Τοπ Καπί

Facebook Twitter
2

 

Πόσο ταιριαστά είναι τα βιβλία μυστηρίου στις διακοπές! Δύσκολο να αντισταθείς στο συνδυασμό αντηλιακό / μυστηριώδης γυναίκα / άμμος / καταραμένος ήρωας. Τα καλύτερα από αυτά έχουν πλοκή τόσο εύκολη και ταυτόχρονα τόσο απαιτητική, που γίνονται ιδανικά διαλείμματα ανάμεσα στις βουτιές.

Ένα που προσωπικά μου κράτησε πολύ καλή συντροφιά και το έχω ταυτίσει με την Τήνο είναι το Τοπ Καπί, που σας συνιστώ ολόθερμα. Την ταινία, θα την ξέρετε. Ίσως δεν ξέρετε όμως πόσο καλό είναι το βιβλίο: ο ήρωας είναι όσο μηδενιστής πρέπει, η Ελλάδα και η Τουρκία είναι σκονισμένες και γεμάτες διαφθορά, η μυστηριώδης γυναίκα είναι ερωτεύσιμη μέσα από τις σελίδες, πραγματικά υπέροχη ιστορία.

Σύντομο βιογραφικό

 

[via] O Eric Ambler (1909-1998) γεννήθηκε στο Λονδίνο. Ξεκίνησε την καριέρα του ως συγγραφέας στις αρχές της δεκαετίας του 1930 και σύντομα καθιερώθηκε ως ιδιαίτερα πρωτότυπος και ευρηματικός συγγραφέας μυστηρίου. Χαρακτηρίζεται συχνά ως επινοητής του σύγχρονου πολιτικού θρίλερ, που επηρέασε συγγραφείς όπως τον Graham Greene και τον John Le Carre, ο οποίος τον έχει χαρακτηρίσει ως την "πηγή από την οποία όλοι μας αντλούμε έμπνευση". Ο Ambler ξεκίνησε να εργάζεται ως μηχανικός και κατόπιν ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία, ενώ παράλληλα έγραφε στον ελεύθερό του χρόνο, προσπαθώντας να καθιερωθεί ως συγγραφέας. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "The Dark Frontier" εκδόθηκε το 1936. Καθώς εξαπλωνόταν η φήμη του, άρχισε να ζει από τη δουλειά του συγγραφέα: ανάμεσα στο 1936 και το 1940 εξέδωσε έξι μυθιστορήματα που σήμερα θεωρούνται κλασικά (ανάμεσά τους και τα "The Mask of Dimitrios"/"Η μάσκα του Δημήτριου", 1939, και "Journey into Fear"/"Ταξίδι στον φόβο", 1940) και στη συνέχεια κατατάχτηκε στον Βρετανικό Στρατό.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τοποθετήθηκε σε μια στρατιωτική μονάδα κινηματογράφησης, όπου και συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Peter Ustinov. Δίνοντας στροφή στην καριέρα του, μετακόμισε στο Hollywood το 1957, και για έντεκα χρόνια έγραφε σενάρια, όπως το "The Cruel Sea" (1953) που του χάρισε μια υποψηφιότητα για το βραβείο Όσκαρ σεναρίου. Το μπεστ σέλερ του "The Light of Day" (1962), αποτέλεσε τη βάση για το δημοφιλές και κοσμοπολίτικο "Τοπ Καπί" (1964) του Ζιλ Ντασέν, με τη Μελίνα Μερκούρη και τον Πήτερ Ουστίνοφ. Ήταν παντρεμένος με τη Joan Harrison, τη συγγραφέα πολλών από τα σενάρια στις ταινίες του Alfred Hitchcock, που τους γνώρισε μεταξύ τους. Το 1985 εκδόθηκε η αυτοβιογραφία του, με παιγνιώδη τίτλο "Here Lies Eric Ambler -An Autobiography" ("Ενθάδε κείται/ψεύδεται ο Έρικ Άμπλερ -μια αυτοβιογραφία"). Πέθανε στο Λονδίνο τον Οκτώβριο του 1998.

Επειδή ξέρω ότι σκεφτόσαστε την ταινία...


Βιβλίο
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Το πίσω ράφι / «Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Μια έκδοση που δεν αποτελεί απλή μεταγραφή της ομώνυμης λογοτεχνικής εκπομπής αλλά, χάρη στην ικανότητα του Χρυσοστομίδη, αναδεικνύει το μέγεθος των σημαντικών συγγραφέων που συμμετείχαν σε αυτήν.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού

Βιβλίο / Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Η κυβέρνηση Τραμπ υπονομεύει την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας στο όνομα του Ιησού τη βαναυσότητα και τη βούληση για απόλυτη εξουσία, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος.
THE LIFO TEAM
Η Σάλι Ρούνεϊ μετά το hype: Το «Ιντερμέτζο» αλλάζει το παιχνίδι;

The Review / Σάλι Ρούνεϊ: Σημαντική συγγραφέας ή το trend της στιγμής;

Ωρίμασε η Ιρλανδή συγγραφέας που με το βιβλίο της «Κανονικοί Ανθρωποι», έγινε σταρ; Είναι το νέο της μυθιστόρημα «Ιντερμέτζο» (εκδόσεις Πατάκη) στροφή σε μια πιο απαιτητική και δύσκολη γραφή; Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει με τον αρχισυντάκτη του πολιτιστικού των «Νέων» Δημήτρη Δουλγερίδη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Βιβλίο / «Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Μια ενδιαφέρουσα επιστημονική μελέτη του Κώστα Καμπουράκη που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, η οποία φωτίζει ζητήματα όσον αφορά το DNA και την εθνική καταγωγή αλλά και τα σχετικά εσφαλμένα ιδεολογήματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το πίσω ράφι/ Καζούο Ισιγκούρο «Μη μ’ αφήσεις ποτέ»

Το πίσω ράφι / Πώς ορίζεται μια «αξιοπρεπής» ζωή;

Στο «Μη μ' αφήσεις ποτέ» ο Βρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο φτιάχνει ένα σύμπαν απίστευτης σκληρότητας και θεσμοθετημένης αδικίας, όπου η απανθρωπιά γίνεται αποδεκτή ως μέρος του συστήματος, όχι ως κάτι τερατώδες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η Σύλβια Πλαθ έλεγε την αλήθεια της, και τη διεκδικούσε

Το Πίσω Ράφι / Η Σύλβια Πλαθ μετέτρεψε το προσωπικό της τραύμα σε ποιητικό υλικό

Στην αποκατεστημένη έκδοση της εμβληματικής συλλογής «Άριελ» η Αμερικανίδα ποιήτρια μιλά για θέματα όπως ο θάνατος, η αυτοκαταστροφή, η γυναικεία ταυτότητα, η μητρότητα, η πατρική εξουσία, η οργή, η ερωτική προδοσία, κι όλα αυτά σε μια γλώσσα που βγάζει σπίθες, κοφτή, πυκνή, επιθετική, με βίαιες εικόνες και απροσδόκητες μεταφορές.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Μαγειρεύοντας για τους δικτάτορες

Βιβλίο / Τι τρώνε οι δικτάτορες; Ένα βιβλίο γράφει την ιστορία της όρεξής τους

Ταξιδεύοντας σε τέσσερις ηπείρους για τέσσερα χρόνια, ο Βίτολντ Σαμπουόφσκι εντόπισε τους πιο ασυνήθιστους μάγειρες του κόσμου, καταγράφοντας κομβικές στιγμές της ιστορίας του 20ού αιώνα μέσα από το φαγητό.
M. HULOT
Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Βιβλίο / Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Το βιβλίο «Με τους Ευρωπαίους περιηγητές στα χαμάμ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» φωτίζει όψεις αυτών των χώρων, τους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί και τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν, όπως και τον ρόλο τους στη ζωή της Ανατολής.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

2 σχόλια
Προσωπικά αυτός το πράγμα κάθε καλοκαίρι με βιβλιοπωλεία, site, blog και λοιπά να κάνουν λίστα με "Βιβλία για το καλοκαίρι" δεν μου αρέσει.Υπάρχουν καλά και κακά βιβλία, τα ανάλαφρα (όπως κατά κόρον είναι τα βιβλία που ανήκουν σε τέτοιες λίστες) είναι 99% κακά βιβλία. Δεν ξέρω για το συγκεκριμένο, θα το τσεκάρω, απλά την γνώμη μου για το τίτλο "Βιβλία για την παραλία".Φιλικά :)