Hard Candy

Hard Candy Facebook Twitter
0

Στο εξώφυλλο του νέου, 11ουδίσκου της, η Madonna ξαναθυμάται τις μέρες του Sexκαι ποζάρει πάλι με εμφάνιση (λολίτας) πόρνης, με κορσέδες, με το στόμα και τα πόδια ορθάνοιχτα λες κι έχει πάει επίσκεψη στο γυναικολόγο, γεμάτη υπονοούμενα. Δεν είναι κάτι που σε ξαφνιάζει. Μετά από 26 χρόνια υποδυόμενη (πετυχημένα) διάφορες περσόνες και με γνωστή την εμμονή της με το σεξ, η συγκεκριμένη εμφάνιση δεν θα υπήρχε λόγος να σχολιαστεί. Παρ' όλα αυτά, όταν για μια δεκαετία προσπαθεί να «πουλήσει» μια πιο σοβαρή εικόνα, της δυναμικής πλην πιστής συζύγου και αφοσιωμένης μητέρας, η ξαφνική επιστροφή στα παλιά τώρα που κοντεύει τα 50 κάνει τη νέα περσόνα της να φαίνεται χυδαία. Και για πρώτη -ίσως- φορά, φτηνή και κακόγουστη. Ακόμα και ο τίτλος Hard Candy είναι σκέτη αποτυχία γιατί παραπέμπει σε κάτι που προσπαθεί απεγνωσμένα να διατηρήσει, κι ας είναι εμφανές ότι την εγκαταλείπει: τα νιάτα. Ό,τι κι αν κάνεις, όσες ώρες κι αν περάσεις στα γυμναστήρια, τα 50 χρόνια που έχεις στην πλάτη σου δεν μπορείς να τα ξεφορτωθείς. Κι όταν δεν μπορείς να συμφιλιωθείς με την ηλικία σου -ακόμα κι αν είσαι η πιο μεγάλη ποπ σταρ του κόσμου- κάποια μέρα θα καταντήσεις να μοιάζεις με καρικατούρα (δες τη θλιβερή εμφάνισή της δίπλα στον Justin Timberlake σε πρόσφατη απονομή βραβείων), ακόμα κι αν προς το παρόν τη γλιτώνεις και απέχεις αρκετά από αυτό.

Η επίθεση που της έκανε η φαρμακόγλωσση Julie Burchill στον Observer τον προηγούμενο μήνα μπορεί να είναι υπερβολική, δεν είναι όμως καθόλου αδικαιολόγητη. «Ξέρω ότι είμαι χοντρή», γράφει, «αλλά πρέπει να πω ότι αν ξόδευα τέσσερις ώρες κάθε μέρα στο γυμναστήριο, θα έδειχνα πολύ πιο σέξι απ' ό,τι η Madonna, με εκείνα τα χέρια γεμάτα φουσκωμένες φλέβες, εκείνον τον ισχνό λαιμό, αηδία, η Liz MacDonald μπροστά της μοιάζει 10 φορές καλύτερη». Η Madonna δεν ήταν ποτέ η ποπ τραγουδίστρια που στηριζόταν στη μουσική της για να ξεχωρίσει. Η εικόνα της ήταν αυτή που την έκανε το πιο δημοφιλές pop icon του κόσμου και της χάρισε την απλησίαστη διάρκεια στην κορυφή. Αυτό που μένει όμως μέσα στο χρόνο και κρίνεται διαχρονικά είναι τα τραγούδια της, διότι μπορεί ως performer να παίρνει άριστα, αλλά η ίδια δηλώνει «συνθέτρια-τραγουδίστρια» και έτσι απαιτεί να τη χαρακτηρίζεις. Και να την κρίνεις.

ΤοHard Candyείναι ο χειρότερος δίσκος της Madonna από την εποχή του True Blue. Οποιοσδήποτε μπορεί να το αμφισβητήσει, αλλά για κάποιον που την παρακολουθεί απ' το ξεκίνημά της αυτή η επιστροφή στη σιγουριά και στον πιο εμπορικό αμερικάνικο ήχο αυτήν τη στιγμή καθορίζει και το αποτέλεσμα. Μετά από μια δεκαετία με εξαιρετικές συνεργασίες Ευρωπαίων παραγωγών και μουσικών (William Orbit και Mirwais μέχρι Stuart Price και Bjork) και δυο θαυμάσια ποπ άλμπουμ (Bedtime Stories,Confessions on a Dance Floor), στρέφεται στους Αμερικάνους παραγωγούς που έχουν αυτήν τη στιγμή το άγγιγμα του Μίδα και είναι υπεύθυνοι για το 70% των επιτυχιών στα chart στην αμερικάνικη ήπειρο: τον Timbaland και τον Pharell Williams, ενώ στο πρώτο single της συνεργάζεται με τον Justin Timberlake. Μπορεί με το Confessionsνα πούλησε πολύ στην Ευρώπη, στην Αμερική όμως δεν είχε καταφέρει να κάνει την ίδια επιτυχία - είναι σαφές λοιπόν σε ποιο κοινό απευθύνεται. Κι αν λάβει κανείς υπόψη ότι είναι το πρώτο άλμπουμ της μετά από 25 χρόνια που κυκλοφορεί σε νέα εταιρεία -στη Live Nation και όχι στη Warner- καταλαβαίνει γιατί χρειαζόταν αυτή η σίγουρη κίνηση.

Η Madonna χρειάζεται την επιστροφή στα charts και όχι dance πρωτοπορία, ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται κομμάτια τρίτης διαλογής, που ακούγονται σαν περισσεύματα από δουλειές των δυο παραγωγών, τραγούδια που έχουν χιλιοακουστεί από νεότερες στάρλετ που θα ήθελαν να ήταν στη θέση της: Britney Spears, Nelly Furtado, Gwen Stefani. Το αποτέλεσμα στις πωλήσεις βέβαια τη δικαιώνει, το Hard Candyείναι ήδη νούμερo ένα σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο, το πρώτο single με τον Justin να της υπενθυμίζει συνεχώς πώς τη λένε [Mad-DON-nuh!], το «4 Minutes», σαρώνει, βρίσκεται στο εξώφυλλο σχεδόν κάθε περιοδικού αυτόν το μήνα, κατόρθωσε να επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά τον τίτλο της. Και να αποδείξει ότι ακόμα και με έναν μέτριο δίσκο δεν μπορεί να την πλησιάσει κανείς άλλος στην κορυφή. Η Madonna επέστρεψε, ετοιμάζεται για περιοδεία, απασχολεί τα media όσο ποτέ, ποιος δίνει μία για τη μουσική;

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Argonauts: DJ set σε πρωτότυπα μέρη με ιστορία σε όλη την Ελλάδα

Μουσική / Οι Argonauts κάνουν live sessions στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας

Ο Nicholas Vibes έφτιαξε ένα πρότζεκτ μοναδικό στην Ευρώπη. Στόχος του είναι να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας μέσα από την ηλεκτρονική μουσική, και να οργανώσει ένα μεγάλο event στην Ακρόπολη.
M. HULOT
Ντίσκο εκ του ασφαλούς από τον Χάρι Στάιλς

Μουσική / Ο νέος Χάρι Στάιλς δεν είναι κακός, είναι απλώς βαρετός

«Τα περισσότερα tracks στο "Kiss all the time. Disco, occasionally" κυλούν χλιαρά, εγκλωβισμένα σε μια ευγενική, σχεδόν υπνωτιστική μετριοπάθεια. Τίποτα δεν είναι πραγματικά κακό, αλλά τίποτα δεν είναι και αρκετά καλό και αξιομνημόνευτο»
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ