Λέοναρντ Κοέν: νέο άλμπουμ με τραγούδια που είχε προηχογραφήσει

Λέοναρντ Κοέν: νέο άλμπουμ με τραγούδια που είχε προηχογραφήσει Facebook Twitter
Ο Λέοναρντ Κοέν ανά στιγμές ακούγεται καυστικός, αυτοσαρκαστικός, νοσταλγικός, και εύθραυστος χωρίς να ξεφεύγει ούτε λεπτό από το βαθύτερο νόημα των πραγμάτων.
0

Ήταν το βράδυ της 7ης Νοέμβρη του 2016 όταν ο Λέοναρντ Κοέν άφησε την τελευταία του πνοή πάνω σε αυτή τη γη. Έφυγε στον ύπνο του μετά από ένα πέσιμο αλλά η υγεία του ήταν ήδη κλονισμένη από την λευχαιμία που υπέφερε τα τελευταία χρόνια. Στα 82 του, ένιωθε ότι ο θάνατος τον παραμόνευε στη γωνία και γνώριζε ότι ο χρόνος του ήταν περιορισμένος. Παρόλα αυτά, ξυπνούσε πριν από την αυγή και συνέχιζε να γράφει ποιήματα και να συνθέτει τραγούδια μέχρι το τέλος. Στο μικρό σαλόνι του σπιτιού όπου κατοικούσε και δούλευε στο Λος Άντζελες, είχε δυο ακουστικές κιθάρες, ένα συνθεσάιζερ, δυο λάπτοπ και ένα μικρόφωνο για να ηχογραφεί τη φωνή του. Και κάπως, με αυτό τον τρόπο, γεννήθηκε το υλικό για το «You Want it Darker» που κυκλοφόρησε μόλις 19 ημέρες πριν τον θάνατο του.


Είχε πει εκείνο το διάστημα στη συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν φύγει από τον μάταιο αυτό κόσμο στο «New Yorker» ότι: «Δεν νομίζω πως θα είμαι ικανός να ολοκληρώσω αυτά τα τραγούδια. Μπορεί όμως, ποιος ξέρει; Και ίσως κερδίσω έναν δεύτερο γύρο ακόμα. Δεν το γνωρίζω αυτό. Αλλά ωστόσο δεν τολμώ να δεσμεύσω τον εαυτό μου με οποιαδήποτε πνευματική στρατηγική. Δεν τολμώ να το κάνω. Έχω τόση πολλή δουλειά να κάνω. Διάφορα πράγματα που πρέπει να τακτοποιήσω. Είμαι έτοιμος να πεθάνω. Ελπίζω να μην είναι άβολο αυτό που λέω. Νομίζω πως περίπου μέχρι εδώ ήταν για μένα».

Παρά την δικαιολογημένη καχυποψία, το «Thanks For the Dance» αποδεικνύεται ως ο ιδανικός επίλογος στην πορεία ενός ανήσυχου δημιουργού, εμπλουτίζοντας τον μύθο που περιβάλλει το όνομα του όλα αυτά τα χρόνια.


Η «θεϊκή φωνή» του, όμως, δεν φαίνεται ότι θα σιγούσε ακριβώς τότε. Θα συνέχιζε να «πληρώνει το ενοίκιο της» για λίγο ακόμη στον «Πύργο του Τραγουδιού». Ο μεγάλος τραγουδοποιός δεν θα μας αποχαιρετούσε τόσο γρήγορα.


Το «Thanks For the Dance» που βγήκε πρόσφατα, επομένως, είναι το επίσημο 15ο άλμπουμ του. Έρχεται δύο χρόνια μετά το θάνατό του και περιέχει προσχέδια από τραγούδια και ποιήματα του που ο γιος του, Άνταμ Κοέν, κατάφερε να ολοκληρώσει στο γκαράζ του παλιού σπιτιού που έμενε ο Λέοναρντ. Είχε το πολυτιμότερο εφόδιο που θα μπορούσε να του έχει αφήσει ως κληρονομιά ο πατέρας του, την προηχογραφημένη φωνή του. «Αν είχαμε περισσότερο χρόνο και αν ήταν πιο γερός, θα τα είχαμε τελειώσει. Κουβεντιάζαμε σχετικά με τη σύνθεση και το συναίσθημα που θα ήθελε να βγαίνει από αυτό – δυστυχώς, ήταν αναπόφευκτο να τα τελειώσω χωρίς αυτόν». Για την ενορχήστρωση και για να αποτυπώσει επακριβώς το όραμα του πατέρα του, ο Άνταμ βρήκε πολύτιμη βοήθεια από μια πλειάδα γνωστών μουσικών, από τον Beck, τον Daniel Lanois, τον Damien Rice, μέχρι τη Feist και τον Javier Mas. 

 

Leonard Cohen - The Story of Thanks for the Dance

Κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι ένα μέρος των ηχογραφήσεων έγινε στην Ελλάδα και βοήθησε σε αυτό η Κατερίνα Καφεντζή aka Kafka μας έγραψε ένα χρονικό της γνωριμίας της με τον Adam Cohen που εξηγεί και πως κατέληξε το όνομα της να είναι στις ευχαριστίες που βρίσκονται στο οπισθόφυλλο του άλμπουμ.


«Τον Δεκέμβριο του 2011, ο Άνταμ Κοέν φτάνει στην Αθἠνα. Λίγες ώρες πριν τo live του στο Barouge Club, περνάει από το Κορωπί, στις εγκαταστάσεις του τότε Eν Λευκώ, για μια συνέντευξη. Καθ' όλη τη διάρκεια της κουβέντας αποφεύγω ν᾽ αναφερθὠ στα αυτονόητα και περιζήτητα θέματα, προτιμώ να διαφοροποιηθώ σε σχέση με όσες συνεντεύξεις του Άνταμ έχουν πέσει στην αντίληψή μου μέχρι εκείνη τη στιγμή. Θέλω να τιμήσω τον δικό του δίσκο, τη δική του προσπάθεια. Γενικώς μια αξέχαστη συζήτηση μ᾽έναν γενναιόδωρο άνθρωπο.

Τον Απρίλιο του 2018, ο Άνταμ ζητάει τη γνώμη και τη βοήθειά μου για κάτι. Μιλάμε στο τηλέφωνο, μου εξηγεί αυτό το κάτι, το(ν) ακούω με συγκίνηση. Σκέφτομαι λίγο τα ζητούμενα, κάνω μια έρευνα αγοράς και τελικώς τηλεφωνώ στον Θοδωρή Πολυχρονόπουλο (Theodore). Του εξηγώ πως ο Άνταμ Κοέν ψάχνει ένα studio ηχογράφησης στην Αθήνα με συγκεκριμένες προϋποθέσεις, θεωρώ πως το δικό του θα ήταν ιδανικό. Ο Theodore δίνει αυθόρμητα ένα μεγάλο "ναι", με ρωτάει περί τίνος πρόκειται, του απαντάω πως θα του εξηγήσει σύντομα ο Άνταμ. Έκτοτε, ξεχνάω ή δεν θέλω να μιλήσω για όλα τα παραπάνω, ούτε σε δικούς μου ανθρώπους. Και η ζωή συνεχίζεται.

 

Τον Σεπτέμβριο του 2019, αλλάζω μήνα στην Πάρο. Είναι πρωί και και κατά μια αστεία σύμπτωση, κάθομαι και ρεμβάζω στο γνωστό παγκάκι στο λιμάνι του Δρυού, σ᾽ αυτό που, λίγες μέρες μετά το θάνατο του Λέοναρντ Κοέν, κάποιος/α έγραψε νύχτα τ᾽ όνομα του Καναδού καλλιτέχνη με λευκή μπογιά στην ξὐλινη πλάτη του καθίσματος. Το κινητό μου χτυπάει, έχω μήνυμα από τον Άνταμ. Μου γράφει αν προτιμώ το Kafka ή το κανονικό μου όνομα να μπει στον δίσκο του πατέρα του. Του λέω να κάνει ό,τι θέλει. Κλείνω το τηλέφωνο, σηκώνομαι από το παγκάκι και σκέφτομαι μἠπως μου έριξαν ψυχοδηλωτικά στο ποτό, όταν ἠμουν μικρή, και μου ἐμεινε το κουσούρι σε μορφή συγχρονικότητας».

 

Thanks For the Dance

Όταν μια τόσο εμβληματική προσωπικότητα όπως ο Λέοναρντ Κοέν πεθαίνει, έχοντας ήδη αφήσει ένα κύκνειο έργο πίσω του, είναι δύσκολο να αποδεχτεί κανείς ολοκληρωτικά ένα άλμπουμ που δημιουργήθηκε κατά την απουσία του. Παρά τη δικαιολογημένη καχυποψία, το «Thanks For the Dance» αποδεικνύεται ως ο ιδανικός επίλογος στην πορεία ενός ανήσυχου δημιουργού, εμπλουτίζοντας τον μύθο που περιβάλλει το όνομά του όλα αυτά τα χρόνια. Ένα άλμπουμ όπου ο ήλιος δύει και ανατέλλει ταυτόχρονα. Ο Λέοναρντ Κοέν ανά στιγμές ακούγεται καυστικός, πολιτικός, αυτοσαρκαστικός, νοσταλγικός, και εύθραυστος, χωρίς να ξεφεύγει ούτε λεπτό από το βαθύτερο νόημα των πραγμάτων. Είναι οι τελευταίες του στιγμές. Ο δίσκος κλείνει με την φωνή του να απαγγέλλει το ποίημα, «Listen to the Hamming Bird», το ύστατο που έγραψε, πάνω από μια απλή γαλήνια μελωδία στα πλήκτρα και το τελευταίο αντίο προς το λατρεμένο κοινό του δεν θα μπορούσε να ειπωθεί με πιο στοχαστικό και άμεσο τρόπο, όπως έκανε εξάλλου πάντα μέσα από την μουσική του.


Listen to the hummingbird
Whose wings you cannot see
Listen to the hummingbird
Don't listen to me.

Listen to the butterfly
Whose days but number three
Listen to the butterfly
Don't listen to me.

Listen to the mind of God
Which doesn't need to be
Listen to the mind of God
Don't listen to me.

Listen to the hummingbird
Whose wings you cannot see
Listen to the hummingbird
Don't listen to me.
 

Listen to the Hummingbird

Μουσική
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο αξέχαστος λόγος του Λέοναρντ Κοέν

Σαν Σήμερα / Ο αξέχαστος λόγος του Λέοναρντ Κοέν

Η έκδοση με τα ρητά του Κοέν από το Μελάνι, «Ο Λέοναρντ Κοέν με τα δικά του λόγια», μας θυμίζει γιατί ο Καναδός τροβαδούρος δεν έγραφε μόνο αξεπέραστους στίχους αλλά μας χάρισε και μια πυξίδα για το ταξίδι της ζωής
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Ο Λέοναρντ Κοέν στο καφενείο του παππού μου στον Μόλυβο

Σαν σήμερα / Ο Λέοναρντ Κοέν στο καφενείο του παππού μου στον Μόλυβο

Ο Λέοναρντ Κοέν δεν πήγαινε μόνο στην Ύδρα. Σύχναζε και στον Μόλυβο, και μάλιστα στο παραδοσιακό καφενείο του παππού της Μαρούσας Θωμά. Οι ντόπιοι τον φώναζαν Λιουνάρντο και θεωρούσαν ότι δεν τα κατάφερνε ιδιαίτερα στην κιθάρα.
ΜΑΡΟΥΣΑ ΘΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Νίκος Ζιώγαλας

Μουσική / Νίκος Ζιώγαλας: «Δεν ξέρεις ποτέ πώς θα τα φέρει η ζωή, να είσαι ευγενικός, να παλεύεις για την καλοσύνη»

Aπό πολύ νωρίς, η μουσική τον χτύπησε στο δόξα πατρί, μπήκε σε αυτό το τριπ και δεν βγήκε ποτέ. «Σαν star του σινεμά», «Πάρε με απόψε πάρε με», «Βασιλική», «Βέροια, Θεσσαλονίκη, Αθήνα», «Πέρασε η μπόρα» και για πολλά ακόμα τραγούδια ευθύνεται ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός που σήμερα αφηγείται τη ζωή του στη LifO
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μαντόνα: «Είμαι σκληρή, φιλόδοξη και ξέρω ακριβώς τι θέλω. Αν αυτό με κάνει σκύλα, δεν πειράζει»

Χρόνια Πολλά Μαντόνα! / «Είμαι σκληρή, φιλόδοξη και ξέρω τι θέλω. Αν αυτό με κάνει σκύλα, δεν πειράζει»

Pop icon, μίλησε για το woman empowerment πριν υπάρξει καν ο όρος, gay icon, fashion icon, η απόλυτη σταρ, η πιο πετυχημένη γυναίκα μουσικός όλων των εποχών, όπως και να τη χαρακτηρίσει κανείς, είναι μία και μοναδική και ήρθε για να αλλάξει τα πάντα.
M. HULOT
«Love to love you baby»: Αυτό είναι το τραγούδι που γέννησε τη Disco

Μουσική / «Love to love you baby»: Το τραγούδι των 23 οργασμών που γέννησε τη Disco

Με 23 οργασμούς και τη βοήθεια του μάγου Τζόρτζιο Μορόντερ, η Ντόνα Σάμερ, μισό αιώνα πριν, εγκαινίασε επίσημα, με το επικό και ατελείωτα ερωτικό «Love to love you baby», την ντίσκο μουσική, ένα είδος που πολεμήθηκε λυσσαλέα λίγα χρόνια μετά την επέλασή του και κρατάει γερά μέχρι σήμερα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Στην αρχή με ενοχλούσαν τα σχόλια για το Ozempic, όχι όμως πια»

Lifo Videos / «Στην αρχή με ενοχλούσαν τα σχόλια για το Ozempic, όχι όμως πια»

Η Marseaux, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της σύγχρονης ελληνικής ποπ σκηνής μιλά για την τυχαία της συνάντηση με το τραγούδι αλλά και για τις προσωπικές δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει και την έφεραν μέχρι το σήμερα.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ