Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας.

Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
18

[ Από την Άλκηστη Γεωργίου ]

Η Νότια Κορέα έχει το υψηλότερο ποσοστό πλαστικής χειρουργικής ανά κάτοικο, από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Οι επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής έχουν γίνει όχι μόνο ο κανόνας, αλλά «αναπόσπαστο» κομμάτι της λεγόμενης διαδικασίας της αυτο-βελτίωσης, όπως έχει ονομαστεί η νέα μόδα εκμοντερνισμού και εμμονικού καλλωπισμού για άντρες και γυναίκες.

"Πρόκειται για μια κουλτούρα όπου οι άνδρες κρίνονται από τις οικονομικές τους απολαβές, και οι γυναίκες και από την ομορφιά τους. Τα ανδροκρατούμενα ΜΜΕ ενισχύουν διαρκώς το μοντέλο της ιδανικής γυναίκας."

Ως αποτέλεσμα, υπάρχει μια έντονη, σουρεαλιστική σχεδόν, ομογένεια στην εμφάνιση των νέων γυναικών, όπως άλλωστε καταδείχθηκε και πρόσφατα με τις πανομοιότυπες διαγωνιζόμενες των καλλιστείων Μις Κορέα 2013.

Η Κορεάτισσα καλλιτέχνης και φωτογράφος Ji Yeo, συνάντησε, για χάρη του project της Beauty Recovery Room, περίπου δέκα γυναίκες που μόλις είχαν πραγματοποιήσει μία τέτοια διορθωτική επέμβαση, και οδηγούνταν στα περιβόητα δωμάτια ανάρρωσης για τα επόμενα εικοσιτετράωρα..

Ποτέ πριν η ομορφιά δεν έδειχνε να πονάει τόσο πολύ..

Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter
Πορτρέτα από τα δωμάτια ανάρρωσης της Νότιας Κορέας. Facebook Twitter

[ via ]

Φωτογραφία
18

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT
Φαντάσματα, γυμνά και queer στέμματα: τι δείχνει για τη φωτογραφία σήμερα η φετινή AIPAD

Πολιτισμός / Φαντάσματα, γυμνά και queer στέμματα: τι δείχνει για τη φωτογραφία σήμερα η φετινή AIPAD

Από τα αινιγματικά “ghost” prints του Andy Mattern και τα παραμορφωμένα γυμνά του Bill Brandt μέχρι τη queer ορατότητα της Zanele Muholi και το ψηφιακό άγχος της Tania Franco Klein, η φετινή φωτογραφική έκθεση AIPAD στη Νέα Υόρκη δείχνει μια φωτογραφία πιο σωματική, πιο υβριδική και πιο ανήσυχη από ποτέ.
THE LIFO TEAM
Οι φωτογραφίες του Τζέιμς Νάχτγουεϊ ταξιδεύουν στα μουσεία του κόσμου

Φωτογραφία / Ένας βίαιος κόσμος στις φωτογραφίες του Τζέιμς Νάχτγουεϊ

Οι συγκλονιστικές εικόνες πολέμου, φτώχειας και εξαθλίωσης που συγκεντρώνει η αναδρομική έκθεση «Memoria» του κορυφαίου φωτορεπόρτερ ταξιδεύουν εδώ και λίγα χρόνια στις μεγάλες πρωτεύουσες
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποτε θελήσεις να κάνουμε έρωτα, απλώς πες το»: Η ιστορία αγάπης του Πίτερ Χούτζαρ και του Πολ Θεκ

Πολιτισμός / «Όποτε θελήσεις να κάνουμε έρωτα, απλώς πες το»: Η ιστορία αγάπης του Πίτερ Χούτζαρ και του Πολ Θεκ

Η νέα διπλή βιογραφία του Andrew Durbin φέρνει ξανά στο προσκήνιο τον φωτογράφο Πίτερ Χούτζαρ και τον καλλιτέχνη Πολ Θεκ, δύο μορφές της νεοϋρκέζικης πρωτοπορίας που έζησαν, δημιούργησαν και αγάπησαν στη σκιά μιας εποχής που διαλύθηκε από το AIDS.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

ΟΑΣΗ / 12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Πολιτισμός / Λίλιαν Μπάσμαν: Η γυναίκα που έκανε τη μόδα να μοιάζει με σκιά

Η έκθεση Lillian Bassman: Bazaar and Beyond, που παρουσιάζεται στο Met έως τις 26 Ιουλίου, φωτίζει μια δημιουργό που δεν αντιμετώπισε ποτέ τη μόδα ως απλό αντικείμενο προβολής. Τη μετέτρεψε σε ίχνος, χειρονομία και πείραμα, ενώ επέστρεψε σε αυτό το έργο δεκαετίες αργότερα, ξεκινώντας σχεδόν μια δεύτερη καριέρα στα 75 της.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Chloë Sevigny, η Pamela Anderson, η Bella Hadid και η Gwyneth Paltrow στο νέο βιβλίο της Brianna Capozzi

Πολιτισμός / Η Κλοέ Σεβινί, η Σελένα Γκομέζ και η Γκουίνεθ Πάλτρου σε ένα νέο photobook

Το Womanizer, το νέο λεύκωμα της Brianna Capozzi, συγκεντρώνει γνωστές γυναικείες παρουσίες σε εικόνες γεμάτες ερωτισμό, χιούμορ και αυτονομία. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τη Rizzoli με πρόλογο της Chloë Sevigny.
THE LIFO TEAM
Για όλα όσα η ζωή δεν κατάφερε να θάψει: Η οδύνη του κόσμου της Nan Goldin απλώνεται στο Παρίσι

Πολιτισμός / Για όλα όσα η ζωή δεν κατάφερε να θάψει: Η οδύνη του κόσμου της Nan Goldin απλώνεται στο Παρίσι

Η νέα έκθεση της Nan Goldin στο Grand Palais φέρνει ξανά μπροστά έναν κόσμο γεμάτο από έρωτα, πένθος, εξάρτηση, queer ζωή και μνήμη. Το This Will Not End Well παρουσιάζεται στο Παρίσι έως τις 21 Ιουνίου.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν κοπάζει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γκάζι 1982-1984: Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο εκτίθενται ξανά

Φωτογραφία / Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι εκτίθενται ξανά

Ο Νίκος Μάρκου φωτογράφισε τους εργάτες στο παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι λίγο προτού κλείσει οριστικά. 44 χρόνια μετά, οι φωτογραφίες εκτίθενται ξανά. Ντοκουμέντο μιας εποχής στερημένης και αθώας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Κατερίνα Αγγελοπούλου κατέγραψε ένα συλλογικό τραύμα, όσα συνέβησαν στο Μάτι

Φωτογραφία / «Η μυρωδιά, κάπως, έχει ξεχαστεί. Ο ήχος, όχι»

Στο Μάτι πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια. Την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς βρισκόταν εκεί και πρόλαβε να σώσει το βαλιτσάκι του πατέρα της, σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η εικαστικός και φωτογράφος Κατερίνα Αγγελοπούλου μιλά στη LiFO για το πώς κατέγραψε με τον φακό της τις ιστορίες όσων χάθηκαν αλλά και όσων κατάφεραν να επιζήσουν, δημιουργώντας έναν τόμο-ντοκουμέντο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

13 σχόλια
Σάββατο νωρίς το βραδάκι στο κέντρο Νοτιοκορεατικής μεγαλούπολης, στην περιοχή με τις τρέντυ μπουτίκ, τα μπαρ και τα εστιατόρια, κάτι στενά μαγαζάκια έχουν μπροστά τεράστιες ουρές από μικρά κοριτσόπουλα, ντυμένα και φτιαγμένα σα να βγήκαν από διαφήμιση ρούχων, εξοπλισμένα με τα τελευταία smartphones τής Samsung που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους. Τι παρέχουν αυτά τα μαγαζιά; Ο σοφός μάντης θα διαβάσει το μέλλον τους να τις πει εάν αξίζει το ραντεβού με τον νεαρό που θα ακολουθήσει...Ο γάμος είναι σίγουρα σημαντικό γεγονός στη ζωή κάποιου - για κάποιους, ίσως και το σημαντικότερο. Για πολλές Κορεάτισσες όμως, κατά δική τους ομολογία, το πιο σημαντκό δεν είναι ο γάμος αυτός καθεαυτός, αλλά κάτι που σχετίζεται... Για σκεφτείτε... Λοιπόν, για πολλές, το πλέον σημαντικό γεγονός είναι οι φωτογραφίες τού γάμου! Πρέπει να δείχνουν τέλειες (όπως το αντιλαμβάνονται αυτές) για αυτή την φωτογράφιση η οποία διαρκεί πολλές ώρες και κοστίζει πολλά λεφτά. Για μια ωραία φωτογραφία γάμου, αξίζει και ο πόνος και το οικονομικό κόστος των πλαστικών επεμβάσεων. Είναι το πιο σημαντικό γεγονός της ζωής τους (η φωτογράφιση)!Πολλές Κορεάτισσες προτιμούν να υποσιτίζονται τρώγοντας ως κυρίως φαγητό μόνο ρύζι και τσιμπολογώντας κανένα τουρσάκι προκειμένου να ξοδεύουν όλα τους τα λεφτά σε υπερμεγέθη τρέντυ λάττε των Starbucks τα οποία επιδεικνύουν ως τρόπαια.Βέβαια δεν είναι όλες ίδιες. Αλλά η κοινωνική πίεση είναι τόσο έντονη που δεν αφήνει πολλά περιθώρια διαφορετικότητας. Έχω ακούσει για την ποινή του "εξοστρακισμού" που επιβάλλεται από "μαθητικό δικαστήριο" στις συμμαθήτριες που ακολουθούν το δικό τους στυλ.
Γιατί φρικάρετε;; Ετσι είναι κι εδώ. Νομίζετε πως οι φρεσκοχειρουργημένες ελληνίδες είναι λιγότερο ταλαιπωρημένες;; Ή νομίζετε πως τα κορμιά που βλέπετε τα τελευταία χρόνια στις παραλίες είναι αποκλειστικά προϊόντα δίαιτας και γυμναστηρίου;; Σας έχω νέα - το ρετούς πάει σύννεφο κι εδώ. Κι αν τις κάνει να αισθάνονται καλά, καλά κάνουν. Βέβαια και μερικοί μήνες ψυχανάλυσης θα βοηθούσαν το όλο κόνσεπτ, τουλάχιστον να ξέρουν γιατί το κάνουν, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα...
Για να λέμε και του λόγου το αληθές,η Απω Ανατολη έχει ένα κάπως βίαιο ιστορικό στο θέμα της γυναικείας ομορφιάς.Στην Κινα μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα έσπαγαν την καμαρα στα πέλματα των μικρών κοριτσιών ωστε να εμποδίσουν την αναπτυξη του ποδιου, καταδικάζοντας τες να είναι ουσιαστικά κουτσές σ'ολη τους τη ζωη γιατι αλλιώς μπορεί να μην εβρισκαν γαμπρό-το μικρό ποδι εδειχνε υποτίθεται ευγενική καταγωγή. Οπότε δεν ξέρω αν φταιει το δυτικό πρότυπο των πλαστικών για αυτή την έξαρση στη Ν.Κορέα ή αν πρόκειται για μια ριζωμένη αντίληψη που έχουν αυτοι οι λαοι,για τους οποίους ειναι απόλυτα θεμιτο η γυναικεία ομορφιά να συνδέεται με μια ψυχαναγκαστική καταπίεση.
καλή συσχέτιση. γαμώτο, φρίκαρα τόσο πολύ από τις εικόνες που δεν κατάφερα να σκεφτώ τίποτα παραπέρα. ευχαριστώ που μου'δωσες μπρος. λογικά η κοινωνική τους τωρινή πραγματικότητα συμπεριλαμβάνει και τα παρελθόντα πρότυπα.
υπάρχει τρόπος να το διαπιστώσουμε: ας υπογράψουμε όλοι μας μια έκκληση στην ΝΟΤΙΟ Κορέα να γκρεμίσει το τείχος του αίσχους που η ίδια έχτισε για να δούμε κι εμείς τι γίνεται...
Τρομακτικό, οπως τρομακτική ειναι η οποιουδήποτε είδους υποταγή σε στερεότυπα. Το θεωρώ εξίσου σκληρό οτι οι άνδρες στη Ν. Κορέα κρίνονται απο τις οικονομικές τους απολαβές, οπως αναφέρει το άρθρο. Και τα δυο οδηγούν σε ανελευθερες επιλογές, απλώς στην περίπτωση των κοριτσιών αυτών, ειναι σωματικά πιο επίπονο.
ένιωσα το δερματάκι μου να τσιτώνεται. πώς στην ευχή το κάνει αυτό κάποιος στον εαυτό του; κανονικά θα έπρεπε να τις βλέπουν όλοι οι επίδοξοι πελάτες.