Στη Σάντα Φε, στην πόλη που μεγάλωσε και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της μια από τις πιο σημαντικές ζωγράφους του 20ού αιώνα, που με την καλλιτεχνική πρακτική της δημιούργησε μια μοναδική εικαστική γλώσσα, η Τζόρτζια Ο’ Κίφι, υπάρχει ένα μουσείο αφιερωμένο στην τέχνη της. Το μέγεθος αυτού του μουσείου, που είναι από τα λίγα αφιερωμένα αποκλειστικά σε γυναίκες καλλιτέχνιδες, δεν είναι μεγαλύτερο από 1.000 τετραγωνικά.
Η πόλη με χαρά ετοιμάζεται να υποδεχθεί την κατασκευή ενός νέου μουσείου που θα είναι τριπλάσιο από το υπάρχον, στο κέντρο της Σάντα Φε, πολύ κοντά στο σημερινό μουσείο, στη θέση ενός παλιού καταστήματος τροφίμων, και το σχέδιο ονομάζεται Reimagined Georgia O'Keeffe.
Οι αίθουσες του υπάρχοντος μουσείου που θα επανασχεδιαστούν τιμούν τα επιτεύγματα και την κληρονομιά της Ο' Κίφι και παρουσιάζονται σε εννέα ενότητες δημιουργώντας μια ταξιδιωτική διαδρομή στον εικοστό αιώνα και την άνοδο του αμερικανικού μοντερνισμού, προβάλλοντας τα έργα κάθε δεκαετίας που δημιούργησε, λάδια, παστέλ και ακουαρέλες.
Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 700 έργα, 150 πίνακες, φωτογραφίες, υλικά από το αρχείο της και μια συλλογή προσωπικών αντικειμένων, βράχους και οστά έως φορέματα και πινέλα, που βλέπουμε συχνά στις φωτογραφίες της.
Η κατεύθυνση της καλλιτεχνικής της πρακτικής άλλαξε δραματικά τέσσερα χρόνια αργότερα όταν μελέτησε τις επαναστατικές ιδέες του Άρθουρ Ουέσλι Ντόου, ενός εξαιρετικά επιδραστικού και πρωτοποριακού δασκάλου τέχνης. Ο Ντόου προσέφερε στην Ο’ Κίφι μια εναλλακτική λύση έναντι των καθιερωμένων τρόπων σκέψης για την τέχνη.
Η Ο' Κίφι, από τις πιο σημαντικές καλλιτεχνικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα, γνωστή για τη συμβολή της στη σύγχρονη τέχνη γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1887, σε μια πολυμελή οικογένεια στο Sun Prairie του Ουισκόνσιν. Πριν ακόμα αποφοιτήσει από το γυμνάσιο είχε αποφασίσει να ασχοληθεί με την τέχνη. Σπούδασε στο Art Institute of Chicago και στο Art Students League στη Νέα Υόρκη, όπου έμαθε τις τεχνικές της παραδοσιακής ζωγραφικής.
Η κατεύθυνση της καλλιτεχνικής της πρακτικής άλλαξε δραματικά τέσσερα χρόνια αργότερα, όταν μελέτησε τις επαναστατικές ιδέες του Άρθουρ Ουέσλι Ντόου, ενός εξαιρετικά επιδραστικού και πρωτοποριακού δασκάλου τέχνης. Ο Ντόου προσέφερε στην Ο’ Κίφι μια εναλλακτική λύση έναντι των καθιερωμένων τρόπων σκέψης για την τέχνη. Πειραματίστηκε με την αφαίρεση για δύο χρόνια ενώ δίδαξε τέχνη στο Δυτικό Τέξας. Μέσα από μια σειρά αφηρημένων σχεδίων με κάρβουνο, ανέπτυξε μια προσωπική γλώσσα για να εκφράσει καλύτερα τα συναισθήματα και τις ιδέες της.
Η ζωή της άλλαξε από ένα σχεδόν τυχαίο γεγονός, όταν έστειλε σε ένα φίλο της σχέδια με αποδόσεις τοπίων της αμερικανικής Δύσης. Εκείνος με τη σειρά του τα έδειξε στον τότε διάσημο έμπορο τέχνης και φωτογράφο Άλφρεντ Στίγκλιτζ, υποστηρικτή της σύγχρονης τέχνης, του οποίου η συμβολή στην αναγνώριση της φωτογραφίας ως αποδεκτή μορφή τέχνης υπήρξε καθοριστική, και εκείνος αποφάσισε να παρουσιάσει το έργο της το 1916, αφού πρώτα φρόντισε για τη μετακόμισή της στη Νέα Υόρκη.
Ο Στίγκλιτς ήταν 23 χρόνια μεγαλύτερός της, παντρεμένος, αλλά όταν συναντήθηκαν ερωτεύθηκαν και παντρεύτηκαν λίγα χρόνια αργότερα, το 1924. Ο Στίγκλιτς ήταν αυτός που ανέδειξε και προώθησε την καριέρα της Ο' Κίφι στην καλλιτεχνική κοινότητα του μεσοπολέμου στη Νέα Υόρκη και το έργο της άρχισε να γίνεται ευρέως γνωστό.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη Νέα Υόρκη η Ο' Κιφι δημιούργησε πολλά έργα ζωγραφικής, μεταξύ αυτών και εικόνες από ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης –ένα ουσιαστικά αμερικανικό σύμβολο της νεωτερικότητας– καθώς και τις εξίσου ριζοσπαστικές απεικονίσεις λουλουδιών της.
Ωστόσο η ίδια κουράστηκε από τη ζωή στη μεγάλη πόλη και άρχισε να περνά όλο και περισσότερο χρόνο στη Δύση. Ο Στίγκλιτς, πολλά χρόνια μεγαλύτερός της και με συχνά προβλήματα υγείας, δεν μπορούσε να ταξιδεύει μαζί της. Έτσι, τα ταξίδια της στη Δύση τής έδωσαν τη μοναξιά που χρειάζονταν για να αφοσιωθεί στην τέχνη της.
Το καλοκαίρι του 1929, η Ο’ Κίφι έκανε το πρώτο από τα πολλά ταξίδια στο βόρειο Νέο Μεξικό. Το έντονο τοπίο, οι ιθαγενείς και οι ισπανικοί πολιτισμοί της περιοχής ενέπνευσαν μια νέα κατεύθυνση στην τέχνη της. Για τις επόμενες δύο δεκαετίες πέρασε τα περισσότερα καλοκαίρια στο Νέο Μεξικό, όπου ζούσε και εργαζόταν, ενώ εγκαταστάθηκε μόνιμα εκεί τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Στίγκλιτς το 1949. Έζησε ανάμεσα στο Τάος και τη Σάντα Φε μέχρι το τέλος της ζωής της, το 1986.
Από τα πιο δημοφιλή έργα της είναι τα λουλούδια με τα χαρακτηριστικά τονισμένα περιγράμματα, που δημιουργούν μια δυναμική αφηρημένη εικόνα και συχνά ερμηνεύονται σαν σύμβολα γιόνι, που στα σανσκριτικά σημαίνει γεννητικά όργανα ή κόλπος αλλά η ευρύτερη σημασία της λέξης δηλώνει τη δημιουργικότητα και αποδίδεται σαν τη θεά Σάκτι, το ενεργητικό στοιχείο του θεού Σίβα, τη δημιουργική δύναμη που γεννά τον κόσμο των φαινομένων.
Με αδάμαστη δημιουργικότητα, στη δεκαετία του 1950, άρχισε να ταξιδεύει διεθνώς. Ζωγράφισε και σχεδίασε έργα από τα εντυπωσιακά μέρη που επισκέφτηκε, όπως τις κορυφές του Περού και το όρος Φούτζι της Ιαπωνίας, ενώ στην ηλικία των εβδομήντα τριών, άρχισε να επεξεργάζεται ένα νέο θέμα, τη θέα των νεφών και του ουρανού.
Υπέφερε από εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας και δημιούργησε την τελευταία της ελαιογραφία χωρίς βοήθεια το 1972. Το 1977, σε ηλικία ενενήντα, παρατήρησε: «Μπορώ να δω τι θέλω να ζωγραφίσω. Αυτό που σε κάνει να θέλεις να δημιουργήσεις είναι ακόμα εκεί».
Σήμερα, τα σχέδια για τα έργα της θα βρουν μια νέα φιλόξενη και αντάξια του ονόματός της στέγη για να τιμηθεί ο αμερικανικός μοντερνισμός στο πρόσωπό της. Η μετεγκατάσταση θα φιλοξενήσει και επιπλέον αντικείμενα και έργα από τα 981 που κληροδότησε στο μουσείο το ίδρυμα Ο’ Κίφι. Κύριος χρηματοδότης του μουσείου είναι η Anne Burnett Windfohr Marion, μια κληρονόμος πετρελαίων του Τέξας και μεγάλη κτηνοτρόφος της περιοχής. Ο νέος χώρος αναμένεται να ανοίξει το 2024 και το έργο θα επιβλέψουν οι Gluckman Tang Architects της Νέας Υόρκης, που σχεδίασαν το αρχικό μουσείο καθώς και το Smithsonian Design Museum της Νέας Υόρκης.
Το μουσείο είναι η μεγαλύτερη δημόσια προσβάσιμη συλλογή του έργου της και ένα από τα λίγα μουσεία των ΗΠΑ αφιερωμένα σε μια γυναίκα καλλιτέχνη.
