμίσει χαρτομάντιλα το σουτιέν της που άνοιγε. Όλα τα έργα της έκθεσης πουλήθηκαν για 2.000 έως 12.000 δολάρια το καθένα.
Μετά από αυτό, οι συλλέκτες έπρεπε να γίνουν εξαντλήσουν τη φαντασία τους για να αποκτήσουν πρόσβαση στο έργο της. Ο Καναδός συλλέκτης Lorin Gu ανέθεσε στην Weyant να ζωγραφίσει ένα έργο που παρουσίασε στο ίδρυμα Recharge Foundation της οικογένειάς του στη Σιγκαπούρη. Το έργο, "Dinner", απεικονίζει ένα κορίτσι του οποίου το πρόσωπο έχει πέσει στο πιάτο του, με τα ξανθά μαλλιά της να ξεχειλίζουν πάνω στο τραπέζι. Στο Λος Άντζελες, η σχεδιάστρια Justine Freeman και ο δικηγόρος σύζυγός της Ben Khakshour επιστράτευσαν τον σύμβουλο τέχνης Adam Green για να εξασφαλίσουν την αυτοπροσωπογραφία της κWeyant, "Aw", από μια ομαδική έκθεση στην Anna Zorina Gallery.
Ο ιδιώτης έμπορος Joe Sheftel κατάφερε να βοηθήσει έναν πελάτη του να αγοράσει ένα άλλο έργο, το "Summertime", αφού πρώτα το τίμησε σε μια ομαδική έκθεση που διοργάνωσε στο Provincetown της Μασαχουσέτης. Ο κ. Sheftel επιβεβαίωσε ότι βοήθησε τον ίδιο πελάτη να το μεταπωλήσει δύο χρόνια αργότερα στον οίκο Christie's.
Περίπου εκείνη την εποχή, ο Bill Powers της Half Gallery παρουσίασε επίσης το έργο στον κ. Gagosian, κρατώντας κάποια στιγμή το κινητό του τηλέφωνο για να ξεφυλλίσει τα έργα δώδεκα έργων καλλιτεχνών. Ο κ. Gagosian δήλωσε αργότερα ότι το έργο της Weyant σε εκείνη την παρτίδα ξεχώρισε ως «εκλεπτυσμένο και ευφάνταστο», προσθέτοντας: «Μου άρεσε η διαύγεια και η διάθεση».
Ο κ. Gagosian πήγε στο 56 Henry και αγόρασε το "Head" της Weyant, ένα κοντινό μιας γυναίκας της οποίας τα ξανθά μαλλιά πέφτουν στους γυμνούς της ώμους. Τώρα κρέμεται στο σπίτι του, είπε.
«Νιώθω ότι έχω βρει τον βηματισμό μου»
Μέχρι την άνοιξη του 2021, η Weyant βρισκόταν σε ανοδική πορεία. Οι τιμές για τους πίνακές της πλησίαζαν τα 50.000 δολάρια. Η γκαλερί Blum & Poe του Λος Άντζελες, που την εκπροσωπούσε μέχρι τότε αποκλειστικά, επέτρεπε στον κόσμο να επισκεφθεί την πρώτη ατομική της έκθεση κατόπιν ραντεβού -συμπεριλαμβανομένου του κ. Gagosian, ο οποίος προσκάλεσε την καλλιτέχνιδα σε δείπνο στο σπίτι του στο Beverly Hills.
«Ήθελε να μάθει αν είχα τζιν», είπε. "Αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μου ποτά».
Σύντομα, τα ταμπλόιντ άρχισαν να εντοπίζουν το ζευγάρι στο Παρίσι και το Σεν Τροπέ. Τα έργα της, εν τω μεταξύ, ήταν όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν στην πρωτογενή αγορά. Όταν η κα Rines προσπάθησε να βοηθήσει έναν από τους μεγαλύτερους συλλέκτες της να αγοράσει ένα έργο από την έκθεση Blum & Poe, ο έμπορος Jeff Poe της είπε ότι η καλλιτέχνις είχε μεγάλη λίστα αναμονής. «Το ξέρω», του απάντησε. «Εγώ έφτιαξα τη λίστα αναμονής».
Η κα Weyant διατηρεί καλές σχέσεις με την κα Rines και άλλους που προέβαλαν πρώιμα έργα. Ωστόσο, αρνήθηκε να συζητήσει για την ρήξη στη σχέση της με την Blum & Poe, επειδή ήταν δυσαρεστημένη με τον τρόπο που τελείωσαν τα πράγματα. Η καλλιτέχνιδα υπέγραψε εμπιστευτική συμφωνία διακανονισμού με την γκαλερί νωρίτερα φέτος.
Σύμφωνα με μια φίλη της, που δήλωσε στην WSJ ότι η κα Weyant της είχε μιλήσει εμπιστευτικά πριν αλλάξει γκαλερί, η 27χρονη ζωγράφος ένιωσε αναστατωμένη αφότου επέτρεψε στα μέλη του προσωπικού της γκαλερί να αγοράσουν τρεις πίνακες και ένα σχέδιο από την έκθεσή της στο Λος Άντζελες. Η φίλη της κας Weyant είπε ότι η καλλιτέχνις της είπε αργότερα ότι οι έμποροι κράτησαν τα έργα αυτά ακόμη και όταν είπαν σε σημαντικούς συλλέκτες ότι η έκθεσή της είχε εξαντληθεί.
Ο συνιδρυτής της Blum & Poe Tim Blum αρνήθηκε να σχολιάσει.
Η καλλιτέχνης δήλωσε ότι πούλησε στον κ. Blum την "Falling Woman" για 15.000 δολάρια - το ήμισυ της τρέχουσας τιμής που χρεώθηκαν οι συλλέκτες από την γκαλερί του για άλλα έργα της ανοιξιάτικης έκθεσης της. Ένα χρόνο αργότερα, το παρέδωσε στον οίκο Sotheby's, όπου πωλήθηκε για 1,6 εκατομμύρια δολάρια. Παραδοσιακά, οι έμποροι δεν βγάζουν σε δημοπρασία τα έργα των δικών τους καλλιτεχνών, προτιμώντας να μεταπωλούν τα έργα στους συλλέκτες τους σε επίπεδα τιμών που μπορούν να ελέγξουν καλύτερα. Δεν είναι σαφές σε αυτή την περίπτωση αν ο κ. Blum εκπροσωπούσε ακόμη την κα Weyant όταν παρέδωσε τον πίνακα. Ο ίδιος αρνήθηκε να συζητήσει για τον πίνακα.
Από την πλευρά της, η κα Weyant δήλωσε ότι αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Μόλις έμαθε ότι τρία από τα έργα της πήγαιναν σε δημοπρασία, η κα Weyant ανακοίνωσε ότι πήγε επίσημα στην γκαλερί Gagosian.
Τώρα, προσπαθεί να επικεντρωθεί στην επερχόμενη ατομική της έκθεση στη νέα της γκαλερί τον Νοέμβριο. Ήδη, οι γυναίκες που ζωγραφίζει φαίνεται να αλλάζουν, καταλαμβάνοντας μεγαλύτερους καμβάδες, με «ρουμπινένια χείλη» και αλογοουρές, «σαν σατανικές μαζορέτες», είπε. Ίσως είναι επηρεασμένη από τα θύματα στις ταινίες του καναλιού Lifetime που παρακολουθεί τελευταία για έρευνα.
«Ο φόβος μου, ίσως μετουσιώνεται σε κάτι πιο θεατρικό», είπε. «Αισθάνομαι ότι έχω βρει τα πατήματά μου τώρα».
Με πληροφορίες από Wall Street Journal
