Ο Άρης Σερβετάλης και η Έφη Μπίρμπα μιλούν για τον Ριχάρδο Β' και έχουν πολλά να πουν

Ο Άρης Σερβετάλης και η Έφη Μπίρμπα μιλούν για τον Ριχάρδο Β' και έχουν πολλά να πουν Facebook Twitter
Αντίθετα με άλλους βασιλιάδες, ο Ριχάρδος Β' είναι ένα πρόσωπο πιο κοντά στην ανθρώπινη βάσανο, γιατί δοκιμάζεται στη λυδία λίθο της εξουσίας.
1

Επιχείρησαν να παρουσιάσουν μια ιστορία πλούσια σε μηνύματα και ηθικά διδάγματα για τον ρόλο της εξουσίας και την αλλοίωση του ανθρώπου μέσα απ' αυτήν, με έναν ήρωα του Σαίξπηρ στο επίκεντρο που δεν είναι και τόσο δημοφιλής. Όπως φαίνεται, το αθηναϊκό κοινό είχε ανάγκη από κάτι πρωτότυπο και κάθε άλλο παρά χιλιοπαιγμένο. Αυτό ακριβώς είναι ο Ριχάρδος Β', ο επηρμένος αλλά στο τέλος γυμνός από κάθε έννοια βασιλιάς που υποδύεται στη σκηνή ο Άρης Σερβετάλης, σε σκηνοθεσία της Έφης Μπίρμπα.


Ορμώμενη από τις ανθρώπινες καταστάσεις, τα πάθη, την κατάρρευση της ηθικής τάξης και τον μέγα μηχανισμό της Ιστορίας που αποδεικνύεται ισχυρότερος από τα πρόσωπα και την εξουσία, η σκηνοθεσία επικεντρώνεται στην τραγικότητα της εκθρόνισης του βασιλιά, της απογύμνωσής του από το αξίωμά του, από κάθε πλάνη, και τον συνειδησιακό σεισμό που έπεται, σημειώνει η ομάδα Res Ratio Network που υπογράφει μία από τις πιο επιτυχημένες παραστάσεις της χρονιάς.


Μετά την πολύ θερμή υποδοχή που επιφύλαξε το κοινό και τα αλλεπάλληλα sold-out, ο Ριχάρδος Β' συνεχίζει το ταξίδι του στο Θέατρο Ροές, μέχρι τις 9 Απριλίου 2017.


Με αφορμή την παράταση των παραστάσεων, ο Άρης Σερβετάλης και η Έφη Μπίρμπα μιλούν για το έργο, τα συναισθήματα που προκαλεί και τα κρυφά του μηνύματα και μας δίνουν μια γεύση για το τι διαδραματίζεται επί σκηνής.

Έρχεται κόσμος βαθιά συγκινημένος μετά την παράσταση, συνδέεται με το πάθος του προσώπου ολοκληρωτικά, μας μιλούν για τη δύναμη των εικόνων που εκμαιεύουν τα ισχυρά νοήματα του έργου. Κι αυτό μας προκαλεί μεγάλη ικανοποίηση.


— Συχνά τα πρόσωπα εξουσίας τα συνδέουμε με σκληρούς χαρακτήρες και άτομα αδίστακτα, που πάση θυσία θα πάρουν αυτό που θέλουν. Τι χαρακτήρας είναι ο ήρωας που υποδύεστε;

Α.Σ.: Αντίθετα με άλλους βασιλιάδες, ο Ριχάρδος Β' είναι ένα πρόσωπο πιο κοντά στην ανθρώπινη βάσανο, γιατί δοκιμάζεται στη λυδία λίθο της εξουσίας. Αναγκάζεται να δώσει εκούσια τον τίτλο του βασιλιά στον ξάδερφό του, τον σφετεριστή του θρόνου, γιατί η ζωή του ήταν μια παρτίδα σκάκι. Έχασε θεαματικά και χωρίς να το καταλάβει από κάποιον ικανότερο. Δείχνει αρχικά ένα πρόσωπο αφελούς κι επιφανειακού, για να ανακαλύψει και ο ίδιος λίγο πριν από το τέλος του τη ματαιότητα της προηγούμενής του κατάστασης. Ο Γιαν Κοτ λέει πως «ο Ριχάρδος στην πορεία του προς το πάθος γίνεται σαν σφουγγάρι, απορροφά όλα τα προβλήματα του καιρού μας». Αυτό νιώθω ότι χαρακτηρίζει και συμπυκνώνει το προφίλ του χαρακτήρα.


— Πώς συνδέετε την Ιστορία με τη σημερινή πραγματικότητα;

Α.Σ.: Περισσότερο τη συνδέω με την προσωπική μου πραγματικότητα, όχι την κοινωνική. Το έργο βρίθει πληροφοριών που παίρνω για μένα τον ίδιο, τον προσωπικό αγώνα που δίνω για να αποποιούμαι τον δικό μου τίτλο, να σχετίζομαι με τη ματαιότητα των δεδομένων μου, των κεκτημένων μου. Ο βασιλιάς Ριχάρδος γίνεται κύριος και βασιλιάς του τίποτα. Χρειάζεται καθημερινή δουλειά πάνω σ' αυτά που ο Σαίξπηρ έβαλε ως συστατικά στο έργο του.


— Υπάρχει κάποιο ηθικό δίδαγμα, τι μας «διδάσκει» η ιστορία του Ριχάρδου Β';

Α.Σ.: Αυτό ακριβώς μας καλεί ν' απαντήσουμε μέσα από τον Ριχάρδο του, τι έπεται μιας απώλειας, τι γίνεται αν χαθούν αυτά που μας ορίζουν ως ανθρώπους. «Τίποτα δεν μπορούμε να πούμε πια δικό μας εκτός από τον θάνατο/ τι άλλο μένει σε μένα για ν' αφήσω εκτός από ένα κορμί εκθρονισμένο κι ένα κομμάτι άγονη γη που θα γίνει σκέπη και χωνευτήριο στα κόκαλά μας». Μ' αυτήν τη συνειδητοποίηση μένει στο τέλος ο Ριχάρδος, μετά από μια ολόκληρη ζωή ματαιοπονίας.

Ο Άρης Σερβετάλης και η Έφη Μπίρμπα μιλούν για τον Ριχάρδο Β' και έχουν πολλά να πουν Facebook Twitter
Το κλασικό είναι πάντα της παρούσης στιγμής, αρκεί να είμαστε ευαισθητοποιημένοι στο ζήτημα που αναφέρεται. Το κλασικό ορίζεται ως τέτοιο γιατί είναι πάντα φλέγον. Ο Σαίξπηρ είναι μέγιστος και η παράσταση προσπαθεί να υπάρξει μέσα στην περιοχή του φλέγοντος.


— Έχετε περάσει από κάποια αντίστοιχη φάση σε προσωπικό επίπεδο; Και πώς είναι να πιάνεις πάτο; Υπάρχει άνοδος μετά από μια τέτοια εμπειρία απώλειας;

Ναι, βιωματικά μιλώντας, αναγνωρίζω όλη τη διαδρομή του Ριχάρδου προς το πάθος. Ο πάτος είναι οικεία περιοχή που μάλλον πρέπει ν' αποδεχτούμε για να ισορροπήσουμε στην καθημερινότητα. Η ησυχία έρχεται μόνο μέσα από την αποδοχή αυτής της πραγματικότητας. Και μετά συνεχίζεις...


— Τι σας λέει συνήθως ο κόσμος μετά την παράσταση; Ποιες είναι οι αντιδράσεις;

Έρχεται κόσμος βαθιά συγκινημένος μετά την παράσταση, συνδέεται με το πάθος του προσώπου ολοκληρωτικά, μας μιλούν για τη δύναμη των εικόνων που εκμαιεύουν τα ισχυρά νοήματα του έργου. Κι αυτό μας προκαλεί μεγάλη ικανοποίηση.

— Γιατί επιλέξατε τον Ριχάρδο Β', όταν ο πιο γνωστός ήρωας είναι ο Ριχάρδος Γ';

Ε.Μ.: Το σαιξπηρικό κείμενο στον Ριχάρδο Β' είναι απελευθερωμένο από τις απαιτήσεις της θεατρικής σύμβασης, στα όρια της κινηματογραφικής δομής όπου το μη γραμμικό μοντάζ είναι μέρος της ιδέας του σκηνοθέτη. Ο Σαίξπηρ ως αβανγκάρντ σκηνοθέτης και συγγραφέας των έργων του. Αυτές είναι αρετές που κάνουν τον Ριχάρδο Β' ελκυστικό για μια θεατρική αντιμετώπιση πιο ανοιχτή σε συνδέσεις και συνεπώς πιο κοντά στα νοήματα.


— Ποια η προσέγγισή σας στο έργο;

Ε.Μ.: Ο Ριχάρδος, ο τρελός του-η συνείδησή του, ο υπήκοος, ο σφετεριστής του θρόνου. Η ψυχική τοπιογραφία του προσώπου, το ιερό του τίτλου και η απογύμνωση από αυτόν, ο ήχος της σάλπιγγας σύμφυτος της φωνής του προσώπου. Οι τελευταίες απόπειρες του βασιλιά να μην πέσει στην ανυπαρξία. Ο Φαέθων σκοτίζεται. Το να απολέσεις τον εαυτό είναι ο μόνος δρόμος να συναντηθείς μαζί του.

Ο Άρης Σερβετάλης και η Έφη Μπίρμπα μιλούν για τον Ριχάρδο Β' και έχουν πολλά να πουν Facebook Twitter
Το σαιξπηρικό κείμενο στον Ριχάρδο Β' είναι απελευθερωμένο από τις απαιτήσεις της θεατρικής σύμβασης, στα όρια της κινηματογραφικής δομής όπου το μη γραμμικό μοντάζ είναι μέρος της ιδέας του σκηνοθέτη.


— Τι μηνύματα θέλει να περάσει η παράσταση;

Ε.Μ.: Το μπεκετικό «ο ομιλών εαυτός επιβεβαιώνει την ύπαρξή του» είναι η περιοχή στην οποία αφιερώνεται ο Ριχάρδος Β' του Σαίξπηρ. Αυτό κάνει ο Ριχάρδος. Είναι η αρχή της ψυχανάλυσης, η ερώτηση «ποιος είμαι;». Το βιβλικό επεισόδιο του κηπουρού όπου ο μέγας Σαίξπηρ κάνει τη σύνδεση κηπουρός/βασιλιάς - κήπος/βασίλειο. Στην καταβύθισή του ο Ριχάρδος καταγράφει τον μηχανισμό των συλλογισμών του, οι λογισμοί βαθαίνουν. Αλλοιώνεται η ακοή του. Χρειάζεται χρόνο στη σιωπή, δημιουργικό χρόνο μόνος λίγο πριν από το τέλος. Όσο οδεύουμε προς την κάθαρση, αποκαλύπτεται η σήψη.


— Είναι επίκαιρη, πιστεύετε, η παράσταση; Με ποιον τρόπο;

Το κλασικό είναι πάντα της παρούσης στιγμής, αρκεί να είμαστε ευαισθητοποιημένοι στο ζήτημα που αναφέρεται. Το κλασικό ορίζεται ως τέτοιο γιατί είναι πάντα φλέγον. Ο Σαίξπηρ είναι μέγιστος και η παράσταση προσπαθεί να υπάρξει μέσα στην περιοχή του φλέγοντος.


— Πώς είναι να σκηνοθετείς τον σύζυγό σου;

Ε.Μ.: Στις πρόβες είμαστε συνεργάτες, η συνθήκη είναι πολύ καθαρή από την πρώτη μας συνεργασία. Τον κοιτάζω, τον θαυμάζω, απαιτώ την υπέρβασή του, νιώθω πολλές φορές σαν προπονητής. Οι απαιτήσεις της πρόβας είναι υψηλές αλλά η εργατικότητά του είναι αντίστοιχη. Είναι σπουδαίο να ξέρει ένας σκηνοθέτης ότι έχει συνεργάτες-αθλητές, έτοιμους να συναντηθούν με τα όριά τους. Ο Άρης κάνει πρωταθλητισμό πολλά χρόνια τώρα.

Info:

Θέατρο Ροές

Ιάκχου 16, Γκάζι, 210 3474312

Τετ.-Κυρ. 21:00

Διάρκεια: 90 λεπτά

Πέμπτη-Κυριακή τιμή γενικού εισιτηρίου €17, €12 (φοιτητικό), €10 (άνεργοι-ατέλεια)

Κάθε Τετάρτη ενιαίο προνομιακό εισιτήριο €10

Προπώληση εισιτηρίων: www.viva.gr, 11876, Public, Seven Spots, Reload, Media Markt, Ευριπίδης Βιβλιοπωλεία

Παίζουν: Νίκος Καμόντος, Ερμής Μαλκότσης, Άρης Σερβετάλης, Ιωάννα Τουμπακάρη, Αχιλλέας Χαρίσκος

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Θέατρο
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Πλούτος» του Αριστοφάνη: Η φαντασία στην εξουσία

Αρχαίο Δράμα Explained / «Πλούτος» του Αριστοφάνη: Η φαντασία στην εξουσία

Τι κρύβεται πίσω από τη φαντασίωση του ξαφνικού πλουτισμού των φτωχών Αθηναίων που παρουσιάζεται στο κείμενο του Αριστοφάνη. Η κριτικός θεάτρου Λουίζα Αρκουμανέα επιχειρεί μια θεωρητική ανάλυση του «Πλούτου».
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Το τέλος είναι εδώ (και ο Αισχύλος το είχε προβλέψει)

Θέατρο / Το τέλος είναι εδώ (και ο Αισχύλος το είχε προβλέψει)

Η «Ορέστεια» του Τερζόπουλου που έκανε πρεμιέρα στην Επίδαυρο από το Εθνικό Θέατρο δεν συνομιλεί μονάχα με το υπαρξιακό έρεβος του τραγικού, σμιλεύοντας τα πετρώματα του ασυνειδήτου σε εκθαμβωτικές εικόνες. Αφηγείται ταυτόχρονα την ιστορία του θεάτρου.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Ικέτιδες στην Επίδαυρο: Δίνοντας φωνή στις σιωπηλές γυναίκες μιας ολόκληρης εποχής

Θέατρο / Ικέτιδες στην Επίδαυρο: Δίνοντας φωνή στις σιωπηλές γυναίκες μιας ολόκληρης εποχής

Η Μαριάννα Κάλμπαρη επανασυστήνει στο κοινό τον εν πολλοίς άγνωστο μύθο των Δαναΐδων αλλά και το συναρπαστικό κείμενο του Αισχύλου, ενώνοντας λυτρωτικά τις φωνές των αρχαίων ηρωίδων με εκείνες των σημερινών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης δεν μπορεί να ησυχάσει

Θέατρο / Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Ζητούσα τη συμπάθεια, την αποδοχή, έτσι γεννήθηκε η κωμωδία μέσα μου»

Ο αγαπητός ηθοποιός μιλά για το ταξίδι του στο θέατρο, για τη μοίρα του κωμικού και για τη σημασία της καθημερινής μελέτης, καθώς ετοιμάζεται να κυνηγήσει ανεμόμυλους υποδυόμενος τον Δον Κιχώτη σε καλοκαιρινή περιοδεία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Παραμονές της πανσελήνου του «Κόκκινου Ελαφιού» ο Γιόζεφ Νατζ παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας το “Full Moon”

Χορός / Ο Γιόζεφ Νατζ χορογραφεί τις φάσεις του φεγγαριού στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Παραμονές της πανσελήνου του «Κόκκινου Ελαφιού», ο φημισμένος ουγγρικής καταγωγής χορογράφος και εικαστικός επιστρέφει στην Καλαμάτα με το «Full Moon», μια δυνατή παράσταση αφιερωμένη στην αφροαμερικανική τζαζ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ποια είναι τελικά αυτή η Εκάβη που δεν είναι Εκάβη;

Στις Πρόβες της Επιδαύρου / Ποια είναι τελικά αυτή η Εκάβη που δεν είναι Εκάβη;

«Hecuba, not Hecuba» ονομάζεται το νέο μεγάλο «στοίχημα» του Τιάγκο Ροντρίγκες, η παράσταση που παρουσιάζει ο Πορτογάλος σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν με την Comédie-Française στην πρώτη του Επίδαυρο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κατερίνα Ευαγγελάτου και Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

Πολιτισμός / Τελικά, έχει η τέχνη τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο;

Στην ανοιχτή συζήτηση με γενικό άξονα «Τέχνη και κοινωνία», που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, εκπρόσωποι του καλλιτεχνικού χώρου αναζήτησαν το νόημα της ενασχόλησής τους με τις τέχνες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι Βάκχες και ο διπλός καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Οι Βάκχες και ο διπλός καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης

Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου θέλει να μετουσιώσει την ευριπίδεια τραγωδία του μυστικισμού, της έκστασης αλλά και της βαρβαρότητας σε μια καλλιτεχνική εμπειρία με ενορχηστρωτή τον ίδιο τον Διόνυσο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Συναντώντας τις ηθοποιούς της παράστασης «Θεόφιλος sold»

Θέατρο / «Βρίσκουμε την ποίηση και την αθανασία μέσα στη θνητότητα»

Οι νεαρές ηθοποιοί Αιμιλιανή Σταυριανίδου και Αριάδνη Κωσταντακοπούλου δεν ήξεραν σχεδόν τίποτα για τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο, όταν τους πρότεινε η Όλια Λαζαρίδου να συμμετέχουν στην παράσταση «Θεόφιλος sold».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ντίνα Κώνστα: «Έκανα αυτό που ήθελα, δεν έπληξα στη ζωή μου με γάμους και παιδιά»

Σαν Σήμερα Πέθανε / Ντίνα Κώνστα (1938-2022): «Έκανα αυτό που ήθελα, δεν έπληξα στη ζωή μου με γάμους και παιδιά»

Η Ελληνίδα ηθοποιός που πέρασε από όλες τις μεγάλες θεατρικές σκηνές της Αθήνας και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό για τους τηλεοπτικούς της ρόλους ως «Γιολάντα» στο «Δις Εξαμαρτείν» και Ντένη Μαρκορά στους «Δύο ξένους» αφηγήθηκε την πολυκύμαντη ζωή της στο LiFO.gr.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η παράνοια του Πλούτου και το αέναο κυνήγι του χρήματος

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Η παράνοια του Πλούτου και το αέναο κυνήγι του χρήματος

Ο Γιάννης Κακλέας επιστρέφει στην ανελέητη σάτιρα του Αριστοφάνη με μια ελεύθερη μεταφορά του «Πλούτου» που θα ανεβάσει στην Επίδαυρο, φιλοδοξώντας να πει πολλές σκληρές αλήθειες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θεόδωρος Τερζόπουλος: «Χάθηκα, παλεύοντας με τα κύματα του αισχύλειου ωκεανού»

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Θεόδωρος Τερζόπουλος: «Χάθηκα, παλεύοντας με τα κύματα του αισχύλειου ωκεανού»

Έπειτα από έξι μήνες προβών, η πολυαναμενόμενη Ορέστεια, η παράσταση που ετοίμασε ο σπουδαίος διεθνής σκηνοθέτης πάνω στην τριλογία του Αισχύλου, στην πρώτη του συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο, είναι έτοιμη για την Επίδαυρο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
48’ με τη Βαρβάρα Λαζαρίδου

Θέατρο / H Βαρβάρα Λαζαρίδου φυλάει την Επίδαυρο 22 καλοκαίρια

Η υπεύθυνη του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου θα περάσει και φέτος το καλοκαίρι της στην Αργολίδα, επιβλέποντας τη λειτουργία και την προστασία του χώρου. Έχει πάντα στην τσέπη της μια καρτέλα παυσίπονα για τους ηθοποιούς που υποφέρουν από πονοκεφάλους.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Φιλαρέτη Κομνηνού

Θέατρο / Φιλαρέτη Κομνηνού: «Με πληγώνει το ότι δεν διεκδικούμε πλέον το αυτονόητο»

Mαθαίνει από τους νεότερους, είναι στο θέατρο για να αντιμετωπίσει τον έμφυτο φόβο που έχει για την πλήξη, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα πάρει το ρίσκο μιας αποτυχημένης ερμηνείας. Φέτος, στη Μικρή Επίδαυρο, απομυθοποιεί το απόλυτο σύμβολο θρήνου και απόγνωσης, την Εκάβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
M. HULOT

σχόλια

1 σχόλια