Poetry Fix

Όπως κάθε Παρασκευή, ξεκινάμε με την κριτική της εβδομάδας, από την Άννα Κουτσιλοπούλου:

Aπό τις «Διορθώσεις» του J.Franzen στο «Χαστούκι» του C. Tsiolkas

o Τζόναθαν Φράνζεν

It’s a Family Affair

Οι ιστορίες ενδοοικογενειακής παράνοιας πάντα μου έβγαζαν τον καλύτερο εαυτό. Είμαι σθεναρή υπέρμαχος του family dramatization, ακόμη κι όταν αυτό προσφέρεται στις πιο ακραίες και παρατραβηγμένες μορφές του.

Δύο από τις πιο ενδιαφέρουσες λογοτεχνικές περιπτώσεις τέτοιου είδους είναι «Οι Διορθώσεις» του Αμερικανού Jonathan Franzen και «Το Χαστούκι» του Αυστραλού Christos Tsiolkas.

Στις «Διορθώσεις», η πενταμελής οικογένεια των Lambert, αρκούντως προβληματική και άκαμπτη ως προς τις προσωπικές πεποιθήσεις καθενός από τα μέλη της, καλείται να συγκεντρωθεί για μια τελευταία φορά σε ένα χριστουγεννιάτικο δείπνο.

Christos Tsiolkas

Στο «Χαστούκι», οικογένεια και φίλοι αναστατώνονται όταν, σε ένα μπάρμπεκιου, ένας καλεσμένος χαστουκίζει ένα παιδάκι, που δεν είναι δικό του.

Και στα δύο μυθιστορήματα, η αφήγηση περνάει από χαρακτήρα σε χαρακτήρα, με αποτέλεσμα στις «Διορθώσεις» να έχουμε πέντε διαφορετικές οπτικές γωνίες μιας κοινής ζωής, ενώ στο «Χαστούκι», οκτώ αφηγηματικές φωνές καλούνται να δώσουν τη δική τους κατάθεση απέναντι σε ένα γεγονός, κατακριτέο μεν, που πήρε όμως επικές διαστάσεις χωρίς λόγο.

Με αυτόν τον τρόπο, τα δύο μυθιστορήματα ξεδιπλώνουν απίθανες ιστορίες οικογενειακής τρέλας, συναισθηματικού joyride, πατρικών και μητρικών φίλτρων going bad, προσωπικών αναζητήσεων και πνευματικών ντελίριων.

Heartbreaking κεφάλαιο στο «Χαστούκι» είναι η αφήγηση του Μανώλη, του ηλικιωμένου Έλληνα, πατέρα, παππού και συζύγου, που βρέθηκε ξαφνικά στην κηδεία ενός παλιού του φίλου. Οι σκέψεις ξεσπάνε σε κύματα θυμού, απογοήτευσης, μετάνοιας και, τελικά, αποδοχής, μιας ζωής που πέρασε,  ευτυχώς όχι αδιάφορα, δυστυχώς, όχι όπως την είχε επιθυμήσει.

Στις «Διορθώσεις», κάθε κεφάλαιο είναι ένας λαβύρινθος πολύπλοκων σκέψεων και συναισθημάτων, που παίρνουν ακόμη μεγαλύτερη δύναμη από την old school, πυκνογραμμένη αφήγηση του Franzen. Η εξιλέωση που γυρεύουν οι χαρακτήρες δε δίνεται ποτέ ως συγχωροχάρτι. Αντίθετα, διεκδικείται καθημερινά, μέσα από σκληρές μάχες αυτογνωσίας.

Και τα δύο βιβλία προσπαθούν να συμπεριλάβουν την κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα στην οποία εξελίσσονται, κάτι που γίνεται με μεγαλύτερη επιμονή στο «Χαστούκι», αλλά και στα δύο υπερνικά το χάος των οικογενειακών συρράξεων και συναινέσεων .

«Οι Διορθώσεις» έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ όσον αφορά στην κινηματογραφική τους μεταφορά. Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι τελικά θα γίνουν τηλεοπτική σειρά από το HBO. «Το Χαστούκι» μόλις ξεκίνησε να προβάλλεται στην αυστραλέζικη τηλεόραση, σε οχτώ πενηντάλεπτα επεισόδια.

Εδώ το trailer του The Slap

Άννα Κουτσιλοπούλου

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2011

ο Tomas Tranströmer

Το 103^ο βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας δόθηκε χθες στον σουηδό ποιητή Tomas Tranströmer, κόντρα σε όλες τις προβλέψεις, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια. Λίγοι από μας μιλάνε σουηδικά και οι αγγλικές μεταφράσεις είναι ό,τι πιο κοντινό έχουμε για να εκτιμήσουμε αυτόν τον ποιητή. Στο βίντεο που ακολουθεί οι Mary Karr και Christopher Robinson συζητούν δύο ποιήματά του στο Poetry Fix.

Ο Μισοτελειωμένος ουρανός (1962). Το ποίημα περιλαμβάνεται στον τόμο Tomas Tranströmer, Τα Ποιήματα, μετάφραση Βασίλης Παπαγεωργίου, εκδόσεις Printa 2004.

Εσπρέσο

Ο μαύρος καφές στο πεζοδρόμιο
με καρέκλες και τραπέζια φανταχτερά σαν έντομα.

Πολύτιμες, αιχμαλωτισμένες σταγόνες
γεμάτες με την ίδια δύναμη που έχει το Ναι και το Όχι.

Βγαίνει από σκοτεινά καφέ
κι ατενίζει τον ήλιο ασκαρδαμυκτί.

Στο φως της μέρας μια τελεία ευεργετικού μαύρου
που χύνεται γρήγορα μέσα στον χλομό πελάτη.

Μοιάζει τις σταγόνες της μαύρης βαθύνοιας
που μερικές φορές κλείνονται στην ψυχή

και μας δίνουν ένα ευεργετικό σκούντημα: Πήγαινε!
Παρότρυνση ν’ ανοίξουμε τα μάτια.