Από την πρώτη σκηνή καταλαβαίνεις ότι δεν μπορούσε να υπάρξει πιο ιδανική εισαγωγή για τον δεύτερο κύκλο του «It's the end of the fucking world», μιας σειράς που βασίστηκε στο ομώνυμο κόμικ του Charles Forsman και ακολούθησε την πλοκή του μέχρι το φινάλε. Ο Τζέιμς και η Αλίσα δημιουργούν μία αλλόκοτη σχέση, αυτός την προσεγγίζει με σκοπό να την σκοτώσει (επειδή νομίζει ότι είναι «κοινωνιοπαθής» και γεννημένος δολοφόνος), αυτή θέλει να το σκάσει από το σπίτι της επειδή η μάνα της παντρεύεται έναν αντιπαθητικό Ινδό, έτσι βρίσκονται μαζί σε μία ιστορία περιπλάνησης που περιλαμβάνει και έναν φόνο που τους σημαδεύει για πάντα.

 

Η σχέση τους στην πορεία παίρνει μια απρόβλεπτη τροπή (από κάθε άποψη), ερωτεύονται, κάνουν την μία παρανομία μετά την άλλη (α λα Θέλμα και Λουίζ) και στο τέλος, καταλήγοντας στο τροχόσπιτο του πατέρα της Αλίσα, η αστυνομία τους εντοπίζει και πυροβολεί τον Τζέιμς. Η τελευταία σκηνή του πρώτου κύκλου δείχνει τον Τζέιμς να τρέχει να ξεφύγει στους αμμόλοφους και κλείνει με τον ήχο ενός πυροβολισμού. Αν τελείωνε εκεί η σειρά (όπως τελειώνει και το βιβλίο), ο Τζέιμς θα πέθαινε χτυπημένος από τις σφαίρες και το μέλλον της Αλίσα θα ήταν στη φυλακή.

 

Η σειρά που προβλήθηκε στο βρετανικό Channel 4 και έκανε παγκόσμια αίσθηση ένα χρόνο αργότερα, όταν αγόρασε τα δικαιώματα το Netflix, ολοκληρωνόταν σε 8 επεισόδια, όμως, η τεράστια επιτυχία και το φανατικό κοινό που απέκτησε, ανάγκασαν τους δημιουργούς της να φτιάξουν και δεύτερη σεζόν, αναλαμβάνοντας ένα μεγάλο ρίσκο.

 

Η σειρά που προβλήθηκε στο βρετανικό Channel 4 και έκανε παγκόσμια αίσθηση ένα χρόνο αργότερα, όταν αγόρασε τα δικαιώματα το Netflix, ολοκληρωνόταν σε 8 επεισόδια, όμως, η τεράστια επιτυχία και το φανατικό κοινό που απέκτησε, ανάγκασαν τους δημιουργούς της να φτιάξουν και δεύτερη σεζόν, αναλαμβάνοντας ένα μεγάλο ρίσκο. Να επινοήσουν τη συνέχεια, προσπαθώντας να συνεχίσουν το στόρι, χωρίς τη δυναμική που του έδινε το πολύ πετυχημένο κόμικ, αναδημιουργώντας τη θλιμμένη, απελπισμένη ατμόσφαιρα και το δηλητηριώδες χιούμορ που είχε αποτυπώσει στα καρέ του ο Forsman. Ήταν μεγάλη πρόκληση και όταν ανακοινώθηκε ότι ετοιμάζεται δεύτερη σεζόν υπήρξαν αρκετοί που ήταν επιφυλακτικοί για το αποτέλεσμα.


Παρόλα αυτά, η δεύτερη σεζόν, συστήνοντας ένα νέο πρόσωπο, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερο σασπένς και γίνεται ένα θρίλερ καταστάσεων που στην πορεία έχει πιο μεγάλο ενδιαφέρον από τις καταστάσεις που έζησαν οι δυο ήρωες στην πρώτη (θρυλική) σεζόν. Η Μπόνι –που εμφανίζεται υπό τους ήχους του «How glad I am» της Nancy Wilson- είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που λέει το τραγούδι, ένα κορίτσι με μια βαθιά θλίψη, τσακισμένο από τον θάνατο του αγαπημένου της, μεγαλωμένο από μία βάναυση μάνα που την βάζει να φάει το κραγιόν, να απομνημονεύσει πρωτεύουσες κρατών και της μαθαίνει ότι «η τιμωρία συμβαίνει από αγάπη», μία αληθινή «κοινωνιοπαθής» και όχι κατά φαντασίαν όπως ήταν ο Τζέιμς.

 

H δεύτερη σεζόν, συστήνοντας ένα νέο πρόσωπο, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερο σασπένς και γίνεται ένα θρίλερ καταστάσεων που στην πορεία έχει πιο μεγάλο ενδιαφέρον από τις καταστάσεις που έζησαν οι δυο ήρωες στην πρώτη (θρυλική) σεζόν.
H δεύτερη σεζόν, συστήνοντας ένα νέο πρόσωπο, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερο σασπένς και γίνεται ένα θρίλερ καταστάσεων που στην πορεία έχει πιο μεγάλο ενδιαφέρον από τις καταστάσεις που έζησαν οι δυο ήρωες στην πρώτη (θρυλική) σεζόν.

 

Η Μπόνι συστήνεται μεταφέροντας την υπόθεση της σειράς πίσω στο χρόνο, πριν τον σημαδιακό φόνο των δύο παιδιών, παρουσιάζοντας τη σχέση της με τον άνθρωπο που δολοφονούν αμυνόμενοι, έναν βιαστή και δολοφόνο κοριτσιών που είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο όπου η Μπόνι δουλεύει ως βιβλιοθηκάριος. Αφού την αποπλανεί και την γεμίζει ψέματα, την κάνει όχι απλά να την ερωτευτεί, αλλά να πάθει ψύχωση μαζί του, δημιουργώντας μία σχέση εξάρτησης, γιατί είναι ο μοναδικός άνθρωπος που της δίνει σημασία. Όταν τον παρακολουθεί τυχαία από το παράθυρο του σπιτιού του να κάνει ακριβώς τα ίδια –όσα έκαναν στο πρώτο ραντεβού- με μία φοιτήτριά του παθαίνει αμόκ και αποφασίζει να την βγάλει από τη μέση, πέφτοντας πάνω της με το αυτοκίνητο. Και την σκοτώνει.

 

 


Το πρώτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν μας μεταφέρει στο παρόν, η Μπόνι μόλις έχει βγει από τη φυλακή και επισκέπτεται το μαγαζί ενός βενζινάδικου όπου πετυχαίνει στο ταμείο έναν παλιό συμμαθητή της. Του ζητάει έναν σουγιά και σε μία σκηνή που θυμίζει έντονα Wes Anderson, γίνεται ένας καταπληκτικός διάλογος:

«Μπόνι, εσύ είσαι; Ο Ρέι είμαι από το Σεντ Τζόζεφ. Ήμασταν συμμαθητές. Φορούσα κάλυμμα στο μάτι για ένα διάστημα».

«Ω, ναι. Δώσε μου και έναν σουγιά».

«Πώς είσαι; Έχεις παιδιά;»

«Όχι».

«Παντρεύτηκες;»

«Όχι».

«Τι έκανες λοιπόν;»

«Φυλακή».

«Μάλιστα... Γιατί ήσουν... Τι έκανες;»

«Σκότωσα κάποιον. Επίτηδες».

 

Είναι αδύνατο να μην έρχονται στο μυαλό σου οι ταινίες του Wes Anderson.
Είναι αδύνατο να μην έρχονται στο μυαλό σου οι ταινίες του Wes Anderson.


Η Μπόνι στέλνει με το ταχυδρομείο σφαίρες στον Τζέιμς και την Αλίσα και ξεκινάει ένα ταξίδι για να τους βρει και να τους σκοτώσει, για να πάρει εκδίκηση για τον φόνο του αγαπημένου της. Αυτό που είναι εκπληκτικό με τη σειρά είναι το χιούμορ που υπάρχει πικρό και αμήχανο σε κάθε σχεδόν σκηνή, ένα χιούμορ που σπάνια σου επιτρέπει να γελάσεις, γιατί είναι κρυμμένο μέσα στην θλίψη και την απελπισία που βιώνουν οι ήρωες. Η Αλίσα με τη μητέρα της και τα δίδυμα αδέρφια της έχουν εγκαταλείψει το σπίτι τους και έχουν καταφύγει στην ετεροθαλή αδερφή της μητέρας που ζει στην εξοχή, σε ένα επαρχιακό εστιατόριο. Εκεί δέχεται να παντρευτεί τον πρώτο νεαρό που γνωρίζει και ετοιμάζεται για τον γάμο, δηλώνει ευτυχισμένη και προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή της, αλλά τα μάτια της προδίδουν την δυστυχία της (η Τζέσικα Μπάρντεν είναι εξαιρετική στο ρόλο της Αλίσα).

 

Στο μεταξύ, ο Τζέιμς που έχει επιβιώσει από τον πυροβολισμό και δεν μπορεί να περπατήσει, καταφέρνει μετά από χειρουργεία και φυσιοθεραπεία να σηκωθεί στα πόδια του. Του έχουν απαγορέψει να βλέπει την Αλίσα, αλλά μόλις χάσει τον πατέρα του ξεκινάει να πάει να τη βρει, γιατί είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει στον κόσμο. Και τη βρίσκει, λίγο πριν την τελετή του γάμου, και λίγο πριν συναντήσουν την Μπόνι.

 

 


Ο δεύτερος κύκλος είναι βαθιά συναισθηματικός, οι ήρωες είναι ενήλικες πια, κουρασμένοι, ταλαιπωρημένοι και τιμωρημένοι για τα λάθη του παρελθόντος. Η σκηνή του φόνου τους κυνηγάει καθημερινά και η Μπόνι εμφανίζεται για να φέρει τη λύτρωση. Η Ναόμι Άκι που παίζει την Μπόνι είναι καταπληκτική, η σειρά είναι γεμάτη από νοσταλγική μουσική και πονεμένα τραγούδια περασμένων δεκαετιών που συνδέονται με απίθανο τρόπο με τις σκηνές, τρυφερές και σκληρές, και ο Graham Coxon έχει γράψει ένα σάουντρακ που κάνει τις σκηνές επιβλητικές, - είναι αδύνατο να μην έρχονται στο μυαλό σου οι ταινίες του Wes Anderson.


Όχι μόνο δεν έχασε ίχνος από την ατμόσφαιρα του κόμικ η δεύτερη σεζόν, αλλά είναι ίσως, ανώτερη, δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη συνέχεια.

 

 

The End Of The Fucking World 2 Official Trailer.