Ορέστης Ανδρεαδάκης

1

Απόστολος Δοξιάδης, Χρίστος Χ. Παπαδημητρίου, Αλέκος Παπαδάτος, Annie di Dona, Logicomix,
Eκδόσεις Ίκαρος.

Ένα από τα καλύτερα graphic novel που έχω διαβάσει ποτέ κι ένα από τα πλέον συναρπαστικά βιβλία της τελευταίας δεκαετίας. Φιλοσοφία, λογική και μαθηματικά συνταξιδεύουν σε μια εκθαμβωτική περιπέτεια αισιοδοξίας και αλήθειας, με υπέροχες ιστορίες που η μια βγαίνει μέσα απόν την άλλη. Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου -ο νομπελίστας Μπέρτραντ Ράσελ- συνομιλεί με την ιστορία κι αντιπαρατίθεται με την τρέλα, αναζητώντας τις απαρχές και τη διαδικασία της σκέψης. Οι δημιουργοί παρεμβαίνουν συχνά στην πλοκή εμπλουτίζοντάς την με χιούμορ και τελικά οδηγούν τον αναγνώστη σε μια πρωτότυπη εμπειρία εικόνων και ρυθμού. Λαμπρό σενάριο, λιτός και ακριβής λόγος, εξαίσιο σχέδιο.

2

Alice Sebold, Παραδεισένια οστά, μτφρ.: Σοφία Μαριάτου,
εκδόσεις Λιβάνη

Μόλις το άρχισα, ενόψει της μεταφοράς του από τον Πίτερ Τζάκσον των Δαχτυλιδιών, κι έτσι δεν είμαι ακόμη σίγουρος αν πρόκειται για σπουδαία λογοτεχνία. Σίγουρα όμως είναι τρομερά συγκινητικό - διαβάζεις και κλαις. Εκπληκτική ατμόσφαιρα κι αφήγηση που σε παρασέρνει. Αναπάντεχο και το θέμα του: δεκατετράχρονη μαθήτρια πέφτει θύμα βιασμού και δολοφονείται. Από τον Παράδεισο παρακολουθεί την οικογένειά της να προσπαθεί να συμβιβαστεί με την απώλεια και να βρει τον δολοφόνο της. Στην Ελλάδα εκδόθηκε το 2002 και το βρίσκεις δύσκολα, αν και φαντάζομαι ότι θα επανεκδοθεί σύντομα.

3

Chuck Palahniuk, Πνιγμός, μτφρ.: Νίνα Μπούρη,
εκδόσεις Οξύ

Κι αυτό με κινηματογραφική αφορμή, αφού μεταφέρθηκε πέρσι με τον Σαμ Ρόκγουελ και την Αντζέλικα Χιούστον. Το είχαμε παίξει και στις Νύχτες Πρεμιέρας, αλλά δεν βγήκε ποτέ στις αίθουσες. Ο Palahniuk είναι ο συγγραφέας του Fight Club κι είναι κι εδώ εξίσου παραληρηματικός: ο ήρωάς του είναι εθισμένος στο σεξ. Συμμετέχει σε γκρουπ απεξάρτησης, δουλεύει ως ζωντανό έκθεμα σε θεματικό πάρκο για την ιστορία των ΗΠΑ και φροντίζει τη μητέρα του, η οποία πάσχει από άνοια, αλλά έχει και επικίνδυνες εκρήξεις διαύγειας. Καθαρή αμερικανική γραφή, αθώα, άμεση, και επιθετική. Σχεδόν εφηβική. Σαν να παρακολουθείς μια τρελή ταινία - ακόμη κι αν δεν ξέρεις ότι έχει ήδη γυριστεί.

4Simon Critchley, Το βιβλίο των νεκρών φιλοσόφων, μτφρ.: Γιάννης Ανδρέου,
εκδόσεις Πατάκη

Ευφάνταστο λεξικό φιλοσοφίας και ταυτόχρονα απίστευτα αστείο και σατιρικό πόνημα που περιγράφει τους τρόπους με τους οποίους πέθαναν όλοι σχεδόν οι φιλόσοφοι της ανθρωπότητας: ο Ηράκλειτος από ασφυξία σκεπασμένος με κοπριά, ο Εμπεδοκλής πέφτοντας στον κρατήρα της Αίτνας για να γίνει θεός κι ο Χέγκελ άφησε την τελευταία του πνοή λέγοντας «ένας μόνον με κατάλαβε στη ζωή μου... κι ούτε κι αυτός με κατάλαβε». Περισσότεροι από 190 φιλόσοφοι -προφανώς όλοι νεκροί- συνηγορούν με τον συνάδελφό τους Μονταίν, ο οποίος είπε ότι «το φιλοσοφείν είναι μάθηση θανάτου».

5 Vladislav Bajac, Ο Μέγας Αλέξανδρος στη γη των Κελτών, μτφρ.: Μαρία Κεσίνη,
εκδόσεις Κέδρος

Τυπικό «ιστορικό μυθιστόρημα» σίγουρα δεν είναι. Προσωπικά με μπέρδεψε ευχάριστα. Ο Αλέξανδρος, ο γιος του Φιλίππου, συναντά έναν Κέλτη δρυΐδη, ενώ η σοφία του Αριστοτέλη μπολιάζεται στην προφορική παράδοση, μέρος της οποίας είναι και ο Σέρβος συγγραφέας του αταξινόμητου αυτού βιβλίου. Μάχες κι άλλα τέτοια ηρωικά σπανίζουν, η αμφιβολία διατρέχει συνεχώς όλες τις σελίδες, ενώ αντίπαλοι πολιτισμοί επηρεάζουν ο ένας τον άλλον και βρίσκουν κοινές ισορροπίες. Το παρελθόν των αρχαίων Ελλήνων και των Κελτών είναι μια αφορμή πολεμικής (και αναμφίβολα φιλοσοφικής) συζήτησης.