ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

Σύγχρονη τέχνη ή ένα άγαλμα της Ελισάβετ στην πλατεία Τραφάλγκαρ;

Το άγαλμα της βασίλισσας ή τα έργα σύγχρονης τέχνης στην πλατεία Τραφάλγκαρ; Facebook Twitter
Η συζήτηση, ωστόσο, με αφορμή την τέταρτη πλίνθο συνεχίζεται και το συγκεκριμένο έργο με τον Αφρικανό ιεραπόστολο αντανακλά την αποτυχία της ίδιας της βασίλισσας να αναμετρηθεί δημόσια με την κληρονομιά του αποικιοκρατικού παρελθόντος της Βρετανίας
0

Έχουν περάσει σχεδόν δυο μήνες από τον θάνατο της βασίλισσας Ελισάβετ και φυσικά το θέμα συζήτησης είναι για το «καταλληλότερο» μέρος στο Λονδίνο που θα  υποδεχθεί το μνημείο της.

Οι προϋποθέσεις για την τοποθέτηση είναι φυσικά άπλετος χώρος, αφού προβλέπεται να γίνει τόπος προσκυνήματος, και το κατάλληλο και πολύ κεντρικό σημείο του Λονδίνου.

Τις προϋποθέσεις φυσικά πληροί η πλατεία Τραφάλγκαρ και μάλιστα η τέταρτη πλίνθος που έμεινε άδεια, αφού ποτέ δεν τοποθετήθηκε το άγαλμα του Γουίλιαμ IV, βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά της πλατείας και έχει συνδεθεί με τη σύγχρονη τέχνη, αφού κάθε δεκαοκτώ μήνες φιλοξενεί ένα σύγχρονο έργο, άλλοτε αδιάφορο, άλλοτε πολυσυζητημένο, προκαλώντας αντιπαραθέσεις και, σε κάθε περίπτωση, ενδιαφέρον για τη σύγχρονη τέχνη.

Οι φήμες θέλουν κυβερνητικές πηγές να προτείνουν το τέλος του προγράμματος σύγχρονης τέχνης στην Τραφάλγκαρ και το ενδεχόμενο της τοποθέτησης ενός μόνιμου μνημείου για την εκλιπούσα μονάρχη στην τέταρτη πλίνθο και οι Times ανέφεραν ότι η πλίνθος είναι πράγματι μεταξύ των τοποθεσιών που εξετάζονται για ένα μόνιμο έργο.

Το τελευταίο έργο που φιλοξενείται αυτό τον καιρό είναι του Samson Kambalu, ο οποίος γεννήθηκε στο Μαλάουι και τώρα ζει και εργάζεται στην Οξφόρδη, ένα μνημείο για τον Αφρικανό βαπτιστή πάστορα και αντιαποικιοκράτη John Chilembwe, που αντικατέστησε ένα γλυπτό της Μεξικανής καλλιτέχνιδας Teresa Margolles, κατασκευασμένο από εκμαγεία 850 προσώπων τρανς ανθρώπων.

Το γλυπτό ύψους 16 μέτρων με τίτλο «Antelope» προέρχεται από μια φωτογραφία του 1914 του Chilembwe που τραβήχτηκε την ημέρα που εγκαινίασε τη νέα του εκκλησία στη Νιάσαλαντ (σημερινό Μαλάουι). Λιγότερο από έναν χρόνο μετά τη λήψη της φωτογραφίας, ο πάστορας δολοφονήθηκε από αποικιοκράτες κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης κατά των Βρετανών. Η εκκλησία του κάηκε ολοσχερώς.

Ο Chilembwe στέκεται δίπλα στον Ευρωπαίο ιεραπόστολο John Chorley και φορά ένα καπέλο με φαρδύ γείσο, παραβιάζοντας ανοιχτά έναν αποικιακό κανόνα που απαγόρευε στους Αφρικανούς να φορούν καπέλα μπροστά στους λευκούς.

Ο Αφρικανός ιεραπόστολος είναι σχεδόν διπλάσιου μεγέθους από τον Ευρωπαίο Chorley με την κλίμακα που επέλεξε ο καλλιτέχνης να αναβαθμίζει την ιστορία του Chilembwe και να αποκαλύπτει τις κρυφές αφηγήσεις των υποεκπροσωπούμενων λαών στην ιστορία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στην Αφρική και πέραν αυτής.

Το άγαλμα της βασίλισσας ή τα έργα σύγχρονης τέχνης στην πλατεία Τραφάλγκαρ; Facebook Twitter
Samson Kambalu, Antelope © James O Jenkins

«Ελπίζω ότι αυτό το έργο τέχνης θα μας ενθαρρύνει όλους να σκεφτούμε τι σημαίνει η αποικιοκρατία για τη σημερινή Βρετανία» είπε η αντιδήμαρχος πολιτισμού του Λονδίνου Justine Simons.

Οι φήμες θέλουν κυβερνητικές πηγές να προτείνουν το τέλος του προγράμματος σύγχρονης τέχνης στην Τραφάλγκαρ και το ενδεχόμενο της τοποθέτησης ενός μόνιμου μνημείου για την εκλιπούσα μονάρχη στην τέταρτη πλίνθο και οι Times ανέφεραν ότι η πλίνθος είναι πράγματι μεταξύ των τοποθεσιών που εξετάζονται για ένα μόνιμο έργο.

Η συζήτηση μαίνεται αλλά ο δήμαρχος του Λονδίνου πήρε αμέσως θέση για να λυθεί κάθε «παρεξήγηση» σχετικά με μια απόφαση που θα δημιουργούσε εντάσεις τόσο μέσα στην καλλιτεχνική κοινότητα όσο και ανάμεσα στους κατοίκους του Λονδίνου. Το γραφείο του δημάρχου του Λονδίνου δήλωσε ότι θα υποστηρίξει οποιοδήποτε άγαλμα της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ στην πρωτεύουσα, λέγοντας: «Ένα άγαλμα της βασίλισσας σε κατάλληλη τοποθεσία στο Λονδίνο είναι ένα θέμα που πρέπει να εξετάσει η βασιλική οικογένεια και φυσικά οι αρχές του Λονδίνου είναι έτοιμες να υποστηρίξουν τις επιθυμίες τους».

Ωστόσο, έγινε κατανοητό ότι δεν υπάρχουν επί του παρόντος σχέδια για την κατάργηση του σχεδίου της Τέταρτης Πλίνθου, το οποίο αποτελεί μια από τις πιο εξέχουσες δημόσιες παραγγελίες σύγχρονης τέχνης στον κόσμο. Ο δήμαρχος του Λονδίνου δήλωσε ότι το υπάρχον πρόγραμμα προσωρινών αναθέσεων σύγχρονης τέχνης θα συνεχιστεί.

Το άγαλμα της βασίλισσας ή τα έργα σύγχρονης τέχνης στην πλατεία Τραφάλγκαρ; Facebook Twitter
Το γλυπτό της Μεξικανής καλλιτέχνιδας Teresa Margolles, κατασκευασμένο από εκμαγεία 850 προσώπων τρανς ανθρώπων.

Η συζήτηση, ωστόσο, με αφορμή την τέταρτη πλίνθο συνεχίζεται και το συγκεκριμένο έργο με τον Αφρικανό ιεραπόστολο αντανακλά την αποτυχία της ίδιας της βασίλισσας να αναμετρηθεί δημόσια με την κληρονομιά του αποικιοκρατικού παρελθόντος της Βρετανίας, με την Priya Satia, καθηγήτρια ιστορίας του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, να υποστηρίζει πως «Η βασίλισσα φορούσε πάντα τα κοσμήματα του στέμματος, που αποτελούνται ως επί το πλείστον από πέτρες που έχουν κλαπεί από διάφορα μέρη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, χωρίς ποτέ να προτείνει με οποιονδήποτε τρόπο να επιστραφούν. Δεν υπήρξε ούτε μία στιγμή κατά την οποία η μοναρχία να γύρισε την πλάτη στην αποικιοκρατία λέγοντας "όχι άλλο" ή "λυπούμαστε που συμμετείχαμε σε αυτό"».

Γεγονός είναι, όπως σημείωσε ο Michael Elmgreen, το ήμισυ του σκανδιναβικού καλλιτεχνικού διδύμου Elmgreen & Dragset, το οποίο δημιούργησε ένα γλυπτό στην πλίνθο το 2012, ότι αυτή είναι η πλίνθος του λαού πλέον, κάτι με το οποίο συμφωνούν πολλοί που πιστεύουν ότι το άγαλμά της θα έπρεπε να υπάρχει έξω από το Αβαείο του Ουέστμινστερ, εκεί όπου στέφθηκε βασίλισσα.

Εικαστικά
0

ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φθινοπώριασε, λίγη Τέχνη ακόμη παρακαλώ: 12 εκθέσεις που ξεχωρίζουν

Εικαστικά / Φθινοπώριασε, λίγη Τέχνη ακόμη παρακαλώ: 14 εκθέσεις που ξεχωρίζουν

Το Παρίσι της Μπελ Επόκ, ο μύθος του Ορφέα και της Ευρυδίκης μέσα από την οπτική του Ουίλιαμ Κέντριτζ, τα ιστορικά πορτρέτα του Platon, τα πορτρέτα του Χρήστου Τσιμάρη και άλλες οκτώ εκθέσεις που αξίζει να δεις αυτόν τον Νοέμβριο στην Αθήνα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γυμνό, ούρα και ακροβατικά στην Μπιενάλε της Βενετίας

Εικαστικά / Γυμνό, ούρα και ακροβατικά στην Μπιενάλε της Βενετίας

Η Βενετία το φθινόπωρο είναι απολαυστική, η φετινή Μπιενάλε, ωστόσο, δεν στάθηκε το ίδιο συναρπαστική. Με εξαίρεση ορισμένα περίπτερα και, κυρίως, την προκλητική περφόρμανς της Φλορεντίνα Χόλτσινγκερ, η διοργάνωση άφησε την εντύπωση μιας έκθεσης που έχει πολλά να δείξει αλλά λίγα να πει.
M. HULOT
«Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol.2»: 55 έργα σύγχρονης τέχνης σε έναν ιστορικό χώρο της πόλης

Εικαστικά / «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol.2»: 55 έργα σύγχρονης τέχνης σε έναν ιστορικό χώρο της πόλης

Στις εγκαταστάσεις του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο, που το κοινό έχει σπάνια την ευκαιρία να επισκεφθεί, η τέχνη συναντά την ιστορία της ηλεκτρικής ενέργειας σε μια εντυπωσιακή έκθεση.
ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
«Cahiers d’Art»: Μια ιστορία 100 ετών ξαναζωντανεύει στο Μουσείο Μπενάκη

Εικαστικά / «Cahiers d’Art»: 100 χρόνια τέχνης και πρωτοπορίας στο Μουσείο Μπενάκη

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από την κυκλοφορία του περιοδικού που επηρέασε καταλυτικά τη μοντέρνα τέχνη, μια νέα έκθεση στην οδό Κουμπάρη παντρεύει το πνεύμα του Ελληνογάλλου τεχνοκριτικού Κριστιάν Ζερβός με τη συλλεκτική ευφυΐα του Αντώνη Μπενάκη. Η έκθεση επικεντρώνεται στον οικουμενικό και διαπολιτισμικό χαρακτήρα του περιοδικού, παρουσιάζοντας αντικείμενα από τις μόνιμες συλλογές του Μουσείου σε αντιπαραβολή με τις σελίδες του.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ένα μεσημέρι με τον εικαστικό Αλέκο Λεβίδη, στο σπίτι του στην Πλάκα

Εικαστικά / Αλέκος Λεβίδης: «Είμαστε σαν όλους τους λαούς, αλλά ζούμε σε έναν ιδιαίτερο τόπο»

Με αφορμή την έκθεση «Αλέκος Λεβίδης. Ζωγραφική 1961-2026. Δια βίου παιχνίδι» στο Μουσείο Μπενάκη, ανασύραμε μια παλιότερη συνέντευξη με τον ακαδημαϊκό και ζωγράφο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Belle Époque ήταν το Instagram των αρχών του 20ού αιώνα

Εικαστικά / Η Belle Époque ήταν το Instagram των αρχών του 20ού αιώνα

Το Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή αναβιώνει φέτος το φθινόπωρο μια εποχή ομορφιάς, ελευθερίας και αισιοδοξίας, με μια μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στην Belle Époque. Ενενήντα περίπου έργα, αφίσες και λιθογραφίες, καθώς και αποσπάσματα από ταινίες της εποχής, συνθέτουν το πανόραμα μιας λαμπρής περιόδου για την Ευρώπη.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Φραντς Μαρκ: Τα ζώα ως ένας άλλος τρόπος να δεις τον κόσμο

Εικαστικά / Φραντς Μαρκ: Ο ζωγράφος που είδε την ψυχή των ζώων

Μια μεγάλη έκθεση στο μουσείο K20 του Ντίσελντορφ, με περισσότερα από 120 έργα, παρακολουθεί την εξαιρετικά σύντομη αλλά ριζοσπαστική πορεία του σπουδαίου Γερμανού εξπρεσιονιστή, από τις πρώιμες ζωγραφιές ζώων μέχρι την κυβιστική αφαίρεση και τα δραματικά έργα των τελευταίων χρόνων του.
M. HULOT
88 πίνακες του Βαν Γκογκ σε ένα μουσείο μέσα στο δάσος

Εικαστικά / 88 έργα του Βαν Γκογκ σε ένα μουσείο μέσα στο δάσος

Η έκθεση «Van Gogh, all our paintings», στο μουσείο Kröller-Müller, στην ολλανδική επαρχία, συγκεντρώνει 88 αριστουργηματικούς πίνακες του μεγάλου ζωγράφου και αποτελει μια σπάνια ευκαιρία να δει κανείς ολόκληρη σχεδόν την πορεία του.
M. HULOT
Ο Ντένης Ζαχαρόπουλος μιλά για τον Γιάννη Τσαρούχη

Αναγνώσεις / Ο Ντένης Ζαχαρόπουλος μιλά για τον Γιάννη Τσαρούχη

Ο διακεκριμένος ιστορικός τέχνης, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, μιλά για τον κορυφαίο Έλληνα ζωγράφο και το έργο του. Η ομιλία εκφωνήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2024 στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης, με αφορμή τα εγκαίνια της αναδρομικής έκθεσης του ζωγράφου.
THE LIFO TEAM
ΕΠΕΞ Έκρηξη τέχνης στο λιμάνι

Εικαστικά / Έκρηξη τέχνης στο λιμάνι του Πειραιά

Οι γκαλερί της οδού Πολυδεύκους ανοίγουν όλες μαζί για τη νέα σεζόν, την 1η Οκτωβρίου, και γίνονται σημείο αναφοράς για κάθε φιλότεχνο. Ανάμεσα στoυς καλλιτέχνες που εκτίθενται ξεχωρίζουν η παραγνωρισμένη Ελληνίδα ζωγράφος Ρίκα Πανά, ένας από τους πιο διορατικούς καλλιτέχνες της εποχής μας, ο Tishan Hsu, και η Ρουμανοαμερικανίδα γλύπτρια Andra Ursuța.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η παραγνωρισμένη εικαστικός Mary Grigoriadis συστήνεται ξανά

Εικαστικά / Η παραγνωρισμένη εικαστικός Mary Grigoriadis συστήνεται ξανά

Μια νέα έκθεση του Sotheby’s συστήνει στο κοινό το δαιδαλώδες, πολύχρωμο σύμπαν της καλλιτέχνιδας, με καταγωγή από την Κέρκυρα, που έδειξε ήδη από τις αρχές των ’70s ότι η αμερικανική τέχνη μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από αφηρημένη ή μίνιμαλ.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ