Στo αρχαιότερο φαστφουντάδικο του κόσμου

Facebook Twitter
1

Πριν από μερικούς μήνες έγραψα για το παλαιότερο εστιατόριο του κόσμου, αλλά έπεσα έξω κατά πολλούς αιώνες.

Πριν από δύο χρόνια εμφανίστηκε στο κοινό μετά από ανασκαφές το παλιότερο εστιατόριο – ή θα έλεγα, η αρχαιότερη παμπ της Ευρώπης, το thermopolium (η παμπ) του Vetutius Placidus, στην Πομπηία.

 

Στην Πομπηία μόνο λίγα σπίτια είχαν κουζίνες οπότε οι κάτοικοι και οι περαστικοί (αφού ήταν πόλη με ανεπτυγμένο εμπορική δραστηριότητα) έτρωγαν έξω καθημερινά, κάτι που ήταν συνυφασμένο με τη ζωή της πόλης. Στις καθημερινές εξόδους οι κάτοικοι έπαιζαν παιχνίδια, μιλούσαν για δουλειές, συζητούσαν για πολιτικά ή απλώς διασκέδαζαν. Υπήρχαν κάπου 60 τέτοια μαγαζιά που προσέφεραν φαγητό και κρασί, για να φαγωθεί επί τόπου στον πάγκο, ή έξω στην αυλή (οι ανασκαφές δείχνουν ότι εκεί υπήρχε μια πέργκολα, κήπος με μυρωδικά και κληματαριά), ή σε πακέτο για το σπίτι, ή ακόμα σε διακοσμημένες αίθουσες για μεγαλύτερες παρέες.

Ο πάγκος με τα φαγητά

Τα περισσότερα μαγαζιά τέτοιου είδους είχαν έναν πάγκο σε σχήμα L, όπως και σήμερα, και σέρβιραν φαγητό και κρασί, ζεστό ή κρύο. Ο ιδιοκτήτης έμενε στο ίδιο κτίσμα με μία πόρτα που επικοινωνούσε εσωτερικά και μία που έβγαινε σε ένα κάθετο στενό.

Αναπαράσταση της αίθουσας για μεγαλύτερες παρέες


Εικονογράφηση της ιδιωτικής αίθουσας

Στα βαθουλώματα του μαρμάρινου πάγκου έμπαιναν δοχεία με τα φαγητά της ημέρας (ή αποξηραμένα φρούτα και καρποί). Ο πελάτης διάλεγε το φαγητό του (ένα δημοφιλές σνακ ήταν ρικότα με μέλι) και πλήρωνε στο τέλος του πάγκου και τα λεφτά έμπαιναν στο ταμείο, δηλαδή σε ένα βάζο. Στη συγκεκριμένη παμπ βρέθηκε δοχείο με 585 νομίσματα, που μάλλον ήταν οι εισπράξεις δύο ημερών μέχρι το ηφαίστειο σκεπάσει τα πάντα.

Η ομοιότητα της λειτουργίας με τα σημερινά φαστ φουντ είναι εκπληκτική. Η Πομπηία μοιάζει να είναι μια μοντέρνα πόλη που θάφτηκε από στάχτη στις 24 Αυγούστου του 79. H πρώτη αλυσίδα φαστ φουντ της σύγχρονης εποχής θεωρείται το White Castle, το οποίο άνοιξε το 1921 στο Κάνσας των ΗΠΑ και σέρβιρε μικρά χάμπουργκερ (sliders) για 5 σεντς έκαστο.

Το Νούμερο 4 White Castle

To εσωτερικό του πρώτου White Castle

Γεύση
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η άνοιξη και το καλοκαίρι της ρίγανης

Γεύση / H ρίγανη που δίνει γεύση στα καλοκαίρια μας

Είναι το πιο δημοφιλές μυριστικό της Aνατολικής Μεσογείου και δίνει ιδέες για μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά καλοκαιρινά εδέσματα, όπως η ριγανάδα, ο ντάκος, η χωριάτικη σαλάτα και οι ριγανάτες σαρδέλες.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Quinn’s: Γιατί όλοι πίνουν Dry Martini «στου Ηλία» Μαρινάκη 

Γεύση / Quinn’s: Γιατί όλοι πίνουν Dry Martini στου Ηλία Μαρινάκη 

Στην πιάτσα των Ιλισίων, σε ένα μέρος όπου όλα είναι μελετημένα, ένας πολύπειρος και προσγειωμένος μπάρμαν μας καλεί να χαθούμε στον «Κήπο των επίγειων απολαύσεων», συζητώντας και πίνοντας κλασικά αλλά αναβαθμισμένα κοκτέιλ.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΜΠΑΚΑΛΙΚΑ, DELI

Γεύση / Ο μεγάλος οδηγός του Αθηναίου καλοφαγά: Τα 51 πιο νόστιμα σημεία της πόλης

Εξειδικευμένα παντοπωλεία, deli με αλλαντικά και τυριά από την Ελλάδα και τον κόσμο, χασάπικα για κρέατα άριστης ποιότητας, κάβες και φούρνοι με ψωμιά παραδοσιακά αλλά και νέας εποχής, σε μια λίστα που μπορεί να είναι ο παράδεισος του foodie.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Είναι η τούρτα αμυγδάλου του Μπόζα η πιο ωραία στην Αθήνα;

Γεύση / Είναι η τούρτα αμυγδάλου του Μπόζα η πιο ωραία τούρτα της Αθήνας;

Όσο και αν η τέχνη της ζαχαροπλαστικής έχει κάνει άλματα στη χώρα μας, δεν έχουμε πάψει ποτέ να αγαπάμε τα «παλιά γλυκά» που μας θυμίζουν παιδικά χρόνια, οικογενειακές συγκεντρώσεις, γενέθλια και γιορτές.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ωδή στην pure σεβεντίλα: Ένα σπίτι που μοιάζει με μικροοργανισμό.

Γεύση / Ένα σπίτι στο Παλαιό Φάληρο που αποθεώνει τα απίθανα '70s

Το σπίτι του Γιώργου Κελέφη, εκδότη του περιοδικού ΟΖΟΝ, στο Παλαιό Φάληρο ‒σχεδιασμένο από τους σπουδαίους αρχιτέκτονες Δημήτρη και Σουζάνα Αντωνακάκη‒ μοιάζει με χρονοκάψουλα που σε μεταφέρει στη δεκαετία του ’70.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Τα κρασιά της Κεφαλονιάς: Ρομπόλα, Μαυροδάφνη και άλλες εξαιρετικές ποικιλίες

Το κρασί με απλά λόγια / Τα κρασιά της Κεφαλονιάς: Ρομπόλα, Μαυροδάφνη και άλλες εξαιρετικές ποικιλίες

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET και ο Παναγιώτης Ορφανίδης ταξιδεύουν στους αμπελώνες της Κεφαλονιάς, με οδηγό τον οινοποιό Ευρυβιάδη Σκλάβο. Μαθαίνουμε για τις γνωστές, αλλά και τις πιο σπάνιες ποικιλίες του νησιού, καθώς και για τον ρόλο που παίζει το βουνό Αίνος στην αμπελουργία του.
THE LIFO TEAM
Στο ΚΙΝΩΝΩ στο Κουκάκι που περνάει την πιο νόστιμη φάση του

Γεύση / Στο ΚΙΝΩΝΩ στο Κουκάκι που περνάει την πιο νόστιμη φάση του

Ο Βαγγέλης από το «Σπιρτόκουτο» –δηλαδή ο Γιάννης Βουλγαράκης– άφησε τα Κύθηρα για την Αθήνα και ανανέωσε, με τις λιτές του γεύσεις, έναν χώρο όπου κάποτε αράζαμε για ποτά και τώρα πηγαίνουμε για φρέσκες παπαρδέλες και σφακιανόπιτα.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Γιαννούδι, Μαραθέφτικο, Μαύρο: Οι άγνωστες δυνάμεις του κυπριακού αμπελώνα

Το κρασί με απλά λόγια / Γιαννούδι, Μαραθεύτικο, Μαύρο: Οι ερυθρές δυνάμεις του κυπριακού αμπελώνα

Σε τι ξεχωρίζουν οι γηγενείς κόκκινες ποικιλίες της Κύπρου; Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET και ο Παναγιώτης Ορφανίδης φιλοξενούν τον οινολόγο και οινοποιό Σοφοκλή Βλασίδη και συζητούν μαζί του για τα αυτόριζα αμπέλια του νησιού.
THE LIFO TEAM
Ronin: Ένα καταφύγιο ιαπωνικής κομψότητας και γεύσης στο Κολωνάκι/ Στο Ronin στο Κολωνάκι θα ανακαλύψεις το νόημα της ιαπωνικής απλότητας/ Ronin: Η ιαπωνική απλότητα που συγκινεί σε κάθε πιάτο

Γεύση / Ronin: Ιαπωνέζικη κουζίνα με ακρίβεια, λιγότερο fusion, περισσότερο zen

Το εστιατόριο Ronin φέρνει στο Κολωνάκι τη δύναμη της απλότητας της ιαπωνικής κουλτούρας και την αποθέωση της γευστικής λεπτομέρειας σε έναν απολαυστικό διάλογο μεταξύ παράδοσης και μοντέρνας δημιουργίας.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ

σχόλια

1 σχόλια
Υπήρχαν και διαφημίσεις για τα ανάλογα εστιατόρια. Ενδιαφέρον άρθρο και ενδιαφέρον σχόλιο από τη Βάσω Π.!http://blogs.ubc.ca/etec540sept10/2010/11/29/the-evolution-of-advertising-from-papyrus-to-youtube/