Η Αναστασία Αθήνη-Τσούνη υπήρξε ένα πρόσωπο που, μολονότι δεν ανήκε στους πρωταγωνιστές της Ελλάδας σε πολιτικό ή καλλιτεχνικό επίπεδο, κατάφερε να περάσει στην ιστορία της ελληνικής τηλεοπτικής κυρίως μνήμης μέσα από ένα μοναδικό περιστατικό που προκάλεσε μεγάλο θόρυβο τη δεκαετία του ’90. Το όνομά της έγινε ευρέως γνωστό το 1997, όταν χαστούκισε τη Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου κατά την παρουσίαση του αυτοβιογραφικού βιβλίου της με τίτλο «10 χρόνια και 54 ημέρες» που περιγράφει την κοινή ζωή της με τον Ανδρέα Παπανδρέου, τις αναμνήσεις και τις εμπειρίες της – ο τίτλος αναφέρεται στην περίοδο της σχέσης και του γάμου τους.
Η παρουσίαση γινόταν στις 10 Οκτωβρίου 1997, στη Στοά του Βιβλίου, όπου η 47χρονη Νατάσα Αθήνη-Τσούνη περίμενε υπομονετικά στην ουρά μέχρι να πλησιάσει τη Δήμητρα Λιάνη και να τη χαστουκίσει μπροστά στις κάμερες. Σύμφωνα με αρκετές μαρτυρίες, τη χαστούκισε όχι μία αλλά δύο φορές και η σκηνή, αφού καταγράφηκε από τηλεοπτικές κάμερες, έκανε τον γύρο της χώρας και επαναλαμβανόταν για χρόνια σε δελτία ειδήσεων, αφιερώματα και τηλεοπτικές αναδρομές. Η πράξη της προκάλεσε σοκ και αντιφατικές αντιδράσεις: άλλοι την καταδίκασαν ως απαράδεκτη και βίαιη, ενώ άλλοι τη θεώρησαν μια «λαϊκή αντίδραση» απέναντι σε ένα πρόσωπο που είχε εισπράξει αρνητικά σχόλια από την κοινή γνώμη.
Μετά το επεισόδιο, απομακρύνθηκε από άνδρες της ασφάλειας και οδηγήθηκε στο υπόγειο του βιβλιοπωλείου μέχρι να φτάσει περιπολικό και να την παραλάβει. Σύμφωνα με τις δικές της αφηγήσεις, εκεί τη συνάντησε η ίδια η Δήμητρα Λιάνη, η οποία τη ρώτησε γιατί το έκανε. «Δεν ξέρω, ίσως να είχα φορτιστεί από όσα λέγονται για σένα στις εκπομπές», ήταν η απάντηση που πήρε. Εξερχόμενη από το βιβλιοπωλείο η χήρα του πρώην πρωθυπουργού είπε πως δεν επιθυμούσε τη δίωξη της γυναίκας και πως αυτό ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό.
Το επεισόδιο όμως δεν έμεινε χωρίς συνέπειες. Η Αθήνη-Τσούνη οδηγήθηκε στον εισαγγελέα και το 1999 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης επτά μηνών για απρόκλητη έργω εξύβριση. Άσκησε έφεση και τελικά η δίωξη έπαψε, ενώ η πειθαρχική ποινή που της επιβλήθηκε αφορούσε την υπηρεσιακή της εξέλιξη, γεγονός που δείχνει ότι η πράξη της δεν αντιμετωπίστηκε ως απλό τηλεοπτικό «στιγμιότυπο» αλλά ως σοβαρή δημόσια εκτροπή.
Η Αθήνη-Τσούνη δεν εξαφανίστηκε από τη δημόσια σφαίρα. Με τα χρόνια προσπάθησε να δραστηριοποιηθεί πολιτικά, με συμμετοχές ή υποψηφιότητες, χωρίς όμως να καταφέρει να αποκτήσει σταθερή παρουσία ή εκλογική επιτυχία.
Γεννήθηκε στο Μοναστηράκι της Βόνιτσας. Το 1967 πέρασε στη Νομική όπου αρχικά σπούδασε στο Οικονομικό και στη συνέχεια γράφτηκε και στο Νομικό Τμήμα. Στα γεγονότα της Νομικής το 1973, σύμφωνα με την ίδια, ξυλοκοπήθηκε από έναν αστυνομικό στην ταράτσα του κτιρίου όπου είχαν συγκεντρωθεί οι φοιτητές. Δραστήρια γυναίκα, ήταν μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, του Συλλόγου των Απανταχού Ρουμελιωτών, του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και της Οργάνωσης «Διεθνής διαφάνεια για την καταπολέμηση της διαφθοράς».
Έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2026, αφήνοντας πίσω της μια παράδοξη κληρονομιά, καθώς δεν έμεινε γνωστή για το έργο ή τις ιδέες της αλλά για μια στιγμή έντασης που συμπύκνωσε την πολιτική και κοινωνική ατμόσφαιρα μιας ολόκληρης εποχής. Για πολλούς υπήρξε απλώς μια «τηλεοπτική ιστορία». Για άλλους, ένα σύμβολο της έντονης, συχνά εκρηκτικής σχέσης της ελληνικής κοινωνίας με την πολιτική και τα δημόσια πρόσωπα.
Με αφορμή τον θάνατό της ο Άρης Δημοκίδης εμπλουτίζει το παλιότερο πόντκαστ που είχε κάνει για την «εθνική μας χαστουκίστρια» με εξελίξεις, παρατηρήσεις και γεγονότα που ακολούθησαν τη δημιουργία του.
Συνεργάτις περιεχομένου: Ελένη Καλέση
Μουσική επένδυση: Nalyssa Green / Pan Pan / New*Deal / Teo x3 / Petros Satrazanis / Epidemic Sound / Βασίλης Κωστάκης / Armagos
*Τα αποσπάσματα απ’ την ΕΡΤ προέρχονται απ’ το Αρχείο της ΕΡΤ, το οποίο ευχαριστούμε θερμά για την άδεια χρήσης
