Το Μουσείο Οικιακής Ζωής, το Home, που στεγάζεται σε κτίρια 300 ετών στο ανατολικό Λονδίνο, ανοίγει ξανά σήμερα μετά από ανακαίνιση ύψους 18,8 εκατ. λιρών. Το μουσείο βρίσκεται στο Hoxton, στο ανατολικό Λονδίνο, και έκλεισε τον Ιανουάριο του 2018 για διετή ανακαίνιση.
Το κτίριο κατασκευάστηκε το 1714 για να στεγάσει φτωχούς συνταξιούχους σιδηρουργούς και όταν οι κάτοικοί του μεταφέρθηκαν στο Κεντ έγινε μουσείο εσωτερικής διακόσμησης. Οι χώροι του, που έγιναν μέσα στα χρόνια αποθήκες, έχουν πλέον αποκατασταθεί από τους Wright & Wright Architects, διασφαλίζοντας ότι θα «διατηρηθούν για τα επόμενα 100 χρόνια», όπως λέει η διευθύντρια του μουσείου, Sonia Solicari.
Η ανασυγκρότηση έπρεπε να αναπαριστά την οικιακή κλίμακα ενός μουσείου αφιερωμένου στην οικιακή ζωή. Δημιουργήθηκε μια σειρά από δωμάτια που αναπαριστούν εσωτερικά σπιτιών διαφόρων εποχών και βιτρίνες που δείχνουν την εξέλιξη των οικιακών μηχανών, από τη σκάφη μέχρι τα σημερινά πλυντήρια και τις σκούπες μέχρι τις σημερινές ρομποτικές.
Η ανασυγκρότηση έπρεπε να αναπαριστά την οικιακή κλίμακα ενός μουσείου αφιερωμένου στην οικιακή ζωή. Δημιουργήθηκε μια σειρά από δωμάτια που αναπαριστούν εσωτερικά σπιτιών διαφόρων εποχών και βιτρίνες που δείχνουν την εξέλιξη των οικιακών μηχανών, από τη σκάφη μέχρι τα σημερινά πλυντήρια και τις σκούπες μέχρι τις σημερινές ρομποτικές.
Η πίσω μεριά του μουσείου έγινε κήπος που βλέπει στο σιδηροδρομικό σταθμό Hoxton, μια βικτοριανή παμπ στη γωνία έγινε καφέ του μουσείου και ο πρώτος όροφος θα φιλοξενήσει μια βιβλιοθήκη με συλλογές που θα ανοίξει το φθινόπωρο. Συνολικά οι χώροι διπλασιάστηκαν.
Η προσαρμογή ενός μικρού μουσείου στην εποχή της κοινωνικής απόστασης αποτελεί μια «πραγματική πρόκληση», λέει η Solicari, αλλά πιστεύει ότι η πανδημία έδωσε επίσης στο Μουσείο της Οικίας νέα σημασία. Κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown, την άνοιξη του 2020, το προσωπικό αντέδρασε «πολύ πιο γρήγορα από ποτέ» για να καταγράψει «μια σημαντική στιγμή στην ιστορία του σπιτιού». Ένα σύγχρονο πρότζεκτ του μουσείου, το Stay Home, κάλεσε το κοινό να υποβάλει φωτογραφίες και ντοκουμέντα στο Διαδίκτυο.
Η προϋπόθεση ότι τα σπίτια και τα υπάρχοντά μας μπορούν να είναι βαθιά προσωπικά, ενώ δημιουργούν μεγάλα κοινωνικά ζητήματα είναι το κλειδί για τις νέες αίθουσες όταν συνδυάζονται με αντικείμενα από τη διάρκεια των 400 χρόνων της συλλογής, ενώ διερευνούν θέματα όπως η πίστη, η γεύση, το φύλο, η μετανάστευση και η έλλειψη στέγης. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν από ένα περίτεχνο εβένινο ντουλάπι του 17ου αιώνα έως μια διαδραστική κονσόλα παιχνιδιών της Nintendo της δεκαετίας του 1990.
«Είμαστε το μουσείο που ρωτά» λέει η Solicari, «Τι σημαίνει το σπίτι για εσάς; Σημαίνει, πάντα, να συνδέουμε ιστορικά αντικείμενα με τη σύγχρονη εμπειρία». Το μουσείο βρίσκεται επίσης σε συνομιλίες με καλλιτέχνες για να ερμηνεύσει εκ νέου ένα αμφιλεγόμενο άγαλμα του Robert Geffrye στην πρόσοψή του.
Ο ιδρυτής των κτιρίων του μουσείου, ο Geffrye, ήταν ένας Άγγλος έμπορος που έκανε μέρος του πλούτου του από τη δουλεία. Η πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής υποστήριξε την αφαίρεση του αγάλματος. Ωστόσο, οι διαχειριστές του μουσείου αποφάσισαν να το κρατήσουν και να ανοίξουν μια νέα συζήτηση για την αποικιοκρατία και να ερμηνεύσουν την αποικιακή κληρονομιά. Το ανανεωμένο μουσείο θα οργανώσει και μια σειρά συζητήσεων που θα αντικατοπτρίζουν την ποικιλομορφία του σύγχρονου Λονδίνου.
