Συντετριμμένες, εξουθενωμένες και απερίγραπτα αβοήθητες -σε ψυχολογικό και ηθικό επίπεδο, κυρίως- 29 γυναίκες Ροχίνγκια μίλησαν στο Associated Press για τους συστηματικούς βιασμούς που υπέστησαν από τους άντρες των δυνάμεων Ασφαλείας της Μιανμάρ. Το σύστημα και η μέθοδος που χρησιμοποιείται εδώ, θεωρείται από τα Ηνωμένα Έθνη, ως μέσο κατατρομοκράτησης του πληθυσμού και άσκησης πιέσεων.
Οι περιγραφές τους συγκλονίζουν τόσο για την αγριότητα, όσο και για τη βαθιά μετάλλαξη που το σώμα, το πνεύμα και η ψυχή αυτών των γυναικών έχει υποστεί μετά από μήνες σκληρής σεξουαλικής κακοποίησης.
«Μου επιτέθηκαν με μαχαίρια, με ακινητοποίησαν κάτω, μου έκλεισαν το στόμα και τα μάτια και με βίασαν», λέει μία από τις κοπέλες, που πλέον διαμένει σε καταφύγιο στο Μπαγκλαντές, μαζί με άλλες επιζήσασες ηλικίας από 13 έως 35 ετών. «Πίστεψα ότι πέθαινα, ότι δεν θα μπορούσα να ζήσω σ' αυτόν τον κόσμο άλλη μια μέρα», λέει.
«Με άρπαξαν 5 άντρες και με βίασαν όσο πιο άγρια μπορούσαν. Άλλοι τόσοι παραφυλούσαν απ' έξω και περίμεναν τη σειρά τους. Έκλαιγα, ούρλιαζα...Ο άντρας μου, μου είπε ότι θα με εγκαταλείψει, επειδή με βίασε κάποιος που δεν ήταν μουσουλμάνος», λέει μια άλλη. «Με έσυραν στους ορυζώνες και έκαναν τα πάντα πάνω μου», λέει μια κοπέλα που έμεινε έγκυος από τους βιαστές της και παρ' όλα αυτά δεν σταμάτησαν να την κατατρομοκρατούν, να εισβάλλουν στο σπίτι της και να την κακοποιούν σεξουαλικά μέχρι να καταφέρει να αποδράσει.
Τώρα στον καταυλισμό του Μπαγκλαντές, προσεύχεται κάθε μέρα το μωρό που περιμένει, καρπός βιασμών, να είναι αγόρι, γιατί, όπως λέει, για τα κορίτσια δεν υπάρχει έλεος σ' αυτό τον κόσμο. «Δεν αντέχω πλέον τους πόνους. Δεν μπορώ καν να τους εξηγήσω στον γιατρό. Το μυαλό, το σώμα και η ψυχή μου υποφέρουν. Χθες, έκλαιγα όλη τη νύχτα. Αυτό που περνάω το ξέρει μόνο ο Θεός. Πονάω τόσο πολύ που δεν μπορώ καν να γονατίσω για να προσευχηθώ», καταλήγει κλαίγοντας.
Χρ.Γ.
