Πολύ πρόσφατα, το περιοδικό «Variety» αποκάλυψε πως μέσω της εταιρείας παραγωγής Kinematics, δικής του ιδιοκτησίας, ο δισεκατομμυριούχος, κολλητός του Ντόναλντ Τραμπ, Νταν Σνάιντερ, είναι ένας από τους βασικούς επενδυτές της ταινίας «The Apprentice», που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών. Όταν ζήτησε να δει το πρώτο cut τον περασμένο Φεβρουάριο, και διαπίστωσε πως δεν πρόκειται για ένα κολακευτικό πορτρέτο του 45ου και ξανά υποψήφιου Προέδρου των ΗΠΑ, έγινε έξαλλος και προσπαθεί έκτοτε να βάλει χέρι στην ταινία και, ει δυνατόν, να τη σκοτώσει, κάτι που δεν μπορεί να καταφέρει, γιατί τα δικαιώματα δεν του ανήκουν.
Αυτό εξηγεί τον (νομικό) λόγο που κανείς από τους βασικούς συντελεστές του χρονικού του Τραμπ ως νέου άνδρα δεν είχε μιλήσει καθόλου στον Τύπο μέχρι την πρεμιέρα. Ωστόσο δεν δικαιολογεί πώς ένας λευκός μεσήλικας φίλος του Τραμπ δίνει έστω και έμμεσα πολλά χρήματα σε έναν σκηνοθέτη με το ονοματεπώνυμο Άλι Αμπάσι, του οποίου μάλιστα η προηγούμενη ταινία ήταν η απολύτως liberal κατακραυγή «Holy Spider», πιστεύοντας ενδόμυχα πως κάτι καλό θα δει από την οθόνη της έπαυλής του για τον υποψήφιο που έχει ήδη στηρίξει με εκατομμύρια σε δωρεές, και πως ίσως η ταινία θα πραγματεύεται τις θριαμβευτικές του ημέρες στο τηλεοπτικό σόου που τσιμέντωσε τη φήμη του και χάρισε σε όλον τον πλανήτη αξέχαστους εφιάλτες, που διαρκούν και σήμερα.
Το βασικά ‘70s δράμα που εκτείνεται ως τη δεκαετία του ‘80, τότε που ο Τραμπ έκλεψε, όπως και τόσα άλλα, το σλόγκαν «Make America Great Again» από τον Ρίγκαν, επικεντρώνεται στη δυναμική του Ντόναλντ με τον διάβολο αυτοπροσώπως, που όποτε έρχεται στο προσκήνιο, δίνει ενέργεια και μια αίσθηση απροσδόκητου.
Καμία σχέση: το δραματικό πορτρέτο αφορά στη μαθητεία του άγουρου, πάντα φιλόδοξου, σταθερά επιφανειακού, μάλλον αφελούς και ακατάρτιστου στα κοσμικά, τα κοινωνικά και εν μέρει τα επαγγελματικά, 27χρονου Ντόναλντ (ο Σεμπάστιαν Σταν, που από τη μέση κι έπειτα θυμίζει το real thing) δίπλα στον Ρόι Κον, μεγαλοδικηγόρο, fixer, φίλο του Νίξον, διαβόητο για τις τακτικές του που έστειλαν αριστερούς στη φυλακή επί μακαρθισμού και τους Ρόζενμπεργκ στην ηλεκτρική καρέκλα για προδοσία, ένα τέρας επί Γης, ομοφυλόφιλο, προκλητικό και αδήλωτο, που όταν τον ρωτούσαν έλεγε πως ένας νταής, τραμπούκος, φωνακλάς, μάτσο τύπος όπως εκείνος δεν γίνεται να μην είναι straight!
Ως άλλος μάγιστρος και κονσιλιέρε πολέμου, ο Κον δίδαξε στον Τραμπ τις τρεις απαράβατες εντολές του: επίθεση μέχρις εσχάτων, πάντα να αρνείσαι και ποτέ μην παραδεχθείς πως έχεις χάσει. Επειδή κατάλαβε πως κάτι θα κάνει στη ζωή του, αυτός ο μετρ της ανταλλαγής εκδουλεύσεων και δικτύωσης των προσωπικοτήτων με δύναμη στάθηκε στο πλευρό του Ντόνι, τον συμπάθησε σαν μικροσυγγενή του και τον συμβούλευε αμισθί, για να φάει πόρτα μόλις ο μαθητής απέκτησε υπόσταση, κοπιάροντας τις διδαχές και τις τακτικές του δασκάλου.
Ποτέ δεν θα μάθουμε τι πραγματικά έγινε, γιατί ο Τραμπ ποτέ δεν αναφέρεται on the record στον Κον, εκτός από την ατάκα «Where is my Roy Cohn?» που πέταξε όταν έψαχνε για νομικό αντικαταστάτη περιωπής, και δεύτερον, διότι αν όντως έμαθε ό,τι ξέρει από έναν τόσο αδάμαστο ψεύτη, πώς θα καταλάβουμε τι είναι αλήθεια και τι ανακριβές;
Ο Αμπάσι δεν παραλείπει να περιλάβει οτιδήποτε έχουμε ακούσει από δω κι από εκεί για τον Τραμπ, όταν ακόμη εισέπραττε ενοίκια και ψαχνόταν στις εργολαβίες πριν από την πολιτική του θητεία, για τον μέθυσο αδελφό, τον πιεστικό, εγωιστή πατέρα, τα δώρα που χάριζε με καμάρι ως πολύτιμα και αποδεικνύονταν μπρούτζινα, πάντα με τα αρχικά του, τη ματαιοδοξία του (πίστευε πως έμοιαζε με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ!) και την εμμονή του με ανθρώπους, καθώς και τη σκηνή του βιασμού της Ιβάνα, γεγονός που είχε καταγγείλει η ίδια και αργότερα, όταν έλαβε τα χρήματα που επιθυμούσε, απέσυρε την καταγγελία.
Το ενδιαφέρον είναι πως ο νέος Τραμπ δεν έδειχνε ακριβώς τα χρώματα της ψυχής του, όπως και δεν είχε αποκαλύψει την έκταση της εξουσίας που λαχταρούσε, και το «Apprentice» ερευνά αυτήν τη ζώνη μυστηρίου πριν από την υπερέκθεση και την επαναληπτικότητα της εικόνας ενός showman που προκαλεί ακραίες αντιδράσεις. Το βασικά ‘70s δράμα που εκτείνεται ως τη δεκαετία του ‘80, τότε που ο Τραμπ έκλεψε, όπως και τόσα άλλα, το σλόγκαν «Make America Great Again» από τον Ρίγκαν, επικεντρώνεται στη δυναμική του Ντόναλντ με τον διάβολο αυτοπροσώπως, που όποτε έρχεται στο προσκήνιο, δίνει ενέργεια και μια αίσθηση απροσδόκητου.
Έχουμε δει τον Ρόι Κον ξανά στην οθόνη, στο βραβευμένο, ντελιριακό πορτρέτο του Αλ Πατσίνο στο «Angels in America» του Τόνι Κούσνερ από τον Μάικ Νίκολς. Όμως, εδώ, ο Τζέρεμι Στρονγκ του «Succession» κάνει σπουδαία δουλειά, στέκει ακίνητος και νομίζεις πως θα χυμήξει (που συχνά αυτό κάνει), θα βρίσει, θα προσβάλει ή θα πει κάτι νόστιμα πρόστυχο, ή και απλώς χυδαίο σε βαθμό εγκληματικό. Στην περίπτωσή του, το κακό δεν υπήρξε ποτέ μπανάλ, και όποιος δεν γνωρίζει τον βίο και την πολιτεία του, δεν θα πιστεύει πως ένας τέτοιος άνθρωπος έζησε σχετικά ανενόχλητος (ας μην τα πούμε όλα…) και κράτησε τόσους και τόσους κάτω από την εκβιαστική επιρροή του.
Το τρέιλερ της ταινίας «The Apprentice»
