Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter
12

[Από τον Θανάση Χαραμή]

 

 

Στις 26 Απριλίου του 1986 ο αντιδραστήρας Νο4 του πυρηνικού εργοστασίου στο Τσερνόμπιλ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και σημερινής Ουκρανίας προκάλεσε το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα στην ιστορία. Η έκρηξη του ενεργοποίησε ένα καταστροφικό ντόμινο που παρέσυρε όλη την Ευρώπη και ανέτρεψε χιλιάδες ζωές. Η πλήρης εικόνα της καταστροφής άργησε πολύ να αποκαλυφθεί χάρη στη Σοβιετική μυστικοπάθεια. Η περιοχή εκκενώθηκε για πάντα και ακόμη και σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο τοξικά μέρη του πλανήτη.

 

Οι κάτοικοι του Τσερνόμπιλ και των γύρω χωριών αμέσως μετά το ατύχημα εγκατέλειψαν για πάντα τα σπίτια τους αφού τα ποσοστά ραδιενέργειας ήταν απαγορευτικά. Οι 1000 κάτοικοι του χωριού Radkova που βρίσκεται σε απόσταση μόλις 35 χλμ. από το εργοστάσιο ήταν από τους πρώτους που τράπηκαν σε φυγή. Πέντε περίπου οικογένειες αρνήθηκαν να φύγουν από τη γη τους ακόμη και αν ήξεραν πως για τα επόμενα χρόνια ο καρκίνος και οι παρενέργειες στην υγεία τους θα ήταν ίσως το μοναδικό πράγμα που θα συνέχιζε να αναπτύσσεται εκεί.

 

Η φωτογράφος Diana Markosian βρήκε εκεί τους τελευταίους κάτοικους του χωριού που αψήφησαν πεισματικά τον θάνατο και έμειναν στα σπίτια τους. Ο Mikhail και η Lida Masanovitz παντρεμένοι για πάνω από 50 χρόνια, δεν σκέφτηκαν στιγμή να φύγουν από το Radkova. Μαζί παρέμειναν στο χωρίο φάντασμα που οι αρχές είχαν ορίσει ως ζώνη ακατάλληλη για διαμονή και επίσκεψη. Εκεί είχαν γνωριστεί, εκεί είχαν ερωτευτεί, εκεί είχαν ζήσει σχεδόν όλη τους τη ζωή.

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

Οι τελευταίες αναπνοές στο Τσερνόμπιλ Facebook Twitter

 

 

 

Φωτογραφία
12

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν κοπάζει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γκάζι 1982-1984: Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο εκτίθενται ξανά

Φωτογραφία / Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι εκτίθενται ξανά

Ο Νίκος Μάρκου φωτογράφισε τους εργάτες στο παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι λίγο προτού κλείσει οριστικά. 44 χρόνια μετά, οι φωτογραφίες εκτίθενται ξανά. Ντοκουμέντο μιας εποχής στερημένης και αθώας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Κατερίνα Αγγελοπούλου κατέγραψε ένα συλλογικό τραύμα, όσα συνέβησαν στο Μάτι

Φωτογραφία / «Η μυρωδιά, κάπως, έχει ξεχαστεί. Ο ήχος, όχι»

Στο Μάτι πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια. Την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς βρισκόταν εκεί και πρόλαβε να σώσει το βαλιτσάκι του πατέρα της, σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η εικαστικός και φωτογράφος Κατερίνα Αγγελοπούλου μιλά στη LiFO για το πώς κατέγραψε με τον φακό της τις ιστορίες όσων χάθηκαν αλλά και όσων κατάφεραν να επιζήσουν, δημιουργώντας έναν τόμο-ντοκουμέντο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Φωτογραφία / Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Μια έκθεση αφιερωμένη στη διαχρονική κληρονομιά ενός σπουδαίου φωτογράφου, που μέσα από τον φακό του αποτύπωσε εικόνες οι οποίες μιλούν για την αγάπη, τη σύνδεση και τη συντροφικότητα.
THE LIFO TEAM
Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Φωτογραφία / Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Για πρώτη φορά εκτίθενται οι φωτογραφίες από τη «συντριπτική» επίσκεψή του το 1994 σε μια ψυχιατρική δομή της Αυστρίας και η συνάντησή του με τους καλλιτέχνες-τρόφιμους του ιδρύματος.
THE LIFO TEAM
«The Face»: το περιοδικό που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς

Φωτογραφία / «The Face»: Το περιοδικό που σου έλεγε πώς να ζεις

Το θρυλικό έντυπο που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς, καταγράφοντας όλες τις υποκουλτούρες της δεκαετίας του ’80 και του ’90 με εξαιρετικά κείμενα και πρωτοποριακές φωτογραφίες, είναι ακόμα επιδραστικό.
M. HULOT
Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Οι Αθηναίοι / Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Κάνοντας σκέιτ, φωτογράφιζε cool και ενδιαφέροντες ανθρώπους. Όταν κατάλαβε ότι έτσι πιάνει το ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και μετατρέπει το στιγμιότυπο σε έργο τέχνης, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία. Ο Bill Georgoussis αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT

σχόλια

5 σχόλια
Να διευκρινίσουμε βέβαια ότι το Πρίπιατ δεν εκκενώθηκε αμέσως μετά το ατύχημα, αλλά αρκετές ώρες αργότερα (και αφού είχε διαρρεύσει ήδη ραδιενέργεια) επειδή η Σοβιετική Ένωση δεν ήθελε να μάθει η δύση ότι έχουν θέμα με αντιδραστήρα... Επίσης στις γύρω περιοχές η ραδιενέργεια είναι σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα, ειδικά στις μέρες μας. Με εξαίρεση κάποια αντικείμενα, την σκόνη από την έκρηξη της οροφής του αντιδραστήρα και, βεβαίως βεβαίως, τον ίδιο τον αντιδραστήρα, η περιοχή έχει αρχίσει να ανακτά το οικοσύστημά της.
Πολύ ενδιαφέρον άρθρο!Μου ήρθε στο μυαλό μία πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα ταινία κινουμένων σχεδίων με τίτλο "Όταν Φυσάει ο Άνεμος" (When the Wind Blows) (1986), του σκηνοθέτη Τζίμι Μουρακάμι και μουσική του Ντέιβιντ Μπάουι. Για όσους δεν την έχουν παρακολουθήσει, την συστήνω ανεπιφύλακτα. Σε κάποια video (dvd) club υπάρχει.Πληροφορίες σχετικά με την ταινία η οποία στηρίχτηκε στο ομότιτλο κόμικ:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD_%CF%86%CF%85%CF%83%CE%AC%CE%B5%CE%B9_%CE%BF_%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82
«..και ο κόμπος στο λαιμό να μην φεύγει.» Ακριβώς έτσι...!Και το κόμικ είναι πολύ καλό, αλλά τις εντυπώσεις και όλη αυτή την συναισθηματική φόρτιση και την μελαγχολική ατμόσφαιρα, τα πετυχαίνει μόνο η ταινία.
Ποιος δε θυμάται την υστερία που ακολούθησε στην Ελλάδα μετά το ατύχημα.Όλοι τρέχανε να αδειάσουν τα ράφια με τα εβαπορέ και τις κονσέρβες και δεν ακουμπούσαν οτιδήποτε φρέσκο.ειναι περίεργο που δεν είχαμε θύματα εδω,αλλά από...σκορβουτο.Από το πρωί μέχρι το βράδυ μας λέγανε για το ραδιο που σκοτώνει και μείς πιτσιρίκια φοβόμασταν να ακουμπήσουμε...το ραδιόφωνο!Εντάξει,άσχετο σχόλιο αλλά λίγο σχετικό...
Ήμουν μόνο δύο χρονών αλλά θυμάμαι τη φρίκη της μάνας μου ενώ με τάιζε! Φυσικά δεν γνώριζα τότε αλλά θυμάμαι το άγχος της, ακόμα. Ούτε έξω μας άφηναν, ούτε τίποτα. Ούτε καλά καλά ήξεραν τι να κάνουν.