ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ του πολέμου στην Ουκρανία, που κάποτε αποτελούσε δημοφιλή προορισμό για τους Αμερικανούς ακροδεξιούς εξτρεμιστές, πολλοί από το υπόγειο ακροδεξιό κίνημα στις ΗΠΑ αποκηρύσσουν με ζήλο τη συμμετοχή στη σύγκρουση και συμβουλεύουν τους οπαδούς τους να μείνουν μακριά. Οι εξτρεμιστές βλέπουν πλέον την επερχόμενη εκλογική χρονιά ως κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους προκειμένου να εστιάσουν τον ακτιβισμό τους στο εσωτερικό μέτωπο.
Σε ένα ηχητικό μήνυμά του στο Telegram στα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου, ο πρώην πεζοναύτης Κρίστοφερ Πόλχαουζ, ηγέτης του νεοναζιστικού δικτύου Blood Tribe, γνωστού για τις ρατσιστικές και ομοφοβικές κορόνες του, είπε στους οπαδούς του ότι δεν επιτρέπει πλέον στα «παιδιά» του να συμμετάσχουν στη σύγκρουση. «Θα συνεχίσω να υποστηρίζω τον αγώνα του λαού εκεί», δήλωσε ο Πόλχαουζ, «αλλά δεν πρόκειται να επιτρέψω στους δικούς μας να σπαταλήσουν μόχθο και αίμα σ’ αυτόν τον πόλεμο».
Σύμφωνα με τον ίδιο, παρότι αρκετά από τα μέλη της οργάνωσής του ήταν «πολύ ενθουσιασμένοι και ετοιμάζονταν να πάνε στην Ουκρανία», τελικά αποφασίστηκε να επικεντρωθούν στον εγχώριο ακτιβισμό, μη βλέποντας κανένα όφελος πλέον από την ενεργή συμμετοχή τους στον πόλεμο.
Το αν ο Πόλχαουζ μιλούσε ποτέ σοβαρά για τον πόλεμο είναι ένα άλλο ερώτημα. Κάποιοι στο ευρύτερο νεοναζιστικό κίνημα των ΗΠΑ χρησιμοποίησαν τον πόλεμο στην Ουκρανία ως ένα είδος live-action παιχνιδιού ρόλων για να χτίσουν τη μαχητική τους αξιοπιστία, ακόμη και αν οι ιστορίες για τα κατορθώματά τους δεν ήταν αληθινές. Ο Κεντ ΜακΛέλαν, από τη Φλόριντα, πρώην συνεργάτης του Πόλχαουζ και γνωστός με το ψευδώνυμο Boneface, αποκαλύφθηκε τελικά ότι όσα έλεγε για τα ανδραγαθήματά του στο ουκρανικό μέτωπο πέρσι το καλοκαίρι ήταν όλα ψέματα.
Ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ένα επιφανές ακροδεξιό έντυπο που συνδέεται με τη διαλυμένη αμερικανική νεοναζιστική τρομοκρατική ομάδα Atomwaffen Division, δήλωνε ότι ο πόλεμος όχι μόνο «δεν έχει πια σημασία για εμάς», αλλά ο στόχος είναι πλέον ξεκάθαρα «να επικεντρωθούμε εκ νέου σε αμερικανικά ζητήματα».
Μέσα στον ευρύτερο ιστό των νεοναζιστικών οργανώσεων, η κουβέντα για την Ουκρανία έχει σχεδόν εξατμιστεί με τη σύγκρουση στη Γάζα και τα εσωτερικά ζητήματα να επισκιάζουν αυτό που μέχρι πρόσφατα ήταν ένα παγκόσμιο γεγονός με υψηλή θεαματικότητα. Βλέποντας ότι δεν έχει καμία αξία η αποστολή ανδρών για να αποκτήσουν πολεμική εμπειρία στην πρώτη γραμμή, με πολύ υψηλό το ρίσκο σύλληψης ή θανάτου, οι ακροδεξιοί εξτρεμιστές των ΗΠΑ βλέπουν πλέον την Ουκρανία ως μια σύγκρουση με ελάχιστα για τους ίδιους οφέλη.
Ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ένα επιφανές ακροδεξιό έντυπο που συνδέεται με τη διαλυμένη αμερικανική νεοναζιστική τρομοκρατική ομάδα Atomwaffen Division, δήλωνε ότι ο πόλεμος όχι μόνο «δεν έχει πια σημασία για εμάς», αλλά ο στόχος είναι πλέον ξεκάθαρα «να επικεντρωθούμε εκ νέου σε αμερικανικά ζητήματα». Πρόκειται για αντίληψη που θυμίζει τις δηλώσεις των ρεπουμπλικανών υποψηφίων για τις προεδρικές εκλογές Ντόναλντ Τραμπ και Ρον ΝτεΣάντις, οι οποίοι έχουν χαρακτηρίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία ως «ένα μακρινό πρόβλημα».
Ο Joshua Fisher-Birch, αναλυτής της σύγχρονης ακροδεξιάς για το Counter Extremism Project, έχει παρακολουθήσει την εξέλιξη της σχέσης των ακροδεξιών εξτρεμιστών με την Ουκρανία. «Η διαδικτυακή συζήτηση στους κόλπους της αμερικανικής ακροδεξιάς σχετικά με το ταξίδι στην Ουκρανία και την αποστολή εθελοντών για να πολεμήσουν ενάντια στη ρωσική εισβολή έχει μειωθεί σημαντικά τον τελευταίο χρόνο», δηλώνει, επισημαίνοντας ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η κουβέντα για τη συμμετοχή στον πόλεμο «είτε δεν ήταν ποτέ σοβαρή», είτε ήταν μια απροκάλυπτη «προσπάθεια να συγκεντρωθούν χρήματα μέσω crowdfunding», είτε εγκαταλείφθηκε «λόγω της βάναυσης πραγματικότητας της σύγκρουσης», είτε «δεν αποτελούσε πλέον ορατό στόχο για το αμερικανικό νεοναζιστικό κίνημα».
Για πολλούς από τους Ευρωπαίους νεοναζί, αντιθέτως, η σύγκρουση βρίσκεται στο κατώφλι τους. Ευρωπαίοι ακροδεξιοί εθνικιστές από τη Σκανδιναβία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία αλλά και τη Ρωσία, μεταξύ άλλων, έχουν υπηρετήσει στην πρώτη γραμμή του μετώπου στο πλευρό των Ουκρανών. Αλλά για πολλούς Αμερικανούς εξτρεμιστές, η πραγματική συνθήκη της ένταξης στη σύγκρουση ενέχει πρακτικές και υλικοτεχνικές δυσκολίες, καθώς και μεγάλο βαθμό κινδύνου για τη ζωή και τη σωματική τους ακεραιότητα «στην άλλη άκρη του κόσμου».
Με στοιχεία από The Guardian
