Η σύντομη συνέντευξη και η φωτογράφηση που αναδημοσιεύονται σήμερα από το περιοδικό «01» δείχνουν μια πλευρά του μεγάλου Έλληνα καλλιτέχνη, γνωστή σε όσους τον ήξεραν, ή τον επισκεπτόταν. Ελευθεριάζουσα, προβοκατόρικη και ειλικρινής στα όρια της πρόκλησης.

Δείχνουν όμως επίσης, πόσο δραματικά έχει αλλάξει η εποχή. Ο Τάκις (στην ακμή της φήμης του ήδη τότε) δέχτηκε να φωτογραφηθεί και να μιλήσει για το σεξ, όχι «για καλό σκοπό», αλλά γιατί το έκανε κέφι. Για να διασκεδάσει. Και ήξερε ότι προκαλεί με τις γνώμες του, πράγμα για το οποίο επίσης αδιαφορούσε.

Ούτως ή άλλως, η έννοια της πολιτικής ορθότητας ήταν στα γεννοφάσκια της, το να λέει κάποιος ότι «πολλές νέες παρθένες πολύ θα επιθυμούσαν να βιαστούν κάπου», σήμερα θα επέσυρε απειράριθμα ψηφιακά λιντσαρίσματα -και δικαίως.

Τότε όμως, το 1994, δεν άνοιξε ρουθούνι. Κανείς δεν τον κατηγόρησε για τίποτα ― σχεδόν όλοι βρήκαν τη συνέντευξη χαριτωμένη.
Σήμερα, όλα αυτά, είναι βέβαιο ότι θεωρούνται (και εν πολλοίς είναι) η συμπυκνωμένη βία όλου του σεξισμού, της πατριαρχίας, του νοσηρού ναρκισσισμού κ.λπ.

Είναι σοκαριστική η διαφορά της δημόσιας αντίληψης, σε τρεις μόλις δεκαετίες. Ας διαβαστεί υπό αυτό το πρίσμα αυτό το ντοκουμέντο και ας ληφθεί υπ όψιν στις κρίσεις ή τις επικρίσεις που θα επισύρει.

― Π.ΚΟΚΛΑ

 


 

 

Πώς ορίζετε τον άντρα και τη γυναίκα;

Πολύ πρωτόγονη ερώτηση. Πρόκειται περί ιουδαιοχριστιανικού ορισμού. Αυτοί διαχωρίσανε έτσι τα φύλα για εμπορικούς σκοπούς, για να ξεκαθαρίσει το εμπόρευμα από τον έμπορο. Δε θα βρεις κανένα ον στη φύση που να 'ναι μόνο άντρας ή μόνο γυναίκα, όσο κι αν ψάξεις. Όλοι είμαστε ανθρώπινα όντα χωρίς άλλου είδους υποδιαιρέσεις.

― Τι γνώμη έχετε για την πορνογραφία;

Ένα υπέροχο βήμα προς την απελευθέρωση του κορμιού και τη σταδιακή εξάλειψη της ντροπής του σώματος. Το περίεργο είναι ότι, ενώ οι εβραίοι καταπίεσαν στο έπακρο το σεξ και το γυμνό, αυτοί οι ίδιοι το απελευθέρωσαν, ξεκινώντας απ' τον Φρόυντ και πηγαίνοντας στον Χένρυ Μίλερ ή τον εκδότη πορνό λογοτεχνίας (διάσημο στη δεκαετία του '50), τον Jerodias, στη Ν. Υόρκη. Όπου η καταπίεση είναι έντονη, εκεί ξεκινάει η επανάσταση.

Πίστευα ότι είχα έναν πολύ ωραίο π**τσο που άστραφτε σαν διαμάντι κι ότι εξαιτίας του θα πέρναγα μια πολύ ωραία ζωή. Ποτέ δεν ήμουν σε αντίφαση μαζί του. Τον είχα πάντα υπό τις διαταγές μου. Σαν σκλάβο. Δεν του επέτρεψα ποτέ καμμία ανεξαρτησία.

 

― Τι γεύση εχει ο έρωτας;

Ο  έρωτας είναι ένα παρεξηγημένο πράγμα. Συνήθως η λέξη μας παραπέμπει στον ιδανικό μύθο του Δάφνη και της Χλόης, του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας... Ρομαντικό κι ενδιαφέρον για κοριτσάκια σχολικής ηλικίας, που δεν φαντάζονται πώς είναι να κάνουν έρωτα μ' έναν ώριμο άνδρα - αν και πολλές νέες παρθένες πολύ θα επιθυμούσαν να βιαστούν κάπου. Γενικά, για τη γυναίκα ιδανικός  εραστής είναι το τέρας απ' την «Ωραία και το Τέρας». Κι αν το καλοεξετάσεις όλοι οι φημισμένοι εραστές ήταν τέρατα - ο Ριχάρδος ο Γ', ο Καζανόβας (και οι δύο κουτσοί) - κι όμως αυτοί δημιουργούσαν ερωτικές φαντασιώσεις στις γυναίκες. Και σήμερα, αν εξετάσεις τους γόητες του σινεμά, για παράδειγμα ο Μπελμοντό (τραγόφατσα) και ο Ντεπαρντιέ (γουρουνόφατσα) ή ο Χάμφρει Μπόγκαρντ (τραγόφατσα επίσης), όλοι έχουν κάτι ζωώδες και κτηνώδες. Όσο για μένα, απ΄την στιγμή που μια κοπέλα είναι νέα, ειναι αδύνατον να μην έχει κάτι το ωραίο, κι αυτό μού αρκεί. Εξάλλου, ένας αυνανιστής, για να ερεθιστεί, ποτέ δεν φαντασιώνεται μια ολόγυμνη γυναίκα, κάνει close-up σε λίγο βυζί, σε λίγο μπούτι... Ό,τι πιάσεις απ΄την κλειδαρότρυπα.

 

― Τι σχέση έχετε με το σώμα σας;

Θες να πεις, τι σχέση είχα, γιατί τώρα δεν έχω... Πίστευα ότι είχα έναν πολύ ωραίο π**τσο που άστραφτε σαν διαμάντι κι ότι εξαιτίας του θα πέρναγα μια πολύ ωραία ζωή. Ποτέ δεν ήμουν σε αντίφαση μαζί του. Τον είχα πάντα υπό τις διαταγές μου. Σαν σκλάβο. Δεν του επέτρεψα ποτέ καμμία ανεξαρτησία. 



Φωτογραφία: Γιώργος Τζιλιάνος / ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Φωτογραφία: Γιώργος Τζιλιάνος / ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ