Ο JACOB COLLIER ακούγεται αρκετά αγχωμένος από την άλλη πλευρά της γραμμής. Μιλάει γρήγορα και νευρικά, σαν να έχει χίλια δυο πράγματα στο μυαλό του. Παρ' όλα αυτά είναι αρκετά φιλικός και πρόσχαρος και προσπαθεί να απαντήσει όσο πιο ξεκάθαρα μπορεί στα 10 λεπτά της συνομιλίας μας. Η πρώτη του εμφάνιση στην Αθήνα θα πραγματοποιηθεί στις 13 Ιουλίου στο Θέατρο του Λυκαβηττού.
Είναι χαρούμενος που θα παίξει εδώ, αλλά δεν θα είναι η πρώτη του φορά στη χώρα μας. Έχει επισκεφτεί τη Σκόπελο για διακοπές. Με κινεζική καταγωγή και γεννημένος στο Βόρειο Λονδίνο σε μια μουσική οικογένεια με αξιώσεις –η μητέρα του, Suzie Collier, είναι βιολίστρια, διευθύντρια ορχήστρας και ακαδημαϊκός στη Royal Academy of Arts στη Βρετανία και ο παππούς του, Derek Collier, επίσης διάσημος βιολιστής–, ο 29χρονος πλέον Jacob μεγάλωσε σε ένα σπίτι στο οποίο τραγουδούσαν Μπαχ συνέχεια.
Η μουσική, επομένως, τον συνοδεύει από όταν ήταν μωρό. Ξεκίνησε να μαθαίνει να παίζει μουσικά όργανα μόνος του και έγινε αρχικά γνωστός στο διαδίκτυο όταν ανέβασε στο YouTube βίντεο στα οποία έπαιζε διάφορα όργανα. Όταν ανέβασε μια instrumental διασκευή του «Don't You Worry 'bout a Thing» του Stevie Wonder, η φήμη του εκτοξεύτηκε και κάπως έτσι τράβηξε την προσοχή του διάσημου παραγωγού Quincy Jones. Αναρωτιέμαι εύλογα αν έχει κάποιο αγαπημένο όργανο και ποιο είναι αυτό.
«Δεν ανησυχώ ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αντικαταστήσει τους καλλιτέχνες στην ουσία, επειδή είναι κυρίως η οπτική ενός καλλιτέχνη που κάνει τη διαφορά».
«Είναι μια πάρα πολύ καλή ερώτηση. Είναι δύσκολο να πω ένα όργανο συγκεκριμένα. Ξέρεις, υπάρχουν μερικά συναισθήματα που μπορείς να πάρεις μόνο όταν, π.χ. παίζεις ντραμς και άλλα όταν παίζεις μπάσο, κιθάρα ή πιάνο», λέει. «Πιστεύω όμως ότι το πιο σημαντικό όργανο για μένα και πιθανότατα για όλο τον κόσμο είναι η ανθρώπινη φωνή. Και αυτό επειδή ο καθένας έχει φώνη και ο καθένας είναι διαφορετικός από τον άλλο. Έτσι η διαδικασία του να βάζεις τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τη φωνή τους την ίδια στιγμή και να τις ενώνεις μεταξύ τους βγάζει ένα πάρα πολύ δυνατό συναίσθημα για μένα».
Η αλήθεια είναι ότι οι συναυλίες του τα τελευταία χρόνια φημίζονται για την άμεση διαδρασή του με το κοινό και κάτι τέτοιο θα επιχειρήσει και στην εμφάνισή του στην Αθήνα. Στο τελευταίο του πρότζεκτ ένωσε 100.000 φωνές μαζί και τις μετέτρεψε σε μια φανταστική χορωδία που όμως τελούσε και χρέη ορχήστρας. Έχει «μανία» με την ανθρώπινη φωνή και φαίνεται στα λίγα λεπτά που μιλάμε. Πώς κατάφερε να ενώσει τόσες πολλές φωνές και πού τις βρήκε; Ακούγεται σαν ένα θεοπάλαβο εγχείρημα, μια σειρά από άλμπουμ με επίκεντρο τη φωνή.
Το πρότζεκτ λέγεται «Djesse» και έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα volumes μέχρι στιγμής. «Μου αρέσει πολύ τελευταία να φτιάχνω μουσική μέσα από το κοινό και να διευθύνω τον κόσμο σε διαφορετικές αρμονίες και να τον κάνω να συμμετέχει στη συναυλία. Πραγματικά πιστεύω ότι η μουσική είναι για όλους και ότι είναι φτιαγμένη για τους πάντες. Έτσι, ένα από τα αγαπημένα μου στοιχεία όταν παίζω ζωντανά είναι η ευκαίρια που έχω να συνεργαστώ και να αγγίξω όλους αυτούς τους ανθρώπους και να τους κάνω μέρος της μπάντας.
Καθ' όλη τη διάρκεια του 2022 και του 2023, έδωσα πάνω από 100 συναυλίες σε όλο τον πλανήτη και ηχογράφησα τον ήχο του κοινού σε κάθε συναυλία. Αν προσθέσεις όλους αυτούς τους ανθρώπους, είναι πάνω από 150.000. Έτσι ο ήχος της φωνής τους έγινε μέρος του δίσκου που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες. Το συναίσθημα που σου προκαλούν όλοι αυτοί οι ανθρώποι από όλη την υφήλιο που τραγουδάνε μαζί είναι πανέμορφο».
— Ποια είναι η άποψή σου για την τεχνητή νοημοσύνη; Είσαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος σχετικά;
Ένα πράγμα είναι βέβαιο, ότι είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίοδος για να κάνει κανείς μουσική και τέχνη στον κόσμο. Προσωπικά μου φαίνεται συναρπαστική η ιδέα της τεχνητής νοημοσύνης. Πιστεύω ότι υπάρχουν τόσο πολλοί τρόποι που δεν υπήρχαν πριν με τους οποίους μπορούν να προκύψουν νέες ιδέες χρησιμοποιώντας AI. Είναι σαν ένα τεράστιο μυαλό και μου φαίνεται τρομερά ενδιαφέρον. Η τεχνητή νοημοσύνη, όμως, δεν αναπτύσσει απαραίτητα μια άποψη από μόνη της. Και αυτό που έχει σημασία στη μουσική και στον κόσμο γενικότερα είναι να παρουσιάζει κανείς τη δική του αντίληψη. Επομένως, δεν ανησυχώ ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αντικαταστήσει τους καλλιτέχνες στην ουσία, επειδή είναι κυρίως η οπτική ενός καλλιτέχνη που κάνει τη διαφορά.
Jacob Collier - Witness Me (with Tori Kelly)
— Τι σε εμπνέει γενικότερα;
Νομίζω ότι μπορείς να βρεις έμπνευση στα πάντα, είτε είναι κάτι πολύ μικρό είτε πολύ μεγάλο. Ξέρεις, όταν μεγάλωνα, με ενθάρρυνε πολύ η μητέρα μου, που είναι μια καταπληκτική μουσικός, να αφουγκράζομαι τον κόσμο, να τον ακούω και να τον παρατηρώ προσεκτικά. Και όταν αρχίζεις να προσέχεις τον κόσμο, βρίσκεις πολλή αγάπη παντού. Και όταν κάθομαι να παίξω ένα όργανο ή να γράψω μουσική ή στέκομαι στη σκηνή όπως θα κάνω στην Αθήνα, όπως θα κάνω σύντομα, σκέφτομαι ότι η διαδικασία είναι να γιορτάζεις τη ζωή όπως την αντιλαμβάνεσαι. Και έτσι αγαπώ το να κοιτάζω τον κόσμο και να το μεταφράζω αυτό σε μουσική. Επιπλέον μεγάλωσα με τόσα διαφορετικά είδη μουσικής από όλο τον κόσμο, οπότε υποθέτω ότι εμπνέομαι και από αυτά.
— Πώς είναι να συναναστρέφεσαι τόσο διάσημους ανθρώπους από μικρή ηλικία;
Είναι αστείο, αν το καλοσκεφτείς. Έχω γνωρίσει τόσους από τους ήρωές μου τόσο σύντομα και συνεργάστηκα μαζί τους, που είναι καταπληκτικό (σ.σ. έχει συνεργαστεί με τους πάντες, από την Olivia Rodrigo, τη SZA και τον Ty Dolla Sign μέχρι θρύλους όπως ο Herbie Hancock). Πραγματικά, όμως, πιστεύω ότι κανείς στον κόσμο δεν είναι ανώτερος από κανέναν άλλον. Γενικά, αγαπώ τους ανθρώπους γι’ αυτό που είναι και όχι επειδή τους έχουν τοποθετήσει σε κάποιο βάθρο. Δεν αντιμετωπίζω καθόλου τους ανθρώπους ως διάσημους ή μη διάσημους. Σκέφτομαι απλώς ότι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι. Και είτε είναι πολύ ενδιαφέροντες και βλέπουν τον κόσμο με ενδιαφέροντες τρόπους ή με λιγότερο ενδιαφέροντες.
Επίσης, δεν θεωρώ τον εαυτό μου ιδιαίτερα διάσημο, παρόλο που ξέρω ότι υπάρχουν άτομα σε διάφορες γωνιές του κόσμου που θαυμάζουν αυτό που κάνω. Βλέπω τον εαυτό μου ως άνθρωπο, πάνω απ' όλα. Και νομίζω ότι η δουλειά του καθενός, ανεξάρτητα από το ποιος είναι, είτε είναι γνωστός είτε λιγότερο γνωστός, είναι να είναι πρώτα άνθρωπος και να δίνει την καλύτερη δυνατή ενέργεια, τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή σε αυτό που έχει μπροστά του.
— Τι θα άλλαζες στον κόσμο σήμερα, αν είχες τη δυνατότητα;
Τι θα άλλαζα; Υπάρχουν πολλές, πολλές δυνάμεις που προκαλούν σύγχυση σε αυτόν τον πλανήτη αυτήν τη στιγμή. Είμαι σίγουρος ότι όλοι όσοι ακούν ή διαβάζουν θα συμφωνήσουν. Και νομίζω ότι, αν μη τι άλλο, θα ήθελα απλώς να κάνω τους ανθρώπους να ακούσουν ο ένας τον άλλον. Νομίζω ότι είναι μια πολύ σημαντική στιγμή για εμάς να ακούσουμε ο ένας τον άλλον και να κρατήσουμε χώρο ο ένας για τον άλλον, ακόμη και αν όλοι μας είμαστε πολύ διαφορετικοί μεταξύ μας.
Είμαστε επίσης τόσο όμοιοι. Και γι' αυτό θα ήθελα να βρω έναν τρόπο, όχι απαραίτητα για να αλλάξω όλους τους ανθρώπους στον κόσμο, αλλά για να τους κάνω να δουν την ομορφιά ο ένας του άλλου. Γιατί πιστεύω ότι αυτή είναι μια πολύ, πολύ απλή αλλά πολύ σημαντική ιδέα, που θα μπορούσε να μεταμορφώσει εντελώς τον τρόπο με τον οποίο παίρνουμε τις αποφάσεις και ζούμε τη ζωή μας.
