ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ ΝΑ πηγαίνουμε στη θάλασσα και μετά να τρυπώνουμε σε μια ψαροταβέρνα και να απολαμβάνουμε θαλασσινά και ψαρομεζέδες. Υπάρχει σίγουρα μια λογική σε αυτή την ιεροτελεστία, ειδικά όταν συμβαίνει να είμαστε «πεινασμένοι» για διακοπές και αναζητούμε μανιωδώς τη γεύση της.

 

Βέβαια, λόγω αυτής της συνήθειας έχουν συμβεί διάφορες αναποδιές σε όλους μας: οι ταβέρνες δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας, η εποχή ή το φεγγάρι δεν δίνουν ψάρι, τα κατεψυγμένα δίνουν και παίρνουν και οι απογοητεύσεις διαδέχονται η μία την άλλη.


Ίσως γι' αυτό, μια σοφή επιλογή θα ήταν, μετά τη θάλασσα, να πηγαίναμε για κρέας και όχι για ψάρι. Τουλάχιστον, αυτή θα ήταν μια πρόταση-ανατροπή, που μπορεί να μας έβγαινε σε καλό. Έτσι κάπως σκεφτήκαμε και επιλέξαμε να επισκεφτούμε το Kasap. Δεν πέσαμε έξω.

 

Από το Kasap φύγαμε χορτάτοι και ευτυχείς. Έτσι όπως θα θέλαμε να τελειώσει μια μέρα με θάλασσα, ησυχία και καλό φαγητό.


Φτιαγμένο πάνω στο λιμανάκι του Πόρτο-Ράφτη, αν και όχι πάνω στο κύμα, το Kasap δημιουργήθηκε από την αγάπη των ιδιοκτητών του για το κρέας αλλά και για την ανατολίτικη κουζίνα.

 

Η μικρή ιστορία τους θέλει τον Νίκο Καραμολέγκο, που η κύρια ενασχόλησή του είναι τα ναυτιλιακά και ταξιδεύει συχνά στη γείτονα χώρα, να επισκέπτεται συχνά το κρεοπωλείο που διατηρούν οι αδερφοί Αλιφαντή και να ψάχνει μανιωδώς το ιδανικό κομμάτι κρέας για τα μαγειρέματά του. Μετά από πολλά και αφού οι τέσσερις τους συνειδητοποίησαν το κοινό τους πάθος, άρχισαν να σκέφτονται σοβαρά τη δημιουργία ενός εστιατορίου αφιερωμένο στο καλό κρέας. Στην ομάδα μπήκε και ο Θάνος Δανέζης, που είχε τις ίδιες ανησυχίες. Έτσι, πριν από περίπου έναν χρόνο το Kasap έφτασε στο λιμανάκι.

 

Ψωμάκια με κρύες σάλτσες που ξεχώριζαν για την ανατολίτικη καταγωγή τους.
Ψωμάκια με κρύες σάλτσες που ξεχώριζαν για την ανατολίτικη καταγωγή τους.


Το πρώτο που ζητήσαμε να έρθει στο τραπέζι ήταν ψωμάκια με κρύες σάλτσες που ξεχώριζαν για την ανατολίτικη καταγωγή τους. Μπροστά μας έφτασαν ένα καλάθι με ζεστές πίτες, ζυμωμένες στην κουζίνα και ψημένες στον φούρνο, με μια mouhamara από πάστα ψητής πιπεριάς, καρύδι και ρόδι, μια μελιτζανοσαλάτα moutabal με καπνιστή μελιτζάνα και ταχίνι και ένα κλασικό ezme με σουμάκ, ντομάτα, κρεμμύδι και μαϊντανό. Και οι τρεις επιλογές είχαν πλούσια γεύση, αλλά διαφορετικό ρόλο η καθεμία. Η ezme μας δρόσισε, η moutabal μας χαλάρωσε και η mouhamara μας εισήγαγε στις επόμενες γεύσεις.


Η συνέχεια έγινε με ένα λαχματζούν κι ένα flat bread. Και τα δύο με βασικό συστατικό το αρνί, είχαν προσεγμένο καρύκευμα και ιδανικό ψήσιμο. Το flat bread, που είναι νέα προσθήκη στο μενού, κίνησε περισσότερο το ενδιαφέρον μας. Ο λόγος ήταν το προσούτο από πρόβατο, που δεν είχαμε ξαναδοκιμάσει, αλλά και το κατσικίσιο τυρί που έδενε τέλεια με την πάστα μελιτζάνας και τη χαρακτηριστική γεύση του zaatar, ενός μείγματος μπαχαρικών που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στην αραβική κουζίνα και νοστιμίζει κρέατα και πίτες.


Κάποιος από την παρέα δεν άντεξε να μην παραγγείλει κεμπάπ κι έτσι είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω και τα δύο είδη, το πρώτο με αρνίσιο κιμά και το δεύτερο με προσθήκη φιστίκι (Αιγίνης) στη γέμιση. Προτείνω ανεπιφύλακτα το δεύτερο, καθώς το φιστίκι έχει έναν μαγικό τρόπο να ισορροπεί τη γεύση του αρνιού και να τη μεταφέρει πιο απαλά στο στόμα. Καλοψημένα και τα φαλάφελ, που θα μπορούσαν να λείπουν από το τραπέζι, γιατί ήδη είχαμε αρχίσει να χορταίνουμε και θέλαμε να φυλάξουμε δυνάμεις για το κρέας, που ήταν και ο βασικός λόγος της επίσκεψής μας.

 

Κεμπάπ με αρνίσιο κιμά και το άλλο με προσθήκη φιστίκι (Αιγίνης) στη γέμιση. Προτείνω ανεπιφύλακτα το δεύτερο...
Κεμπάπ με αρνίσιο κιμά και το άλλο με προσθήκη φιστίκι (Αιγίνης) στη γέμιση. Προτείνω ανεπιφύλακτα το δεύτερο...


Και το κρέας ήρθε. Ξέραμε ότι θα είναι καλής ποιότητας, με προσεγμένες κοπές και έντονη γεύση. Όπως ξέραμε ότι δεν θα ήταν δυνατόν να προέρχεται το μοσχάρι από την Ελλάδα. Οι Αλιφαντήδες, που έχουν το κρεοπωλείο Butcher Family, δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη. Ξέρουν πού μπορούν να βρουν καλό κρέας, είτε προέρχεται από φάρμες του εξωτερικού είτε από ντόπιες. Όπως ο Νίκος ξέρει από καλό ψήσιμο και στην κουζίνα υπάρχει σίγουρα κάποιος μάστορας της σχάρας.


Και οι δύο επιλογές μας ήταν τρυφερές και νόστιμες. Η μπριζόλα, μοσχαρίσια ωρίμανσης απευθείας από το ειδικό ψυγείο που διαθέτει το Kasap για να ελέγχει απόλυτα τα κρέατά του, ψημένη medium rare, συνοδευόταν από ανθό αλατιού και το μοσχαρίσιο φιλέτο, κομμένο άψογα και γεμάτο από τους χυμούς του, δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο από ένα ποτήρι κόκκινο κρασί για να το απολαύσουμε όπως του έπρεπε.


Από το Kasap φύγαμε χορτάτοι και ευτυχείς. Έτσι όπως θα θέλαμε να τελειώσει μια μέρα με θάλασσα, ησυχία και καλό φαγητό. Το δε Πόρτο-Ράφτη είναι πολύ κοντά για να το επισκεπτόμαστε συχνά και έχει καλά κρυμμένα μυστικά στην παραλία του.

 

Το flat bread, που είναι νέα προσθήκη στο μενού, κίνησε περισσότερο το ενδιαφέρον μας. Ο λόγος ήταν το προσούτο από πρόβατο, που δεν είχαμε ξαναδοκιμάσει.
Το flat bread, που είναι νέα προσθήκη στο μενού, κίνησε περισσότερο το ενδιαφέρον μας. Ο λόγος ήταν το προσούτο από πρόβατο, που δεν είχαμε ξαναδοκιμάσει.


Κολοκοτρώνη 2, Πόρτο Ράφτη

Τηλ. 2299 086686

Fb page: Kasap Steak House

Instagram: kasap.steakhouse