Πώς περνάει την ώρα του στο πλοίο ένας Βίκινγκ που βαριέται;

Πώς περνάει την ώρα του στο πλοίο ένας Βίκινγκ που βαριέται; Facebook Twitter
10

 

Ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα της Νορβηγίας είναι το πλοίο Gokstad, ένα καράβι των Viking που δεν βρέθηκε, όπως θα περίμενε κανείς, στη θάλασσα σε κάποιο ναυάγιο, αλλά στη στεριά, θαμμένο σε έναν ταφικό τύμβο στο Gokstadhaugen.

 

Ο τύμβος Gokstadhaugen ως έχει σήμερα

 

Η ανεύρεση του Gokstad αποτελεί μία από τα παλαιότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις της Νορβηγίας, και είχε εύλογα προκαλέσει μεγάλη αίσθηση στα τέλη του 19ου αιώνα εξάπτοντας τη φαντασία και προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον για τη μελέτη του πολιτισμού των Viking.  

 

Φωτογραφία από την εποχή της ανασκαφής

 

Ο ταφικός τύμβος στο Gokstadhaugen, που είχε διάμετρο 45 μέτρα και ύψος 5 μ., ανακαλύφθηκε τυχαία το 1879 από δυό νεαρά αγόρια που βαριούνταν κι άρχισαν να σκάβουν μέσα στη φάρμα τους στο Sandefjord. Γρήγορα την ανασκαφή ανέλαβε ο Ν. Νikolaysen από την Εθνική Συλλογή Αρχαιοτήτων  που αποκάλυψε το σύνολο αυτό συστηματικά. 

 

Ο νεκρικός θάλαμος του Gokstad

 

Στο εσωτερικό του τύμβου βρισκόταν το μεγάλο καράβι και στην πρύμνη του είχε κατασκευαστεί με ξύλο σημύδας ο νεκρικός θάλαμος που φιλοξενούσε τον επιφανή νεκρό. Εσωτερικά φαίνεται ότι ο θάλαμος ήταν διακοσμημένος με πολύτιμα υφάσματα μεταξωτά, ποικιλμένα με χρυσοκλωστές. Ξαπλωμένος επάνω σε ένα κρεβάτι μέσα στον θάλαμο βρισκόταν ο σπουδαίος νεκρός, ένας άνδρας περίπου 40 χρονών, ρωμαλέος, με ύψος 1,81-1,83 μ. Τα χτυπήματα στα οστά των ποδιών του μαρτυρούσαν ότι είχε πεθάνει στη μάχη. Τα όπλα και τα κοσμήματά του δεν βρέθηκαν, προφανώς γιατί ο τάφος είχε ήδη συλληθεί κατά την εποχή των Viking.

 

O νεκρός του Gokstad. Με βέλη σημαίνονται τα σημεία των τραυματισμών.  

 

Ωστόσο τα υπόλοιπα κτερίσματα που σώθηκαν συνιστούν ένα σύνολο εντυπωσιακό : ένα επιτραπέζιο παιχνίδι με πιόνια από κέρατο, αγκίστρια ψαρέματος, στοιχεία ιπποσκευής, 64 ξύλινες ασπίδες, κουζινικά σκεύη, 6 κρεβάτια, μία σκηνή, ένα έλκηθρο και τρεις βάρκες. Μαζί με το νεκρό είχαν επίσης ταφεί 12 άλογα, 8 σκυλιά, δύο γεράκια και δύο παγώνια -τα πρωιμότερα που έχουν με ασφάλεια αναγνωριστεί στη Βόρεια Ευρώπη.

Για την πραγματική ταυτότητα του νεκρού μόνον υποθέσεις μπορούν να γίνουν. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επρόκειτο για μια ηγεμονική μορφή της εποχής του και έχει υποτεθεί μεταξύ άλλων ότι ίσως πρόκειται για τον Olaf Geirstad-Alf, μυθικό βασιλιά της Νορβηγίας. 

 

 

 

Ένα κρεβάτι, από τα κτερίσματα του ταφικού τύμβου.  

 

To πλοίο Gokstad εκτίθεται σήμερα αποκατεστημένο στο Viking Ship Museum του Όσλο. Ήταν κατασκευασμένο από ξύλο βελανιδιάς, είχε μήκος 23,24 μ. και πλάτος 5,20 μ. Φαίνεται ότι το πλοίο, πριν αποσυρθεί για να αποτεθεί τελετουργικά στον ταφικό τύμβο του Gokstadhaugen, είχε ταξιδέψει αρκετά στον Ατλαντικό ωκεανό για μια τουλάχιστον δεκαετία, από το 890 ως το 900 μ.Χ. Αυτό μαρτυρούν οι φθαρμένες οπές από όπου περνούσαν τα κουπιά του.

 

Οι μελέτες και κυρίως οι πειραματικές κατασκευές αντιγράφων του πλοίου δείχνουν ότι η κατασκευή του ήταν πράγματι πολύ εντυπωσιακή. Σε κάθε πλευρά του έχουν βρεθεί 16 οπές για κουπιά, ώστε κινείτο με τη δύναμη 32 κωπηλατών αλλά διέθετε και ένα πολύ μεγάλο πανί στηριγμένο σε ένα κατάρτι που το σήκωναν και το χαμήλωναν κατά τον άνεμο. Κατάλοιπα μάλλινου υφάσματος με κόκκινες ταινίες που βρέθηκαν στην πλώρη του πλοίου πιθανόν ανήκαν στο ιστίο. Υπολογίζεται ότι το πλοίο θα χρειαζόταν ένα συνολικό πλήρωμα 40 ατόμων αλλά μπορούσε να μεταφέρει ως και 70 άνδρες. Το σκαρί του ήταν κατάλληλο τόσο για πολεμικό πλοίο, όσο και για εμπορικό-μεταφορικό και μεταγωγικό. 

 

Το παλαιότερο αντίγραφο του πλοίου Gokstad ναυπηγήθηκε ήδη το 1893 και διέσχισε τον Ατλαντικό Ωκεανό προκειμένου να εκτεθεί στην Παγκόσμια Έκθεση του Σικάγο. 

Παρά το γεγονός ότι, όπως ανέφερα, το εύρημα ήταν γνωστό στην έρευνα για περισσότερο από έναν αιώνα, φαίνεται ότι το Gokstad δεν έχει αποκαλύψει ακόμη όλα τα μυστικά του. Μόλις το 2009 έγινε μια αναπάντεχη παρατήρηση: σε δύο από τις σανίδες του πλοίου κάποιος ή κάποιοι είχαν χαράξει το περίγραμμα του πέλματος του ποδιού τους. Ένα αριστερό και ένα δεξιό. 

Δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να βεβαιωθεί αν πρόκειται για το ζεύγος των ποδιών του ίδιου ατόμου ή για δυό μεμονωμένα περιγράμματα δύο διαφορετικών Viking. Πάντως το δεξιό περίγραμμα διατηρείται πολύ καλύτερα από το άλλο και από το μήκος του συνάγεται ότι ανήκε σε άτομο νεαρής ηλικίας. 

 

Η ερευνήτρια κα Hanne Lovise Aannestad που έκανε την παρατήρηση αυτή, σωστά επισημαίνει ότι δεν πρόκειται για ένα εύρημα βαρύνουσας ιστορικής σημασίας, αλλά για ένα στοιχείο που μας φέρνει πιό κοντά στον απλό άνθρωπο της εποχής. Πώς εξηγεί η ίδια τα περιγράμματα αυτά; 

Πιστεύει ότι πιθανότατα σε κάποιο από τα μακρινά ταξίδια του πλοίου ένας νεαρός Viking, βαριεστημένα χάραξε με το μαχαίρι του το περίγραμμα του ποδιού του στις σανίδες του καταστρώματος. Τόσο πολύ μάλιστα απορροφήθηκε με αυτή την δραστηριότητα που φρόντισε να χαράξει ως και τα νύχια των ποδιών του. 

******

Περισσότερα για την πρόσφατη παρατήρηση της κας Hanne Lovise Aannestad μπορείτε να διαβάσετε σε αυτό το άρθρο ΕΔΩ

Αν θέλετε να διαβάσετε την αρχική μελέτη του ανασκαφέα Ν. Nikolaysen για το πλοίο Gokstad ακολουθείστε αυτόν τον σύνδεσμο ΕΔΩ

Αρχαιολογία & Ιστορία
10

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

Lifo Videos / Αντώνης Λιάκος: «Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

Από τους πιο επιδραστικούς ιστορικούς στον δημόσιο χώρο, ο Αντώνης Λιάκος επιστρέφει στα νεανικά του χρόνια της έντονης πολιτικοποίησης, στέκεται στα όσα «τρομακτικά» συμβαίνουν στη διεθνή σκηνή και επισημαίνει τα προβλήματα της Ελλάδας που θα απασχολήσουν τον ιστορικό του μέλλοντος.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η εξάπλωση του «Μαύρου Θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η εξάπλωση του «μαύρου θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Η μαύρη πανώλη στοίχισε τη ζωή σε περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους στα μέσα του 14ου αιώνα και ήταν, σύμφωνα με ένα νέο βιβλίο, «η πιο θανατηφόρα φυσική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας».
THE LIFO TEAM
Μανόλης Κορρές: «Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε το Ηρώδειο όπως ήταν»

Αθήνα / Μανόλης Κορρές: «Λίγοι γνωρίζουν πως το Ηρώδειο διέθετε στέγη»

Αφότου αναστηλώθηκε τη δεκαετία του ’50, το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού καθιερώθηκε ως η κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών. Με αφορμή το επικείμενο κλείσιμό του λόγω εργασιών, ο επικεφαλής συντήρησης μνημείων της Ακρόπολης αποκαλύπτει κάποια «μυστικά» του και αναφέρεται σε εγκεκριμένες μελλοντικές παρεμβάσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος το «σβήσιμο» της Χατσεψούτ;

Πολιτισμός / Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος την εξαφάνιση της Χατσεψούτ από την ιστορία;

Μελέτη που επανέρχεται στο προσκήνιο αμφισβητεί την παλιά εκδοχή ότι τα αγάλματα της Χατσεψούτ καταστράφηκαν από εκδίκηση και συνδέει μεγάλο μέρος της φθοράς τους με τελετουργικό σπάσιμο και μεταγενέστερη επαναχρησιμοποίηση.
THE LIFO TEAM
Από τον χρησμό στην εξουσία: Η άγνωστη ιστορία της Δωδώνης

Ιστορία μιας πόλης / Από τον χρησμό στην εξουσία: Η άγνωστη ιστορία της Δωδώνης

Πώς ένας υπαίθριος ιερός χώρος μετατράπηκε σε ένα από τα σημαντικότερα μνημειακά συγκροτήματα της αρχαιότητας; Και τι μας αποκαλύπτει η εξέλιξη της Δωδώνης για τη σχέση ανάμεσα στην εξουσία, τη λατρεία και την κοινωνική ζωή; Η δρ. Βαρβάρα Ν. Παπαδοπούλου μας ξεναγεί στον χώρο.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Ρουκετοκίνητα, ρομπότ και βιντεοκλήσεις στον ελληνικό Μεσοπόλεμο

Μεσοπόλεμος / «Τα “ρομπότς” θα κάμνουν τα φαγητά»

Οι εφημερίδες της εποχής έκαναν προβλέψεις για τις τεχνολογικές εξελίξεις, σύμφωνα με τις οποίες «θα είμεθα οι απόλυτοι κύριοι των μηχανών, όχι οι δούλοι των» μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, και δεν έπεσαν έξω.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Αμφίπολη: Η θεά, οι όρκοι και ένας μύθος που ταξίδεψε στον χρόνο

Ιστορία μιας πόλης / Αμφίπολη: Η θεά, οι όρκοι και ένας μύθος που ταξίδεψε στον χρόνο

Πόσο βαθιά μπορεί να ριζώσει ένας μύθος σε μια πόλη; Μπορεί μια θεότητα να ταξιδέψει μαζί με τους αποίκους και να γίνει μέρος της πολιτικής και συλλογικής τους ταυτότητας; Ο καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας Δημήτρης Δαμάσκος εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Τι ρωτούσαν τους θεούς οι αρχαίοι Έλληνες;

Ιστορία μιας πόλης / Αρχαία Δωδώνη: Τι ρωτούσαν τους θεούς οι αρχαίοι Έλληνες;

Μπορεί ένα δέντρο να δίνει χρησμούς; Ποιοι άνθρωποι ταξίδευαν μέχρι την Ήπειρο για μια απάντηση από τον θεό; Και τι μας λένε σήμερα τα μικρά μολύβδινα ελάσματα για τους φόβους και τις ελπίδες τους; Η δρ. Βαρβάρα Ν. Παπαδοπούλου απαντά.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Αμφίπολη: Tο τοπίο, η πόλη, και τα στρώματα της ιστορίας της

Ιστορία μιας πόλης / Αμφίπολη: Tο τοπίο, η πόλη, και τα στρώματα της ιστορίας της

Η Αμφίπολη δεν είναι μόνο ένας εμβληματικός αρχαιολογικός τόπος ούτε ένα όνομα που πυροδοτεί ιστορικούς συνειρμούς. Είναι ένα σύνθετο πεδίο όπου το ποτάμι, το βουνό, τα τείχη και οι διαδοχικές κατοικήσεις αφηγούνται μια ιστορία αιώνων. Ο αρχαιολόγος Δημήτρης Δαμάσκος μιλά για τη γεωγραφία, τη στρατηγική σημασία και τα ανοιχτά ερωτήματα που εξακολουθεί να θέτει η αρχαία Αμφίπολη.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στις Θερμοπύλες

Μεσοπόλεμος / «Έντρομοι έσπευδον να πηδήσουν από τα παράθυρα του τραίνου διά να σωθούν»

Τον Μάρτη εκείνης της χρονιάς σημειώθηκε σιδηροδρομικό δυστύχημα κοντά στις Θερμοπύλες με δύο νεκρούς, έναν βαριά και τέσσερις ελαφρά τραυματισμένους. Το ρεπορτάζ της «Ακροπόλεως» κατέγραψε το συμβάν.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Αλεξάνδρας, Βύρωνας, Πειραιάς: Τα προσφυγικά της Αθήνας 100 χρόνια μετά

Ιστορία μιας πόλης / Αλεξάνδρας, Βύρωνας, Πειραιάς: Τα προσφυγικά της Αθήνας 100 χρόνια μετά

Πώς μια λύση «έκτακτης ανάγκης» μετατρέπεται σε πολιτιστική κληρονομιά; Μπορούν τα προσφυγικά να αποτελέσουν πρότυπο για το μέλλον της κατοικίας; H καθηγήτρια Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής Αμαλία Κωτσάκη εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ

σχόλια

8 σχόλια
Ενδιαφέρον έχει η σύγκριση των δυο ταξικών τυμβων : αυτού που περιγράφεται σε αυτο το άρθρο κα αυτού της Βεργινας. Κτερισματα και χρονική απόσταση . Μιας και φαίνεται οτι οι κάτοικοι τους είχαν ανάλογο αξίωμα .Μου προκαλεί εντύπωση το οτι έβαλαν ¨μεταχειρισμένο¨ καράβι και όχι ένα νέο για το ¨μεγάλο¨ ταξίδι . Αντίθετα οι έλληνες - Μακεδόνες πήγαιναν με τα πόδια . Οι ταφικες συνήθειες δίνουν πολλές πληροφορίες για τους ζωντανούς
Κι όμως θεωρείται, αφού υπάρχει κλάδος μεσαιωνικής και βυζαντινής αρχαιολογίας. Για τα ελληνικά πράγματα σας θυμίζω τον ορισμό που δίνει ο Νόμος για την Προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς (Ν. 3028/2002, ΦΕΚ 153/Α΄/28-6-2002): "ως αρχαία μνημεία ή αρχαία νοούνται όλα τα πολιτιστικά αγαθά που ανάγονται στους προϊστορικούς, αρχαίους, βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς χρόνους και χρονολογούνται ως το 1830".Υπάρχει βεβαίως διάκριση ανάμεσα στην αρχαιότητα (που είθισται να την τοποθετούμε χρονικά ως το τέλος της ρωμαϊκής εποχής) και αρχαιολογία.
Ευχαριστούμε για την επιστροφή και για την επιλογή του άρθρου. Πραγματικά εντυπωσιακό. Δεν μπορώ να μην σκέφτομαι τον ρόλο που έχει παίξει σε όλο αυτό η ...βαρεμάρα. Τον μεν Βίκινγκ τον έκανε να χαράξει το περίγραμμα του ποδιού του στην σανίδα, τα δε πιο σύγχρονα παιδιά, να σκάψουν στην φάρμα τους για να περάσει η ώρα.:-)