«Ασυμβίβαστοι»: Προδημοσίευση από το νέο μυθιστόρημα του Μάριο Ντεζιάτι

Προδημοσίευση: «Ασυμβίβαστοι» του Mario Desiati Facebook Twitter
Mario Desiati Φωτ.: Marika Desiati
0

Η ΚΛΑΟΥΝΤΙΑ ΕΙΣΒΑΛΛΕΙ στη ζωή του Φραντσέσκο ένα ηλιόλουστο πρωινό, στο σχολικό προαύλιο μιας επαρχιακής πόλης της νότιας Ιταλίας. Η συνάντησή τους, σαν κεραυνός στη ζωή τους, γεννά μέσα τους μια πρωτόγνωρη επιθυμία: την επιθυμία για ζωή.

Θα μεγαλώσουν μαζί, διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον, όπως η φωτιά και το νερό. Εκείνη, μια εκκεντρική κοκκινομάλλα που φοράει γραβάτες, πάντα φευγάτη. Εκείνος συνεσταλμένος, διστακτικός, μα με τη φλόγα της ερωτικής περιέργειας να σιγοκαίει μέσα του. Δυο ασυμβίβαστοι, δυο άνθρωποι που νιώθουν να μην τους χωράει ο τόπος, ή με άλλα λόγια απλώς δυο νέοι.

Με γλώσσα λυρική και τρυφερή, ο Μάριο Ντεζιάτι τολμά να καταδυθεί στον ερωτικό κόσμο και στις ιδιαιτερότητες μιας ρευστής, ξεριζωμένης, ασυμβίβαστης γενιάς: της δικής του. Της γενιάς των millennials, των σημερινών σαραντάρηδων, που απελευθερώθηκαν και δεν φοβήθηκαν να αναζητήσουν τη θέση τους στον κόσμο μακριά από τον τόπο τους, και που ένιωσαν πραγματικά πολίτες της Ευρώπης.

Ένα μυθιστόρημα για το αίσθημα του ανήκειν, την αυτοεκτίμηση, τις ακλόνητες φιλίες, και τις άπειρες μορφές που μπορεί να λάβει η ερωτική επιθυμία όταν αφήνεται να εκδηλωθεί.

Ο Μάριο Ντεζιάτι μεγάλωσε στη Μαρτίνα Φράνκα, μια μικρή πόλη της Νότιας Ιταλίας. Σήμερα ζει μεταξύ Ρώμης και Βερολίνου. Απόφοιτος της Νομικής, εργάστηκε ως δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης στο περιοδικό Nuovi Argomenti και στη συνέχεια ως επιμελητής εκδόσεων και διευθυντής σε εκδοτικό οίκο. Έχει γράψει έντεκα μυθιστορήματα, για τα οποία έχει τιμηθεί με σημαντικά βραβεία, δύο ποιητικές συλλογές και έχει επιμεληθεί πλήθος βιβλίων. Το μυθιστόρημά του Ασυμβίβαστοι τιμήθηκε το 2022 με το σπουδαιότερο λογοτεχνικό βραβείο της χώρας του, το Premio Strega.

Διαβάστε ένα απόσπασμα:

cover
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ: Mario Desiati, Ασυμβίβαστοι, εκδόσεις Κλειδάριθμος, Μτφρ.: Δήμητρα Δότση

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΠΕΡΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ, ο συνεταιρισμός όπου εργαζόμουν χρεοκόπησε· το γραφείο, ένα λυόμενο ανάμεσα στα σπίτια που ξεκοίλιαζαν οι μπουλντόζες, έγινε παρανάλωμα του πυρός όταν κάποιος το περιέλουσε με πετρέλαιο. Η εμπειρία μου, ωστόσο, με τα πρωτόκολλα και τα κτηματολόγια μου φάνηκε χρήσιμη όταν έγινα συνεργάτης σε ένα κτηματομεσιτικό γραφείο – εκείνη την εποχή όλοι έψαχναν ευκαιρίες στην Πούλια για πενταροδεκάρες, κι εγώ κατάφερνα να βάζω μια ρήτρα στα συμβόλαια ενοικίασης που μετέτρεπε τις ενοικιάσεις σε πωλήσεις. Δεν επρόκειτο για απάτη, αλλά για κενό του νόμου. Είχα μάθει ότι ο κόσμος πλήρωνε μόνο και μόνο για να μην έχει μπλεξίματα· οι νέοι ήθελαν να απαλλαγούν από τα εξοχικά σπίτια, τα τρούλι, τα ετοιμόρροπα αγροτόσπιτα που κληρονομούσαν, και οι κερδοσκόποι ήθελαν να τα αγοράσουν ξοδεύοντας όσο το δυνατόν λιγότερα. Η αντιστοίχιση προσφοράς και ζήτησης ήταν η δουλειά μου. Δεν φορούσα σακάκι και γραβάτα όπως όλοι οι συνάδελφοί μου, αλλά ήμουν πάντα φιλικός, συγκαταβατικός και καθαρός σαν φοιτητής στις πρώτες του εξετάσεις· τους ξανακαλούσα όλους στο τηλέφωνο, ακόμη και όταν είχαν υπογραφεί ήδη τα συμβόλαια. Συνήθιζα να αφήνω καφέδες σε αναμονή στις καφετέριες του κέντρου: μια ένδειξη μεγαλοψυχίας και ισχύος που μου κόστιζε ελάχιστα. «Αυτός ο καφές είναι προσφορά του Βελένο, του γιου Βελένο, γιατί αν περιμέναμε από τον πατέρα του, το πολύ πολύ να τρώγαμε καμιά κλοτσιά στον πισινό».

Το γραφείο μου στην παλιά πόλη ήταν ένα iuso, όπως αποκαλούμε εδώ τα ημιυπόγεια, σκαμμένα κάτω από τις πολυκατοικίες σαν καταφύγια χτισμένα στην πέτρα. Από το παράθυρο κοιτούσα τη χρωματιστή δέσμη ενός σιδερένιου φαναριού σε σχήμα κρίνου στη γωνία του δρόμου, ίδιο και απαράλλαχτο από τότε που το τοποθέτησαν εκεί, πριν από κανέναν αιώνα, κι ένα κομμάτι του εαυτού μου ένιωθε ακριβώς όπως εκείνο το γερασμένο σιδερένιο κομμάτι γύρω από το φως.

Το βράδυ επέστρεφα πάντα μόνος στο σπίτι, οι γονείς μου έβλεπαν τηλεόραση σε πολύ χαμηλή ένταση και αποκοιμιούνταν στις αντικριστές άκρες του καναπέ. Δεν ήθελα να γίνω σαν τον πατέρα μου, οκνηρός, με ύφος βραδύποδα. Σημείωνε τους απόντες στο απουσιολόγιο και στη συνέχεια τους έστελνε όλους να παίξουν, έτσι γενικά και αόριστα, «μπάλα». Οι μαθητές του θα μπορούσαν να κάνουν οτιδήποτε στο τσιμεντένιο τετράγωνο όπου απελευθερώνονταν σαν κρατούμενοι, ακόμη και να παίξουν ξύλο. Εκείνος, με το στρογγυλό, αγγελικό του πρόσωπο, τους αγνοούσε. Όσο καλύτερα πήγαιναν οι δουλειές μου με τα σπίτια τόσο περισσότερο ένιωθε μια απειλή να πλανάται γύρω του: ότι θα πέθαινε φτωχός. Ήταν πεπεισμένος ότι θα τον καταλήστευα, και λούφαζε σε μια αρχαϊκή, αέναη θυματοποίηση, χαρακτηριστική των ανθρώπων του Νότου.

Κάποιες μέρες, όταν δεν ήμουν έξω να δείχνω σπίτια, καθόμουν στο γραφείο κι έπαιζα Τέτρις, υπνωτιζόμουν από τις περιστροφές των χρωματιστών τούβλων, σκεφτόμουν την Κλάουντια και αφηνόμουν σε μια πλήρη αποχαύνωση ώσπου χτυπούσε το τηλέφωνο, με έναν νέο πελάτη, ένα ολοκαίνουριο τρούλο προς πώληση, ένα καταπληκτικό ετοιμόρροπο αγροτόσπιτο με αμπέλια που θα έμπαινε και αυτό στον πίνακα με τις ευκαιρίες.

Η ζωή μου είχε γίνει πια μια συνεχής διαπραγμάτευση. Μερικές φορές προχωρούσα στα τυφλά, αλλά στο τέλος τα κατάφερνα, κουβαλώντας αυτή τη μικρή δόξα του εμπόρου που βλέπει την επιχείρησή του να πετυχαίνει, τον τραπεζικό του λογαριασμό κυρίως να φουσκώνει και σπανίως να ξεφουσκώνει. Συμβόλαια, προσύμφωνα αγοραπωλησίας, υποθήκες, εγγυήσεις: οι εκφάνσεις του πλανήτη στον οποίο ζούσα. Στο μεταξύ, στη Μαρτίνα είχαν καταφτάσει πενήντα Σομαλοί, εικοσάχρονοι και άντρες όλοι, ήθελα να τους γνωρίσω από κοντά, όμως αυτοί οι νεαροί με τα στρογγυλά κεφάλια και τα αποστεωμένα πρόσωπα, τα μαύρα ατίθασα μαλλιά και τη σκούρα σαν τον καφέ επιδερμίδα, απαξιούσαν να μου ρίξουν έστω μια ματιά. Πολύ σύντομα, ένα πέπλο καχυποψίας κάλυψε αυτούς τους άντρες που περιφέρονταν στο χωριό και κοιμούνταν σε ένα ρημαγμένο παλιό ξενοδοχείο. Δεν μιλούσαν σε κανέναν, τους πλησίαζαν μονάχα τα παιδιά και οι άρρωστοι που πήγαιναν στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας. Δεν ήταν μόνο τοπικό ζήτημα, στη χώρα δεν γινόταν λόγος για τίποτε άλλο· ήταν λες και αυτοί οι μελαψοί άνθρωποι που περιφέρονταν στους δρόμους ήταν η αιτία της κρίσης, της φτώχειας, των δολοφονιών, των λιμών, των σεισμών. Δεν με τάραζαν αυτά τα λόγια, τα είχα ξανακούσει ως παιδί για τους Αλβανούς και πιο μεγάλος για τους Ρουμάνους, τώρα είχε έρθει η σειρά των μαύρων. Αποτελούσαν μέρος ενός σεναρίου που επαναλαμβάναν οι πιο ανίδεοι και οι πιο κακοί, συχνά οι πιο πλούσιοι.

Παράλληλα με την αποδοκιμασία για τους μαύρους υπήρχε κι εκείνη για τους ομοφυλόφιλους. Ο δήμος είχε αναλάβει τη χορηγία της έκθεσης ενός νεαρού ζωγράφου που ζωγράφιζε άντρες να φιλιούνται. Την είχαν επισκεφθεί μόνο συγγενείς του καλλιτέχνη και μετά βίας κάποιοι ακόμη, όμως η ύπαρξη του δημοτικού θυρεού στο φυλλάδιο είχε σηκώσει κουρνιαχτό. Στο άψε σβήσε οργανώθηκε μια συγκέντρωση στην οποία ένας νεαρός πολιτικός από τη Μαρτίνα άστραψε και βρόντηξε κατά των ομοφυλόφιλων, που έκλεβαν τα χρήματα των σεισμοπαθών. Ο κόσμος τον χειροκρότησε, παρότι στη Μαρτίνα δεν είχε γίνει κανένας σεισμός.

klidarithmos.gr

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Δέκα πρόσφατες σημαντικές εκδόσεις για το Ολοκαύτωμα

Βιβλίο / Δέκα πρόσφατες σημαντικές εκδόσεις για το Ολοκαύτωμα

Μια επιλογή από τις πρόσφατες εκδόσεις, συγκεκριμένα των τριών τελευταίων ετών, που διαχειρίζονται την τραυματική μνήμη της Σοά, από μυθιστορήματα έως δοκίμια και εφηβικά αναγνώσματα με αφορμή την Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Χανίφ Κιουρέισι «Κάτι έχω να σας πω»

Το πίσω ράφι / «Κάτι έχω να σας πω»: Oι πολλές ταυτότητες του Χανίφ Κιουρέισι

Περιπλανώμενος ανάμεσα στο Λονδίνο της νιότης του και στο Λονδίνο της εποχής του Τόνι Μπλερ, ο Βρετανός συγγραφέας ανακεφαλαιώνει προσφιλή του θέματα όπως η φυλετική ταυτότητα και τα όρια της σεξουαλικής ελευθερίας.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Πώς η αρχαιολογία συνδέεται με την αποικιοκρατία και τον ρατσισμό και τι είναι η αρχαιογενετική;

Βιβλία και Συγγραφείς / Πώς η αρχαιολογία συνδέεται με την αποικιοκρατία και τον ρατσισμό;

Ο Νίκος Μπακουνάκης συζητάει με τον Γιάννη Χαμηλάκη, καθηγητή Αρχαιολογίας και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Brown των ΗΠΑ, για το βιβλίο «Αρχαιολογία, έθνος και φυλή», που συνυπογράφει με τον Ράφαελ Γκρίνμπεργκ, καθηγητή Αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.
ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΚΟΥΝΑΚΗΣ
Άννα Φραγκουδάκη: «Έλληνες γινόμαστε, δεν γεννιόμαστε»

Βιβλίο / Άννα Φραγκουδάκη: «Έλληνες γινόμαστε, δεν γεννιόμαστε»

Η ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών και συγγραφέας μιλά, με αφορμή το νέο της βιβλίο, για τον «ορατό και αόρατο ρατσισμό», τους βολικούς εθνικούς μύθους αλλά και τον «ακροδεξιό ανδρισμό από ατσάλι».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ Μπενχαμίν Λαμπατούτ: Ο συγγραφέας φαινόμενο γράφει για την τρέλα

Βιβλίο / Μπενχαμίν Λαμπατούτ: Ο συγγραφέας φαινόμενο γράφει για την τρέλα

Στον «Λίθο της τρέλας» ο Χιλιανός συγγραφέας του «Όταν παύουμε να καταλαβαίνουμε τον κόσμο» αποκαλύπτει την ορμητική παρουσία της τρέλας στη λογοτεχνία, τις τέχνες και τις επιστήμες αλλά και στον κόσμο που ζούμε σήμερα.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
«Μια λέξη μετά την άλλη, μέχρι να νιώσω ότι κάτι ξυπνάει μέσα μου»: Ο Χανίφ Κιουρέισι υπαγορεύει μηνύματα ελπίδας από το κρεβάτι του πόνου

Βιβλίο / «Πίστευα ότι μου έχουν απομείνει μόλις τρεις αναπνοές»: Ο Χανίφ Κιουρέισι υπαγορεύει μηνύματα ελπίδας από το κρεβάτι του πόνου

Παράλυτος μετά το σοβαρό χριστουγεννιάτικό του ατύχημα, ο διάσημος Βρετανός συγγραφέας αφηγείται το δράμα του υπαγορεύοντας tweets στους δικούς του
THE LIFO TEAM
Τα χρήματα δεν θα σου δώσουν ευτυχία ούτε status

Βιβλίο / Τα χρήματα δεν θα σου δώσουν ευτυχία ούτε status

Στο νέο βιβλίο του «Η επανάσταση του στάτους», ο Chuck Thompson υποστηρίζει ότι τα ταξικά σημαίνοντα έχουν αντιστραφεί, έτσι ώστε αυτό που κάποτε ήταν πολυτελές να είναι τώρα «εκτός», ενώ αυτό που κάποτε ήταν ή θεωρείτο χαμηλών προδιαγραφών να είναι τώρα trend. Ωραίοι ισχυρισμοί, αλλά κάτι ξεχνά...
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
«Λόλα Καραμπόλα»

Βιβλίο / «Λόλα Καραμπόλα»: Το queer λογοτεχνικό διαμάντι της Ερωφίλης Κόκκαλη

Η νεοεμφανιζόμενη συγγραφέας μας μιλά για το πρώτο της μυθιστόρημα, για τη ΛΟΑΤΚΙ+ και την τρανς συνθήκη, για επιθυμίες κι έρωτες, για τα διδάγματα του παρελθόντος και τις προκλήσεις του μέλλοντος.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΡΙΤΗ 17/01- Με κλομπ, χωρίς όπλο: Μια ματιά στην ιστορία της αστυνόμευσης στην Ελλάδα 

Βιβλία και Συγγραφείς / Με κλομπ, χωρίς όπλο: Μια ματιά στην ιστορία της αστυνόμευσης στην Ελλάδα

Ο Νίκος Μπακουνάκης συζητάει με τον ιστορικό Αχιλλέα Φωτάκη για το βιβλίο του «Αστυνομία Πόλεων - Τα πρώτα βήματα στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θεμέλιο.
ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΚΟΥΝΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ