O ένας από τους σκηνοθέτες της ομάδας «Όχι παίζουμε» μας μιλά για τον Mockob Selim C, τον ήρωα του πιο προκλητικού έργου του Γ. Βιζυηνού, και την ιδιότυπη «παντρειά» του με τον Τζόκερ.
Τι σχέση έχει ο Τζόκερ με τον περιφρονημένο γιο του Βιζυηνού;
Σημαδεμένος, με χαραγμένο χαμόγελο, ο Τζόκερ εδώ και χρόνια μετατρέπει το επίπονο στίγμα του σε διασκεδαστικό θέαμα. Για να μη σκοτώσει τον θεατή, τον καθηλώνει. Για να μη βάλει βόμβα, παίζει δυνατά επί σκηνής, εκπυρσοκροτεί με αιχμηρά νούμερα τσίρκου. Είναι η μαύρη συνέπεια της περιφρόνησης. Ο Τζόκερ βρήκε τον Τούρκο βετεράνο στρατιώτη Μοσκώβ-Σελήμ στην Καϊνάρτζα της Θράκης, όπου τον είχε αφήσει ο Βιζυηνός. Τον έκανε πρωταγωνιστή στο περιπλανώμενο τσίρκο του. Αναζητώντας ακόμα αποδοχή από τον πατέρα του, ο παράδοξος Τούρκος επιδεικνύει κάθε νύχτα στη χωμάτινη αρένα τις ηρωικές περιπέτειες της ζωής του. Είναι βέβαιος ότι ανάμεσα στους θεατές βρίσκεται ο πατέρας του και θα του δώσει τελικά ένα χάδι. Του έχει πλέον στρίψει, είναι η λευκή συνέπεια της περιφρόνησης. Και ο Τζόκερ τού βάζει τρικλοποδιές και δοκιμασίες με τη φονική παιχνιδιάρικη διάθεσή του προς όλους: τον εαυτόν του, τον Μοσκώβ, τους θεατές. Μοσκώβ-Σελήμ και Τζόκερ, δύο πληγωμένα σκυλιά που, αν δεν έφτιαχναν θίασο, θα 'ταν κουφάρια στους δρόμους του Ελαιώνα.
Ασχολείστε με τον χορό και το θέατρο. Πού τέμνονται αυτά τα δύο;
Αυτό ερευνούμε με κάθε παραγωγή της ομάδας μας από το 2005.
Τι καθιστούσε το έργο του Βιζυηνού τόσο προκλητικό για την εποχή του;
Αν μιλάμε για το Μοσκώβ-Σελήμ, το εξηγεί ο Μισέλ Φάις: «Εγώ, ο Γ.Μ. Βιζυηνός, κάτοικος του Δρομοκαϊτείου, με πλήρη συνείδηση της αστρικής μοναξιάς μου, δηλώνω ομογάλακτος του αγιασμένου αυτού Τούρκου και αβάσταχτα ξένος με τον ξιπασμένο ελλαδισμό της Αθήνας».
Γιατί ο ήρωας του έργου, ο Μοσκώβ Σελήμ, αναζητά τόσο επίμονα την αναγνώριση;
Γιατί δεν την πήρε ποτέ από κανέναν, του τη στέρησαν βίαια, οι ίδιοι του οι γονείς πρώτα απ' όλους. Του την έδωσε απλόχερα ο μισητός εχθρός της χώρας του. Μετεβλήθη εντός του ο ρυθμός του κόσμου και από τότε η εμμονή έγινε αλλόκοτη δύναμη.
Σε ποιο σημείο η επιμονή, από σημάδι ηρωισμού, γίνεται σημάδι γελοιότητας;
Όταν χτυπάς διαρκώς και ανελέητα το κεφάλι σου στον ίδιο τοίχο με τον ίδιο τρόπο. Εκτός του γελοίου και του τραύματος, αν κάτι άλλο μπορεί να προκύψει από τα χτυπήματα αυτά, είναι τέχνη: χορογραφία, δράμα, τσίρκο κ.λπ. Εμείς κάναμε κάτι ανάμεσα σε αυτά.
=====
Κάθε Πέμπτη & Παρασκευή, 21:00
Βυρσοδεψείο, Ορφέως 174, 210 3453203
