ΑΥΤΟ ΔΕΝ Θ' ΑΡΓΗΣΕΙ: Ο τέταρτος Μπάτσος του Μπέβερλι Χιλς έχει γυριστεί, με υπότιτλο «Axel Foley», και θα βγει το 2024, πιθανολογώ το καλοκαίρι, από την Paramount στις αίθουσες και οικιακώς από το Netflix, όπως και το «You People», μια μοδάτη, ξώφαλτση παραλλαγή του «Μάντεψε ποιος θα έρθει το βράδυ», της οσκαρικής κοινωνικής κομεντί από το ταραγμένο 1967, του Στάνλεϊ Κρέιμερ, με τον Σπένσερ Τρέισι και την Κάθριν Χέμπορν ως γονείς μιας όμορφης λευκής κοπέλας, που οι φιλελεύθερες απόψεις τους δοκιμάζονται όταν εκείνη ερωτεύεται γιατρό μεν, Σίντνεϊ Πουατιέ δε – είχε γίνει και αντίστροφων φύλων ριμέικ με τον Άστον Κούτσερ, αλλά το ξεχνάμε προς το παρόν.
Ο Έντι Μέρφι δήλωσε πως με το που διάβασε το σενάριο με την υπογραφή του Κένια Μπάρις δεν μπορούσε να μη συμμετέχει στον ρόλο του περπατημένου πατέρα της νύφης, που πλέον λέγεται Ακμπάρ, έχει ασπαστεί τον μωαμεθανισμό και είναι ζωντανό παράδειγμα του Black Lives Matter, αμετακίνητος στα πιστεύω του – ως και σκούφο δώρο από τον Λούις Φάρακαν του Έθνους του Ισλάμ φοράει στις καλές επισκέψεις.
Αν και μιλάει περισσότερο στο κοινό του Λος Άντζελες, τη συγκεκριμένη υποκουλτούρα του ακριβού casual φαίνεσθαι, που έχει ωστόσο τη δυνατότητα να συγκατοικεί με τα είδωλά της ή να bullshit-ολογεί ασταμάτητα πως μόλις τα συνάντησε στο φανάρι, ο Μπάρις απευθύνεται σε όλον τον κόσμο με τον τρόπο του, αλλά μόνο τον ακουμπά, γιατί μένει σε μια ρομαντική κωμωδία φυλετικών παρεξηγήσεων.
Θυμίζω πως ο Μπάρις έχει δημιουργήσει το επιδραστικό τηλεοπτικό «Black-ish», και το «You People» βασικά εξερευνά περαιτέρω το ρατσιστικό πεδίο και τη ζώνη ορθότητας που το περιβάλλει.
Ξεκινά με μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα, τη σαρωτική επίδραση της μαύρης κουλτούρας, κυρίως μέσω της μουσικής και του μπάσκετ, στους μικρομιλένιαλ και τους μεγαλοζούμερ, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ζωή ενός λευκού γαϊδουροέφηβου στο Λος Άντζελες, που έχει πατήσει εδώ και καιρό τα τριάντα, αλλά δεν λέει να σοβαρευτεί, τουλάχιστον στα μάτια των υπολοίπων, έχοντας μεγαλώσει βουτηγμένος στην κουλτούρα της χιπ-χοπ, που του αρέσει, αλλά δεν του ταιριάζει ούτε ακριβώς στο ντύσιμο ούτε γενικώς στις συγκεχυμένες αναφορές του – τον υποδύεται ο μάστερ του αμήχανου χιούμορ, Τζόνα Χιλ.
Εδώ, ο Έζρα, που το μόνο που γουστάρει ολόψυχα είναι να κάνει ένα πoπ, περί επίκαιρων ανέμων και ντόπιων υδάτων podcast με την afro/queer συνεργάτιδά του, η οποία του υπενθυμίζει πως δεν μπορούν ποτέ να γίνουν κολλητοί οι δυο τους, ούτε καν πραγματικοί φίλοι, και στα τριάντα πέντε του χρόνια παραμένει ένας δειλός και εσωστρεφής Εβραίος, υπάλληλος με βαριά καρδιά σε χρηματιστηριακή εταιρεία με μαλάκα αφεντικό, μαμάκιας και γιος αλλοπαρμένου ποδίατρου, ερωτεύεται την Αμίρα που πατά πιο γερά στα πόδια της, αλλά διστάζει σοβαρά να παρουσιάσει τον αγαπημένο της στους ισχυρογνώμονες δικούς της.
Διότι προβλέπεται χάβρα, όπως και συμβαίνει, με το περίφημο επιχείρημα για το αν η σκλαβιά είναι ιστορικά σοβαρότερη του Ολοκαυτώματος και με δεδομένο πως η μάνα του Έζρα, που τη θεωρεί ηλίθια, η κυρία Κόεν, είναι Πάστα-Φλώρα που τα κάνει θάλασσα σε βαθμό οριακά ντροπιαστικό, αν και όχι τόσο ξεκάθαρα παράλογο.
Η Τζούλια Λούις Ντρέιφους παίζει ως ομόλογος του Έντι Μέρφι σε ποσότητα διαλόγων, ενώ οι άλλοι μέλλοντες συμπέθεροι, η Νία Λονγκ και, κρίμα, ο Ντέιβ Ντουκόβνι περιορίζονται στα μετόπισθεν, συμπληρώνοντας.
Ο Κένια Μπάρις κυνηγάει την ξεκρέμαστη ατάκα και στολίζει ολόκληρη την ταινία που ταλαντεύεται μεταξύ του σατιρικού σχολίου και του stand up, έτσι όπως είναι δομημένη σε κεφάλαια-σκετς με γουστόζικα γραφικά, αλλά σκηνοθετεί στατικά και παρατεταμένα, σκοτώνοντας συχνά τα έκκεντρα αστεία του. Θέλει τον τόνο παράξενο, και δεν δικαιώνεται, παρά μόνο σε λίγες, σκόρπιες στιγμές.
Αν και μιλάει περισσότερο στο κοινό του Λος Άντζελες, τη συγκεκριμένη υποκουλτούρα του ακριβού casual φαίνεσθαι, που έχει ωστόσο τη δυνατότητα να συγκατοικεί με τα είδωλά της ή να bullshit-ολογεί ασταμάτητα πως μόλις τα συνάντησε στο φανάρι, ο Μπάρις απευθύνεται σε όλον τον κόσμο με τον τρόπο του, αλλά μόνο τον ακουμπά, γιατί μένει σε μια ρομαντική κωμωδία φυλετικών παρεξηγήσεων με κάποιες παρατηρήσεις που βγάζουν γέλιο, αλλά χωλαίνουν στη ρέουσα γλώσσα, και ακούγονται σχεδιασμένες από και για showbiz people.
Και διαπράττει ένα επιπλέον σφάλμα: ο Τζόνα Χιλ είναι ο καλοπροαίρετος καραγκιοζάκος, η Ντρέιφους η γκαφατζού που μπαμπαλίζει ακατάσχετα, ο Έντι Μέρφι, ένας από τους πιο αστείους-πεθαίνεις-με το καλημέρα- ανθρώπους του σινεμά, αντιστρέφει τον συνήθως παρεξηγημένο καταφερτζή και παίζει τον αεροστεγή μουτρωμένο στον πιο άχαρο, βαρύ ρόλο που έχει επιλέξει, και μάλιστα από τον άνθρωπο που του έχει ξαναγράψει πρόσφατα την επιστροφή του στο «Coming 2 America». Τι σπατάλη!
Το «You People» προβάλλεται στο Netflix.
