Ο Χάντσον είναι ένα παιδί που χρειάστηκε να υποβληθεί σε συνολικά τρεις επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς μέχρι να γίνει 4 ετών προκειμένου να παραμείνει στη ζωή.
Η μαμά του, Τζέιμι Φορντ μίλησε για τη «μάχη» αυτή του μικρού παιδιού και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε. «Αφού ζήσαμε την τυπική εμπειρία εγκυμοσύνης στο πρώτο μου παιδί [...] Σχεδιάζαμε να κάνουμε μόνο έναν υπέρηχο στις 20 εβδομάδες, απλώς για να βεβαιωθούμε ότι όλα ήταν καλά», λέει η μητέρα.
Το ραντεβού για το υπερηχογράφημα ξεκίνησε με τον ενθουσιασμό της μαμάς που πρόκειται να ακούσει τον χτύπο της καρδιάς του μωρού της. Καθώς η εξέταση συνεχιζόταν, ωστόσο, η ειδικός είπε ότι θα πρέπει να κλείσει ένα νέο ραντεβού επειδή δεν μπορούσε να δει την αριστερή πλευρά της καρδιάς του μωρού λόγω της θέσης του. «Νομίζω ότι προσπαθούσε απλώς να μην μας ανησυχήσει», λέει τώρα «βλέποντάς το από απόσταση».
Λίγη ώρα μετά, μπήκε ο γιατρός στον χώρο και ανακοίνωσε ότι υπάρχει ομφάλιος λώρος δύο αγγείων πράγμα που είναι δείκτης για ορισμένα χρωμοσωμικά προβλήματα. «Ένιωσα σα να έχασα τη γη έπεσε από κάτω μου. Τα πόδια μου μούδιασαν και η καρδιά μου βούλιαξε», λέει.
Ακολούθησε το ένα υπερηχογράφημα μετά το άλλο το επόμενο διάστημα. Κάθε φορά προέκυπτε και κάποιο διαφορετικό πρόβλημα. Πάντως οι γιατροί επιβεβαίωσαν ότι η αριστερή πλευρά της καρδιάς του παιδιού ήταν πολύ μικρή και όντως είχε σύνδρομο υποπλαστικής καρδιάς. «Το χειρότερο; Φαίνεται ότι μπορεί να είχε τρισωμία και δεν θα υπήρχε καν λόγος για επέμβαση μετά τη γέννηση καθώς το παιδί θα ζούσε για μόνο δύο βδομάδες. Δε θυμάμαι μετά από αυτό τι είπε ο γιατρός», σημειώνει η μαμά του Χάντσον.
Κατά την 31η εβδομάδα της εγκυμοσύνης στις 23 Φεβρουαρίου 2013, σε έναν ακόμη υπέρηχο τελικά διαπιστώθηκε ότι ο Χάντσον έχει πιθανότητες να ζήσει αν κάνει χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδιάς λίγο μετά τη γέννηση.
«Από εκεί και έπειτα συνεχίσαμε τους εβδομαδιαίους υπερήχους και δεν εμφανίστηκε τίποτα νέο, κάτι που ήταν υπέροχο, αλλά έπρεπε να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι ο μικρός μας Χαντς θα χειρουργηθεί μόλις γεννηθεί, μας είπαν να το περιμένουμε εντός 4-10 ημέρες γέννησης», όπως θυμάται.
Ο μικρός Χάντσον γεννήθηκε στις 18 Απριλίου του 2013. Μετά από μόλις 17 λεπτά διαδικασίας, ο Χάντσον ήρθε στη ζωή αλλά φάνηκε να μην αναπνέει και οι γιατροί τον απομάκρυναν βιαστικά.
«Μετά από λίγα λεπτά τον άκουσα στο δωμάτιο δίπλα μου και άρχισα να κλαίω. Με οδήγησαν στο δωμάτιό που ήταν και ένιωσα τόση ανακούφιση αλλά και άγχος ταυτόχρονα. Επρόκειτο να μεταφερθεί σε άλλο νοσοκομείο και θα έπρεπε να περιμένω να πάρω εξιτήριο μέχρι να πάω εκεί και να τον δω», θυμάται η μαμά.
Τελικά, η πρώτη χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδιάς πραγματοποιήθηκε στις 2 Μαΐου 2013 και πήγε καλά. Η αποθεραπεία, ωστόσο πήρε πολύ χρόνο και το παιδί βγήκε για πρώτη φορά έξω από το νοσοκομείο σχεδόν τέσσερις εβδομάδες μετά.
«Οι επόμενοι μήνες ήταν ένα συναισθηματικό σκαμπανέβασμα, ξέραμε ότι θα χρειαζόταν άλλη μια χειρουργική επέμβαση περίπου στους 4 με 6 μήνες, οπότε όσο τον είχαμε μαζί μας στο σπίτι, υπήρχε η σκέψη ότι έπρεπε να επιστρέψουμε σύντομα. Και πάνω από όλα αυτά, υπέφερα από PTSD λόγω της κατάσταση και από επιλόχεια κατάθλιψη».
Για τουλάχιστον τέσσερις μήνες ο Χάντσον υποβαλλόταν σε συστηματικούς ελέγχους από γιατρούς. Έπαιρνε τρία διαφορετικά φάρμακα την ημέρα ενώ το ένα το έπαιρνε και διπλό. Η μητέρα του θυμάται πως χρειάστηκε να φτιάξει πρόγραμμα ώστε να σιγουρεύεται ότι τα παίρνει όλα με τη σωστή σειρά και την κατάλληλη ώρα.
Η δεύτερη επέμβαση έρχεται τον Σεπτέμβριο του 2013. Αυτή τη φορά, η αποθεραπεία τελείωσε πολύ πιο γρήγορα και το μωρό αποσωληνώθηκε την 2η μέρα. Όλη η διαδικασία είχε ολοκληρωθεί σε 10 μέρες όπου και δόθηκε εξιτήριο.
«Περάσαμε τα επόμενα τέσσερα χρόνια σε ένα είδος κανονικότητας. Ο Χάντσον όμως δεν είχε τόση ενέργεια όσο ο μεγάλος του αδερφός [...] Τον Απρίλιο του 2017, είχαμε το προγραμματισμένο ετήσιο ραντεβού παρακολούθησης. Γνωρίζαμε ότι η τρίτη του επέμβαση ήταν μπροστά μας. Είπαν ότι είχε έρθει η ώρα και συμφωνήσαμε να ξεκινήσει η διαδικασία», λέει η μητέρα.
Η νέα επέμβαση έγινε τον Δεκέμβριο του 2017 μετά από συνεχείς ακυρώσεις με ότι συνεπάγεται αυτό για την ψυχολογία τόσο της μητέρας όσο κυρίως του παιδιού που πλέον ήταν 4 ετών. Τελικά, και η τρίτη επέμβαση ανοιχτής καρδιάς πήγε καλά και σήμερα ο Χάντσον είναι ένα υγιές και χαρούμενο παιδί.
«Θα το περνούσα όλο αυτό ξανά και ξανά αν αυτό ήταν απαραίτητο για να τον έχω στη ζωή μου», λέει η μαμά του Χάντσον.
Με πληροφορίες από Bored Panda
