No.1

Οι LGBT επιστήμονες νιώθουν πιο αποδεκτοί στο χώρο εργασίας τους

Οι LGBT επιστήμονες νιώθουν πιο αποδεκτοί στο χώρο εργασίας τους Facebook Twitter
1

Οι LGBT επιστήμονες νιώθουν πιο αποδεκτοί στο χώρο εργασίας τους Facebook Twitter

 

Οι λεσβίες, γκέι, αμφισεξουαλικοί και τρανσέξουαλ (LGBT) επιστήμονες νιώθουν πιο αποδεκτοί στο χώρο εργασίας τους από ό,τι οι συνομήλικοί τους σε άλλα επαγγέλματα, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Homosexuality.

Ταυτόχρονα, διαπιστώθηκε ότι οι ερωτηθέντες σε επιστημονικούς τομείς με υψηλό ποσοστό γυναικών, όπως οι κοινωνικές επιστήμες, είχαν περισσότερες πιθανότητες να είναι ειλικρινείς με τους συναδέλφους τους, σε σύγκριση με εκείνους τους κλάδους που απασχολούνται περισσότεροι άντρες (όπως στους τομείς όπου κυριαρχούν οι ειδικότητες μηχανικών). Το αποτέλεσμα αυτό ίσως υποδηλώνει ότι εργαστήρια και εν γένει εργασιακοί χώροι, όπου απασχολούνται περισσότερες γυναίκες, έχουν την τάση να είναι πιο δεκτικοί σε επιστήμονες που δεν αντιστοιχούν στο στερεότυπο: straight άνδρας λευκής φυλής, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Jeremy Yoder, εξελικτικός οικολόγος στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, στο Βανκούβερ του Καναδά, ο οποίος είναι ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Tο αποτέλεσμα αυτό ίσως υποδηλώνει ότι εργαστήρια και εν γένει εργασιακοί χώροι, όπου απασχολούνται περισσότερες γυναίκες, έχουν την τάση να είναι πιο δεκτικοί σε επιστήμονες που δεν αντιστοιχούν στο στερεότυπο: straight άνδρας λευκής φυλής

Η έρευνα «Queer in STEM» ανέλυσε τις εμπειρίες 1.400 ατόμων LGBT που εργάζονται στους ευρύτερους τομείς της επιστήμης, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών (STEM). Πιο συγκεκριμένα, το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε 58 ερωτήσεις σχετικά με το φύλο και τη σεξουαλική ταυτότητα, την επαγγελματική ζωή και κατά πόσον οι ερωτηθέντες θεωρούσαν ότι το εργασιακό και ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον τους ήταν δεκτικό ή εχθρικό ως προς τις προτιμήσεις και την ταυτότητα τους.

Οι συμμετέχοντες βαθμολόγησαν κατά πόσον είναι ανοιχτοί με τη σεξουαλική τους ταυτότητα σε μια κλίμακα από το 0 («δεν το έχω αποκαλύψει σε κανέναν από τους συναδέλφου μου") έως και το 5 («όλοι το γνωρίζουν ή έχουν μια ιδέα»). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η πλειοψηφία των ερωτηθέντων (57%) είχαν εκδηλωθεί σε περισσότερους από τους μίσους τους συναδέλφους, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το γενικό εργατικό δυναμικό των ΗΠΑ είναι 47%.

«Υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι αυτή η διαφορά είναι αληθινή», αναφέρει ο Yoder. «Σε επιστημονικούς χώρους εργάζεται ένα καλά εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό και μπορείτε πιο άνετα να αναμένετε μια ανοικτή κουλτούρα απ' ό,τι αν είχατε πάρει ένα τυχαίο πεδίο από ολόκληρο το εργατικό δυναμικό των ΗΠΑ».

«Η μελέτη αυτή ανοίγει νέους ορίζοντες», αναφέρει η Kristen Renn, κοινωνικός επιστήμονας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, η οποία μελετά LGBT φοιτητές. Προσθέτει ότι τα συμπεράσματα «παρέχουν μία αίσθηση ασφάλειας και διευρυμένων δυνατοτήτων στην LGBT/queer νεολαία που διερευνά τη μελλοντική σταδιοδρομία της. Για όσους αναρωτιούνται, "Μπορώ να γίνω χημικός και να είμαι ανοιχτά ομοφυλόφιλος;" Η απάντηση είναι: Ναι. Και δεν θα είσαι μόνος/η.»

Μία άλλη συγγραφέας της μελέτης, η Allison Mattheis, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Λος Άντζελες, προσπαθεί να καταλάβει τι κάνει κάποια περιβάλλοντα εργασίας πιο "φιλόξενα" από άλλα. Αυτή και ο Yoder διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες στην έρευνα ήταν πιο άνετοι όταν είχαν κάποιο είδος επίσημης υποστήριξης από τους εργοδότες τους, όπως δηλώσεις τους που καθιερώνουν μια κουλτούρα ανεκτικότητας στο χώρο εργασίας. Οι ερευνητές επικοινώνησαν με περισσότερους από 100 συμμετέχοντες για να αναλύσουν πρακτικές στο χώρο εργασίας που θα μπορούσαν να βοηθήσουν ετεροκανονικούς εργαζόμενους/εργοδότες να είναι πιο ανοιχτοί με τους LGBT συναδέλφους τους.

Υ.Γ.1: Παλαιότερες μελέτες έδειξαν ότι οι LGBT εργαζόμενοι που αισθάνονται πιο αποδεκτοί στον εργασιακό τους χώρο, είναι λιγότερο πιθανό να έχουν άγχος και να εκδηλώνουν αρνητική στάση απέναντι στους συναδέλφους τους.

 

Υ.Γ.2: Όπως καταδεικνύεται για άλλη μια φορά, η εκπαίδευση και η μόρφωση είναι δυνάμεις προόδου, ανέλιξης και οδηγούν σε μια πιο ανοιχτή/ανεκτική κουλτούρα. Στην Ελλάδα πως πάνε τα πράγματα αλήθεια; Γράψτε τη γνώμη και τις εμπειρίες σας κάτω στα σχόλια. 

1

No.1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Να μη στέκεσαι ψηλά για να σε δουν, αλλά χαμηλά για να σε αγγίξουν/ ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / H εποχή των πελμάτων― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η νέα εποχή μυρίζει sweat sock. Ο Skarsgård κάνει camp χωρίς να το ζητήσει κανείς, ένας άγνωστος ναύτης κερδίζει £30.000 τον μήνα επειδή κάποιος λατρεύει τις κάλτσες του, ο Ricky Martin κάνει kink evangelism στο «GQ» κι η AI πορνογραφία αγιοποιεί τα πέλματα των σταρ σαν να είναι νέα icons.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Lana Del Rey κοιτάζει για πρώτη φορά το πρόσωπο πίσω από τη μελαγχολία, το All of Us Stars μοιάζει με queer séance από εποχή που κάηκε, και η Zendaya με τον Pattinson επιπλέουν μέσα σε μια εικόνα που δεν τους υπηρετεί πια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Ένα «όχι» που δεν εξημερώνεται, μια «Vogue» που ραγίζει, φιλιά που δεν ντρέπονται, ντίβες που δεν γερνούν, μια «Bugonia» που αυτονομήθηκε, αγόρια που κλαίνε και ένας Pasolini που πλήρωσε όσο κανείς.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

Η πραγματικότητα έχει καταντήσει τόσο επικίνδυνη, που μόνο η υπερβολή έχει το θράσος να την ξεσκεπάσει. Η Melissa McCarthy κάνει μια διαφήμιση να μοιάζει με queer exorcism, ο David Hoyle φορά Mugler σαν να δικάζει ολόκληρη την Αγγλία, και η Miss Piggy επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι το σύμπαν κινείται με βάση το τακούνι της
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι / από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι ― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Έξι ιστορίες για την επιβίωση ως πράξη ακρίβειας: από το «Sống» του Ocean Vuong μέχρι το Ponyboi, τις τρανς γυναίκες της Torvajanica, τη Lola Young, τον Nikos Karpouzis και τη σπάνια χαρά του Bad Bunny.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

Υπάρχουν ζωές που μαθαίνουμε μόνο όταν τελειώσουν. Η τρανς Βαγγελιώ πέθανε τρεις φορές πριν τη δούμε. Η Cookie Mueller έζησε μέσα σε τρεις εικόνες πριν γίνει μνήμη. Δύο γυναίκες, δύο σιωπές, δύο σώματα και μια κοινωνία που κατάλαβε αργά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

1 σχόλια
Είναι μάλλον λογικό στον ευρύτερο χώρο της επιστήμης η αποδοχή στη διαφορετικότητα να είναι ισχυρότερη. Κατά κανόνα (με τις απαραίτητες εξαιρέσεις ασφαλώς), οι πνευματικοί ορίζοντες ενός επιστήμονα είναι πιο ευρείς. Το ανάποδο συμβαίνει σε εργασίες όπου δεν απαιτείται κατάρτιση, ευρύ γνωστικό πεδίο και εξειδίκευση. Εκεί τα στερεότυπα είναι πιο ισχυρά και η αποδοχή στο διαφορετικό γεμάτη αγκάθια.Όσον αφορά την αποδοχή με βάση το φύλο, νομίζω ότι ένας gay άνδρας πιο εύκολα θα εμπιστευόταν μία (straight ή gay) γυναίκα για να ανοιχτεί, παρά έναν straight άνδρα. Στην Ελλάδα, νομίζω ότι η αποδοχή ή η μη αποδοχή έχει να κάνει και με μία ακόμη παράμετρο, που είναι το ηλικιακό φάσμα. Όσο πιο νέοι στην ηλικία (ανεξαρτήτως φύλου), τόσο και πιο δεκτικοί στο διαφορετικό, και όσο πιο μεγάλοι, τόσο και πιο κουμπωμένοι.Αυτό νομίζω αποτελεί μια κάποια ελπίδα.