Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Σαν σήμερα γεννιέται η Μέρι Σέλεϊ, που με τον «Φρανκενστάιν» της γέννησε την επιστημονική φαντασία
Βιβλίο

Σαν σήμερα γεννιέται η Μέρι Σέλεϊ, που με τον «Φρανκενστάιν» της γέννησε την επιστημονική φαντασία

Ήταν πραγματικά «μια σκοτεινή νύχτα με καταιγίδα» όταν η Σέλεϊ εμπνεύστηκε τον μύθο του Φρανκενστάιν

Ήταν πραγματικά «a dark and stormy night» όταν η Σέλεϊ εμπνεύστηκε τον μύθο του Φρανκενστάιν, ένα μύθο της μοντέρνας εποχής, που όμως επινοήθηκε πριν καν ο περισσότερος κόσμος συνειδητοποιήσει πως είχε πράγματι ξημερώσει μία καινούργια εποχή για την ανθρωπότητα.

 

Ένας μύθος που ζει ακόμη και που θα ζει για πάντα, ακόμη και τώρα που η Βιομηχανική Επανάσταση (1760-1860) δεν είναι παρά μία ακόμη ιστορική περίοδος. Πώς το κατάφερε αυτό ένα δεκαοχτάχρονο κορίτσι;

 

Όπως και να το σκεφτείς, δεν εξηγείται. Αλλά, λένε πολλοί, δεν έχει και σημασία. Κάτι τέτοια συμβαίνουν καμιά φορά στη ζωή, και στη ζωή της λογοτεχνίας, απλώς και μόνο για να τη νοστιμεύουν. Αλλά δεν είναι μόνο που εμπνεύστηκε και έγραψε τον μύθο εκείνο το κορίτσι, που μοιάζει να έχει διαβάσει, να έχει εμπεδώσει και να έχει βαρεθεί κιόλας όλη τη σύγχρονη λογοτεχνία της εποχής της – και να φλέγεται για να γράψει κάτι ολότελα καινούργιο.

 

Ταυτόχρονα, έγραφε και το πρώτο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας — αν μη τι άλλο, σύμφωνα με τους ειδικούς, όπως τον κορυφαίο Brian Aldiss («Α Billion Year Spree: The History of Science Fiction», 1973: «Τhe first seminal work to which the label SF can be logically attached») αλλά και τους John Clute και Peter Nicholls που επιχειρούν την οφειλόμενη συζήτηση στην περίφημη και έκτοτε αναντικατάστατη «Encyclopedia of Science Fiction» (1979 κ.ε.).

 

Ένα μυθιστόρημα-σταθμός για τη φύση του ανθρώπου, για την επιστήμη και τους κινδύνους της, για τη δημιουργία και για τη μοίρα, για τη φιλοδοξία και τα όνειρα, για το κακό και για την εκδίκηση. Και, το κυριότερο: ένα καθαρόαιμο θρίλερ, ένα βιβλίο γραμμένο με χειμαρρώδη, πλούσια γλώσσα, γεμάτη με γλυκό στόμφο και υπερχειλίζοντα συναισθήματα.

 

Ναι, έπρεπε να περάσει ένας αιώνας από τον θάνατο της Σέλεϊ για να μπουν δίπλα-δίπλα αυτές οι δύο λέξεις: Science Fiction, και για να αποκτήσουμε τον πρώτο συνειδητοποιημένο συγγραφέα ΕΦ, τον Herbert George Wells, όμως αυτό ακριβώς συμβαίνει με το πρώιμο Φανταστικό: συνηθίζει να γεννά το παρελθόν του. Ο «Φρανκενστάιν» είναι ένα τυπικό «taproot text», ένα βιβλίο που προϋπήρξε της εποχής του, χαρακτηρίζοντάς τη για πάντα.

 

Και, ναι, γεννήθηκε μέσα σε μια σκοτεινή και θυελλώδη νύχτα.

 

Η μεγαλωμένη μέσα στα βιβλία Mary Wollstonecraft-Shelley (1797-1851), μια αναρχική φεμινίστρια από κούνια, κόρη του φιλοσόφου και μυθιστοριογράφου William Godwin (1756-1836) και της συγγραφέως, φιλοσόφου και υπέρμαχου των δικαιωμάτων των γυναικών Mary Wollstonecraft (1759-1797: πέθανε λίγες ημέρες αφότου γέννησε την κόρη της, εξ ου και το μωρό πήρε το μικρό της όνομα), παντρεύτηκε τον βασικό εκπρόσωπο του Ρομαντισμού Percy Bysshe Shelley (1792-1822) στις 30 Δεκεμβρίου του 1816 (είχαν κλεφτεί δυο χρόνια πριν, αλλά παντρεύτηκαν μόνο όταν αυτοκτόνησε η πρώτη σύζυγος εκείνου), χρονιά που το ζευγάρι έκανε πολύ στενή παρέα με τον Λόρδο Βύρωνα (1788-1824).

 

Η Μαίρη Σέλεϊ
Η Μαίρη Σέλεϊ

 

Ο Μπάιρον είχε νοικιάσει για το καλοκαίρι τη Villa Diodati στη λίμνη της Γενεύης και τους φιλοξενούσε εκεί. Όμως το 1816 ήταν η περίφημη Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι, καθώς ένα χρόνο πριν είχε εκραγεί το ηφαίστειο Ταμπόρα στις Ανατολικές Ινδίες, σκοτεινιάζοντας επί μήνες, και τμηματικά, σχεδόν όλο τον πλανήτη.

 

Αυτός ο «Αποκαλυπτικός» καιρός ανάγκαζε το ερωτευμένο νιόπαντρο ζευγάρι και τον θυελλώδη ποιητή, που συνοδευόταν από τον προσωπικό γιατρό του, τον John Polidori (1795-1821), να μένουν μέσα, όπου ήταν στεγνά και όπου μπορούσαν να ανάβουν τη φωτιά στο τζάκι αποφεύγοντας τον παράδοξο σκοτεινό και θυελλώδη καιρό έξω.

 

Στις πόλεις και στην επαρχία, καθώς εξαιτίας της κακοκαιρίας οι σοδειές είχαν καταστραφεί και ο κόσμος πεινούσε, σημειώνονταν ταραχές και είχε κηρυχτεί κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Μέσα, οι νεαροί περνούσαν την ώρα τους με μία ποικιλία ευχάριστων δραστηριοτήτων, μία από τις οποίες ήταν και το διάβασμα — και η προέκτασή του, το γράψιμο.

 

Ο Μπάιρον, μετά από ατέλειωτες αναγνώσεις και αφηγήσεις gothic ιστοριών της ευρύτερης περιοχής, και φυσικά κυρίως της Γερμανίας, πρότεινε στους φιλοξενούμενούς του να γράψουν και οι ίδιοι μια τέτοια — μία ο καθένας τους, σε έναν άτυπο διαγωνισμό. Και εκείνοι δέχτηκαν.

 

Το χειρόγραφο του Σέλεϊ δεν έχει σωθεί. Ο ίδιος ο Μπάιρον θα γράψει μόνο το (περίφημο) βαμπιρικό «Απόσπασμα», καθώς στο μυαλό του δουλεύονταν ταυτόχρονα πολλά έργα, ενώ ο Πολιντόρι θα γεννήσει τον μύθο του βρικόλακα, του σκοτεινού Ράθβεν — το «The Vampyre: A Tale» δημοσιεύτηκε το 1819 στο «New Monthly Magazine» και ογδόντα χρόνια μετά, το 1897, θα αποτελέσει την πηγή (ή έστω μία από τις πηγές) για τον απέθαντο «Δράκουλα» του Bram Stoker (1847-1912). Και η Σέλεϊ θα εμπνευστεί και θα ξεκινήσει να γράφει τον «Φρανκενστάιν».

 

Τελείωσε το μυθιστόρημά της την επόμενη χρονιά και το εξέδωσε την Πρωτοχρονιά του 1818: διακόσια χρόνια ακριβώς από σήμερα: μια πελώρια επέτειος για τη Λογοτεχνία του Φανταστικού.

 

Ο Μπάιρον είχε νοικιάσει για το καλοκαίρι τη Villa Diodati στη λίμνη της Γενεύης και τους φιλοξενούσε εκεί. Όμως το 1816 ήταν η περίφημη Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι, καθώς ένα χρόνο πριν είχε εκραγεί το ηφαίστειο Ταμπόρα στις Ανατολικές Ινδίες, σκοτεινιάζοντας επί μήνες, και τμηματικά, σχεδόν όλο τον πλανήτη.
Ο Μπάιρον είχε νοικιάσει για το καλοκαίρι τη Villa Diodati στη λίμνη της Γενεύης και τους φιλοξενούσε εκεί. Όμως το 1816 ήταν η περίφημη Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι, καθώς ένα χρόνο πριν είχε εκραγεί το ηφαίστειο Ταμπόρα στις Ανατολικές Ινδίες, σκοτεινιάζοντας επί μήνες, και τμηματικά, σχεδόν όλο τον πλανήτη.

 

Οι τρεις τους, Μαίρη, Πέρσι και Μπάιρον, θα ξαναβρεθούν στην Ιταλία εκείνη τη χρονιά, το 1818, και θα ζουν ουσιαστικά μαζί για ένα ικανό διάστημα. Τα δείπνα με Βρετανούς φιλέλληνες και Έλληνες μορφωμένους πατριώτες της διασποράς είναι θρυλικά. Όπως και η ελευθεριότητα της παρέας. Είναι η πιο γόνιμη περίοδος για τους τρεις Άγγλους και τα όνειρα που κάνουν νυχθημερόν για βιβλία και επαναστάσεις καίνε το κεφάλι τους — μαζί με το αλκοόλ.

 

Μέχρι που όλα αυτά τελειώνουν απότομα όταν ο Σέλεϊ θα πνιγεί στη θάλασσα, σε μια εκδρομή με ένα καινούργιο ιστιοφόρο, δώρο ενός φίλου. Ο Μπάιρον θα χαρίσει στον φίλο του μία ομηρική κηδεία στην παραλία (η σορός του Σέλεϊ καίγεται πράγματι σε μία νεκρική πυρά, και ο Μπάιρον βουτά μετά γυμνός στη θάλασσα, απαγγέλλοντας στίχους), και θα σαλπάρει για το Αργοστόλι και την επαναστατημένη Ελλάδα — θα χαθεί δύο μόλις χρόνια μετά.

 

Η Μαίρη, με τον μοναδικό γιο που της είχε απομείνει (τα άλλα τρία της παιδιά είχαν πεθάνει μωρά), θα γυρίσει συγκλονισμένη στο Λονδίνο και θα μείνει για πάντα εκεί, αφοσιωμένη στη μελέτη και στη συγγραφή. Ο κόσμος κατέρρεε, και ξαναγεννιόταν.

 

Όλα αυτά είναι πολύ γνωστά και χιλιοειπωμένα, και έχουν παρασταθεί έξοχα τουλάχιστον μία φορά: στο φιλμ του Κεν Ράσελ «Gothic» (1986), μια ταινία μάλλον άδικα παραγνωρισμένη, ενώ περιμένουμε να δούμε το «Mary Shelley» σε λίγους μήνες, με την Elle Fanning στον ομώνυμο ρόλο. Αλλά ακόμη πιο γνωστό είναι το στόρι του βιβλίου.

 

«Καταραμένε δημιουργέ! Γιατί με κατασκεύασες τόσο αποκρουστικό που ακόμη κι εσύ ο ίδιος με αποστρέφεσαι με αηδία; Ο Θεός μέσα στο έλεός Του έπλασε τον άνθρωπο όμορφο και ελκυστικό, κατ' εικόνα Του. Όμως εγώ δεν είμαι παρά μια αηδιαστική καρικατούρα της δικής σου εικόνας. Ο Σατανάς είχε τους διαβόλους για να τον θαυμάζουν και να τον ενθαρρύνουν, αλλά εγώ είμαι μόνος και όλοι με μισούν».

 

Ο Βικτόρ Φρανκενστάιν, από τη Γενεύη, ένας νεαρός επιστήμονας γεμάτος ενθουσιασμό για τις δυνατότητες που παρέχει στην ανθρωπότητα η αναδυόμενη επιστήμη της «φυσικής φιλοσοφίας», συνδυασμένη με τις αρχές της αλχημείας, σπουδάζει στο εξωτερικό και ανακαλύπτει με ποιον τρόπο μπορεί να εμφυσήσει ζωή στην άψυχη ύλη. Έτσι, συλλέγει μέλη πτωμάτων, τα ενώνει σε ένα σώμα και ένα βροχερό βράδυ, γεμάτο κεραυνούς, φέρνει το τρομακτικό συμπίλημα, ένα απαίσιο, μεγαλόσωμο τέρας, στη ζωή με τη βοήθεια του ηλεκτρισμού.

 

Το πρώτο χειρόγραφο του Φρανκενστάιν
Το πρώτο χειρόγραφο του Φρανκενστάιν

 

Ο Φρανκενστάιν, αηδιασμένος και τρομοκρατημένος, αποφασίζει να το καταστρέψει, αλλά το τέρας το σκάει, εξαφανίζεται και περιφέρεται στα βουνά. Κρυμμένο στο σκοτάδι και τις σκιές, μαθαίνει να μιλά παρακολουθώντας μια οικογένεια χωρικών. Από εκεί, ταξιδεύει στη Γενεύη και βρίσκει τον αδελφό του Φρανκενστάιν.

 

Ο νεαρός άντρας τρομάζει, απειλεί το τέρας και εκείνο τον σκοτώνει για να εκδικηθεί τον δημιουργό του. Ο Φρανκενστάιν μαθαίνει πως ο αδελφός του δολοφονήθηκε και επιστρέφει στη Γενεύη. Βρίσκει το τέρας, και εκείνο τον παρακαλεί να του φτιάξει ένα ταίρι για συντροφιά, υποσχόμενο πως μετά θα χαθεί από προσώπου γης, για πάντα.

 

Ο Φρανκενστάιν δέχεται, συλλέγει πράγματι γυναικεία ανθρώπινα μέλη και φτιάχνει ένα θηλυκό ανθρώπινο σώμα. Όμως την τελευταία στιγμή μετανιώνει και το καταστρέφει. Το τέρας, που τα παρακολουθεί όλα αυτά, ορκίζεται εκδίκηση. Ο Φρανκενστάιν παντρεύεται την αγαπημένη του, όμως το τέρας εμφανίζεται μέσα από τα σκοτάδια και τη στραγγαλίζει.

 

Ο Φρανκενστάιν πεθαίνει μέσα στους πάγους του Βορείου Πόλου κυνηγώντας το δημιούργημά του. Μόνο πλέον στον κόσμο, το άμοιρο τέρας εξαφανίζεται στην παγωνιά, δίνοντας στην ανθρωπότητα την υπόσχεση πως θα δώσει μόνο του τέλος στην ανίερη ζωή του.

 

Ένα μυθιστόρημα-σταθμός για τη φύση του ανθρώπου, για την επιστήμη και τους κινδύνους της, για τη δημιουργία και για τη μοίρα, για τη φιλοδοξία και τα όνειρα, για το κακό και για την εκδίκηση. Και, το κυριότερο: ένα καθαρόαιμο θρίλερ, ένα βιβλίο γραμμένο με χειμαρρώδη, πλούσια γλώσσα, γεμάτη με γλυκό στόμφο και υπερχειλίζοντα συναισθήματα, ένα συγκλονιστικό page turner που δεν έχει χάσει τίποτε από τη φρεσκάδα του αυτά τα 200 χρόνια που το τέρας κυκλοφορεί ανάμεσά μας.

 

«Αυτός που με κάλεσε στη ζωή είναι νεκρός, και, όταν κι εγώ ο ίδιος δεν θα υπάρχω πια, η ανάμνηση και των δυο μας θα χαθεί για πάντα».

 

Πόσο μεγάλο λάθος έκανε το τέρας του Φρανκενστάιν.

Ο Κυριάκος Αθανασιάδης είναι συγγραφέας. Τελευταίο του μυθιστόρημα: «Οι τέσσερις εποχές της Μέλισσας» (Ψυχογιός, Φεβρουάριος 2018).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η μεταμόρφωση του Λόρδου Μπάιρον από εξεγερμένο ρομαντικό ποιητή σε φιλέλληνα διπλωμάτη
Η μελέτη του Ρόντρικ Μπήτον για τη σύνθετη προσωπικότητα του Μπάιρον που γεννήθηκε σαν σήμερα δεν είναι άλλη μία βιογραφία του ανάμεσα στις διακόσιες ήδη υπάρχουσες
Γκαίτε: ο συγγραφέας που άλλαξε για πάντα την παγκόσμια λογοτεχνία
Ποιητής, δραματουργός, μυθιστοριογράφος, δημιουργός μερικών εκ των μεγαλύτερων λογοτεχνικών έργων, γεννιέται σαν σήμερα το 1749
Διονύσιος Σολωμός μέσω Skype, με αφορμή τον θανατό του σαν σήμερα το 1857
Αναζητώντας τα ίχνη του Ζακυνθινού ποιητή στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε και εμπνεύστηκε πολλά από τα ποιήματά του. Βοnus: έξι απαγγελίες ποιημάτων του
5 βιβλία για τον Λόρδο Βύρωνα που πέθανε σαν σήμερα
Στις 19 Απριλίου 1824, πεθαίνει στο Μεσολόγγι ο Άγγλος ποιητής και μεγάλος φιλέλληνας Λόρδος Βύρων. Αυτά είναι πέντε ενδιαφέροντα βιβλία για τη ζωή και το έργο του, που καταπιάνονται με όλες τις πλευρές της πολυδιάστατης προσωπικότητάς του.
O Σίμος Κακάλας και η Έλενα Μαυρίδου ανεβάζουν τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» της Έμιλι Μπροντέ
Αμέσως μετά το επιτυχημένο (και αμφιλεγόμενο) «Greek Freak», οι συνιδρυτές της Ομάδας Χώρος κάνουν στροφή και ανεβάζουν ένα θηρίο της αγγλόφωνης λογοτεχνίας

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Μαρία Λαϊνά διαβάζει ποιήματά της
Η σπουδαία Ελληνίδα ποιήτρια διαβάζει ποιήματά της από τη συγκεντρωτική έκδοση «Σε τόπο ξερό» και την τελευταία ποιητική της συλλογή «Ό,τι έγινε».
«Φυλή, μονογαμία και άλλα ψέματα που σας λένε»: Ένα βιβλίο ενάντια στον Κοινό Νου
Διαβάζοντας το απολαυστικό τελευταίο βιβλίο του διακεκριμένου ανθρωπολόγου Agustin Fuentes (εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου).
«Βεβήλωση» της Δ. Πατρικαράκου: Μια σπάνια μαρτυρία σεξουαλικής κακοποίησης στους κόλπους της οικογένειας
H Σταυρούλα Παπασπύρου ξαναδιαβάζει το (επίκαιρο και σήμερα) βιβλίο της Δήμητρας Πατρικαράκου για ένα φαινόμενο πολύ πιο συχνό απ' ό,τι μας βολεύει να πιστεύουμε.
Όλα τα εξαιρετικά βιβλία που ετοιμάζουν οι ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι για το επόμενο τρίμηνο
Κλασική και σύγχρονη ξένη λογοτεχνία, Έλληνες συγγραφείς, δοκίμια, ποίηση, αστυνομικά και πολύς Όργουελ!
«Η Μεγάλη Περιπέτεια στο Διάστημα» του Διονύση Σιμόπουλου
Διαβάστε σε αποκλειστικότητα τρία αποσπάσματα από το νέο βιβλίο του Διονύση Σιμόπουλου που θα κυκλοφορήσει στις 18/1 από τις εκδόσεις Οξύ.
Όταν ο Δάντης αντίκρισε τον Εωσφόρο
Ο Δημήτρης Μαυρίκιος διαβάζει ένα μέρος από την «Κόλαση» του Δάντη Αλιγκέρι, από τη νέα, έμμετρη μετάφραση του έργου που υπογράφει ο ίδιος.
Μπρους Τσάτουιν: Ένας αεικίνητος ταξιδιώτης
Πεθαίνει σαν σήμερα ο αιώνιος ταξιδευτής, μυθιστοριογράφος και ταξιδιωτικός συγγραφέας που περιπλανήθηκε στα πιο άβατα σημεία του κόσμου αναζητώντας το DNA των νομάδων και έζησε μια μυθιστορηματική ζωή που υπερβαίνει αυτήν που κατέγραψε στα βιβλία του.
Σε ένα μπαρ με γυναίκες στο Σιμπίου, ενώ ξεσπά ο πόλεμος στην Ευρώπη
Ο Σεφέρης ξανάρχεται στην Αθήνα, διορίζεται στην κυβέρνηση Μεταξά, σμίγει οριστικά με τη Μαρώ, ταξιδεύει σε αποστολές στη Ρουμανία και την Πόλη, ενώ ο πόλεμος ξεσπά στην Ευρώπη.
«Η ανθρώπινη κατάσταση» της Χάνα Άρεντ μόλις κυκλοφόρησε σε νέα μετάφραση
Η Χάνα Άρεντ πέρα από την «κοινοτοπία του κακού».
Νίκος Σταμπολίδης: «Η αρχαιολογία είναι σαν την ιατρική. Μόνο που ο αρχαιολόγος χειρουργεί το σώμα της γης».
Ο Νίκος Μπακουνάκης συνομιλεί με τον καθηγητή αρχαιολογίας Νίκο Σταμπολίδη με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του «Ελεύθερνα».
Αποχαιρετώντας τον Βασίλη Αλεξάκη
Η Δέσποινα Τριβόλη θυμάται με συγκίνηση τον συγγραφέα που είχε όλες τις αρετές των βιβλίων του.
«Οικογένεια Μπρίτζερτον»: Τα βιβλία που έγιναν η σειρά-φαινόμενο της φετινής σεζόν
Τα μυθιστορήματα της Julia Quinn είναι διαθέσιμα από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Ο Βασίλης Αλεξάκης έμενε σε τρεις γκαρσονιέρες στο Κολωνάκι
Όταν ο γνωστός συγγραφέας μάς είχε υποδεχτεί στο ιδιότυπο διαμέρισμά του στην οδό Αναγνωστοπούλου.
Βασίλης Αλεξάκης: «Σκοπός της ζωής δεν είναι να περνάμε καλά»
Ο σημαντικός συγγραφέας που πέθανε χθες είχε μοιραστεί με τη LiFO τις σκέψεις του για τη λογοτεχνία, τη ζωή και τους δύσκολους καιρούς.
«Επιχείρηση Ζάχαρη» του Ίαν ΜακΓιούαν: Μία κατασκοπευτική και μία ερωτική ιστορία διασταυρώνονται
Το μυθιστόρημα «Επιχείρηση Ζάχαρη» του Ίαν ΜακΓιούαν (Sweet tooth, 2012) μπορεί να μη φτάνει το επίπεδο της «Εξιλέωσης» αλλά, εκτός από σπινθηροβόλο, είναι και πολύ διαφωτιστικό. Θέμα του, οι πολιτιστικές εκφάνσεις του Ψυχρού Πολέμου, πεδίο μελέτης και αρκετών Ελλήνων ιστορικών τον τελευταίο καιρό.
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar Muhammad 31.8.2018 | 09:57
Ας υπενθυμισουμε οτι σαν πρωτο μυθιστορημα επιστημονικης φαντασιας θεωρειται το "Αληθης Ιστορια" του Λουκιανου, γραμμενο περιπου το 100 μ.Χ. με το οποιο ο συγγραφεας στελνει τους ηρωες του στο φεγγαρι...
Τζαστιν Μεγκιτ λεκτορας πανεπιστημιου σε ομιλια του στο φεστιβαλ Ιδεων του Κεμπριτζ
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή