Ο Ραέντ Γιασίν στη Στέγη με ένα ροκ μιούζικαλ για τη Μεσόγειο

Ο Ραέντ Γιασίν στη Στέγη με ένα ροκ μιούζικαλ για τη Μεσόγειο Facebook Twitter
Ένα θέμα που με ακολουθεί από τη μέρα που γεννήθηκα και δεν είναι άλλο από την πλέον αναπόδραστη αλήθεια, τον θάνατο. Φωτο: Χρήστος Σαρρής
0

Ο Λιβανέζος εικαστικός καλλιτέχνης, μουσικός και σκηνοθέτης Ραέντ Γιασίν βρίσκεται έχει ετοιμάσει μια ιδιότυπη πολυαισθητηριακή παράσταση που κάνει πρεμιέρα στη Στέγη με τον τίτλο The sea between my soul (Η θάλασσα ανάμεσα στην ψυχή μου). Ένα γλυπτικό installation με μουσική, ερμηνευτή τον Alan Bishop των Sun City Girls και πρωταγωνιστές βαλσαμωμένα πουλιά!

Παλιός γνώριμος από έκθεσή του στην γκαλερί Καλφαγιάν, αυτήν τη φορά επιστράτευσε όλες τις διαφορετικές του ιδιότητες και τα πεδία ενδιαφέροντός του, που περιλαμβάνουν το θέατρο, από το οποίο ξεκίνησε, τη μουσική, η οποία καταλαμβάνει μεγάλο μέρος των δραστηριοτήτων του, και, φυσικά, την τέχνη. Τη συγκεκριμένη ιδέα την επεξεργαζόταν αρκετά χρόνια μέχρι να την υλοποιήσει.

Συναντηθήκαμε λίγο προτού ξεκινήσει η πρόβα και το πρώτο που τον ρώτησα ήταν σε ποια θάλασσα αναφέρεται ο τίτλος. Μου είπε: «Στη Μεσόγειο, που θεωρώ δική μου θάλασσα και έχει μακρά ιστορία γεμάτη πολέμους και θανάτους. Σε αυτή την αρχαία πλευρά του κόσμου που έχει υπάρξει μάρτυρας της ανθρώπινης κατάστασης και όλων όσα έχουν συμβεί και συνεχίζουν να συμβαίνουν, χιλιάδες χρόνια τώρα, από τις πρώτες κατακτήσεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι τα τελευταία 25 χρόνια και την πρόσφατη προσφυγική κρίση. Όσα ξεκίνησαν από τη Βόρεια Αφρική και τις διεκδικήσεις των Ευρωπαίων, πιο πρόσφατα η Αραβική Άνοιξη, αυτά που έχει προκαλέσει ο πόλεμος της Συρίας που εξακολουθεί να μαίνεται. Ίσως η φράση να μην είναι σωστά διατυπωμένη, αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι η ψυχή μου είναι χωρισμένη στα δύο».

Οι άνθρωποι απαθανατίζουν τον θάνατο με τα ζώα. Έτσι κι αλλιώς τα πουλιά τα συνδέουμε με φιλοσοφία και αλήθειες. Στα παραμύθια και σε πολλά βιβλία η σοφία προέρχεται μέσα απ' όσα λένε τα πουλιά. Αυτό κρατάει μέχρι σήμερα, αφού ζούμε σε έναν κόσμο υποκρισίας, ψευδών ειδήσεων και παράνοιας, όπου τα πάντα καταρρέουν. Καθώς το σύστημά μας βρίσκεται υπό διάλυση, ήθελα να αντισταθώ με λέξεις αλήθειας που θα ξεστομίζουν ζώα.


Γνωρίζοντας προηγούμενες δουλειές του που πραγματεύονται πάντα τη μνήμη, βρίσκω απολύτως αναμενόμενο τον προβληματισμό του. Προέρχεται από μια χώρα της οποίας ο λαός ήταν ανέκαθεν μοιρασμένος στα δύο, πληρώνοντας βαρύ τίμημα. Ο Λίβανος και ιδιαίτερα η Βηρυτός δεν έχουν σταματήσει να αποτελούν πεδίο μαχών. Ο ίδιος έχει εγκαταλείψει πια την πατρίδα του και εδώ και δύο χρόνια ζει στο Βερολίνο. «Όταν δεν ζεις στον τόπο σου, κάποια στιγμή θα νιώσεις νοσταλγία αλλά και τη μοναξιά που σου προκαλεί μια ξένη κοινωνία, όπου όλα είναι διαφορετικά, δεν μιλάς καν τη γλώσσα. Η δουλειά μου αυτή δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με τον Λίβανο αλλά με την ανθρώπινη κατάσταση που βιώνουμε ευρύτερα, δεν είναι μια απομονωμένη περίπτωση. Αφορά τη Μεσόγειο από την οποία προέρχομαι και με καθόρισε. Νιώθω περισσότερο μέρος της απ' ό,τι Άραβας».

Ο Ραέντ Γιασίν στη Στέγη με ένα ροκ μιούζικαλ για τη Μεσόγειο Facebook Twitter
Μείγμα installation, θεάτρου και μουσικής, το «The sea between my soul» είναι ένα folk rock μιούζικαλ και οι στίχοι των τραγουδιών αναφέρονται στον θάνατο. © Νίκος Κόκκας

Θα περίμενα η απόσταση να τον έχει βοηθήσει να επανεκτιμήσει αντικειμενικά το παρελθόν, αλλά η απάντησή του είναι εντελώς αρνητική. Όπως μου εξηγεί: «Πρέπει να μπορείς να βλέπεις τα πράγματα αντικειμενικά. Στο Βερολίνο υπάρχουν αρκετοί που αδυνατούν να τα δουν έτσι. Η μετεγκατάστασή μου εκεί βασίστηκε σε πρακτικούς παράγοντες. Πρόκειται για μια χώρα που δεν επεμβαίνει στη δουλειά σου. Καθώς μπορώ να κινούμαι ελεύθερα, μπορώ να συναντώ πολλούς φίλους και ο τόπος σου είναι εκεί όπου βρίσκονται οι φίλοι σου, για να παραφράσω τη διάσημη ρήση του Ναγκίμπ Μαχφούζ "πατρίδα δεν είναι εκεί όπου γεννήθηκες, πατρίδα είναι εκεί όπου καταλήγουν όλες σου οι προσπάθειες να ξεφύγεις"».

«Προσπαθείς να ξεφύγεις από την πατρίδα σου;» ρωτάω. «Ναι, η μετακόμισή μου στο Βερολίνο είναι το δικό μου φευγιό», μου απαντάει και συμπληρώνει, «είμαι πολύ χαρούμενος γι' αυτό. Αλλά εκεί ξαναβρήκα τις πολιτικές διαφωνίες της πατρίδας μου όταν συνέβη ένα σπουδαίο γεγονός, η επανάσταση της 17ης Οκτωβρίου, γιατί περί επανάστασης πρόκειται. Τότε κατάλαβα ποιος θέλει να προσκυνάει την εξουσία και ποιος θέλει πραγματικά να αποκαλυφθεί η αλήθεια μιας χώρας που πνίγεται για πάρα πολλά χρόνια στη διαφθορά».


Στη συζήτηση που ακολούθησε για την περσινή εξέγερση στον Λίβανο μου λέει ότι εμπιστεύεται τη νέα γενιά περισσότερο από τη δική του, που απέτυχε. Πιθανόν επειδή αυτά τα παιδιά γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, εξηγεί. «Η νέα γενιά δεν έζησε τον πόλεμο, είναι όλοι τους γεννημένοι μετά το 1990 κι αυτό κάνει τη διαφορά. Έχω ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, αυτοί έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους, πιθανόν να μπορούν να δουν τα πράγματα πιο καθαρά».

Ο Ραέντ Γιασίν στη Στέγη με ένα ροκ μιούζικαλ για τη Μεσόγειο Facebook Twitter
Οι άνθρωποι απαθανατίζουν τον θάνατο με τα ζώα. © Gustav Mützel


Η παράσταση, μου τονίζει, είναι το αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής δουλειάς πολλών ετών και πρωτίστως της συνεργασίας του με τρεις ανθρώπους που θαυμάζει και σέβεται και με τους οποίους ήθελε πάντα να συνεργαστεί, αλλά μέχρι τώρα δεν είχε δοθεί η ευκαιρία, τον Alan Bishop, τον σκηνογράφο Hussein Baydoun και τον σχεδιαστή φωτισμού Charlie Aström. Αλλά τι πραγματεύεται το έργο; «Ένα θέμα που με ακολουθεί από τη μέρα που γεννήθηκα και δεν είναι άλλο από την πλέον αναπόδραστη αλήθεια, τον θάνατο. Λίγες μόνο μέρες προτού γεννηθώ πέθανε η γιαγιά μου, στα 5 μου δολοφονήθηκε ο πατέρας μου και στα χρόνια της εφηβείας μου άρχισα να χάνω φίλους που έγιναν "μάρτυρες" στις συγκρούσεις με το Ισραήλ, καθώς μόλις στα 13-14 τους είχαν στρατολογήσει στο σχολείο.

»Και λίγο πριν από το 2007 συνέβη ο πιο οδυνηρός θάνατος, της μητέρας μου, εξαιτίας του οποίου ένιωσα πραγματικά ορφανός και άρχισα να καταλαβαίνω την έννοια της λέξης. Ότι δεν έχασες απλώς τους γονείς σου, αλλά είσαι πια εντελώς μόνος στον κόσμο, χωρίς κανέναν να σε στηρίξει. Τότε νιώθεις την ορφάνια, πόσο μόνος είσαι. Όλα αυτά με στοιχειώνουν και θα έλεγα ψέματα αν ισχυριζόμουν ότι δεν φοβάμαι τον θάνατο. Όσα συνέβησαν επιστρέφουν στους εφιάλτες μου, με κάνουν να τρέμω στην ιδέα ότι θα χάσω αγαπημένα πρόσωπα».

Στην παράσταση η ηχογραφημένη φωνή του Alan Bishop αναπαράγεται ως λαλιά βαλσαμωμένων πουλιών. Κατά τον ίδιο, τα πουλιά αυτά εκπροσωπούν την αποικιοκρατία και τη δημιουργία των αυτοκρατοριών. Μου λέει: «Διακοσμούν συχνά τοίχους ως τρόπαια, ένδειξη υπεροχής και δύναμης, ενώ είναι σαν να παγώνουν τον χρόνο του θανάτου. Οι άνθρωποι απαθανατίζουν τον θάνατο με τα ζώα. Έτσι κι αλλιώς τα πουλιά τα συνδέουμε με φιλοσοφία και αλήθειες. Στα παραμύθια και σε πολλά βιβλία η σοφία προέρχεται μέσα απ' όσα λένε τα πουλιά. Αυτό κρατάει μέχρι σήμερα, αφού ζούμε σε έναν κόσμο υποκρισίας, ψευδών ειδήσεων και παράνοιας, όπου τα πάντα καταρρέουν. Καθώς το σύστημά μας βρίσκεται υπό διάλυση, ήθελα να αντισταθώ με λέξεις αλήθειας που θα ξεστομίζουν ζώα. Είναι πολύ πιο ειλικρινή από τους ανθρώπους». Μείγμα installation, θεάτρου και μουσικής, το The sea between my soul είναι ένα folk rock μιούζικαλ και οι στίχοι των τραγουδιών αναφέρονται στον θάνατο.


Ρωτάω τον Ράεντ αν επισκέπτεται συχνά στον Λίβανο. Απαντάει: «Μου αρέσει να επιστρέφω, αλλά είναι τόσο ψυχοφθόρο να βλέπεις κάθε φορά ότι τα όμορφα πράγματα που αγάπησες σιγά-σιγά εξαφανίζονται».

 

In the Middle of the Night - Alan Bishop (The Sea Between My Soul)

Σύλληψη & Σκηνοθεσία: Raed Yassin 

Μουσική & Στίχοι: Alan Bishop 

Σκηνικά: Hussein Baydoun

Σχεδιασμός Φωτισμών: Charlie Astrom

Μετάφραση στίχων: Λένια Ζαφειροπούλου

Τεχνική Επίβλεψη: Βασίλης Σάλτας

Σχεδιασμός Παραγωγής: Κωνσταντίνος Σακκάς 

Βοηθός Σκηνοθέτη: Raisa Hagiu

Βοηθός Εκτέλεσης Παραγωγής: Αγγέλικα Σταυροπούλου

Τρισδιάστατα Μοντέλα & Κατασκευή Κτιρίων: Γιώργος Λουκρέζης

Κατασκευή & Εγκατάσταση Σκηνικών: Παναγιώτης Λαζαρίδης 

Ηλεκτρολογικός Εξοπλισμός & Εγκατάσταση Φωτιστικών: Νίκος Παπαθανάσης

Διεύθυνση Παραγωγής: Delta Pi

Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

 

Μουσική / Συντελεστές

Adham Zidan: πιάνο, όργανο, τσέμπαλο, κλαβινέτο, φωνητικά

Alan Bishop: φωνή, ακουστική κιθάρα, ηλεκτρικό μπάσο, άλτο σαξόφωνο 

Amelie Legrand: τσέλο

Aya Hemeda: φωνή, κρουστά

Cherif El Masri: ηλεκτρική κιθάρα, φωνητικά

Eyvind Kang: βιόλα

Jessika Kenney: φωνή

Morgan Mikkelsen: ντραμς

Nadah El Shazley: φωνή

Mark Gergis: mastering

Παραγωγή: Alan Bishop & Adham Zidan

 

Όλη η μουσική, οι στίχοι και τα κείμενα των αφηγήσεων είναι του Alan Bishop (2019).

Οι ηχογραφήσεις και η ηχοληψία έγιναν από τον Adham Zidan στο Κάιρο, τον Δεκέμβριο του 2019 και τον Ιανουάριο του 2020.

Τα ζώα της παράστασης ταριχεύθηκαν μετά τον φυσικό θάνατό τους.

Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση - Κεντρική Σκηνή 

19-21/11

20:00 & 22:00

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο Γυάλινος Κόσμος»: Η διαχρονική γοητεία του οικείου

Κριτική Θεάτρου / «Ο Γυάλινος Κόσμος»: Η διαχρονική γοητεία του οικείου

Κριτική για την παράσταση «Ο Γυάλινος Κόσμος» του Τενεσί Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Ίβο Βαν Χόβε, με πρωταγωνίστρια την Ιζαμπέλ Ιπέρ, που παρουσιάστηκε στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
The Sea between My Soul, μια ροκ παράσταση με ζώα που μιλούν στη θέση μας, στη Στέγη

Πολιτισμός / The Sea between My Soul: Μια ροκ παράσταση με ζώα που μιλούν στη θέση μας, στη Στέγη

Σε αυτό το πολυαισθητηριακό έργο, αυτό το επιτελεστικό καθρέφτισμα επιτείνεται μέσα από την ανάμειξη μαύρου χιούμορ και παραλογισμού, προκειμένου να στοχαστούμε πάνω στο σύγχρονο «εδώ και τώρα»
THE LIFO TEAM

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ονάσις αιρ

Εικαστικά / Οι καλλιτέχνες του Onassis AiR παρουσιάζουν την έρευνά τους στο πρώτο Open Day

Η μετακίνηση του Onassis AiR στις νέες εγκαταστάσεις φέρνει κοντά καλλιτέχνες κάθε γενιάς από διαφορετικά σημεία του πλανήτη, που βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια δημιουργικών διαδικασιών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πού οφείλεται το booming της τέχνης στην Αθήνα;

Εικαστικά / Δεκάδες νέες γκαλερί στην Αθήνα – Πού οφείλεται το booming της τέχνης;

Από την Κυψέλη, τον Νέο Κόσμο και το Κουκάκι μέχρι τον Πειραιά, μια έκρηξη δημιουργίας καλλιτεχνικών χώρων τα τελευταία χρόνια βάζει την Αθήνα πολύ ψηλά στον παγκόσμιο καλλιτεχνικό χάρτη.
M. HULOT
ΤΕΤΑΡΤΗ Inner Sanctum: Ο Κώστας Πράπογλου για την έκθεση στο εγκαταλελειμμένο ψυχιατρικό νοσοκομείο στο Δαφνί

Εικαστικά / 36 καλλιτέχνες συμμετέχουν σε μια νέα έκθεση στο εγκαταλελειμμένο ψυχιατρικό νοσοκομείο στο Δαφνί

Ο επιμελητής Κώστας Πράπογλου μάς ξεναγεί στην έκθεση «reality check κεφάλαιο ΙΙ: inner sanctum» που φιλοξενείται σε ένα από τα μεγαλύτερα εγκαταλελειμμένα κτίρια του συγκροτήματος του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Κίκα Κυριακάκου εξερευνά τα άκαμπτα όρια του χώρου και της ταυτότητας μέσα από την έκθεση «Sheltered Gardens»

Εικαστικά / Η Κίκα Κυριακάκου εξερευνά τα άκαμπτα όρια του χώρου και της ταυτότητας, μέσα από την έκθεση «Sheltered Gardens»

Η επιμελήτρια του υβριδικού, εικαστικού προγράμματος «Sheltered Gardens», που άνοιξε τις πόρτες του στον Βοτανικό Κήπο Ιουλίας και Αλεξάνδρου Ν. Διομήδους στις 22 Σεπτεμβρίου, μιλά για τη σύνδεση της σύγχρονης τέχνης με το κείμενο και τη λογοτεχνία, αλλά και το πώς το μη-εικαστικό υλικό μπορεί να συνυπάρχει και να συνδιαλέγεται με σύγχρονα εικαστικά έργα.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΑΚΚΑ
Ρένα Παπασπύρου και Νίνα Παπακωνσταντίνου στην Πινακοθήκη του δήμου Αθηναίων

Εκθέσεις / Ένας εικαστικός κομήτης περνάει πάνω απ' την Αθήνα

Δυο γυναίκες εικαστικοί, η Ρένα Παπασπύρου και η Νίνα Παπακωνσταντίνου, με «Το πέρασμα του κομήτη: Επεισόδια και εικόνες στην ύλη» και τα «Phantoms» παρουσιάζουν σημαντικά σύνολα της δουλειάς τους στην Πινακοθήκη του δήμου Αθηναίων.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Ο Φώτης Κόντογλου και η επιρροή του στους νεότερους» στο Μουσείο Β&Ε Γουλανδρή

Εικαστικά / Η επιρροή του Φώτη Κόντογλου στην ελληνική τέχνη σε μια έκθεση στο Ίδρυμα Γουλανδρή

Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, το Ίδρυμα Β&Ε Γουλανδρή τιμά τον εμβληματικό καλλιτέχνη από το Αϊβαλί με μια μεγάλη αναδρομική έκθεση.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ειρήνη Γερουλάνου: «Το μουσείο Μπενάκη ίσως να μην υπήρχε σήμερα αν δεν ήταν ο Άγγελος Δεληβορριάς»

Εικαστικά / Ειρήνη Γερουλάνου: Ο Άγγελος Δεληβορριάς όπως τον έζησα

Με αφορμή τη σημερινή συναυλία της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ, η πρόεδρος της διοικητικής επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη μιλά στη LiFO για τον αναμορφωτή του μουσείου, Άγγελο Δεληβορριά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Sheltered Gardens: Ένα εικαστικό πρότζεκτ στον πιο ωραίο βοτανικό κήπο της Αττικής

Εικαστικά / Sheltered Gardens: Ένα εικαστικό πρότζεκτ στον πιο ωραίο βοτανικό κήπο της Αττικής

Στον Βοτανικό Κήπο Διομήδους, τον μεγαλύτερο σε έκταση στην Ελλάδα αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο, περισσότεροι από 35 διεθνείς καλλιτέχνες, συγγραφείς και performers ενώνονται μέσα σε ένα μεγαλειώδες τοπίο της φύσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μουσείο Μπενάκη: Σπάνια εκθέματα από τη μεγάλη έκθεση για τη Μικρασιατική Καταστροφή

Εικαστικά / Μουσείο Μπενάκη: Σπάνια εκθέματα από τη μεγάλη έκθεση για τη Μικρασιατική Καταστροφή

Τιμώντας την επέτειο των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, το Μουσείο Μπενάκη και το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών ζωντανεύουν το χρονικό της ιστορικής περιόδου μέσα από την έκθεση «Μικρά Ασία: Λάμψη - Καταστροφή - Ξεριζωμός - Δημιουργία».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ