Συνταγή για λιγκουίνι με θαλασσινά

Συνταγή για λιγκουίνι με θαλασσινά Facebook Twitter
0

 Επιλέγω τα λιγκουίνι, που το επίπεδο σχήμα τους θα συγκρατήσει τις περισσότερες σάλτσες, και τα συνδυάζω με μια ποικιλία από φρέσκα όστρακα για να φτιάξω τη σάλτσα που θα τα συνοδέψει. Ένα ζωηρό κρασί από την ποικιλία Ασύρτικο με υψηλή οξύτητα θα αποδειχθεί ιδανικό. 

Λιγκουίνι με θαλασσινά

Υλικά για 4 άτομα

500 γρ. λιγκουίνι

300 γρ. μύδια με το κέλυφος

300 γρ. κυδώνια

300 γρ. γυαλιστερές

300 γρ. αχηβαδάκια

4 μεγάλες γαρίδες

1 ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο

3 σκελίδες σκόρδο κομμένο σε λεπτές φέτες

3 ντομάτες ξεφλουδισμένες και κομμένες σε κύβους

4 κ.σ. ελαιόλαδο

1 ποτήρι λευκό κρασί

1 κ.γ. φρέσκια ρίγανη

1 καυτερή πιπερίτσα

Λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Λίγος μαϊντανός ψιλοκομμένος

Αλάτι

Εκτέλεση

Σε ένα βαθύ τηγάνι βάζουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε σε μέτρια φωτιά το κρεμμύδι με το σκόρδο. Προσθέτουμε την πιπερίτσα και όλα τα θαλασσινά, τα οποία προηγουμένως έχουμε πλύνει πολύ καλά με άφθονο νερό. Τα αφήνουμε για 4 λεπτά και σβήνουμε με το κρασί. Προσθέτουμε τις ντομάτες, λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό, το πιπέρι, τη ρίγανη και ανακατεύουμε. Αφήνουμε να μαγειρευτούν έως ότου δέσει η σάλτσα.


Σε μια μεγάλη κατσαρόλα βράζουμε σε άφθονο αλατισμένο νερό τα λιγκουίνι, έως ότου είναι al dente. Τα σουρώνουμε και τα ανακατεύουμε αμέσως με τη σάλτσα για να απορροφήσουν τη θαλασσινή γεύση της.
Τα σερβίρουμε σε μεγάλη πιατέλα και γαρνίρουμε με τα θαλασσινά, λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι για άρωμα και μαϊντανό ψιλοκομμένο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αν θέλουμε, μπορούμε να μη σουρώσουμε τα ζυμαρικά αλλά να τα αφαιρέσουμε με τσιμπίδα και να τα προσθέσουμε αμέσως στη σάλτσα, την οποία το νερό του βρασμού τους θα χυλώσει.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

Το κρασί με απλά λόγια / «Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

O Στεφάν Ντερενονκούρ, ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους οινοποίησης στον κόσμο, μιλά για τον κόσμο του κρασιού πέρα από το marketing, την εμπειρία του από το Μπορντό μέχρι τη Συρία και εξηγεί γιατί σήμερα το πιο δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις καλό κρασί αλλά να παραμείνεις αυθεντικός.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Ιστορία μιας πόλης / Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Αυτή ειναι η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Η αθηναϊκή κουζίνα αλλάζει καθημερινά, ανάλογα με τις ορέξεις και τα γούστα των κατοίκων της. Είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής και πολιτισμικής εξέλιξης της πόλης. Στο νέο του βιβλίο, ο Παναγής Παναγιωτόπουλος, καταγράφει αυτήν τη συναρπαστική ιστορία.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
CHECK Milos

Γεύση / Milos: Εκεί που η ελληνική πρώτη ύλη γίνεται τέχνη

Στο εστιατόριό του στο κέντρο της Αθήνας ο Κώστας Σπηλιάδης διατηρεί όλα όσα τον έφεραν στην κορυφή της παγκόσμιας εστίασης, παρέχοντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία με καθαρές γεύσεις και άριστες πρώτες ύλες, συνδυάζοντας παράδοση και εκλεπτυσμένη αισθητική.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
«Έφτιαξα οινοποιείο σε έναν τόπο που δεν είχε καν αγορά για κρασί»

Το κρασί με απλά λόγια / «Έφτιαξα οινοποιείο σε έναν τόπο που δεν είχε αγορά για κρασί»

Σε μια γωνιά της Ελλάδας που δεν είχε ούτε παράδοση σύγχρονης οινοποίησης ούτε αγορά για να τη στηρίξει, μια γυναίκα αποφάσισε να ξεκινήσει από το μηδέν. Η Μελίνα Τάσσου δημιούργησε ουσιαστικά το πρώτο σύγχρονο οινοποιείο στη Θράκη και παραμένει η μοναδική οινολόγος της περιοχής.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Ποια κρασιά θα απογειώσουν τον παραδοσιακό μπακαλιάρο σκορδαλιά της 25ης Μαρτίου

Γεύση / 25η Μαρτίου: Τα καλύτερα κρασιά για μπακαλιάρο σκορδαλιά

Κάθε γιορτή και σχόλη για μένα είναι μια ευκαιρία χαράς και απόλαυσης. Όχι ότι τις άλλες μέρες πρέπει να μιζεριάζουμε, απλώς οι γιορτές είναι μια υπενθύμιση να απολαύσουμε ακόμη περισσότερο.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ
Από Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Γεύση / Από το Άγιο Όρος στην Κρήτη: Πώς μαγειρεύει η Ελλάδα τον μπακαλιάρο

Σε μακαρονάδα ή παστός με ρεβίθια, ή λεμονάτος με ολόκληρα κρεμμύδια: Από το ένα πέλαγος στο άλλο, το τελετουργικό μας πιάτο παίρνει διαφορετικές μορφές, αποτελώντας ένα εκλεκτό έδεσμα της ελληνικής cucina povera.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ