«Αν με ανοίγατε, θα βρίσκατε μέσα μου παραλίες» - και άλλες έξοχες ατάκες της Ανιές Βαρντά

«Αν με ανοίγατε, θα βρίσκατε μέσα μου παραλίες» - και άλλες έξοχες ατάκες της Ανιές Βαρντά Facebook Twitter
Η Ανιές Βαρντά στο 'αυτοβιογραφικό' της ντοκιμαντέρ, «Οι παραλίες της Ανιές» του 2009.
1

Εκτός από μια σπουδαία και πολυσχιδής σκηνοθέτιδα με τεράστια και απείρως σημαντική φιλμογραφία, η Ανιές Βαρντά ήταν επίσης μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της κουλτούρας, διόλου εσωστρεφής και πάντα πρόθυμη να μοιραστεί τις απόψεις και την κοσμοθεωρία της με την ίδια θέρμη που εξέφραζε την επιθυμία της να συνεχίσει να δουλεύει μέχρι το τέλος.

«Με τις ταινίες μου», είχε πει κάποτε, «ήθελα πάντα να κάνω τους ανθρώπους να κοιτάξουν βαθιά. Δεν θέλω να υποδείξω πράγματα, αλλά να υποκινήσω στους ανθρώπους την επιθυμία να δουν από μόνοι τους».

Οι παλιές συνεντεύξεις της είναι γεμάτες από τέτοια διαμάντια. Η Βαρντά ήταν μια μηχανή ατάκας για τα πάντα από τον μισογυνισμό στο Χόλιγουντ μέχρι τη μανία της με το δενδρολίβανο, το οποίο κατανάλωνε με το κιλό «πίνοντάς» το σε ποτήρια με ζεστό νερό, κυρίως όταν εργαζόταν.

«Άλλοι πίνουν καφέ, άλλοι παίρνουν αμφεταμίνες, εγώ σπιντάρω με δενδρολίβανο» είχε πει. «Το όνομα της εταιρείας μου είναι Ciné-Tamaris, που είναι ένα είδος δενδρολίβανου. Αυτή είναι η αμφεταμίνη μου. Ζεστό νερό και βότανο. Προτιμώ να σκέφτομαι πάντως ότι την έχουμε μέσα μας την ενέργεια. Βρίσκεται κάπου εντός, αλλά μερικές φορές κοιμάται. Προσπαθώ να την ξυπνάω όταν την χρειάζομαι».

«Δεν είχα κλείσει καλά-καλά τα 30 και με αποκαλούσαν ήδη 'γιαγιά' [της Νουβέλ Βαγκ]. Είχα αρχίσει να γερνάω φαίνεται σε πολύ νεαρή ηλικία».

Όσο για την ταμπέλα της φεμινίστριας σκηνοθέτιδας που της είχε αποδοθεί από νωρίς (και την είχε αποδεχθεί), είχε δηλώσει: «Νομίζω ότι ήμουν φεμινίστρια πριν γεννηθώ ακόμα. Θα πρέπει να υπήρχε κάπου ένα φεμινιστικό χρωμόσωμα».

Αυτό που ίσως την ενοχλούσε λίγο ήταν η πρώιμη ταμπέλα της «νονάς» αλλά και της «γιαγιάς» ενίοτε της Νουβέλ Βαγκ: «Δεν είχα κλείσει καλά-καλά τα 30 και με αποκαλούσαν ήδη 'γιαγιά' [της Νουβέλ Βαγκ]. Είχα αρχίσει να γερνάω φαίνεται σε πολύ νεαρή ηλικία».

«Αν με ανοίγατε, θα βρίσκατε μέσα μου παραλίες» - και άλλες έξοχες ατάκες της Ανιές Βαρντά Facebook Twitter
Σκηνοθετώντας το "La Pointe Courte", το 1954

Παρότι κυρίως η Βαρντά γύριζε ταινίες στη Γαλλία, είχε εργαστεί και στο Λος Άντζελες – είχε μετακομίσει εκεί στα τέλη της δεκαετίας του '60 με τον σύζυγό της, τον σκηνοθέτη Ζακ Ντεμί, ο οποίος είχε υπογράψει συμβόλαιο τότε με την Columbia Pictures. «Από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου, ερωτεύτηκα αυτή την περίεργη πόλη» είχε πει σε μια συνέντευξή της. Συγχρόνως όμως διαισθανόταν και το χάσμα ανάμεσα στην κουλτούρα του Χόλιγουντ και στο δικό της έργο: «Εγώ δεν έκανα καριέρα, έκανα ταινίες. Είναι πολύ διαφορετικό».

Στη δεκαετία του '80 πάντως, αποφάσισαν μαζί με τον Ντεμί να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στο Χόλιγουντ. Η Βαρντά όμως αποφάσισε ότι ήταν μάταιη η απόπειρα όταν σε μια συνάντησή τους με έναν παραγωγός, αυτός την τσίμπησε συγκαταβατικά στο μάγουλο. Η αντίδρασή της ήταν άμεση και καίρια, όπως είπε στην περσινή συνέντευξή της στον Guardian: «Ήταν αηδιαστικό εκ μέρους του να με τσιμπήσει στο μάγουλο. Τον χαστούκισα. Το άξιζε όμως».

Στην ίδια αυτή συνέντευξη είχε μιλήσει και για την συνεργασία της με τον καλλιτέχνη JR για το ντοκιμαντέρ Faces Places (για το οποίο έγινε η μεγαλύτερη σε ηλικία υποψήφια βραβείου Όσκαρ) στο οποίο οι δύο τους εμφανίζονται να περιφέρονται με γοργούς ρυθμούς ανά τη Γαλλία.

Ο JR έμοιαζε να μην υπολογίζει την ηλικία της 90χρονης δημιουργού, και έτσι ακριβώς το προτιμούσε και η ίδια: «Δεν με αφορά η προστασία της τρίτης ηλικίας. Είμαι ακόμα ζωντανή. Έχω ακόμα περιέργεια. Δεν θέλω να μου φέρονται σαν γέρικο υπόλειμμα μιας σαπισμένης σάρκας!».

Παρότι το Faces Places είχε να κάνει κυρίως με τους ανθρώπους που η ίδια και ο JR συναντούσαν καθ' οδόν, είναι επίσης και μια ματιά στη ζωή της και στην καλλιτεχνική της πορεία, κάτι που έκανε πιο διεξοδικά στο ντοκιμαντέρ του 2009, «Οι παραλίες της Ανιές», όπου η Βαρντά επισκέπτεται συναισθηματικά ορόσημα από το παρελθόν της. Εξηγώντας τον τίτλο της ταινίας, είχε πει τότε: «Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε τους ανθρώπους, θα βρίσκαμε τοπία. Αν ανοίγαμε εμένα, θα βρίσκαμε παραλίες».

 

Με στοιχεία από το Vanity Fair

Οθόνες
1

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

H ταινία «Αναζήτησις...» του Ερρίκου Ανδρέου από το 1972, με την Έλενα Ναθαναήλ, τον Άγγελο Αντωνόπουλο και την έξοχη μουσική του Γιάννη Σπανού

Οθόνες / «Αναζήτησις...»: Η cult ταινία του Ερρίκου Ανδρέου από το 1972 με την έξοχη μουσική του Γιάννη Σπανού

Μια ερωτική, κοινωνική και αστυνομική περιπέτεια με την Έλενα Ναθαναήλ και τον Άγγελο Αντωνόπουλο που ανατέμνει τον τρόπο ζωής του τζετ-σετ και την εξουσιαστική επιβολή του στις κατώτερες τάξεις.
ΦΩΝΤΑΣ ΤΡΟΥΣΑΣ
Οι ρέπλικες δεν πεθαίνουν ποτέ: 40 χρόνια Blade Runner

Σαν Σήμερα / 40 χρόνια «Blade Runner»: Οι ρέπλικες δεν πεθαίνουν ποτέ

Η θρυλική ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ που έκανε πρεμιέρα ακριβώς πριν από 40 χρόνια έσμιξε μοναδικά το φιλμ νουάρ με την επιστημονική φαντασία για να αναρωτηθεί τι σημαίνει τελικά να είσαι άνθρωπος.
ΑΚΗΣ ΚΑΠΡΑΝΟΣ
10 επιλογές για τα θερινά (και όχι μόνο) σινεμά

Οθόνες / 10 ταινίες, 10 λόγοι να βρεθείς σε ένα θερινό σινεμά αυτό το καλοκαίρι

Η ενισχυμένη δεκάδα των ταινιών που περιμένουμε στα μέσα του καλοκαιριού μέχρι και τις ζεστές πρώτες εβδομάδες του Σεπτεμβρίου περιλαμβάνει τα πάντα: παγκόσμιες πρεμιέρες, Μarvel και σταρ, οσκαρικά φιλμ που ποντάρουν στην επιθυμία του κοινού να τα απολαύσει κανονικά, στην αίθουσα δηλαδή, κωμωδίες και επανεκδόσεις, και μια πολυαναμενόμενη μεταφορά μαζικού μπεστ σέλερ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
4 λόγοι να δεις Borgen

Οπτική Γωνία / Τέσσερις λόγοι να δεις «Borgen»

Καθώς το ελληνικό καλοκαίρι προχωράει, το κόστος ζωής ανεβαίνει και τα ελληνικά νησιά ακριβαίνουν, η ιδέα των διακοπών με Νetflix και κλιματιστικό κερδίζει έδαφος. Το «Borgen» είναι ένα πολιτικό δράμα από τη Δανία. Ξεκίνησε το 2010 και πρόσφατα επανήλθε με την 4η σεζόν. Αξίζει!
ΒΙΒΙΑΝ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
Βραβείο Κοινού LUX 2022: Τρεις Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, τρεις εξαιρετικά επίκαιρες ταινίες

EU Arts & Culture / Βραβείο Κοινού LUX 2022: Τρεις Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, τρεις εξαιρετικά επίκαιρες ταινίες

Η LiFO βρέθηκε στο Στρασβούργο, παρακολούθησε από κοντά την τελετή απονομής του φετινού Βραβείου Κοινού LUX στο Ευρωκοινοβούλιο και συνομίλησε με τους σκηνοθέτες Σεμπάστιαν Μάιζε («Μεγάλη Απόδραση»), Γιόνας Πόερ Ράσμουσεν («Flee») και Τζασμίλα Ζμπάνιτς («Κβο Βάντις, Άιντα;»).
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ
ΣABBATO 18/06- Το Μεγάλο Αφιέρωμα: Μέσα στις σειρές του Γιώργου Καπουτζίδη 

Μικροπράγματα / Μέσα στις σειρές του Γιώργου Καπουτζίδη 

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για τις συναρπαστικές ιστορίες πίσω απ' τις σειρές «Σαββατογεννημένες», «Παρά 5», «Εθνική Ελλάδος» και «Σέρρες», όπως τις αποκαλύπτει ο ίδιος ο δημιουργός τους.
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

σχόλια

1 σχόλια

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ