ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter

Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ

0

Το λεύκωμα με τίτλο "New Wave: A Revolution in Design" που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες συγκεντρώνει αφίσες και ποικίλο διαφημιστικό υλικό από τις ταινίες του Γαλλικού Νέου Κύματος στις δεκαετίες του '50 και του '60 που είχε συγκεντρώσει ο συλλέκτης Tony Nournmandεδώ και τριάντα χρόνια. Γεννημένος στην Τεχεράνη αλλά μόνιμος κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου από το 1976, ο Nourmand υποστηρίζει ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη συλλογή έντυπου υλικού προώθησης των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ στον κόσμο με πάνω από 3.000 αντικείμενα. Μόνο που πλέον δεν του ανήκουν αφού το 2011 πούλησε τη συλλογή του σε Άγγλο συλλέκτη, ο οποίος όμως του επέτρεψε πρόσβαση στη συλλογή για το πρότζεκτ της έκδοσης αυτού του βιβλίου.

Απ' όπου κι αν προέρχονταν όμως οι δημιουργοί αυτών των αφισών, αυτό που τους συνέδεε ήταν το νεαρό της ηλικίας, η αναζήτηση της ελευθερίας στην έκφραση, η εξοικείωση με τα αισθητικά και εικαστικά ρεύματα της εποχής και η πρόθεση τους να αλλάξουν τους κανόνες και να αναδείξουν την πρωτοπορία στο έργο τους.

Το πιο σημαντικό κομμάτι της συλλογής ανήκει φυσικά στις αριστουργηματικές αφίσες των ταινιών του Γκοντάρ, του Τρυφό, του Ρεναί, του Μαλ και όλων των υπόλοιπων επιφανών δημιουργών του πρωτοποριακού Νέου Κύματος στη Γαλλία. Τις αφίσες που παρουσιάζονται στο βιβλίο σχεδίασαν εικαστικοί και γραφίστες από διαφορετικά μέρη του πλανήτη – Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ανατολική Ευρώπη – ειδική μνεία όμως θα πρέπει να γίνει στους σχεδιαστές και εικονογράφους χωρών του τότε «ανατολικού μπλοκ», όπως η Ουγγαρία, η Τσεχοσλοβακία και η Πολωνία, χώρες με την δική τους σημαντική παράδοση στον σχεδιασμό και την τυπογραφία.

Απ' όπου κι αν προέρχονταν όμως οι δημιουργοί αυτών των αφισών, αυτό που τους συνέδεε ήταν το νεαρό της ηλικίας, η αναζήτηση της ελευθερίας στην έκφραση, η εξοικείωση με τα αισθητικά και εικαστικά ρεύματα της εποχής και η πρόθεση τους να αλλάξουν τους κανόνες και να αναδείξουν την πρωτοπορία στο έργο τους, όπως ακριβώς και οι σκηνοθέτες των ταινιών του Νέου Κύματος.

Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Με κομμένη την ανάσα (Ζαν Λυκ Γκοντάρ, 1960) / Jiří Hilmar, Τσεχοσλοβακία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Αλφαβίλ (Ζαν Λυκ Γκοντάρ, 1965) / Andrzej Krajewski, Πολωνία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Δυο Τρία Πράγμα Που Ξέρω Γι' Αυτήν (Ζαν Λυκ Γκοντάρ, 1966) / René Ferracci, Γαλλία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Φάρεναϊτ 451 (Φρανσουά Τρυφό, 1966) / György Kemény, Ουγγαρία

 

Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Οι ομπρέλες του Χερβούργου (Ζακ Ντεμί, 1964) / Kazuo Kamimura, Ιαπωνία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Η Κινέζα (Ζαν Λυκ Γκοντάρ, 1967) / Kiyoshi Awazu, Ιαπωνία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Ασανσέρ για δολοφόνους (Λουί Μαλ, 1958) / Jan Lenica, Πολωνία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Ενας άνδρας, μια γυναίκα (Κλοντ Λελούς, 1966) / René Ferracci, Γαλλία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Ο πορτοφολάς (Ρομπέρ Μπρεσόν, 1959) / Christian Broutin, Γαλλία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Με κομμένη την ανάσα (Ζαν Λυκ Γκοντάρ, 1960) / Clément Hurel
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Η Ζαζί στο μετρό (Λουί Μαλ, 1960) / Jolanta Karczewska, Πολωνία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Μύριελ (Αλέν Ρενέ, 1963) / Hans Hillman, Γερμανία
Οι αφίσες των ταινιών της Νουβέλ Βαγκ ήταν εξίσου πρωτοποριακές με τα ίδια τα φιλμ Facebook Twitter
Λόλα (Ζακ Ντεμί, 1961) / Maciej Hibner, Πολωνία

Με στοιχεία από το British Film Institute και τον Guardian

Βιβλίο
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Το Στούντιο του Ορφέα»: Ο Γκοντάρ δημιούργησε στο Ίδρυμα Prada του Μιλάνου τον ιδανικό του χώρο εργασίας και διαμονής

Design / «Το Στούντιο του Ορφέα»: Ο Γκοντάρ δημιούργησε στο Ίδρυμα Prada του Μιλάνου τον ιδανικό του χώρο εργασίας και διαμονής

Ο 89χρονος σκηνοθέτης έφτιαξε έναν χώρο γεμάτο τεχνικά εργαλεία, έπιπλα και αντικείμενα προσωπικής του επιλογής, τον οποίο μπορεί το κοινό να επισκεφτεί κατόπιν κράτησης και να παρακολουθήσει την τελευταία ταινία του, «σα να είναι στο σπίτι του».

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ντιπές Τσακραμπάρτι: «Μόνο οι τεχνοκράτες έχουν συγκεκριμένα σχέδια για την κλιματική αλλαγή»

Βιβλίο / Ντιπές Τσακραμπάρτι: «Δεν θα επιβιώσουμε αν συνεχίσουμε να ψεκάζουμε με αεροζόλ»

Μπορεί το όνομα του Ντιπές Τσακραμπάρτι να μην είναι ιδιαίτερα γνωστό στην Ελλάδα, όμως ο ινδικής καταγωγής συγγραφέας του δοκιμίου «Κλιματική αλλαγή και ιστορία: Τέσσερις θέσεις» θεωρείται από τους κορυφαίους σύγχρονους στοχαστές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Θα σώσουν η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ και η Ντούα Λίπα την αγορά του βιβλίου;

Βιβλίο / Μπορεί η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ να σώσει την αγορά του βιβλίου;

Αυξάνονται οι λέσχες ανάγνωσης που καθιερώνουν οι διάσημοι μπαίνοντας σε κριτικές επιτροπές και αναλαμβάνοντας τον ρόλο του κριτικού. Και παρά τις αντιρρήσεις, αυτοί έχουν φέρει ξανά το βιβλίο στην πρώτη γραμμή.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Βιβλίο / Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Λειτούργησε ως κέντρο Γερμανών αντιφρονούντων πριν από τον πόλεμο, έγινε έδρα της Γερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Κατοχή και κέντρο υποδοχής των διασωθέντων από στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Απελευθέρωση.
THE LIFO TEAM
Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Βιβλίο / Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Στην αυτοβιογραφία του «I Regret Almost Everything», ο Κιθ ΜακΝάλι δεν αφηγείται την ιστορία ενός θριαμβευτή αλλά ενός ανθρώπου που μετέτρεψε την ανασφάλεια σε αισθητική. Η ειλικρινής, ωμή αφήγησή του είναι ένας ανελέητος απολογισμός γεμάτος ενοχές, αποτυχίες και μια επίμονη αίσθηση ότι τίποτα από όσα έχτισε δεν μπόρεσε να καλύψει το εσωτερικό του κενό.
M. HULOT
Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Βιβλίο / Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Καλλιτέχνιδα με πολύπλευρο έργο ‒ σινεμά, περφόρμανς, βιβλία, video art. Μια ανήσυχη, τολμηρή, σύγχρονη Aμερικανίδα που δεν ησυχάζει στιγμή. Έρχεται στην Αθήνα, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Το πίσω ράφι/ Τόνι Μόρισον «Τζαζ»

Το πίσω ράφι / «Τζαζ»: Η σκοτεινή ιστορία που έδωσε στην Τόνι Μόρισον το Νόμπελ

Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’20, εν μέσω της Μεγάλης Μετανάστευσης και της έκρηξης της τζαζ, η μεγάλη Αφροαμερικανίδα συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία έρωτα και βίας, φωτίζοντας τα τραύματα του παρελθόντος που διαμορφώνουν τις ζωές των ηρώων της.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: O ασπρόμαυρος κόσμος του Πάμπστ

The Review / Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: Η άνοδος και η πτώση ενός σπουδαίου σκηνοθέτη

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάει με τον κορυφαίο μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη για το μυθιστόρημα «Ασπρόμαυρο» του Ντάνιελ Κέλμαν. Ήρωας του βιβλίου είναι ο Αυστριακός σκηνοθέτης Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και θέμα του οι καλλιτέχνες που συνθηκολόγησαν με το Κακό στις ποικίλες σατραπείες του κόσμου. Εν προκειμένω, στη ναζιστική Γερμανία.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Γκαμπριέλ Ζουκμάν / «Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Ο Γάλλος οικονομολόγος, Γκαμπριέλ Ζουκμάν, που έγινε διάσημος με την πρότασή του για άπαξ φορολόγηση 2% σε κάθε μεγιστάνα επιμένει ότι η σκανδαλώδης φοροδιαφυγή των πολλά εχόντων δεν είναι φυσικός νόμος αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που επιβάλλεται να αλλάξουν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
 Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Radio Lifo / Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης κουβεντιάζει με τον Τάσο Μπρεκουλάκη και τη Μαρία Δρουκοπούλου με αφορμή το νέο του βιβλίο «Μέσα από τις λέξεις» και λύνει όλες τους τις απορίες.
THE LIFO TEAM
Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος, ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες και δικά μας παιδιά.

Βιβλίο / Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος κι ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες- δικά μας παιδιά

Σύμφωνα με την έκδοση «Ο Βουρκόλακας και άλλα μορμολύκεια», η μορφή του ενυπήρχε στις ελληνικές αφηγήσεις, διαπερνώντας αρχαίες δοξασίες και προφορική παράδοση - έτσι εξηγείται το πρόσφατο ενδιαφέρον για τις ιστορίες λαογραφικού τρόμου.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Βιβλίο / Είναι ο Πολ Λιντς ο σπουδαιότερος εν ζωή Ιρλανδός συγγραφέας;

Η πρόσφατη έκδοση του «Πιο πέρα από τη θάλασσα» στα ελληνικά αποδεικνύει με τον πιο παραστατικό τρόπο ότι ο Ιρλανδός συγγραφέας δεν είναι μόνο ο πιο ουσιαστικός αναθεωρητής του μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, αλλά ίσως και ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της λογοτεχνίας της χώρας του.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Έρση Σωτηροπούλου: «Ταμπού σήμερα είναι να ουρλιάζεις από έρωτα»

Πολυμεταφρασμένη και πολυβραβευμένη, με παρουσία σχεδόν πέντε δεκαετιών στο λογοτεχνικό προσκήνιο, η γνωστή συγγραφέας ανατρέχει στα νεανικά της χρόνια, μιλά για την έλξη που της ασκούσε ανέκαθεν το διαφορετικό και σχολιάζει τη σύγχρονη πραγματικότητα.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Βιβλίο / «Queer καλλιστεία το 1929 μόνο η Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να κάνει»

Στο βιβλίο του «Καλλιστεία» ο Μανώλης Μελισσάρης περιγράφει πώς μια παρέα queer ανδρών έκανε στη συμπρωτεύουσα το 1929 τον δικό της διαγωνισμό ομορφιάς, παράλληλα με τον πρώτο «επίσημο», αναβιώνοντας ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ