Τραμπ (και ψηφοφόροι) εναντίον των γυναικών

Εκλογή Τραμπ: Τι κάνουμε τώρα; Facebook Twitter
Πιστεύω πως ήταν απολύτως ξεκαθαρό ότι οι εκλογές αυτές είχαν βασιστεί στη λογική «άντρες vs γυναίκες». Φωτ.: Chip Somodevilla/Getty Images/Ideal Image
0

ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΛΛΟΕΘΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑ και να παρακολουθείς τις αμερικανικές εκλογές. Το μάτι σου πέφτει στις αναλύσεις για τις εκτρώσεις, τον περιορισμό των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων, τις φωτογραφίες θρησκευτικών συγκεντρώσεων έξω από τα κέντρα που παρέχουν πληροφορίες για την αντισύλληψη, τις ειδήσεις για το ποιος νέος πολιτικός ισχυρίζεται ότι το έμβρυο έχει δικαιώματα απ’ τη στιγμή της σύλληψης. Κι όταν το μάτι πέφτει εκεί, δεν σου έρχεται εύκολα η σκέψη «εθνικές εκλογές ξένης χώρας είναι, άρα δεν με πολυαφορά, εδώ τι κάνουμε». Βλέπεις τη στάση μιας πλούσιας, δυνατής χώρας απέναντι στις γυναίκες που ζουν σ’ αυτή. Δυνητικά, απέναντι σ’ εσένα. 

Το να παρακολουθείς αργά αργά τις Πολιτείες να κοκκινίζουν είναι μια διαδικασία κατά την οποία παρακολουθείς την άποψη της αμερικανικής κοινής γνώμης για το πόσο χώρο πρέπει να πιάνει η ζωή σου. Οι άνθρωποι που ψήφισαν Τραμπ ή επέλεξαν να ψηφίσουν κατά των γυναικών ή δεν ασχολήθηκαν με τις συνέπειες που θα έχει η εκλογή του για τις γυναίκες. 

Και τα δύο είναι αποκαρδιωτικά, όπως και να το κάνεις.

Είναι δύσκολο πια να υποστηρίξεις ότι ψήφισες χωρίς να ξέρεις πως η ψήφος στον Τραμπ είναι μια ενσυνείδητη ψήφος κατά των γυναικών. Το πώς το αξιολογεί αυτό ο καθένας είναι άλλο ζήτημα. Η πληροφορία, πάντως, είναι εκεί. 

Πιστεύω πως ήταν απολύτως ξεκαθαρό ότι οι εκλογές αυτές είχαν βασιστεί στη λογική «άντρες vs γυναίκες». Φυσικά, όχι μόνο σ’ αυτή, κάποιοι άνθρωποι ασχολούνται και με την πολιτική. Αλλά σ’ έναν πολύ μεγάλο βαθμό, τα μηνύματα που εισπράξαμε ως θεάτριες και θεατές απ’ την πλευρά των Ρεπουμπλικανών είναι «Δυνατοί Αμερικανοί άντρες σώστε την Αμερική, ψηφίστε Τραμπ» και «Κάμαλα ψηφίζουν οι γυναικούλες και οι φλώροι, είστε όλοι γκέι». 

Ο Έλον Μασκ τοποθετήθηκε πολύ ωραία και στρωτά πάνω σ’ αυτό, στο παρακάτω tweet. 

«Έφτασε το ιππικό. Οι άντρες ψηφίζουν σε πρωτοφανείς αριθμούς. Τώρα καταλαβαίνουν ότι εδώ παίζονται όλα». 

Επίσης καθαρά και ξάστερα τοποθετείται, σε συμφωνία μαζί του, ο Andrew Tate, ίσως ο διασημότερος μισογύνης influencer, ο οποίος κατηγορείται για βιασμό και trafficking: «Είναι άντρες vs γκέι και γκόμενες». 

Θέλω να πω, είναι δύσκολο πια να υποστηρίξεις ότι ψήφισες χωρίς να ξέρεις πως η ψήφος στον Τραμπ είναι μια ενσυνείδητη ψήφος κατά των γυναικών. Το πώς το αξιολογεί αυτό ο καθένας είναι άλλο ζήτημα. Η πληροφορία, πάντως, είναι εκεί. 

Και το ερώτημα της επόμενης ημέρας είναι ένα: τι κάνουμε τώρα; 

Πιστεύω ότι, παρά την ήττα της Κάμαλα, ένας μεγάλος αριθμός Αμερικανίδων πολιτικοποιήθηκε πολύ και βαθιά. Κοιτάζω το tweet του Μασκ και προσπαθώ να σκεφτώ τι ήταν αυτό που φοβήθηκαν οι άντρες ότι θα χάσουν. Ποιο είναι το δικό τους διακύβευμα. Η εκθήλυνση; Θα φοβούνται να παρενοχλήσουν; Θα φοβούνται να μιλήσουν στον χώρο εργασίας τους; Τι είναι αυτό που θα ήταν τόσο νομοτελειακά αρσενική απώλεια αν εκλεγόταν η Κάμαλα; 

Βρίσκω ελπιδοφόρο στη συζήτηση για το αύριο ότι όλη αυτή η πολιτική κινητοποίηση μπορεί και να μην πάει χαμένη. Υπήρξε μια πραγματική δυναμική, η οποία έθεσε βαθιά φεμινιστικά ζητήματα στο τραπέζι. Αν αυτό που αποκόμισαν πρώτα οι Αμερικανίδες και μετά όλες εμείς ως αίσθηση δεν διαλυθεί στο πένθος αλλά μετατραπεί σε κάτι ενεργητικό, ενδεχομένως να μπορούμε να φαντασιωθούμε με κάποια βάση στον πραγματικό κόσμο ένα λιγότερο στενό, ασφυκτικό αύριο. Δεν τελειώνει η διαμόρφωση ισχυρής ιδεολογικής συνείδησης με ένα δυστυχές εκλογικό αποτέλεσμα. Αντιθέτως, ενδεχομένως να ενισχύεται από αυτό. Σκέφτομαι ότι οι ισχυρές ηγέτιδες των ΗΠΑ αυτήν τη στιγμή παίρνουν μια βαθιά ανάσα και ετοιμάζονται για την επόμενη τετραετία. Παράλληλα, είναι πραγματικά λυπηρό το ότι πλέον ξέρουμε όλες πως ένας μεγάλος αριθμός αντρών με επιρροή θεωρεί τα δικαιώματα των γυναικών, ειδικά τα δικαιώματα στην αυτοδιάθεση και αυτοδιαχείριση του σώματός τους, ως ευθεία απειλή. 

Μακάρι τα μαθήματα να μην έπρεπε να τα πληρώσουμε τόσο ακριβά. Μακάρι το κόστος να μην ήταν πληγιασμένα γεννητικά όργανα που οδηγούν σε θάνατο από μόλυνση και κατεστραμμένες ζωές από αθέλητα παιδιά. Θα ήταν λαμπρό να μαθαίναμε απ’ το παρελθόν και να μη χρειαζόταν να το επαναλάβουμε. 

Το μέλλον των ΗΠΑ μοιάζει έτσι: 




 

Κι αυτό, σε αντίθεση με την εκλογή της Κάμαλα και ό,τι αυτή μπορεί να σήμαινε, το ’χουμε ξαναδεί. 


 

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι «λατρεμένες» θεωρίες συνομωσίας του Τραμπ που τον έστειλαν στον Λευκό Οίκο 

Διεθνή / Οι θεωρίες συνωμοσίας του Τραμπ που τον έστειλαν στον Λευκό Οίκο 

Από τους «Αϊτινούς που τρώνε κατοικίδια στο Οχάιο» μέχρι τους «χιλιάδες μετανάστες που μπήκαν στις ΗΠΑ για να ψηφίσουν Δημοκρατικούς», ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ λατρεύει να διαδίδει απολύτως ψευδείς ισχυρισμούς - τις αγαπημένες του θεωρίες συνωμοσίας
LIFO NEWSROOM

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί μιλάμε τόσο για την Gen Z;

Οπτική Γωνία / Γιατί μιλάμε τόσο για την Gen Z;

Μοιάζει σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο μας πια, κανένας διαχωρισμός, πέρα από την κατανομή μας σε διαφορετικές γενιές. Κι αυτό, ακριβώς τη στιγμή που οι φτωχοί φτωχαίνουν και η βία γύρω μας εντείνεται.
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
«Πίσω από τη σιωπή των εφήβων»: Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούμε

Οπτική Γωνία / H σιωπή των εφήβων συνήθως είναι μεταμφιεσμένη κραυγή

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος Αντιγόνη Γινοπούλου μιλά για τα προειδοποιητικά μηνύματα που συχνά περνούν απαρατήρητα, τον ρόλο των social media και του σχολικού εκφοβισμού αλλά και το πώς μπορούν γονείς και εκπαιδευτικοί να στηρίξουν ουσιαστικά παιδιά και εφήβους.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η «Δύσκολη Εφηβεία» έγινε δυσκολότερη

Ρεπορτάζ / Πώς η «Δύσκολη Εφηβεία» έγινε δυσκολότερη

Πότε ένας έφηβος περνά απλώς τη δική του δύσκολη διαδρομή προς την ενηλικίωση και πότε εκπέμπει σήμα κινδύνου; Τα σημάδια, οι στατιστικές και οι αλλαγές που φαίνεται να έχουν διαμορφώσει μια διαφορετική εφηβεία τα τελευταία χρόνια.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Δεν είναι δικός μας πόλεμος

Νέος Άγνωστος Κόσμος / Δεν είναι δικός μας πόλεμος

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διαψεύδουν τη συνάντηση με τον Νετανιάχου, που το Ισραήλ επιμένει ότι έγινε, δεδομένου ότι η Σαουδική Αραβία συζήτησε την ιδέα ενός συμφώνου μη επίθεσης μεταξύ των κρατών της Μέσης Ανατολής και του Ιράν.
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Κόμμα Καρυστιανού: Οι «άφθαρτοι» σωτήρες της οργής

Οπτική Γωνία / Κόμμα Καρυστιανού: «Απολιτίκ, αντισυστημικοί και πολύ θυμωμένοι»

Το πολιτικό εγχείρημα που γεννήθηκε μέσα από το τραύμα των Τεμπών επενδύει στην κοινωνική αγανάκτηση και την ηθική υπεροχή, όμως η ελληνική εμπειρία δείχνει ότι η οργή δύσκολα μετατρέπεται σε σχέδιο διακυβέρνησης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΝΔ: Οι «πατριώτες του καναπέ», τα μηνύματα συσπείρωσης και οι «περίκλειστες καγκελαρίες»

Οπτική Γωνία / ΝΔ: Οι «πατριώτες του καναπέ», τα μηνύματα συσπείρωσης και οι «περίκλειστες καγκελαρίες»

Το αφήγημα της «Ελλάδας του 2030», οι παρεμβάσεις Δένδια – Πιερρακάκη και το παρασκήνιο με Καραμανλή και Σαμαρά. Οι δημοσιογράφοι Γιώργος Ευγενίδης και Άγγελος Αλ. Αθανασόπουλος αναλύουν τα μηνύματα και τις ισορροπίες του 16ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΟΖ ΚΥΠΡΟΣ ΕΛΛΑΔΑ

Οπτική Γωνία / Explainer: Γιατί η Άγκυρα επαναφέρει τώρα τη «Γαλάζια Πατρίδα»;

Η νομοθετική πρωτοβουλία Ερντογάν για ΑΟΖ έως 200 ναυτικά μίλια και πώς επηρεάζονται οι ισορροπίες μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας. Ο Δρ. Ευρωπαϊκής ασφάλειας και νέων απειλών, Τριαντάφυλλος Καρατράντος, εξηγεί.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ