Μια σοβιετική τηλεοπτική προσαρμογή του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», που θεωρείτο ότι είχε χαθεί στα βάθη των χρόνων, ανακαλύφθηκε και αναρτήθηκε στο YouTube την περασμένη εβδομάδα.
Η τηλεοπτική ταινία του 1991, Khraniteli, είναι βασισμένη στο βιβλίο του Τόλκιν, Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού, και είναι η μόνη προσαρμογή αυτής της τριλογίας, που πιστεύεται ότι έγινε στη Σοβιετική Ένωση.
Κυκλοφόρησε 10 χρόνια πριν από την πρώτη ταινία του Πίτερ Τζάκσον με το μπάτζετ της να είναι ιδιαίτερα χαμηλό όπως φαίνεται από τα κοστούμια και τα υποτυπώδη σετ των σκηνικών.
Ανάλογης ποιότητας είναι και τα χαμηλής ποιότητας εφέ, όλα σε green box. Πολλά σημεία της ταινίας θυμίζουν περισσότερο θεατρική παρά κινηματογραφική παραγωγή μεγάλου μήκους.
Η μουσική σε σύνθεση του Andrei Romanov από το ροκ συγκροτήματος Akvarium, προσδίδει επίσης μια σαφώς σοβιετική ατμόσφαιρα στην παραγωγή, η οποία φέρεται να προβλήθηκε μόνο μία φορά στην τηλεόραση πριν εξαφανιστεί από τα αρχεία της τηλεόρασης του Λένινγκραντ.
Ωστόσο, ελάχιστοι γνώριζαν για την ύπαρξή της μέχρι τη στιγμή που ο διάδοχος του Leningrad Television, το δίκτυο 5TV, δημοσίευσε ξαφνικά την ταινία στο YouTube την περασμένη εβδομάδα. Μέσα σε μόλις λίγες μέρες η ταινία έχει περισσότερες από 400.000 προβολές.
«Οι θαυμαστές αναζητούσαν τα αρχεία αλλά δεν είχαν καταφέρει να βρουν αυτήν την ταινία εδώ και δεκαετίες», έγραψε το World of Fantasy, μια ρωσική έκδοση που γράφει για τις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές προσαρμογές του έργου του Τόλκιν. «Πρέπει να φτιάξουμε ένα άγαλμα σε αυτόν που το ανακάλυψε και το έφερε σε ψηφιακή μορφή», έγραψε ένας χρήστης.
Οι προηγούμενες προσαρμογές, ακόμη και οι μεταφράσεις του έργου του Τόλκιν στη Σοβιετική Ένωση ήταν δύσκολο επίτευγμα, με ορισμένους να είναι πεπεισμένοι ότι η ιστορία μιας συμμαχίας ανδρών, ξωτικών και νάνων που πολεμούσε μια ολοκληρωτική δύναμη είχε λογοκριθεί. «Είναι τόσο παράλογο και τερατώδες όσο είναι θεϊκό και υπέροχο, ταυτόχρονα. Το εναρκτήριο τραγούδι είναι υπέροχο. Όλα χάρη σε αυτόν που βρήκε αυτό το σπάνιο υλικό», σχολίασε άλλος χρήστης.
Στο τραγούδι των τίτλων, ο Romanov τραγουδά μια μετάφραση της περιγραφής του Τόλκιν σχετικά με την προέλευση των δαχτυλιδιών, εκ των οποίων τρία δίνονται στα ξωτικά, επτά στους νάνους και εννέα σε θνητούς. Η σοβιετική έκδοση περιλαμβάνει ορισμένα στοιχεία πλοκής, που είχαν κοπεί στην έκδοση του Τζάκσον. Μεταξύ αυτών και ο χαρακτήρα του Τομ Μόμπαντιλ.
Η πρώτη σοβιετική μετάφραση του έργου του Τόλκιν έγινε το 1966 και η πρώτη δημοσιευμένη μετάφραση κυκλοφόρησε στη Σοβιετική Ένωση το 1982. Οι δύο συνέχειες της τριλογίας κυκλοφόρησαν πολλά χρόνια αργότερα.
Το 1985, η τηλεόραση του Λένινγκραντ δημοσίευσε την πρώτη εκδοχή του έργου του Τόλκιν, το Χόμπιτ, με χορευτές μπαλέτου και έναν αφηγητή ως Τόλκιν.
Σύμφωνα με το World of Fantasy, το 1991 αποσύρθηκε και μία animation εκδοχή του Χόμπιτ με τίτλο «Ο Θησαυρός κάτω από το Βουνό», αφήνοντας μόνο έξι λεπτά βίντεο, τα οποία είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο.
Η προσαρμογή της τριλογίας από τον Τζάκσον έγινε και στη Ρωσία επιτυχία. Πολλοί νεαροί Ρώσοι παρακολούθησαν μια έκδοση που μεταφράστηκε από τον Ντμίτρι Πούτσκοφ με το ψευδώνυμο Γκόμπλιν. Σε αυτή την εκδοχή, ο Φρόντο ονομάζεται Φιοντόρ Μιχαΐλοβιτς, ο Λέγολας έχει μια έντονη προφορά από τη βαλτική και ο Άραγορν φωνάζει «Όποιος δεν χτυπήσει (ένα Ορκ) είναι ηλίθιος».
Mε πληροφoρίες του Guardian
