Η Barbara Argyrou αποδεικνύει ότι υπάρχει καριέρα στη μουσική και μετά τα talent shows. Τουλάχιστον αυτό δείχνει η κυκλοφορία του πρώτου επίσημου κομματιού της, του «Insane», που έχει ανέβει ήδη στις παγκόσμιες λίστες του Spotify σε διάφορες χώρες που δεν θα περίμενε κανείς, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, το Μεξικό, η Νορβηγία και η Αυστρία.
Μπορεί αυτό να θεωρηθεί επιτυχία; Θα δείξει, αλλά για ένα 18χρονο πρωτοεμφανιζόμενο κορίτσι αυτό είναι αρκετά ελπιδοφόρο και το κομμάτι εντυπωσιάζει πραγματικά. Αρκεί να καταφέρει να χαράξει τον δικό της δρόμο περισσότερο αφουγκραζόμενη τις τάσεις του εξωτερικού και όχι απλώς μιμούμενη, ειδικά σε μια εποχή που η εικόνα είναι το παν, όπως και τα social media.
«Ειδικά αν κάποιος δεν έχει social media, θα τον περάσεις εύκολα για άνθρωπο των σπηλαίων» μου αναφέρει η ίδια. Προς το παρόν, είναι λογικό η Billie Eilish να έχει αφήσει το αποτύπωμά της στη νέα γενιά έφηβων κοριτσιών που ασχολούνται με την ποπ μουσική. Η εικόνα της Βαρβάρας δεν διαφέρει.
Στην Ελλάδα, μια μερίδα του κόσμου τη γνώρισε μέσα από την τηλεόραση πριν από δύο χρόνια, όταν διαγωνίστηκε σε ηλικία δεκαέξι ετών στο «Final Four» του ANT1. Δεν ήταν η πρώτη φορά που εμφανιζόταν σε μουσικό διαγωνισμό. Το 2013 ήταν μία από τις υποψήφιες στο «Junior Music Stars» του ΣKAΪ. Είχε πάρει μόνη της τηλέφωνο για να δηλώσει συμμετοχή, χωρίς την άδεια των γονιών της.
Δεν θα υπάρχουμε για πάντα σε αυτόν τον κόσμο και πρέπει να κάνουμε αυτό που αγαπάμε πραγματικά, να ζούμε τη ζωή μας στο έπακρο, πριν να είναι αργά και πριν μετανιώσουμε για πράγματα που δεν κάναμε.
Αυτή η μανία της με τη μουσική ξεκίνησε όταν ήταν ακόμη παιδί. Δεν μεγάλωσε με κάποιο συγκεκριμένο είδος μουσικής, στο σπίτι άκουγαν διάφορα. Από ποπ και κλασική μουσική μέχρι ελληνικά έντεχνα/λαϊκά. Το μικρόβιο του τραγουδιού το κόλλησε από τη Eurovision, συγκεκριμένα από την εμφάνιση του Sarbel το 2007 με το «Yassou Maria». Το τραγουδούσε συνέχεια.
Δικά της τραγούδια ξεκίνησε να γράφει στην ηλικία των έντεκα. Το πρώτο τραγούδι που έγραψε ήταν για ένα φως. «Ένας Θεός ξέρει τι σκεφτόμουν για να γράψω ολόκληρο τραγούδι για ένα φως!» λέει σήμερα, αυτοσαρκαζόμενη.
«Η αλήθεια είναι ότι όταν ήμουν μικρή ήμουν πολύ ζωηρή. Να φανταστείς, ήθελα να κάνω φάρσες καθημερινά, ήταν το χόμπι μου (γέλια)! Γενικά, ήμουν πολύ κοινωνική κι αυτό με βοήθησε πολύ στη συνέχεια. Αυτό που ήθελα να ακολουθήσω ανέκαθεν ήταν η μουσική, αλλά όταν ήμουν μικρή έλεγα ότι ήθελα πολύ να γίνω γιατρός, χειρουργός, κάτι που πλέον, όταν το σκέφτομαι, γελάω και είμαι σε φάση “Βαρβάρα, τι σκεφτόσουν;”».
Η Βαρβάρα έχει τόσο καλή προφορά όταν τραγουδά επειδή είναι μισή Αμερικανίδα, από τη μεριά της μητέρας της, που έχει καταγωγή από το Σικάγο. Η μητέρα της είναι η ηρωίδα της. Στην Ελλάδα μένουν μαζί με τον παππού και τη γιαγιά της. Είναι ένας λόγος που την κάλεσαν πέρσι να λάβει μέρος στη 15η σεζόν του «America’s got talent».
Αν και κατάφερε να εμφανιστεί σε ένα επεισόδιο των οντισιόν μπροστά στους κριτές, εξαιτίας του κορωνοϊού και της απαγόρευσης των ταξιδιών, δεν μπόρεσε να συνεχίσει στο παιχνίδι. Ακόμα δεν έχει καταλάβει πώς την ανακάλυψαν. Ήταν ένα από τα αρνητικά της καραντίνας το ότι πολλά πράγματα περιορίστηκαν και όλα γίνονται πια σε slow motion, όπως μου αναφέρει. «Πλέον τα social media είναι η καθημερινότητά μας».
Πέρα από τη μουσική, ασχολείται πολλά χρόνια με το τένις, το οποίο αγαπάει όσο τη μουσική. Γενικά, θεωρεί ότι η εμπειρία της στα talent shows ήταν θετική και δεν το έχει μετανιώσει καθόλου που βρέθηκε σε αυτά. «Όλες αυτές οι παραγωγές και ο τρόπος με τον οποίον δουλεύουν οι άνθρωποι εκεί σού μαθαίνουν πάρα πολλά και είμαι χαρούμενη που σε σχετικά μικρή ηλικία μπόρεσα μάθω πράγματα» αναφέρει.
Με το σχολείο δεν αντιμετώπισε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Κατάφερνε να συνδυάζει το πρόγραμμά της. Βέβαια, τα σχόλια των συμμαθητών της για την παρουσία της στην τηλεόραση και την ξαφνική της δημοφιλία δεν ήταν μόνο θετικά. Πώς τα αντιμετώπιζε;
«Απλώς δεν έδινα σημασία, δεν ήθελα να με επηρεάζουν. Όταν ήμουν μικρότερη, με επηρέαζαν αυτά που έλεγαν οι γύρω μου, αλλά πάντα φρόντιζα να επικεντρώνω στις συμβουλές, ώστε να μπορώ να εξελιχθώ. Με ενοχλεί όταν κάποιος μου φέρεται ψεύτικα, με λίγα λόγια οι “πισώπλατοι”, αυτοί που νομίζουν ότι πάντα έχουν δίκιο και ότι τα ξέρουν όλα.
Τελικά, από την εμπειρία μου με την τηλεόραση μου έμεινε το ότι όλοι έχουμε έρθει για κάποιον λόγο σε αυτήν τη ζωή. Δεν θα υπάρχουμε για πάντα σε αυτόν τον κόσμο και πρέπει να κάνουμε αυτό που αγαπάμε πραγματικά, να ζούμε τη ζωή μας στο έπακρο, πριν να είναι αργά και πριν μετανιώσουμε για πράγματα που δεν κάναμε. Κάνε αυτό που αγαπάς και μην ακούς τι σου λένε οι άλλοι. Συγκεντρώσου σε αυτό που αγαπάς».
