ΜΠΟΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ η επιλογή να φαντάζει σαν αυτό που στο χωριό μου αποκαλούμε no-brainer, όταν, όμως, το HBO αποφάσιζε να διασκευάσει το videogame The last of us υπό μορφή σειράς, οι μεταφορές από την κονσόλα στην οθόνη βρίσκονταν (περίπου) σε ανυποληψία, με τους φαν να περιμένουν στη γωνία, το ουδέτερο κοινό επιφυλακτικό, αν όχι αδιάφορο, και τους δημιουργούς (ή μάλλον τους παραγωγούς) να μην μπορούν να λύσουν τον γόρδιο δεσμό της επιτυχημένης διασκευής.
Στα μάτια μας οι παράγοντες επιτυχίας της συγκεκριμένης διασκευής είναι δύο. Ο ένας ότι το Last of us ήταν έτοιμη ταινία. Ναι, παίζοντας το παιχνίδι καλείσαι να εκτελέσεις κάποια tasks, υπάρχει το στοιχείο της δράσης, επί της ουσίας, όμως, πρόκειται για διαδραστικό δράμα, από εκείνα που παίζεις για να δεις πώς θα εξελιχθεί η ιστορία. Πρακτικά, τα (πολλά) cinematics του παιχνιδιού λειτούργησαν vw storyboards για τους δημιουργούς της σειράς – δείτε το ντεκουπάζ στην εισαγωγή του πιλότου της και κάντε τη σύγκριση με εκείνη του παιχνιδιού, θα εκπλαγείτε με την ομοιότητα.
Ο άλλος λόγος σχετίζεται με την επιτυχία όχι της διασκευής καθαυτή αλλά της ίδιας της σειράς. Το Last of us έσκασε σαν βόμβα όταν ακόμα ήταν νωπές οι μνήμες της καραντίνας και των θανάτων, της ανησυχίας για την πανδημία, τη μεταδοτικότητά της, την επόμενη μέρα, την επόμενη πανδημία – μπορείτε να διαβάσετε εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε με τον Γιώργο Παππά σχετικά με το πόσο πιθανή είναι μια πανδημία από μύκητα, όπως στη σειρά και στο παιχνίδι.
Έχοντας κερδίσει ήδη το στοίχημα ποιότητας και δημοφιλίας, το Last of us δεν νιώθει την ανάγκη να καταφύγει στον εντυπωσιασμό, δεν χρειάζεται κάποιο hook, όπως αποκαλείται στη γλώσσα του σοσιομιντιακού marketing, για να γραπώσει το κοινό του από τον γιακά.
Η πρώτη σεζόν, λοιπόν, έσπασε τα ρεκόρ τηλεθέασης, μαζί και την κατάρα των μέτριων (ή αισχρών) διασκευών videogame στην οθόνη. Στο συγκλονιστικό τελευταίο της επεισόδιο, ο Τζόελ επικυρώνει τον τίτλο, ενεργεί όντως ως «ο τελευταίος από εμάς». Όταν μαθαίνει ότι, για να παραχθεί το εμβόλιο που θα σώσει την ανθρωπότητα, η Έλι θα πρέπει να δώσει τη ζωή της, δολοφονεί όλο το ιατρικό επιτελείο χωρίς να την ενημερώσει πρώτα σχετικά – έχει τεράστια σημασία αυτό, της στερεί το δικαίωμα της επιλογής.
Δεν θέλει μόνο να σώσει την Έλι αλλά και να κατευνάσει το τραύμα της αδυναμίας του να πράξει το ίδιο για τη βιολογική του κόρη πριν από χρόνια. Υπογράφει έτσι την υπέρτατη πράξη εγωισμού, μια πράξη εν μέρει κατανοητή, ανθρώπινη με την καλή και την κακή έννοια, αλλά τελικά εγωιστική. Γι’ αυτό και αποδεικνύεται ο τελευταίος από εμάς, ο «τελευταίος των ανθρώπων», εκείνος που θα υπογράψει τον δέοντα επίλογο της ανθρώπινης τραγωδίας με αίμα, δάκρυα και ιδρώτα.
Ήταν ένα φανταστικό φινάλε, η ιστορία μπορούσε (και ίσως έπρεπε) να κλείσει εκεί, μα η τεράστια επιτυχία του παιχνιδιού έφερε μια συνέχεια που εξόργισε αρκετούς φαν, ακριβώς επειδή παρερμήνευσαν ή, πιο σωστά, ερμήνευσαν μονολιθικά το φινάλε του πρώτου παιχνιδιού, ζητωκραυγάζοντας για την απόφαση του Τζόελ. Άλλωστε, στο πλευρό του είχαν φάει τόσους Runners και τόσους Clickers (σ.σ. είδη ζόμπι που εμφανίζονται στο παιχνίδι), στους γιατρούς θα κολλούσαμε;
Οι δημιουργοί του δεύτερου παιχνιδιού πήραν κάποιες γενναίες αποφάσεις, εκείνοι της τηλεοπτικής σειράς έπρεπε με τη σειρά τους να αποφασίσουν πώς θα τις ενσωματώσουν και αν θα τραβήξουν ανάλογο δρόμο, πιο κατάλληλο για το μέσο – όπως και να το κάνουμε, άλλη η συναισθηματική εμπλοκή όταν παρακολουθείς, άλλη όταν έχεις στα χέρια σου το gamepad.
Έχοντας δει μόνο το πρώτο από τα συνολικά επτά επεισόδια της δεύτερης σεζόν, παρατηρήσαμε ήδη κάποιες αλλαγές, μα, εύλογα, δεν γνωρίζουμε ακόμα σε τι βαθμό θα φτάσουν και μάλλον δεν έχει σημασία να τις επισημάνουμε – υποθέτουμε πάντως πως δεν θα αλλάξουν ένα κρίσιμο στοιχείο της πλοκής, που θα καταστήσει το σχετικό επεισόδιο άξιο διάδοχο του περιβόητου Red Wedding στο «Game of Thrones».
Η δράση τοποθετείται πέντε χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης σεζόν, με τον Τζόελ να βρίσκεται στην ιεραρχική κορυφή μιας καλά(;) οχυρωμένης κοινότητας και την Έλι να έχει μεγαλώσει και να κυνηγά την αυτονομία. Οι δυο τους μιλούν ελάχιστα, όχι μόνο λόγω της ηλικίας της δεύτερης και των συγκρουσιακών χαρακτηριστικών που τη συνοδεύουν αλλά και λόγω εκείνου του περιστατικού που αναφέραμε. Η Έλι φαίνεται να ξέρει περισσότερα απ' όσα λέει, ο Τζόελ δεν της έχει πει απολύτως τίποτα και φέρει κρίμα βαρύ, αρκετό για να τον οδηγήσει σε συνεδρίες με μια ψυχολόγο που υποδύεται η Κάθριν Ο’Χάρα.
Η συνεδρία τους αποτελεί, αναμφίβολα, το highlight του επεισοδίου. Δεν είναι μόνο το γράψιμο της σκηνής, είναι ο τρόπος που την ερμηνεύει η Ο’ Χάρα. Περνά ταχύτατα, πηγαία και ανεπιτήδευτα από τη στάση αναμονής στην πλήρη επίθεση, σε μια αφιλτράριστη εξομολόγηση, μη επαγγελματική μεν, μα ίσως ικανή να αποσπάσει μια αντίστοιχη από τον Τζόελ – στο κάτω κάτω της γραφής κανείς τους δεν ξέρει τι του ξημερώνει. Στοιχηματίζουμε ότι στις υποστηρικτικές κατηγορίες των φετινών τηλεοπτικών βραβείων η Κάθριν Ο’Χάρα θα έχει διπλή παρουσία, στους δραματικούς ρόλους για την ερμηνεία της εδώ, στους κωμικούς για τη σπαρταριστή του Studio.
Ο Πέδρο Πασκάλ επιστρατεύει και πάλι με επιτυχία κάποιους μανιερισμούς του Μπράντο για να υποδυθεί την αρρενωπή φιγούρα του Τζόελ, η Μπέλα Ράμσεϊ, σωστό ερμηνευτικό αγρίμι, δείχνει έτοιμη να σηκώσει το άχθος μιας ηρωίδας δράσης, ενώ συστήνεται και ο χαρακτήρας της Κέιτλιν Ντέβερ που θα παίξει σημαντικό ρόλο στη συνέχεια. Ουσιαστικά, αυτό το πρώτο επεισόδιο απαρτίζεται κυρίως από συστάσεις: των νέων χαρακτήρων, του νέου περιβάλλοντος, της σχέσης των παλιών χαρακτήρων με αυτό αλλά και μεταξύ τους.
Έχοντας κερδίσει ήδη το στοίχημα ποιότητας και δημοφιλίας, το Last of us δεν νιώθει την ανάγκη να καταφύγει στον εντυπωσιασμό, δεν χρειάζεται κάποιο hook, όπως αποκαλείται στη γλώσσα του σοσιομιντιακού marketing, για να γραπώσει το κοινό του από τον γιακά. Φαίνεται ότι οι δημιουργοί του έχουν την απαραίτητη υπομονή και θα πάρουν όλο τον χρόνο που χρειάζονται για να ξετυλίξουν μεθοδικά την ιστορία και να την οδηγήσουν εκεί που θέλουν. Και, πιθανότατα, θα καταφέρουν να ξανακερδίσουν ακόμα και τον τελευταίο (θεατή) από εμάς.
The Last of us Season 2 | Official Trailer | Max
Τα επεισόδια της 2ης σεζόν του «Last of us» προβάλλονται στο Vodafone TV κάθε Δευτέρα.
